Lang lang geleden…..

Lang lang geleden waren er eens 5 kleine puppy’s……En nu, nu zijn er 5 grootte puppy’s en omdat het al heel lang geleden is dat er foto’s van alleen de kopjes zijn gemaakt hebben we dat even tegen het vrouwtje en baasje gezegt. Oohhh ja, zeiden ze en gingen gelijk aan de gang en het resultaat…. mag er zijn.

Dsc01318_small_2

Teefje rood, "Piepdoos" zoals de mensenvriendinnetjes ze uit de buurt hebben genoemd. Wat een dotje, met een gewicht van ondertussen 1258 gram. Dsc01322_small

Reutje blauw, "Slaapkop" is de bijnaam die hij gekregen heeft. Dromen kan hij als de beste en van slapen wordt je groot en dat blijkt wel uit zijn gewicht, 1340 gram.

Dsc01319_small_2 Teefje oranje, "Miyuki junior" en we moeten zeggen ze gaat haar bijnaam steeds meer eer aan doen, de dondersteen. Dat ze het druk heeft met spelen en streken uit halen is aan haar gewicht wel te zien, ze weegt namelijk maar 1198 gram, de lichtste van het hele stel. Dsc01325_small Teefje groen, "Dracula", want deze dame zet echt overal haar tandjes in en dan heb ik het over je vingers, je nek, je voeten en ga zo maar door. Haar gewicht; 1264 gram. Dsc01321_small

En dan de laatste, reutje paars, "Papzak". Deze stoere jongen is het lievelingetje van ons mensenvriendinnetje Lore. Zodra deze dan ook de voordeur door komt is hij van de partij, ook al lag hij lekker te slapen. Zijn bijnaam doet hij ook echt wel eer aan, hij is ons zwaargewichtje en weegt ondertussen 1536 gram.

Ondertussen hebben al de puppy’s een echte stoer halsbandje om en dat is dan ook de eerste stap om straks op straat te gaan. Dit duurt nog wel een week, want eerst moeten ze hun spuitjes gaan halen bij de dierendokter en dat gaat volgende week vrijdag om 14.50 gebeuren. Ook gaan ze dan voor het eerst in de auto mee, spannend.

Dsc01308_small

Hier zijn de teefjes rood en groen aan het kijken wie de grootste mond heeft en als je goed kijkt zie je wie de winnaar is, teefje rood. Maar eigenlijk zijn ze gewoon aan het kijken hoe hard je ergens in kan en mag bijten en als de ander vind dat het te hard gaat gaat die heel hard piepen.

En dan nog even dit, de puppy’s doen de meeste van hun plasjes en po..jes al netjes buiten. Vannacht werden we gewoon wakker gemaakt door hun en jawel hoor, toen vrouwtje haar bedje uit ging en hun buiten zetten gingen ze allemaal wel iets doen. Weer terug bij mama Miyuki gingen ze gelijk weer slapen. Wauw, wat is dit fijn…. alleen ’s nacht wakker gemaakt worden, ach het is voor een goed doel. Overdag lopen ze het meeste van de dag lekker door de huiskamer en komen dan soms lekker even kroelen bij mij (oma Rontu).

Photobucket

En als ze naar mij (tante Keiko) toen komen dan waarschuw ik ze dat ze me met rust moeten laten tot dat ik zeg dat ze met mij mogen spelen. Ook dat snappen ze al vrij goed, de schatjes. En nu, gaan we weer lekker van de puppy’s genieten, want soms kunnen ze ook wel lompe streken uit halen.

Buiten.

Gisteren hebben mijn (Miyuki) puppy’s lekker buiten gespeeld. Het weer was niet erg mooi, maar gelukkig nog niet zoals vandaag, bahhhh.

Photobucket

Teefje groen is aan het onderzoeken waarop ze nu weer loopt. Het is geen kleedje, geen laminaat, maar wat dan wel…….? Ik geef haar het antwoord wel als ze weer lekker binnen is om de boel te verwerken.

Photobucket

Reutje paars is ook op ontdekkingstocht. Wat hij allemaal wel niet heeft gezien weet ik niet, wel weet ik dat hij door de hele tuin is gelopen.

Na die leuke moment in de tuin waren mijn puppy’s natuurlijk helemaal op. Toen ze dan ook binnen waren zijn ze lekker gaan slapen. Maar even later gebeurde er wat waar ze allemaal van schrokken. Overal zat ineens een puppy, onder de kast, onder de stoel, maar het ergste was dat reutje paars tussen de aansluiting van de verwarming en de muur klem zat, hij heeft niet voor niks de bijnaam "Papzak". Waar ze van geschrokken waren, Rontu (ja, mijn mama) kwam even ruzie maken en dat liep wel erg uit de hand. Ze zei me dat reutje paars haar puppy was en dat liet ik mij natuurlijk niet zeggen. Het gevolg een fikse ruzie waar ik een bult op mijn hoofd en een gaatje in mijn wang aan over heb gehouden.

Dsc01273_smallGelukkig voor mijn puppy’s kwam daar Lore (ons mensenvriendinnetje) aan en die heeft ze helemaal op hun gemak gesteld. Wat is het toch een schat, want moet je nou kijken ze heeft gewoon alle 5 de puppy’s op schoot waar ze lekker gingen slapen.

