Gisteren is het vrouwtje druk bezig geweest om voor het vertrek van Osha te regelen. Ja, haar fotoboekje moest nog een voorzien worden van de laatste foto’s. De kist moest nog gevuld worden met alles wat van haar was. Oké. als de snoepjes lagen boven, maar de speeltjes lagen door d hele kamer heen en die moesten dus nog verzameld worden.

Ook werd en door al de mensenvriendjes en mensenvriendinnetjes een afscheidskus gegeven en mocht ze nog even een keertjes in Spips straat hangen. Spips is de hond van Lore en Lout en die doet echt geen kwaad dus is Osha daae van de week wel meer geweest om te spelen.

Toen alles klaar lag voor Osha’s vertrek, toen werd de puppytunnel nog even in de huiskamer gelegd. En wat een plezier had Osha.

Na een heerlijke nacht was het vanmorgen voor ons ook tijd om afscheid te nemen van Osha. We mochten dan ook lekker met haar ravotten en hebben haar toch nog even een lesje rangorde gegeven. Iedere keer moesten we even naar het vrouwtje toe om haar te troosten, want als die er aan dacht dat Osha snel weg zou gaan dan kwamen er traantjes in haar ogen. Wij voelden dat natuurlijk aan en om en om gingen we bij haar zitten.

Na een klein uurtje te hebben gewacht werd er aan de deur gebeld en stond daar Osha’s vrouwtje voor de deur. Na alles te hebben door gesproken en na een laatste wandeling zijn alle spulletjes in de auto gezet en is Osha weg gegaan. Toen vrouwtje binnen kwam moesten we haar weer troosten en toen rolde er zelfs traantjes over haar wangen, net als nu trouwens, iedere keer als ze aan Osha denkt gaat er iets fout.

Maar gelukkig weet het vrouwtje en ook het baasje dat Osha bij haar nieuwe baasje en vrouwtjes het heel goed gaat hebben, maar na de laatste bijzondere weken heeft die kleine meid toch wel een bijzonder plekje in hun hart. Maar dat hebben haar nieuwe baasje en vrouwtje ook en daarom hebben ze haar dus ook gewoon laten gaan zo snel dat kon. En als je naar het blije gezicht van haar vrouwtje kijkt dan weten jullie dat ook.

Osha wees lief daar waar je nu woont en zorg dat je nooit, maar dan ook nooit weer een pootje breekt door een ruzie met een andere hond. Knuffel van vrouwtje patricia, baasje Remko (hij belde vanmorgen speciaal vanuit barcelona om te zeggen dat ik die aan je moest geven), mama Miyuki, tante Keiko en oma Rontu.

Nadat we vanmorgen afscheid hebben genomen van Denise en het baasje hebben we vandaag de rest van de dag alleen maar met meiden door gebracht. Dat was wel leuk hoor. Ook begonnen de bezoekjes al snel toen we allemaal weer thuis kwamen. Eerst de papa en mama van het baasje, daarna opa en oma en net …….. een leuke verrassing. Okayra was hier samen met haar baasje en vrouwtje.

Eerst heeft ze heel de tijd samen met ons (mama Miyuki en tante Keiko) gespeeld en gedaan en daarna is ze nog even langs Osha gegaan om haar een kroel te geven.

Ze kunnen niet met en niet zonder elkaar, de twee donderstenen. Na lekker te hebben bijgekletst te hebben over al de puppy’s werd er weer afscheid genomen.

Nu gaan wij naar ons huisje toe, zodat Osha weer lekker kan ravotten. De schat heeft dat verdiend nadat ze een hele poos heeft moeten toe kijken toen wij allemaal aan het spelen waren. Knuffel en tot snel.

Vanaf gisteren slaap ik (Miyuki) weer lekker in mijn eigen huisje. Oké, de eerste minuten was het niet heel leuk, want ik heb natuurlijk heel lang samen met mijn puppy’s geslapen en daarna een week of twee samen met mama Rontu en dan nu helemaal alleen neee, dat wilde ik in het begin niet. Maar toch na een minuut of tien te hebben gezeurd vond ik het prima toen vrouwtje tegen me zei dat ik moest gaan slapen.

Maar voor Osha betekende dat dan ook een verandering, want die heeft al die tijd in mijn huisje mogen slapen en rusten. O nee, dat was niet mogen, maar moeten. Maar nu de fixatie er uit is kon ze in haar eigen huisje slapen en sinds gisteren mag ze ook overdag in haar eigen huisje.

Dat ze in haar eigen huisje heel braaf is heeft ze dan ook vanmiddag aan haar baasje en vrouwtjes laten zien, want die zijn weer geweest om te kroelen met hun Osha. Er is afgesproken dat ze haar donderdag op komen halen en dat ze dan volop van haar gaan genieten. Maar vanavond gaat Denise nog wel van haar genieten, want die blijft weer slapen, gezellig. Morgen gaat vrouwtje haar dan terug naar huis brengen, want vanuit Shiphol (waar ze baasje uit de auto zet) is dat maar een klein stukje omrijden op weg naar huis.

De rest van de avond wordt dus wel lekker knus, want wij gaan natuurlijk lekker met Denise kroelen op de bank. Dus wooeeffff, blaaaafff, want ik heb wel wat anders te doen.

Wat zullen wij blij zijn als het donderdag is en helemaal als dan gezegd wordt door de bortjesdierendokter dat Osha lekker mag doen wat ze wilt. We zijn haar gejammer en gehuil namelijk helemaal zat. Maar wat het ergste is is dat Osha het ook helemaal zat is om in bench te zitten. En dat laat ze dan ook regelmatig horen en zien en dan wordt het zelfs voor het baasje en vrouwtje erg moeilijk om haar te negeren.

Ze gaat er dan steeds valser uit zien, maar haar achterkantje kwispeld en zegt dat ze er toch echt bij wil zijn om te spelen en te kroelen. Maar als ze er als ze stil is er even uit mag dan is ze zo weer erg druk en moet weer terug in mijn (Miyuki’s) huisje en dan is het weer huilen geblazen.