‘S aonds ben ik lekker alleen met mijn puppy’s thuis gebleven terwijl Keiko en Rontu naar school moesten. Vrouwtje was zo boos op Rontu dat ze besloot dat ze met Keiko ging lopen en dat Rontu het maar met baasje moest doen en dat vond Rontu natuurlijk helemaal niet leuk, want dat is niet normaal, want ze loopt altijd met het vrouwtje. Toen ze thuis kwam kwam ze tegen mij sorry zeggen, maar ik ben nog steeds aan het nadenken of ik dat wel goed vind.

Vandaag hebben we allemaal rustig aan gedaan. Voruwtje is bezig met huiswerk maken en tussen door zorgde ze ook nog dat het huis, mijn vakantiehuisje en zo schoon werd.

Ohhh, en voor ik het vergeet te vertellen. Puppy paars is de eertse die helemaal op eiegen krachten uit de puppyren is ontsnapt en door de huiskamer is gaan wandelen, dus de uitslag van de poll is ook bekend.

Rustig aan.

Na een drukke dag gisteren, een dag waarop de mensenfamilie van Ziggy  (mijn (Miyuki) vriendje) hier op bezoek is geweest, hebben we vandaag rustig aan gedaan.

Vanmorgen zijn we alleen even met de vader en moeder van het baasje naar het bos geweest. Ik (Miyuki) moest toen thuis blijven. De reden is dat vrouwtje en baasje niet wilen dat ik in het bos een ongelukje heb zodat ik geen mama van mijn puppy’s kan zijn. Ik vind dat niet leuk, maar ik begrijp ze wel.

Verder hebben we dus niks bijzonders gedaan, lekker geluierd in de zon, lekker geluierd op de zak en genoten van de puppy’s.

Foutje!!!

Vandaag was er weer wat nieuws voor de puppy’s. Wij liggen namelijk graag in het zonnetje en vonden dat het nu wel eens tijd werd dat die kleintjes lekker bij ons kwamen liggen. Rian die bij ons op kraambezoek kwam vond dat ook een goed idee en zo gezegt zo gedaan. Vrouwtje pakte de puppy’s op en een kleedje en hup naar buiten met z’n alle.

Photobucket

Wat was dat leuk zeg, de puppy’s liepen op een gegeven moment even door de hele tuin heen, maar toen ze moe werden gingen ze lekker veilig onder de stoel liggen. Ook was er even een moment waarop er iets vreemds gebeurde. Teefje oranje had wel erg dorst en ging op zoek naar drinken. Nou lagen wij alle drie op een rijtje en dus was het voor haar wel erg moeilijk om mij (Miyuki) te vinden.

Photobucket

Bij de tweede van ons kroop ze onder de pootjes en dacht daar lekker wat te drinken, foutje dus!!! Wat was nou het geval, ik (Rontu) kan op het moment toch echt geen melk geven. Maar ik ben de beroertste niet en liet haar lekker haar gang gaan. Ik deed zelfs mijn pootje eens goed omhoor en bleef ondertussen lekker van mijn kluifje genieten.

Probleempje.

Gisteren was het weer erg gezellig hier in huis, het was weer vrouwenavond en dat betekend veel geaai, gekroel en gespeel. Ook de puppy’s moesten er aan geloven. Een paar van onze mensenvriendinnetjes en een mensenvriendje mochten met de puppy’s kroelen op voorwaarde dat ze eerst hun handjes waste, op de billen gingen zitten, de benen in kleermakerszit legde en dan mochten de puppy’s die op dat moment rustig waren op schoot. Photobucket

Vanaf dinsdag middag is vrouwtje echt bezig met de puppy’s en de “hondenbak” en we moeten zeggen dat het gaat goed. Tenminste als vrouwtje zelf op het moment niet op de wc zat, want daar was ze dikke vrienden mee de afgelopen dagen. Maar we moeten zeggen het resultaat is er al.

Teefje oranje had zelfs een probleempje, ze moest po..en en ik (Miyuki) was net uit de puppyren weg. Pppffff, mama waar ben je nou, piepte ze, maar ik zat lekker in de tuin van het zonnetje te genieten, dus ging ze zelf haar gangetje en toen ik het rook was ik te laat om haar te helpen en moest gewoon toe kijken hoe ze het deed.

Photobucket

Maar teefje oranje is niet de enigste hoor, want er zijn er ook al bij die vanzelf een plasje op de “hondenbak” doen. Oké soms er net buiten, maar ja daar ben je een reutje voor. We zien dan wel de voorpootjes in de bak staan, maar de jaa, dan gaat er wel eens wat mis.

Biogarde was een feest voor de puppy’s. Natte brokjes zijn een feest voor mij (Miyuki), want die lust ik ook erg graag en gewone brokjes zijn soms ook best lekker, tenminste dat vinden de puppy’s.

Photobucket

Teefje rood zit er nu eens lekker op te peuzelen. Ze is niet de enigste hoor, want regelmatig is er een van de puppy’s in het bakje van mij (Miyuki) aan het grabbelen.

En vanmiddag gaat vrouwtje de puppyren uitbreiden, zodat de puppy’s lekker in de hele keuken kunnen spelen. Wat zal dat ook weer een feest worden.

Biogardefeest.

Feest dat was het vandaag voor de puppy’s, tenminste daar leek het op. Vandaag stond er namelijk biogarde op het menu en dat is wel wat anders als Miyukimelk. Wij stonden er bj te kijken hoe die kleintjes op het bakje af liepen en de eerste likjes deden, maar al snel likte ze alsof hun leventjes er van af hingen.

PhotobucketMaar na dat biogardefeest moeten natuurlijk al de sporen weg gewerkt geworden en een Shiba zal geen Shiba zijn als ze dat niet erg snel leren. Dus de puppy’s maakte elkaar schoon. PhotobucketVerder zijn de puppy’s hun schade aan het inhalen, want wat gaat het nu snel. Er zijn er al een paar die uit zichzelf op de “hondenbak” zijn gegaan op te plassen en te po..en. Het blaffen en grommen gaat ook steeds meer op ons blaffen en grommen lijken. En we denken dat ze binnen nu en een paar dagen zelf al uit de puppyren klimmen en dan….. dan is het helemaal gedaan met de rust.

Wat een drukte.

Dit hele weekend heeft in teken gestaan van bezoekjes en dus had het vrouwtje geen tijd om een verhaaltje te schrijven.

Het begon allemaal vrijdag avond al, toen kwamen Mariska, Simba en Ziggy weer langs en het leukste was misschien wel dat die ook nog bleven slapen omdat ze zaterdag toch weer langs ons zouden rijden op weg naar een behendigheidswedstrijd.

Zaterdag moest het vrouwtje ’s morgens werken, dit omdat ze dan door de week een dag extra thuis is voor de puppy’s toen ze thuis kwam waren de eerste mensen al weer weg en kreeg ze op het foto toestel te zien wat er ’s morgen al was gebeurd. En dit zag ze.

Photobucket

Toen baasje, vrouwtje en mensenvriendinnetje Lore wat gegeten hadden kwamen er gelijk er achter aan de volgende mensen. Ook die gingen gelijk bij de puppy’s kijken net als de mensen ’s morgens.Dsc00990_small_2 Toen die na een gezellige middag weer weg waren hebben we allemaal op onze eigen manier even genoten. Wij (Keiko en Rontu) hebben lekker nog in het zonnetje gelegen en ik (Miyuki) heb een knus momentje met mijn puppy’s gehad.

Dsc00997_small Op zondag was het ’s morgen een moment van rust voor ons allemaal. Maar even nadat de telefoon was gegaan kwamen er al weer mensen aan. Michael, Mirjam met hun mensenvriendinntje Susan. Wat vond die kleine meid de puppy’s leuk. Ze stond er al op haar gemakje bij te kijken en soms had ze ineens een glimlach van oor tot oor op haar gezicht. Die waren nog niet weg nog weer ging de deurbel. Weer mensen, pffffhhhh, wat een drukte zeg. Ook die gingen gelijk naar de werpkist en bleven daar hangen. Tot er wat te drinken op tafel kwam toen ging iedereen zitten en werd er veel gekletst. _dsc1030_small_2Toen die na een tijd weer weg gingen stonden al de buren buiten en die wilde ook wel weer eens zien of die puppy’s wel groeiden, dus weer mensen. Maar toen die weg gingen hadden wij (Keiko en Rontu) zo ons plekje gevonden, samen op de zak, lekker knus en gezellig. Er werd door vrouwtje wat te eten gehaald en ttrringggggg, de deurbel ging weer. Pffhhhh, wanneer houdt het nou op? Wij werden lekker gekroeld en de puppy’s werden weer goed bekeken.

Maar ’s avonds laat gebeurde er toch iets apparts. Alle puppy’s waren zelf uit de werpkist gekropen (pas voor de eertse keer)en liepen in de puppyren lekker rond, maar daar staat ook het bakje brokjes van mij (Miyuki) en wat gebeurde er. Dsc01047_smallTeefje rood en reutje paars gingen van die brokjes eten en dat terwijl ze pas twee tandjes hebben. Knap toch. Maar toen kwam teefje oranje (alias Miyuki junior) in aktie, ze dacht dat lust ik ook en ging op haar manier ook van die brokjes genieten. Nog één pootje en ze zat helemaal in het bakje waaruit ze dan ook nog de borkjes wilde pakken, lekker handig. Even later gingn toen de mensen weer weg en wij doken gelijk ons huisje in om op één oor te gaan liggen dromen.

En dan nog even de dag van vandaag. Leker rustig aan doen en bijkomen van de drukte. Maar ja nou hebben die puppy’s de smaak te pakken en lopen regelmatig door de puppyren te struinen, dus bijkomen ho maar.

Met z’n tweetjes.

Twee van de vijf puppy’s deden vandaag net of ze al erg groot waren. Ze gingen samen op pad, broer en zus, leuk om te zien hoor.

Van uit de werpkist gingen ze eerst langs de "hondenbak" die vrouwtje gisteren nog heeft weg gezet. Vrouwtje heeft ze er gisteren ook nog alle puppy’s kennis mee laten maken, en het gevolg drie plasjes op de "hondenbak". Vanmiddag volgde er dus nog twee en dat helemaal uit eigen wil van die twee. Misschien was het toeval dat ze er op terecht kwamen, maar dat geeft niks, zo leren ze het wel.