Nog even Osha en als het dan goed is mag je dan nog even met ons spelen en kroelen.

We hadden al verteld dat er vannacht weer slapers hier in huis waren. Nou die zijn natuurlijk gisteren al gebracht door hun papa en mama en hebben gisteren hier lekker heel de avond met de ons door gebracht. We hebben namelijk een hele poos bij hun op de bank mogen liggen, maar natuurlijk niet nadat ze eerst lekker met hun Osha hadden gekroeld. Dit deden ze toen die kleine meid weer eens lekker aan haar kluifje lag te kluiven.

Vanmorgen werden we dan ook gezellig door hun uit ons huisje gehaald en dat vonden ze dan ook een groot feest. Baasje moest er dan ook aan geloven en werd uit zijn bedje gehaald door drie dol dwaze Shiba’s. Na een wandeling van het vrouwtje met Osha werd er eerst lekker een broodje gegeten en daarna werden de wandelschoenen aan gedaan. Joeppieeee, bos we komen je onveilig maken. Maar Osha vergaten we niet. Het was de bedoeling dat ze in de rugzak zou gaan en zo mee zou wandelen, maar die pittege dame wilde dat niet en werd dan ook door het vrouwtje gedragen.

Dat was maar goed ook voor haar veiligheid, want wij gingen helemaal uit onze dak. Voor mij (Miyuki) was het dan ook bijna 18 weken geleden dat ik me heb kunnen uitleven zoals ik dat kan. En mama Rontu heeft dat dan ook geweten.

Ik (Keiko) heb me ook helemaal uitgeleefd, maar op een bepaald punt in het bos moet ik altijd even poseren voor de foto, want ik weet dat het daar hele mooie plaatjes op leverd. Ja, het plekje bij de boomstam.

Ook werder er nog meer leuke en mooie foto’s gemaakt. Hier hebben we er weer eentje, Osha met haar vrouwtjes Denise en Mariëlle.

Ook hebben ze het laatste stukje Osha lekker laten wandelen zodat ook die kleine meid haar plasje en po..je in het bos kon doen.

Thuis gekomen werd Osha ook nog door hun geborsteld en toen werd er al snel weer aangebeld door hun papa. Ze moesten weer naar huis toe en dat vonden wij helemaal niet leuk, maar ja, aan al het leuke kont een eind.

Even later was Osha de klos, nageltjes knippen en de ontwormingspasta moest er weer in. Daarna mocht ze lekker weer gaan slapen en wij ook.

En nu, nu gaan we even wandelen en daarna nog even wat spelen om daarna weer naar ons huisje te gaan om te gaan dromen. Osha mag laat vanavond nog even plassen en daarna moet ze ook echt gaan slapen. De lampen gaan dan uit en er wordt weltrusten gezegd. Terwijl dat gebeurd liggen wij al lang in dromenland en dromen over al de leuke slapers die wij de afgelopen weken hier in huis hebben gehad. Mariska met Simba en Ziggy, Gerbrich en dan nu Denis en Mariëlle, ppphhfff, wat een gezellige bedoeling was dat allemaal zeg. Dus voor al onze slapers; bedankt voor de gezelligheid!

Vandaag hebben we een lekker kluifje gehad, nou is dat voor ons heel normaal, maar voor Osha is dat nog best bijzonder. Maar omdat ze het allemaal zo goed doet had het vrouwtje besloten dat ze een kluifje uit onze bak mocht.

Hup kapje af en kluiven maar! Maar nou zijn baasje en vrouwtje niet helemaal gek en ze kreeg de kluif dan ook pas in haar eigen huisje. Dat huisje hebben haar baasjes mee gebracht zodat ze er dan al wat aan kan wennen. Mijn (Miyuki) huisje is dan ook het huisje waar ze bijna de hele dag achter het deurtje zit om te rusten, zodat ze haar eigen huisje niet al s straf gaat zien. Haar huisje wordt de plek voor kluifjes, koekjes en wakker worden als ze eerst in slaap is gevallen bij het vrouwtje op schoot tijdens het tv. kijken.

Maar later vandaag was Osha weer aan het kluiven en toen lag ze gewoon op het kleedje in de puppyren. En zelfs toen beef ze rustig, zodat ze er lang van kon genieten.

Morgen moet die kleine meid weer naar de dierendokter, maar nu weer naar de gewone. Het is tijd voor haar spuitje wat bij de negende week gegeven moet worden. Vrouwtje zegtdat ze benieuwd is hoe ze zich gaat houden, want de vorige keer dat ze daar was kregen ze te horen dat het achter pootje gebroeken was. Moet je trouwens eens goed naar haar pootje kijken. Het lijkt net of dat daar ook kluifjes aan zitten.

Oja, even voor de gene die willen weten hoe het met mijn puppy’s gaat, vrouwtje heeft linken geplaatst bij de linken en dan kun je zelf gaan lezen. Maar ik kan je wel vertellen dat alles goed gaat met hun.

Nadat gisteren de mannen zijn vertrokken was het vandaag de beurt aan 2 vrouwen. Om 10 uur stonden het nieuwe baasje en vrouwtje voor Okayra voor de deur en na ook lekker gekletst te hebben en de zakelijke dingen afgehandeld te hebben gingen ze weer op huis aan, maar niet zonder ook van hun een foto te hebben geschoten.

En vanmiddag is voor nu de laatste dame (Osha blijft nog even tot ze beter is) opgehaald, Okaiya was het deze keer. Ook werd er met haar vrouwtje gekletst en gedaan, maar toen het toch echt tijd om naar Tilburg te gaan. Maar we kregen ineens een idee en zijn toen de belangrijkste foto vergeten te maken, de foto van Okaiya en haar vrouwtje.Maar we hebben er deze voor terug.

Papa Ziggy, mama Miyuki en Okaiya samen op de bank. Is het niet leuk!