Daarna was het tijd om te poseren voor de foto, moet je kijken hoe die twee nu al reageren als ze het fototoestel zien.

Photobucket

Puppy paars liet even zien dat hij wel heel de werled aan zou kunnen en puppy rood, ach, die vind het allemaal nog wat vreemd.

Na die vermoeiende reis kwamen ze snel weer wat drinken, maar of ik dat nog lang vol ga houden durf ik niet te zeggen. Die vijf groeien zo hard dat ze bijna niet meer tussen mijn pootjes passen en ze gaan dan ook steeds meer op elkaar liggen en dat betekend een leuk zooitje tussen mijn pootjes.

Photobucket

Weten jullie zo nog welke pup wie is? Ik wel en dat is maar goed ook.

Ontdekkingstocht.

Dsc00887_smallVanmorgen was het dan zover, mijn puppy groen is opdekkingstocht gegaan. Ze kwam op mij af en aangezien ik naast de werpkist brokjes aan het eten was, moest ze de werpkist toch echt uit komen.

Zo gezegt zo gedaan, maar wat gebeurde er nou, ze kroop gelijk helemaal in het kleedje weg, lekker knus. Even later zocht ze mij toch weer op en zo ook puppy paars. Dsc00894_small

Vanmiddag heeft voruwtje net als iedere dag de werpkist schoon gemaakt, maar nu met het verschil dat alle puppy’s in de puppyren lagen. Dit was voor koerte duur, want toen de werpkist weer schoon was werden ze weer terug gelegd. Vanavond heeft vrouwtje samen met baasje ook maar weer de nageltjes van mijn puppy’s geknipt, want die groeien net zo snel als de buikjes van die kleintjes.

Puppyreunië 2008

Vandaag was het dan eindelijk zover, de puppyreunië 2008 waar bijna alle puppy’s die hier in huis geboren zijn bij waren. Er miste er 2, want Miyuki moest haar taak als moeder uitvoeren en haar broertje Maeko was lekker in de Oostenrijkse bergen aan het wandelen.

Voor sommige van de “puppy’s” was het bijna 2 jaar geleden dat ze ons gezien hadden, maar dat was echt niet te merken toen ze ons weer zagen. Remko en ik zaten gelijk van top tot teen helemaal onder de pootafdrukjes en de tongetjes die lebberde over ons gezicht. Heerlijk!!!

Dsc00785_smallToen we op de afgesproken plek in Baarn aan kwamen stonden er al een paar op ons te wachten en even later waren we helemaal compleet en besloten om aan onze wandeling te beginnen. Alle honden mochten tegelijkertijd los en oohoohh wat was dat een feest. Voor de honden en voor ons, want het blijft toch prachtig om zo veel Shiba’s te zien genieten. Mama Rontu werd gelijk belaagt door Nagai en Montaro (Grimm in het dagelijkse leventje) want die wilde wel weer eens tikkertje spelen.

Halverwege de wandeling besloten we om eens foto’s te maken voor een “smoelenboek” en hier het resultaat.

Dsc00806_smallDit is Mitsu, de allereerste pup die hier in huis is geboren. Hij wordt helemaal verwend door twee van zijn baasjes en de rest van de familie staat er bij toe te kijken. Nog steeds zo dominant als toen, maar geweldig voor zijn baasjes. Dsc00821_small

De tweede die hier geboren is is Michi, mijn (Remko) “lievenlingetje”, wat een schatje was dat toen en nu eigenlijk nog. Deze dame heeft trouwens bewezen dat ze weet waar ze thuis hoort, want zonder omheining om de tuin blijft ze nog gewoon thuis. Maar ik denk dat ze weet dat ze het nergens zo goed kan krijgen dan dat ze het nu heeft en dat dat voor haar de drempel is. Wat een moppie!Dsc00811_small

De derde op rij, Montaro, o nee, Grimm. Hem komen we wel vaker tegen en voor hem was het dan ook niet meer als normaal dat hij ons zag, maar kroelen dat deed hij ook hoor. Samen met zijn baasjes en zijn opa en oma was hij nu ook van de partij terwijl zijn vrouwtje aan het wadlopen was. Wat we van hem kunnen zeggen, nou het is gewoon een schatje.

De vierde pup die hier is geboren is Miyuki die nu waarschijnlijk op het moment van foto’s maken lekker bij haar eigen puppy’s ligt.

De vijfde op rij is Maeko, we hopen dat we ook hem snel wer ens zien, want we zijn benieuwd of hij ons ook nog herkend zoals al de andere puppy’s.Dsc00809_small

Nummer 6, Nagai. Wat een stoere vent is dat ondertussen geworden zeg. Voor ons was het ook nog niet zo lang geleden dat we hem hadden gezien, want hij is niet al te lang geleden nog bij ons thuis op bezoek geweest. Maar ondertussen is hij wel de grootste van allemaal, maar aan zijn streekjes tijdens het wandelen kon je zien dat hij in zijn hoofd nog niet zo stoer is als dat hij er uit ziet.Dsc00816_small

Voor deze reunië het laatst geboren puppy, Nyoko. Deze dame is sinds een paar weken al een grootte meid en was dan ook erg aantrekkelijk voor de manne onder de honden. Maar ze is een echte dochter van Rontu, want aan haar lijf geen gezeur is haar motto. Zij is soms een dondersteentje, maar doet het helemaal goed bij haar baasje en vrouwtjes. En vandaag leit ze ven zien dat ze nog wat van haar moeder had geerfd, lang leve de douche na en wandeling, want dat is het gevolg van een duik in paard..p..p. En daar kan haar moeder ook weer over meeblaffen.

Na de wandeling zijn we met z’n alle in de auto’s gestapt om in Soestdijk wat te gaan drinken en eten. En net als tijdens de wandeling werden nu nog volop verhalen over de hondjes verteld tegen de andere baasjes en soms was er toch wel veel herkenning wat de meeste erg leuk vonden.

Photobucket

Wat een bekijk hadden we zeg toen we in de tuin van het pannenkoekenhuis wat zaten te drinken en dan te bedenken dat Nog 3 honden in de auto hadden zitten.

Photobucket

En even later hadden we onze tafeltjes opgezocht om daar aan de lekkere trek die we na de wandeling gekregen hadden gehoor aan te geven en een heerlijke pannenkoek op te gaan peuzelen.

Dsc00819_smallMaar dan zijn we eigenlijk nog 2 hele belangrijke hondjes vergeten die er toch wel bij waren vandaag. “Tante” Keiko en “mama” Rontu. Wat we van hun moeten zeggen, nou we zouden ze voor geen goud willen missen, maar dat is voor iedereen natuurlijk wel een bekend gegeven. Ook Lore (een mensenvriendinntje) was er vandaag bij, want die dame verdiende wel een goede en leuke beloning voor het geen ze allemaal heeft gedaan toen het laatste nestje hier in huis was. Ook vond ze het natuurlijk super om haar lievenlingetje Nyoko weer te zien, maar toen we aan haar vroegen wie na vandaag haar favoriet was, kon ze daar geen antwoord op geven. Maar ja, ze heeft natuurlijk nu ook weer een favoriet puppy wat nu door miyuki verwend wordt, puppy oranje geloof ik.

Deze dag was helemaal geweldig, Remko en ik, onze honden met alle puppy’s die we als frummetjes in onze handen hebben gehad. Wat wens je je nog meer? Wij niks en we hebben dan vandaag ook echt super genoten. Mensen bedankt voor jullie aanwezigheid en hopelijk hebben jullie net zo genoten als wij.

Update: klik hier voor de foto’s van deze dag in volledig formaat.

Met z’n alle genieten.

Gisteren is ons vrouwtje weer thuis gekomen en het eertse wat ze deed was met ons kroelen en daarna met de puppy’s. Ze schrok best wel even, want 4 van de 5 keken haar al aan en allemaal waren ze super gegroeid.

Dsc00762_smallVanmorgen was er toch nog een verrassing voor haar, reutje blauw had op haar gewacht met zijn oogjes open doen. En sinds vanmorgen kijken dus alle puppy’s de weide wereld in. Om dit te vieren zijn er vandaag alleen leuke dingen gedaan. Ik (Miyuki) was zelfs zo gek bezig dat ik het ineens in mijn bol kreeg om mijn puppy’s de kieteldood te geven. Moet je reutje paars eens zien schateren, zo leuk vond hij het.

Dsc00760_small_2

Even later zaten we met z’n alle weer van die kleintje te genieten en opeens was Teefje oranje aan het spelen. Ze rolde met dit speeltje de hele werpkist door. Geweldig gezicht was dat.

Tussen ale spelletjes door werd er geslapen en gegeten, maar ook werd er vandaag nog iets anders gedaan. Vrouwtje en baasje hebben de puppy’s ontwormd en dat betekend dat wij morgen de klos zijn. Wij vinden dat nooit leuk (wij krijgen een pilletje), maar die kleintje vonden het helemaal niet zo erg en er werd gewoon weer door gespeeld, kijk maar. Dsc00750_small_2

Reutje blauw, degene die net z’n oogejs open heeft deed ook mee. De grootste bal die hij kon vinden rolde door de werpkist, het leek er zelfs op dat hij al het comando “touch” al onder de knie had.

Nu liggen de puppy’s te slapen en wij zoeken zo allemaal ook een plekje op om te luieren. Vrouwtje zit haar huiswerkopdracht van de cursus Instructeur IIa te maken en dan gaat ze ook op tijd naar bed, want morgen schijnt er weer wat leuks op de agenda te staan.

Ik zie, ik zie

Vandaag kwamen alle kinderen uit de buurt weer eens kijken hoe de pups al gegroeid waren.

En wat zagen we met z’n allen…..bij drie pups zijn de oogjes aan het open gaan. Wat zal het vrouwtje dit nu jammer vinden.

DSC00741

Zien jullie welke pup dit is?

Zwaargewichten

Het was weer een paar dagen geleden dat we de pups gewogen hebben, en dat was wel te zien. Ze zitten met zijn vijven al bijna op 3 kilo!

DSC00719

Hoe ze nu hierboven liggen, was in het echt al lastig te zien, dus op de foto lijkt het helemaal getruukt.