Okayra en Okaiya, blijven jullie ook zo goed je best  doen met lief zijn als hier in huis. En ook blijven wij van jullie houden. Knuffel van baasje Remko, vrouwtje Patricia, mama Miyuki, tante Keiko en oma Rontu.

Vandaag zijn de twee mannen weg gegaan. Na de laatste dagen veel te hebben moeten doen hebben we ze een mooi afscheidscadeautje mee kunnen geven. Fotoboekjes en een mooie kist vol speeltjes, koekjes en kluifjes die ze allemaal gekregen hebben tijdens de kraambezoekjes.

Al vroeg stonden de baasjes en vrowutej van Oraeko aan de deur. En toen alles geregeld was en nog wat was gedronken en gepraat gingen ze weer op weg naar Marken.

Toen waren ondertussen ook het baasje en de vrouwtjes van Osha er al, ze kwamen op zieke bezoek. De 2 dames hadden mooie tekeningen en een kluif voor hun kleine meid bij en er mocht dan natuurlijk ook gekroeld worden. Osha werd uit haar bench gehaald en mocht een hele poos op schoot bij haar baasje door brengen. Toen 1 van de vrouwtje zieker was dan Osha zelf gingen ze weer naar huis, want zo was het ook niet gezellig voor die kleine meid.

Tegen de middag kwamen daar de baasjes en vrouwtje voor Oyuki aan. Na een broodje te hebben gegeten en alles te hebben geregeld gingen die ook weer naar huis, want hun reis duurt zeker 2 uur, want Enschede is de plaats waar Oyuki gaat wonen.

Oraeko en Oyuki, gedraag jullie eigen bij jullie nieuwe baasjes en weet dat we altijd vanjullie blijven houden. Knuffel van baasje Remko, vrouwtje Patricia, mama Miyuki, tante Keiko en oma Rontu.

We hebben vanaf vandaag heeft Osha niet meer de bijnaam Piepdoos, maar gaat hier vanaf nu door het leven als Pechhond.

Na een fikse knokpartij met zusje Okayra en boertje Oyuki ging ze op drie pootjes door het leven. Even dacht wij dat het aanstellerij was, maar helaas na een bezoekje met het vrouwtje aan de dierendokter wist we wel beter.

Uit de foto die van haar pootje gemaakt is is gebleken dat Osha heeft een gebroken achterpootje, de pechhond. De dierendokter heeft gezegt dat het allemaal wel weer goed komt, maar ze moet morgen wel geopereerd worden. Omdat het een schuine breuk is hebben ze meerdere oplossingen om het te om te maken. Om 9.15 moet ze in Utrecht (daar zitten de beste botjesdierendokters zegt de dierendokter) zijn en dan als baasje terugkomt weten we meer, wat, hoe en meer.

Wij gaan morgen vroeg natuurlijk pootjes draaien in de hoop dat alles goed komt met die kleine Osha.

Verder is er vandaag ook nog iets leuks, want Gerbrich is hier gekomen om een paar nachtjes te logeren. Gerbrich is een van de vrouwtjes van Michi, ja die kleine meid van mij (Rontu). Ze is net zo oud als mij (Miyuki) en net zo’n dondersteentje.

Gisteren was er ook nog iets leuks. Vrouwtje heeft haar punt van haar huiswerkopdracht van de cursus Instructeur IIa binnen. Een 7 en daar was ze dan ook weer heel blij mee.

Bij ons begon het weekend al op donderdag. We gingen ’s middags naar Bavel om daar gezellig wat te gaan spelen met onze mensenvriendinnetjes Moise en Quinty. ‘S avonds moesten wij even daar op het huis passen terwijl de puppy’s samen met de mensen de stad in gingen. Het vervoermiddel was de bus. Baasje en vrouwtje hebben dat tot nu toe nog met al de puppy’s hier in huis gedaan en nu dus weer.

Vrijdag werden de spulletjes gepakt om naar Duitsland te gaan. Op tijd konden we vertrekken. 8 Honden, 2 mensen en wat spulletjes en de auto was nog niet vol. Na een makkelijke reis kwamen we op rond de klok van 16.00 uur aan en dat was wel even vreemd voor de puppy’s, maar gelukkig waren wij er bij en dus waren ze zo gewend.

Op zaterdag zijn we wat gaan wandelen en daarna mochten de puppy’s aan hun eertse wandeling beginnen.

Mooi gezicht zo in die blaadjes! Maar na een stukje te hebben gewandeld moest er even gestopt worden om uit te rusten en wat kunnen er dan mooie kiekjes genomen worden.

Okaiya is een echt fotomodel.

Zo weer verder wandelen. Wat makkelijk, er is zelfs voor water gezorgd om te drinken. Okayra en Oraeko hebben de smaak van het bronwater al snel te pakken. De rest volgt later, nadat ze eens goed naar de paarden hebben gekeken.

Thuis gekomen mochten ze lekker komen kroelen bij ons, ja, zelfs ik (Keiko) vond het soms goed. Ze waren toch te moe op te vervelen.

Een knus momentje met mama Miyuki is het resultaat. Ja want lief kunnen ze zijn, maar we hebben niet voor niks binnen de halsbandjes weer af, want als ze aan het stoeien zijn slaat het soms om in vechten en de reden is dat ze dan vast zitten met de tandjes achter die bandjes en raken in paniek.

Op zondag was het weer mooi weer en we gingen dan ook weer wandelen. Later thuis gekomen waren de puppy’s weer aan de beurt. Plasje en po..je doen samen met het baasje.

Om daarna lekker te gaan ravotten in de tuin.

En als je als puppy dan moe bent ben je weer het fotomodel.

Osha en Oyuki waren deze keer de klos, maar of ze het erg vinden, zo te zien niet. Terwijl wij lekker binnen lagen hebben we alles in de gaten gehouden, want ze zijn tenslotte wel in een vreemd land waar wij wel bekend zijn.

Gisteren hebben we een relax dag gehouden, tenminste tot ’s avonds. Wij hoefde niet mee op te ruimen en schoon te maken in Duitsland. Ook hoefde wij niet naar de hondenschool te rijden, want daar zijn we op de terug weg wel gestopt, want het was tenslotte geen vakantie meer.

Vanmorgen hebben mijn (Miyuki) puppy’s zich hier thuis wel vermaakt hoor. Oraeko was van het spelen zo moe geworden dat hij gewoon op het speeltje in slaap was gevallen.

En dan Okaiya en Osha. Lekker dicht bij elkaar en als ze het ene speeltje beu zijn dan wisselen ze gewoon.

En van al dat spelen wordt je wel erg moe. Nog even hebben ze wat melk mogen drinken van mij en daarna moesten ze nog wat gaan slapen, want voor vanmiddag stond er wat leuks op de agenda. Tenminste dat vertelde het vrouwtje me.

Vanmiddag gingen mijn puppy’s helemaal alleen met het vrouwtje op pad. Ze beleven een hele poos weg en ik begon me dan ook al druk te maken. Maar toen mijn puppy’s weer thuis kwamen roken ze naar Ziggy (mijn vriendje) en dus wist ik waar ze geweest waren en was ik weer helemaal gerust gesteld. Als je wilt weten wat ze daar allemaal gedaan hebben moet je maar op Ziggy’s site kijken, want daar staat het hele avontuur verteld.

Zo even een verslagje van het weekend.

Heel het weekend hebben wij (de puppy’s) lekker ’s middags buiten gespeeld. De achterdeur stond dan open, joeppie spelen maar.

We zijn begonnen met tikkertje te spelen, wat een leuk spelletje. Mama Miyuki ligt op de zak trots naar ons te kijken.

Teefje rood heeft de planten ontdekt en die moesten er gelijk uit. Gisteren middag en vanmiddag zijn er nog mensen waar een paar van ons naar toe gaan hier op bezoek geweest. Baasje en vrouwtje zijn gisteren avond en vanmiddag ook nog naar feestjes geweest en toen moesten wij helemaal alleen thuis blijven. Dat doen we al wel vaker maar toch het was nu weekend. Maar een hele leuke verrassing was het moment vanmiddag dat er 3 generaties op 1 hondenzaklagen te slapen. Met de klok mee mama Miyuki, teefje oranje en oma Rontu.

Verder hebben we al een paar plasjes op het grootte veld buiten gedaan. Het was wel een beetje raar hoor, langs die gekke plank het huis uit en even later door diezelfde plank het huis weer in. Maar we denken dat we wel aan die weide wereld kunnen wennen hoor.

Wij hebben op het moment een probleempje hier in huis. We hebben 2 zakken waar op wij kunnen luieren die we normaal gesproken met z’n drietjes moeten delen. Maar op het moment moeten we die met z’n achten delen en dat is niet altijd even makkelijk.

Moet je zien hoe wij dan moeten liggen. Het is gewoon schandalig!

En dan het kijken wij vanuit onze ooghoeken naar de andere zak en dan zien we dit. Dan is het nog erger.

Teefje groen en teefje rood liggen hier met z’n tweetjes lekker te luieren op een zak die net zo groot is dan waar wij met z’n drietjes liggen. En de ander puppy’s nou die hadden ook een lekker plekje gevonden.

Ze liggen op het geheime plekje van mij (Miyuki) dus daar kon ik ook al niet meer gaan liggen.

Hoe de puppy’s ook melk willen drinken bij mij (Miyuki) het maakt niet uit, een ding is zeker het past niet meer. Wat groeien ze hard zeg, ik zal wel erg goede melk hebben.

Maar zien jullie wel dat mijn bultje op mijn hoofd er nu al een stuk anders uit ziet. gelukkig wel, maar dat komt natuurlijk door de goede zorgen van het vrouwtje. Vrouwtje bedankt dat je met mij naar de dierendokter bent geweest al vond ik het op dat moment niet leuk, het was wel het beste voor mij. Dikke knuffel van Miyuki

Dierendag hier in huis is eigenlijk niks bijzonders, maar vandaag toch wel een beetje. Wij (Keiko en Rontu) hebben genoten van Miyuki die op een leuke manier met haar puppy’s aan het spelen was, want kan pijn dan toch veel doen. Gelukkig ziet het wondje er nu niet meer zo erg uit en gaat de verzoring van het wondje door het vrouwtje goed en makkelijk. Miyuki ziet er volgens ons het nut van in en laat het gewoon gebeuren.

De puppy’s hebben vandaag de lol van een speeltje in gezien en hebben zelfs al een paar speeltjes van ons gestolen. Waar moet dat met die kleintjes naar toe?

Maar even over Dierendag. Wij vieren iedere dag Dierendag. Krijgen speeltjes als vrouwtje iets leuks ziet, krijgen kluifjes en snoepjes als ze denkt dat wij dat vediend hebben en een aai over onze bol krijgen we zo veel dat het soms niet bijzonder meer is. Dus klagen hoor je ons niet en we genieten nog een paar uur van deze Dierendag en gaan op naar de volgende, morgen dus. Oja, papa Ziggy was hier ook nog even vandaag. Hij kwam naar zijn kindjes en zijn meisje kijken.

Nog nooit is het hier in huis nodig geweest om naar de dierendokter te gaan voor iets anders dan een spuitje, maar vanaf vandaag is daar verandering in gekomen.

Ik (Miyuki) was de klos. Eerder deze week hebben mama Rontu en ik ruzie gehad en toen hadden het baasje en vrouwtje het gaatje in mijn wang wel ontsmet en dat was dus goed. Maar vandaag werd die bult op mijn hoofd wel erg groot en die ging ook pijn doen en ik vond het dan ook echt niet fijn dat vrouwtje in de buurt kwam met haar hand. Ook mijn puppy’s wilde ik niet in de buurt hebben van die bult en vrouwtje had zoiets van tot hier en niet verder. Puppy’s hebben en puppy zijn moet leuk zijn en dus op naar de dierendokter.