Foto’s van de pups maken in je eentje is niet zo makkelijk, vooral als ze steeds actiever worden met de pootjes.

DSC00720

Teefje rood zit op 557 gram.

DSC00722

Reu’tje blauw zit op 552 gram.

DSC00721

Teefje oranje zit op 559 gram.

DSC00725

Teefje groen zit op 534 gram.

DSC00726

En de kampioen is nog steeds reu’tje paars met maar liefst 631 gram.

DSC00717

Hier liggen ze lekker onder een warm dekentje.

En je kan nu ook op de foto’s klikken om de foto 2x zo groot te zien.

Super “hotel”.

Hier even een berichtje vanuit Lelystad, waar ik (vrouwtje) in een super "hotel" verblijf. Zo als baasje al zei zit ik hier voor de instructeurscursus IIa. Ik heb vanmorgen mijn eerste les al moeten geven en het is nog goed gegaan ook. Iedereen snapte mijn theorie en de praktijk werd ook nog goed uitgevoerd. Wat moet ik nog meer? Nou niks zou je zeggen, maar…. ik zou nog een ding willen.

Wat dat is weten jullie waarschijnlijk wel, KROELEN! Ik heb hier natuurlijk wel 2 Shiba’s waar ik mee kan spelen en kroelen, maar….. dat zijn toch niet Keiko, Rontu, Miyuki en de 5 puppy’s.
Ik heb dan vanmiddag toen de les afgelopen was voor alle puppy’s een speeltje gekocht en daar ga ik ze als ik thuis kom lekker blij mee maken. Voor Keiko, Rontu en Miyuki heb ik heerlijke snoepjes gekocht en die zijn dus ook helemaal blij als ik thuis kom.

En nu, ga ik maar weer lekker met Khoda (het broertje van Rontu) en zijn maatje Banshu kroelen en straks gaan we nog even wat wandelen. Mijn bedje zoek ik vanavond vroeg op, want gisteren (of moet ik vanmorgen zeggen) was het wel erg laat omdat we hier lekker zaten bij te kletsen.

Lelystad

Vandaag geen verhaal van het vrouwtje, want die is vanochtend vroeg naar Lelystad vertrokken voor haar instructeurscursus IIa.

Aangezien het baasje niet zo’n verhalenverteller is, maken we er maar een fotoboekje van, zodat jullie toch een beetje van onze avonturen kunnen genieten.

DSC00696 

Ik was mama een beetje kwijt, na vele rondjes in het afgesloten gedeelte van de werpkist, ben ik er toch maar uitgekomen.

DSC00701

Hier is de melkbar weer geopend, maar waarom makkelijk doen…

DSC00705

Ik kan de wereld ook van ondersteboven bekijken, en zo kunnen alle pups ook goed bij de melk.

DSC00710

Reutje blauw wilde lekker in een hoekje kruipen, zodat het koppie lekker stevig vast ligt.

Afscheid nemen.

Dit weekend staat een beetje in het teken van afscheid nemen. Gisteren is Mariska samen met Simba en Ziggy weer naar huis gegaan. Na een paar dagen met z’n alle te hebben doorgebracht kwam  daar jammer genoeg weer een eind aan. Want wees nu eerlijk, het is toch helemaal geweldig dat ik (Miyuki) en Ziggy samen een echt paartje vormen. Hier zijn we nog lekker even samen voordat we uit elkaar zouden gaan.

Photobucket

Vandaag lekker een dagje van weinig doen. Oké, Lore (ons mensenvriendinnetje) kwam even spelen met ons en ging lekker van de puppy’s genieten door naast de werpkist te gaan zitten. Ook moest het vrouwtje wat spulletjes inpakken, want de komende dagen is die niet thuis. Ze gaat deze keer de cursus Instructeur IIa volgen en moet daar voor toch echt naar Lelystad en dat vind ze te ver om op en neer te rijden. Gelukkig wonen daar vrienden waar ze kan slapen.

Vandaag staat dus voor haar ook in het teken van afscheid nemen. Een dikke knuffel aan ons en een super kroelbuurt met de puppy’s, want wat zal ze ons allemaal gaan missen. Oké, ook baasje zal ze gaan missen, maar hij haar minder, want hij heeft het druk zat hier in huis. Werpkist schoonmaken, honden uitlaten, stofzuigen, eten koken, foto’s schieten en dan ook nog een web-log bij houden, oeeffff als hem dat maar gaat lukken. Wij zullen hem gaan helpen en zorgen dat het helemaal goed gaat hier in huis. we zullen geen ruzie maken, eten onze bordjes zo schoon dat ze gelijk weer in de kast kunnen, zullen onze 4 pootjes goed vegen bij het naar binnen gaan en onze huisjes blijven schoon, want we gaan gewoon bij hem op het bed liggen.

Vrouwtje we wensen je veel plezier, geef Khoda en Banshu en hun baasjes en vrouwtje een dikke knuffel en tot snel.

Wat zijn ze veranderd.

8 Dagen oud en wat zijn mijn puppy’s veranderd. Vrouwtje en baasje hebben speciaal foto’s gemaakt van de kopjes want anders zouden jullie het niet geloven.