In de behandelkamer keek hij eerst eens goed naar me en vertelde dat ik er erg goed uit zag. Oké de melkbar stond op ontploffen, een flinke bult op mijn hoofd en mijn oogjes een beetje sip, maar dat was het dan ook. Hij nam mijn temperatuur op en schrok even, 39,5 is toch echt verhoging. Eet, drinkt, plast, po..t ze goed? Ja hoor, was het antwoord van het vrouwtje. Toen ging hij even naar die bult kijken, ohhh, hij zag het al. Onder die bult had ook een wondje gezeten (die hadden baasje en vrouwtje niet gevonden door de dikke vacht die wij Shiba’s hebben, ik had daar ook niet gebloed) en dat was een fikse ontsteking geworden die hij gelijk wilde oplossen. Even wat haartjes weg scheren, bult open snijden en vuil er uit halen. Maar omdat ik nog volop gegeten had kon hij me niet even laten slapen door middel van een kleine roes en ging dat dus niet lukken. Hij drukte nog eens even op de bult, zette zijn vinger onder de korst en trok hem er zo helemaal vanaf. Pppfff, bahhh, wat stonk dat zeg en wat voor rare prut kwam er uit die bult, maar wel een opluchting. Maar nu heb ik een gapende bult op mij hoofd en dat ziet er ook niet uit, maar de pijn is weg.

Toen ik weer thuis kwam was ik even bang dat mijn puppy’s zouden schrikken, maar gelukkig dat deden ze niet en daar was ik dan ook erg blij om. Mijn eerste pilletjes heb ik al op, ja pilletjes, want ik heb pijnstillers voor 3 dagen en een antibioticakuurtje. Ook moet vrouwtje de komende dagen mijn gapende bult een paar keer per dag uitwassen met Betadine shampoo en daarmee het gaatje open houden zodat het vuil er uit kan. Dt allemaal voor een goed doel. Want ik moet zeggen, nu vind ik het weer leuk dat de puppy’s komen kroelen en samen met mij mee eten. PUPPY’S HEBBEN IS DUS WEL LEUK, als je maar niet ziek bent.

Lang lang geleden waren er eens 5 kleine puppy’s……En nu, nu zijn er 5 grootte puppy’s en omdat het al heel lang geleden is dat er foto’s van alleen de kopjes zijn gemaakt hebben we dat even tegen het vrouwtje en baasje gezegt. Oohhh ja, zeiden ze en gingen gelijk aan de gang en het resultaat…. mag er zijn.

Teefje rood, "Piepdoos" zoals de mensenvriendinnetjes ze uit de buurt hebben genoemd. Wat een dotje, met een gewicht van ondertussen 1258 gram.

Reutje blauw, "Slaapkop" is de bijnaam die hij gekregen heeft. Dromen kan hij als de beste en van slapen wordt je groot en dat blijkt wel uit zijn gewicht, 1340 gram.

Teefje oranje, "Miyuki junior" en we moeten zeggen ze gaat haar bijnaam steeds meer eer aan doen, de dondersteen. Dat ze het druk heeft met spelen en streken uit halen is aan haar gewicht wel te zien, ze weegt namelijk maar 1198 gram, de lichtste van het hele stel. Teefje groen, "Dracula", want deze dame zet echt overal haar tandjes in en dan heb ik het over je vingers, je nek, je voeten en ga zo maar door. Haar gewicht; 1264 gram.

En dan de laatste, reutje paars, "Papzak". Deze stoere jongen is het lievelingetje van ons mensenvriendinnetje Lore. Zodra deze dan ook de voordeur door komt is hij van de partij, ook al lag hij lekker te slapen. Zijn bijnaam doet hij ook echt wel eer aan, hij is ons zwaargewichtje en weegt ondertussen 1536 gram.

Ondertussen hebben al de puppy’s een echte stoer halsbandje om en dat is dan ook de eerste stap om straks op straat te gaan. Dit duurt nog wel een week, want eerst moeten ze hun spuitjes gaan halen bij de dierendokter en dat gaat volgende week vrijdag om 14.50 gebeuren. Ook gaan ze dan voor het eerst in de auto mee, spannend.

Hier zijn de teefjes rood en groen aan het kijken wie de grootste mond heeft en als je goed kijkt zie je wie de winnaar is, teefje rood. Maar eigenlijk zijn ze gewoon aan het kijken hoe hard je ergens in kan en mag bijten en als de ander vind dat het te hard gaat gaat die heel hard piepen.

En dan nog even dit, de puppy’s doen de meeste van hun plasjes en po..jes al netjes buiten. Vannacht werden we gewoon wakker gemaakt door hun en jawel hoor, toen vrouwtje haar bedje uit ging en hun buiten zetten gingen ze allemaal wel iets doen. Weer terug bij mama Miyuki gingen ze gelijk weer slapen. Wauw, wat is dit fijn…. alleen ’s nacht wakker gemaakt worden, ach het is voor een goed doel. Overdag lopen ze het meeste van de dag lekker door de huiskamer en komen dan soms lekker even kroelen bij mij (oma Rontu).

En als ze naar mij (tante Keiko) toen komen dan waarschuw ik ze dat ze me met rust moeten laten tot dat ik zeg dat ze met mij mogen spelen. Ook dat snappen ze al vrij goed, de schatjes. En nu, gaan we weer lekker van de puppy’s genieten, want soms kunnen ze ook wel lompe streken uit halen.

Gisteren hebben mijn (Miyuki) puppy’s lekker buiten gespeeld. Het weer was niet erg mooi, maar gelukkig nog niet zoals vandaag, bahhhh.

Teefje groen is aan het onderzoeken waarop ze nu weer loopt. Het is geen kleedje, geen laminaat, maar wat dan wel…….? Ik geef haar het antwoord wel als ze weer lekker binnen is om de boel te verwerken.

Reutje paars is ook op ontdekkingstocht. Wat hij allemaal wel niet heeft gezien weet ik niet, wel weet ik dat hij door de hele tuin is gelopen.

Na die leuke moment in de tuin waren mijn puppy’s natuurlijk helemaal op. Toen ze dan ook binnen waren zijn ze lekker gaan slapen. Maar even later gebeurde er wat waar ze allemaal van schrokken. Overal zat ineens een puppy, onder de kast, onder de stoel, maar het ergste was dat reutje paars tussen de aansluiting van de verwarming en de muur klem zat, hij heeft niet voor niks de bijnaam "Papzak". Waar ze van geschrokken waren, Rontu (ja, mijn mama) kwam even ruzie maken en dat liep wel erg uit de hand. Ze zei me dat reutje paars haar puppy was en dat liet ik mij natuurlijk niet zeggen. Het gevolg een fikse ruzie waar ik een bult op mijn hoofd en een gaatje in mijn wang aan over heb gehouden.

Gelukkig voor mijn puppy’s kwam daar Lore (ons mensenvriendinnetje) aan en die heeft ze helemaal op hun gemak gesteld. Wat is het toch een schat, want moet je nou kijken ze heeft gewoon alle 5 de puppy’s op schoot waar ze lekker gingen slapen.

‘S aonds ben ik lekker alleen met mijn puppy’s thuis gebleven terwijl Keiko en Rontu naar school moesten. Vrouwtje was zo boos op Rontu dat ze besloot dat ze met Keiko ging lopen en dat Rontu het maar met baasje moest doen en dat vond Rontu natuurlijk helemaal niet leuk, want dat is niet normaal, want ze loopt altijd met het vrouwtje. Toen ze thuis kwam kwam ze tegen mij sorry zeggen, maar ik ben nog steeds aan het nadenken of ik dat wel goed vind.

Vandaag hebben we allemaal rustig aan gedaan. Voruwtje is bezig met huiswerk maken en tussen door zorgde ze ook nog dat het huis, mijn vakantiehuisje en zo schoon werd.

Ohhh, en voor ik het vergeet te vertellen. Puppy paars is de eertse die helemaal op eiegen krachten uit de puppyren is ontsnapt en door de huiskamer is gaan wandelen, dus de uitslag van de poll is ook bekend.

Vandaag was er weer wat nieuws voor de puppy’s. Wij liggen namelijk graag in het zonnetje en vonden dat het nu wel eens tijd werd dat die kleintjes lekker bij ons kwamen liggen. Rian die bij ons op kraambezoek kwam vond dat ook een goed idee en zo gezegt zo gedaan. Vrouwtje pakte de puppy’s op en een kleedje en hup naar buiten met z’n alle.

Wat was dat leuk zeg, de puppy’s liepen op een gegeven moment even door de hele tuin heen, maar toen ze moe werden gingen ze lekker veilig onder de stoel liggen. Ook was er even een moment waarop er iets vreemds gebeurde. Teefje oranje had wel erg dorst en ging op zoek naar drinken. Nou lagen wij alle drie op een rijtje en dus was het voor haar wel erg moeilijk om mij (Miyuki) te vinden.

Bij de tweede van ons kroop ze onder de pootjes en dacht daar lekker wat te drinken, foutje dus!!! Wat was nou het geval, ik (Rontu) kan op het moment toch echt geen melk geven. Maar ik ben de beroertste niet en liet haar lekker haar gang gaan. Ik deed zelfs mijn pootje eens goed omhoor en bleef ondertussen lekker van mijn kluifje genieten.

Gisteren was het weer erg gezellig hier in huis, het was weer vrouwenavond en dat betekend veel geaai, gekroel en gespeel. Ook de puppy’s moesten er aan geloven. Een paar van onze mensenvriendinnetjes en een mensenvriendje mochten met de puppy’s kroelen op voorwaarde dat ze eerst hun handjes waste, op de billen gingen zitten, de benen in kleermakerszit legde en dan mochten de puppy’s die op dat moment rustig waren op schoot.

Vanaf dinsdag middag is vrouwtje echt bezig met de puppy’s en de “hondenbak” en we moeten zeggen dat het gaat goed. Tenminste als vrouwtje zelf op het moment niet op de wc zat, want daar was ze dikke vrienden mee de afgelopen dagen. Maar we moeten zeggen het resultaat is er al.

Teefje oranje had zelfs een probleempje, ze moest po..en en ik (Miyuki) was net uit de puppyren weg. Pppffff, mama waar ben je nou, piepte ze, maar ik zat lekker in de tuin van het zonnetje te genieten, dus ging ze zelf haar gangetje en toen ik het rook was ik te laat om haar te helpen en moest gewoon toe kijken hoe ze het deed.

Maar teefje oranje is niet de enigste hoor, want er zijn er ook al bij die vanzelf een plasje op de “hondenbak” doen. Oké soms er net buiten, maar ja daar ben je een reutje voor. We zien dan wel de voorpootjes in de bak staan, maar de jaa, dan gaat er wel eens wat mis.

Biogarde was een feest voor de puppy’s. Natte brokjes zijn een feest voor mij (Miyuki), want die lust ik ook erg graag en gewone brokjes zijn soms ook best lekker, tenminste dat vinden de puppy’s.

Teefje rood zit er nu eens lekker op te peuzelen. Ze is niet de enigste hoor, want regelmatig is er een van de puppy’s in het bakje van mij (Miyuki) aan het grabbelen.

En vanmiddag gaat vrouwtje de puppyren uitbreiden, zodat de puppy’s lekker in de hele keuken kunnen spelen. Wat zal dat ook weer een feest worden.

Feest dat was het vandaag voor de puppy’s, tenminste daar leek het op. Vandaag stond er namelijk biogarde op het menu en dat is wel wat anders als Miyukimelk. Wij stonden er bj te kijken hoe die kleintjes op het bakje af liepen en de eerste likjes deden, maar al snel likte ze alsof hun leventjes er van af hingen.