Dsc00672_small Teefje rood is nu al een volhoudertje! Ze had gisteren ruzie met haar broertje paars om een tepel en weet je wie er won, zij natuurlijk, daar is ze een teefje voor.Enhu, als jullie nu goed kijken zien jullie wie zich van de week zo lekker knus onder het dekentje had genesteld. Dsc00673_small

Reutje blauw, wat kan ik daar over zeggen. Nou nog niet veel, soms ben ik hem kwijt, maar dan heeft hij zich verstopt en soms ligt hij lekker tegen mij of tegen zijn zusjes of broertje aan.

Dsc00680_smallTeefje oranje heeft al een bijnaam, ze wordt “Miyuki junior” genoemd, maar waarom zou ik niet weten! Baasje en vrouwtje zeggen wel dat als het zo is dat ze nooit meer een oranje kleurtje gebruiken om de puppy’s herkenbaar te maken. Maar dat mooie kleurtje had ik toen ik klein was ook om mijn nekje en moet je zien wat er van mij geworden is.Dsc00678_small

Teefje groen, ook daar kan ik nog niet veel over vertellen. Net als haar broertje reutje blauw slaapt ze vaak tegen me aan en soms licht ze met een ander te kroelen.

Dsc00677_small

Reutje paars, “mijn zwaargewichtje”, hopelijk gaat hij wel meer van zich afbijten, want dat zijn zusje nu al van hem wint met ruzie maken, schandalig. Zou het zijn dat hij vond dat hij met een tepel met minder melk af kon omdat hij toch al aan de maat is of zou het toch waar zijn dat wij teefjes het sterkere geslacht zijn!!!

Zo nu hebben jullie gezien dat ze echt wel veranderd zijn en dat ik niks teveel heb gezegt. Een blokje om is wat ik nu samen met tanta Keiko en mijn mama Rontu ga doen en dan ga ik weer goed voor mijn puppy’s zorgen en vannacht ga ik samen met hun dromen over het leventje wat hun nog te wachten staat.

Kraamvakantie.

Weet je, mijn (Miyuki) vriendje Ziggy is hier al een paar dagen op kraamvakantie en dat hebben we lekker nog niet verteld. De reden hier van is dat we lekker even ongestoord van onze puppy’s wilde genieten. En dat we dat gedaan hebben is een ding wat zeker is. Zijn vrouwtje (mijn schoonmoeder) mocht soms ook wel even mee genieten hoor, maar niet te lang, want……. het zijn onze puppy’s.

Photobucket

Iedere morgen als mijn vriendje me weer zag na een nacht te hebben geslapen gaven we elkaar gelijk een dikke knuffel en soms waren we gewoon even stiekem ergens anders en ons baasje en onze vrouwtjes ons maar zoeken. Dan stonden we lekker even samen in de tuin te genieten van elkaar.

En soms genieten we met z’n alle hier van het kraambezoek die hier komt. Wij (alle oude hondjes) krijgen kluifjes en koekjes terwijl de puppy’s steeds meer speelgoed krijgen. Vrouwtje heeft alles al maar in een mooie mand gedaan dan kunnen ze er straks mee gaan spelen.

Photobucket

En Ziggy vertelde me regelmatig dat hij erg trots op me is omdat ik heel goed voor zijn puppy’s zorg. Ik geef ze voldoende eten, ze zijn dan ook allemaal al goed aangekomen. Teefje rood weegt nu al 417 gram, reutje blauw 403 gram, teefje oranje 401 gram, teefje groen 401 gram en dan ons "zwaargewicht", reutje paars die weegt 462 gram. Ook doe ik ze goed beschermen voor het geval er iets gebeurd. Dan sla ik mijn pootjes om ze heen en dan kan er niks gebeuren.

Photobucket

En dan hebben we nog de momenten dat de puppy’s het samen heel goed kunnen vinden. Lekker dicht bij elkaar liggen is wat ze fijn vinden en wat voor kleur de haartjes hebben maakt niks uit, hier in huis wordt namelijk niet gediscrimineerd en dat wordt hier al vroeg geleerd.

Een knusse dag.

Vandaag hebben we feest gehad zoals jullie al wel gelezen hebben, het was dan ook een knusse dag. Moet je maar kijken hoe wij deze hebben doorgebracht.

Photobucket

Samen met het baasje hebben wij naar Miyuki en haar puppy’s zitten kijken. Ja, je leest het goed samen en dat is best wel speciaal, want ik (Rontu) vind het normaal niet goed dat Keiko naar de puppy’s kijkt. De reden hier van is dat ik eigenlijk vind dat Miyuki haar puppy’s ook mijn puppy’s zijn en dan moet tante Keiko maar luisteren. Ook de puppy’s hebben het knus. Kijk maar.

Photobucket

Hier is er eentje die een eigen plekje heeft gevonden, maar wie???? Wij weten het, maar kunnen jullie het ons ook vertellen?

7 jaar.

Vandaag is het dan zover, ik ben weer jarig. Ik kwam vanmorgen mijn huisje uit en daar lag weer een cadeautje. Dat gebeurd maar 1 keer per jaar en als dat zo is dan betekend dat het die dag mijn feestje is. Vandaag is het de zevende keer en dat betekend dus dat ik 7 jaar ben. Maar het is nog niet aan me af te zien hoor.