Maar na dat biogardefeest moeten natuurlijk al de sporen weg gewerkt geworden en een Shiba zal geen Shiba zijn als ze dat niet erg snel leren. Dus de puppy’s maakte elkaar schoon. Verder zijn de puppy’s hun schade aan het inhalen, want wat gaat het nu snel. Er zijn er al een paar die uit zichzelf op de “hondenbak” zijn gegaan op te plassen en te po..en. Het blaffen en grommen gaat ook steeds meer op ons blaffen en grommen lijken. En we denken dat ze binnen nu en een paar dagen zelf al uit de puppyren klimmen en dan….. dan is het helemaal gedaan met de rust.

Dit hele weekend heeft in teken gestaan van bezoekjes en dus had het vrouwtje geen tijd om een verhaaltje te schrijven.

Het begon allemaal vrijdag avond al, toen kwamen Mariska, Simba en Ziggy weer langs en het leukste was misschien wel dat die ook nog bleven slapen omdat ze zaterdag toch weer langs ons zouden rijden op weg naar een behendigheidswedstrijd.

Zaterdag moest het vrouwtje ’s morgens werken, dit omdat ze dan door de week een dag extra thuis is voor de puppy’s toen ze thuis kwam waren de eerste mensen al weer weg en kreeg ze op het foto toestel te zien wat er ’s morgen al was gebeurd. En dit zag ze.

Toen baasje, vrouwtje en mensenvriendinnetje Lore wat gegeten hadden kwamen er gelijk er achter aan de volgende mensen. Ook die gingen gelijk bij de puppy’s kijken net als de mensen ’s morgens. Toen die na een gezellige middag weer weg waren hebben we allemaal op onze eigen manier even genoten. Wij (Keiko en Rontu) hebben lekker nog in het zonnetje gelegen en ik (Miyuki) heb een knus momentje met mijn puppy’s gehad.

Op zondag was het ’s morgen een moment van rust voor ons allemaal. Maar even nadat de telefoon was gegaan kwamen er al weer mensen aan. Michael, Mirjam met hun mensenvriendinntje Susan. Wat vond die kleine meid de puppy’s leuk. Ze stond er al op haar gemakje bij te kijken en soms had ze ineens een glimlach van oor tot oor op haar gezicht. Die waren nog niet weg nog weer ging de deurbel. Weer mensen, pffffhhhh, wat een drukte zeg. Ook die gingen gelijk naar de werpkist en bleven daar hangen. Tot er wat te drinken op tafel kwam toen ging iedereen zitten en werd er veel gekletst. Toen die na een tijd weer weg gingen stonden al de buren buiten en die wilde ook wel weer eens zien of die puppy’s wel groeiden, dus weer mensen. Maar toen die weg gingen hadden wij (Keiko en Rontu) zo ons plekje gevonden, samen op de zak, lekker knus en gezellig. Er werd door vrouwtje wat te eten gehaald en ttrringggggg, de deurbel ging weer. Pffhhhh, wanneer houdt het nou op? Wij werden lekker gekroeld en de puppy’s werden weer goed bekeken.

Maar ’s avonds laat gebeurde er toch iets apparts. Alle puppy’s waren zelf uit de werpkist gekropen (pas voor de eertse keer)en liepen in de puppyren lekker rond, maar daar staat ook het bakje brokjes van mij (Miyuki) en wat gebeurde er. Teefje rood en reutje paars gingen van die brokjes eten en dat terwijl ze pas twee tandjes hebben. Knap toch. Maar toen kwam teefje oranje (alias Miyuki junior) in aktie, ze dacht dat lust ik ook en ging op haar manier ook van die brokjes genieten. Nog één pootje en ze zat helemaal in het bakje waaruit ze dan ook nog de borkjes wilde pakken, lekker handig. Even later gingn toen de mensen weer weg en wij doken gelijk ons huisje in om op één oor te gaan liggen dromen.

En dan nog even de dag van vandaag. Leker rustig aan doen en bijkomen van de drukte. Maar ja nou hebben die puppy’s de smaak te pakken en lopen regelmatig door de puppyren te struinen, dus bijkomen ho maar.

8 Dagen oud en wat zijn mijn puppy’s veranderd. Vrouwtje en baasje hebben speciaal foto’s gemaakt van de kopjes want anders zouden jullie het niet geloven.

Teefje rood is nu al een volhoudertje! Ze had gisteren ruzie met haar broertje paars om een tepel en weet je wie er won, zij natuurlijk, daar is ze een teefje voor.Enhu, als jullie nu goed kijken zien jullie wie zich van de week zo lekker knus onder het dekentje had genesteld.

Reutje blauw, wat kan ik daar over zeggen. Nou nog niet veel, soms ben ik hem kwijt, maar dan heeft hij zich verstopt en soms ligt hij lekker tegen mij of tegen zijn zusjes of broertje aan.

Teefje oranje heeft al een bijnaam, ze wordt “Miyuki junior” genoemd, maar waarom zou ik niet weten! Baasje en vrouwtje zeggen wel dat als het zo is dat ze nooit meer een oranje kleurtje gebruiken om de puppy’s herkenbaar te maken. Maar dat mooie kleurtje had ik toen ik klein was ook om mijn nekje en moet je zien wat er van mij geworden is.

Teefje groen, ook daar kan ik nog niet veel over vertellen. Net als haar broertje reutje blauw slaapt ze vaak tegen me aan en soms licht ze met een ander te kroelen.

Reutje paars, “mijn zwaargewichtje”, hopelijk gaat hij wel meer van zich afbijten, want dat zijn zusje nu al van hem wint met ruzie maken, schandalig. Zou het zijn dat hij vond dat hij met een tepel met minder melk af kon omdat hij toch al aan de maat is of zou het toch waar zijn dat wij teefjes het sterkere geslacht zijn!!!

Zo nu hebben jullie gezien dat ze echt wel veranderd zijn en dat ik niks teveel heb gezegt. Een blokje om is wat ik nu samen met tanta Keiko en mijn mama Rontu ga doen en dan ga ik weer goed voor mijn puppy’s zorgen en vannacht ga ik samen met hun dromen over het leventje wat hun nog te wachten staat.

Weet je, mijn (Miyuki) vriendje Ziggy is hier al een paar dagen op kraamvakantie en dat hebben we lekker nog niet verteld. De reden hier van is dat we lekker even ongestoord van onze puppy’s wilde genieten. En dat we dat gedaan hebben is een ding wat zeker is. Zijn vrouwtje (mijn schoonmoeder) mocht soms ook wel even mee genieten hoor, maar niet te lang, want……. het zijn onze puppy’s.

Iedere morgen als mijn vriendje me weer zag na een nacht te hebben geslapen gaven we elkaar gelijk een dikke knuffel en soms waren we gewoon even stiekem ergens anders en ons baasje en onze vrouwtjes ons maar zoeken. Dan stonden we lekker even samen in de tuin te genieten van elkaar.

En soms genieten we met z’n alle hier van het kraambezoek die hier komt. Wij (alle oude hondjes) krijgen kluifjes en koekjes terwijl de puppy’s steeds meer speelgoed krijgen. Vrouwtje heeft alles al maar in een mooie mand gedaan dan kunnen ze er straks mee gaan spelen.

En Ziggy vertelde me regelmatig dat hij erg trots op me is omdat ik heel goed voor zijn puppy’s zorg. Ik geef ze voldoende eten, ze zijn dan ook allemaal al goed aangekomen. Teefje rood weegt nu al 417 gram, reutje blauw 403 gram, teefje oranje 401 gram, teefje groen 401 gram en dan ons "zwaargewicht", reutje paars die weegt 462 gram. Ook doe ik ze goed beschermen voor het geval er iets gebeurd. Dan sla ik mijn pootjes om ze heen en dan kan er niks gebeuren.

En dan hebben we nog de momenten dat de puppy’s het samen heel goed kunnen vinden. Lekker dicht bij elkaar liggen is wat ze fijn vinden en wat voor kleur de haartjes hebben maakt niks uit, hier in huis wordt namelijk niet gediscrimineerd en dat wordt hier al vroeg geleerd.

Vandaag hebben we feest gehad zoals jullie al wel gelezen hebben, het was dan ook een knusse dag. Moet je maar kijken hoe wij deze hebben doorgebracht.

Samen met het baasje hebben wij naar Miyuki en haar puppy’s zitten kijken. Ja, je leest het goed samen en dat is best wel speciaal, want ik (Rontu) vind het normaal niet goed dat Keiko naar de puppy’s kijkt. De reden hier van is dat ik eigenlijk vind dat Miyuki haar puppy’s ook mijn puppy’s zijn en dan moet tante Keiko maar luisteren. Ook de puppy’s hebben het knus. Kijk maar.

Hier is er eentje die een eigen plekje heeft gevonden, maar wie???? Wij weten het, maar kunnen jullie het ons ook vertellen?

Eten dat is wat die kleine puppy’s heel goed doen bij mama Miyuki. Wij (tante Keiko en oma Rontu) horen ze met de regelmaat van de klok lekker smakken en sabbelen. En moet je zien hoe dat er uit ziet.

Leuk toch en als je goed kijkt zie je zelfs al de puppy’s liggen, maar dan moet je wel erg goed kijken. En wat doe je na het eten? Nou dit doen de puppy’s!

Teefje groen is op haar gemak aan het uitbuiken terwijl teefje oranje nog lekker aan het drinken is. Wat een heerlijk leventje, wij zouden wel willen dat het leven voor ons ook zo zou zijn.

Zo zitten baasje, vrouwtje, tante Keiko en oma Rontu nu regelmatig. Gewoon genieten noemen ze dit. Enhu, ik weet niet of het iemand is opgevallen, maar de puppy’s liggen op volgorde van geboorte en ik hebben ze echt niet zo weg gelegd hoor.

Met mijn puppy’s gaat alles helemaal geweldig en ze zijn dan ondertussen ook allemaal al rond de 30 gram aangekomen. Maar ik zelf….. ik moest vannacht wel 3 keer naar buiten om te p…en en ben dan ook gewoon bij mijn puppy’s weg gelopen, ben bij baasje en vrouwtje op bed gesprongen en heb even duidelijk gemaakt dat ik naar buiten moest. En daarna had ik weer gewoon tijd om voor mijn puppy’s te zorgen tot dat ik weer nodig moest. Maar verder is met mij ook alles goed hoor en ook ik geniet volop van mijn puppy’s.

Na een heerlijke nacht (mama Miyuki en haar puppy’s sliepen lekker door, maar oma Rontu, die wilde heel de tijd naar haar kleinpuppy’s toe) heb ik vandaag lekker van de puppy’s genoten.

De eerste beschuit met muisjes zijn ook gegeten, want er zijn al een paar mensen op kraambezoek geweest. De puppy’s en mama Miyuki, oma Rontu en tante Keiko zijn dan ook weer erg verwend. Kluiven en speeltjes het kon niet op. Ook zat een flesje Kwispelbier in en die gaan tante Keiko en oma Rontu morgen lekker oplebberen.

Tussen alles door was Miyuki gewoon een super moeder. Ze wast de kleintjes en geeft ze ook drinken. Maar moet je zien hoe ze lagen, mooi om en om.

Maar ook heb ik vandaag even de puppy’s van mama Miyuki mogen lenen om een foto te maken van de koppies van de puppy’s.

Eerst de teefjes van links naar rechts hebben we hier teefje groen, teefje rood en teefje oranje.

En dan nu de reutjes, links is reutje blauw en rechts reutje paars. Wat zijn het toch alle 5 een schatjes.

En snappen jullie als je dit foto’tje ziet dat we er echt van kunnen genieten, want moet je ze nu toch eens zien liggen, heerlijk met z’n alle bij elkaar. Soms moet je gewoon even gaan kijken, want dan liggen ze zo te piepen dat je dat niet kunt laten. Meestal is mama Miyuki ze dan aan het wassen of ze zijn naar haar op zoek, want ze kruipen al heel de werpkist door.

Nu ga ik nog even naar het hele span kijken en ze stuk voor stuk even een kroel geven en dan straks weer lekker dromen over de streken die ze gaan uithalen. Ik kan niet wachten!