Photobucket

Hier zien jullie mijn cadeautje, een kikker met wel een hele dikke buik. Je zou haast zeggen dat hij ook puppy’s moet krijgen, want die buik lijkt verdacht veel op die van Miyuki toen daar nog haar puppy’s in zaten.

En toen ik nadat ik even samen met het baasje met mijn speeltje op het bed had gespeeld beneden kwam waren daar natuurlijk ook weer de slingers en de ballonnen. Ik heb er nu al zin in om die ballonnen kapot te maken, want dat mag ik vanavond, want het is tenslotte mijn feestje.

Ik vier vanmiddag trouwens mijn eertse echte hondenfeestje, samen met Rontu en Simba en Ziggy (jaja, de papa van de pupy’s van Miyuki en natuurlijk is het ook het vriendje van Miyuki) gaan we naar het bos om daar even lekker te ravotten.

Arme Miyuki, die mag niet mee, want die moet bij haar puppy’s blijven om ze te laten drinken en af en toe te laten plassen en p…en.

Wat doe je na het eten?

Eten dat is wat die kleine puppy’s heel goed doen bij mama Miyuki. Wij (tante Keiko en oma Rontu) horen ze met de regelmaat van de klok lekker smakken en sabbelen. En moet je zien hoe dat er uit ziet.

Photobucket

Leuk toch en als je goed kijkt zie je zelfs al de puppy’s liggen, maar dan moet je wel erg goed kijken. En wat doe je na het eten? Nou dit doen de puppy’s!

Photobucket

Teefje groen is op haar gemak aan het uitbuiken terwijl teefje oranje nog lekker aan het drinken is. Wat een heerlijk leventje, wij zouden wel willen dat het leven voor ons ook zo zou zijn.

Gewoon genieten.

Photobucket

Zo zitten baasje, vrouwtje, tante Keiko en oma Rontu nu regelmatig. Gewoon genieten noemen ze dit. Enhu, ik weet niet of het iemand is opgevallen, maar de puppy’s liggen op volgorde van geboorte en ik hebben ze echt niet zo weg gelegd hoor.

Met mijn puppy’s gaat alles helemaal geweldig en ze zijn dan ondertussen ook allemaal al rond de 30 gram aangekomen. Maar ik zelf….. ik moest vannacht wel 3 keer naar buiten om te p…en en ben dan ook gewoon bij mijn puppy’s weg gelopen, ben bij baasje en vrouwtje op bed gesprongen en heb even duidelijk gemaakt dat ik naar buiten moest. En daarna had ik weer gewoon tijd om voor mijn puppy’s te zorgen tot dat ik weer nodig moest. Maar verder is met mij ook alles goed hoor en ook ik geniet volop van mijn puppy’s.

De koppies.

Na een heerlijke nacht (mama Miyuki en haar puppy’s sliepen lekker door, maar oma Rontu, die wilde heel de tijd naar haar kleinpuppy’s toe) heb ik vandaag lekker van de puppy’s genoten.

Dsc00523_smallDe eerste beschuit met muisjes zijn ook gegeten, want er zijn al een paar mensen op kraambezoek geweest. De puppy’s en mama Miyuki, oma Rontu en tante Keiko zijn dan ook weer erg verwend. Kluiven en speeltjes het kon niet op. Ook zat een flesje Kwispelbier in en die gaan tante Keiko en oma Rontu morgen lekker oplebberen.

Tussen alles door was Miyuki gewoon een super moeder. Ze wast de kleintjes en geeft ze ook drinken. Maar moet je zien hoe ze lagen, mooi om en om.

Photobucket

Maar ook heb ik vandaag even de puppy’s van mama Miyuki mogen lenen om een foto te maken van de koppies van de puppy’s.

Photobucket

Eerst de teefjes van links naar rechts hebben we hier teefje groen, teefje rood en teefje oranje.

Photobucket

En dan nu de reutjes, links is reutje blauw en rechts reutje paars. Wat zijn het toch alle 5 een schatjes.

Dsc00522_small

En snappen jullie als je dit foto’tje ziet dat we er echt van kunnen genieten, want moet je ze nu toch eens zien liggen, heerlijk met z’n alle bij elkaar. Soms moet je gewoon even gaan kijken, want dan liggen ze zo te piepen dat je dat niet kunt laten. Meestal is mama Miyuki ze dan aan het wassen of ze zijn naar haar op zoek, want ze kruipen al heel de werpkist door.

Nu ga ik nog even naar het hele span kijken en ze stuk voor stuk even een kroel geven en dan straks weer lekker dromen over de streken die ze gaan uithalen. Ik kan niet wachten!

5 Puppy’s.

Wat eerder dan we gedacht hadden is Miyuki vanmiddag van 5 puppy’s bevallen. Remko was gewoon aan het werk en kon niet naar huis komen, maar gelukkig waren er wat buren die foto’s wilde maken en die wil ik daar dan ook voor bedanken.

De temperatuur van Miyuki was vanmorgen 36,9 graden en ik dacht dat het nog verder moest zakken, maar voor het geval dat had ik al wel de oude lappen in de werpkist gelegd. Wat me opviel was dat ze gelijk een nestje ging maken.Dsc00396_small

Maar toen ging het allemaal best snel. Ze kwam bij mij in de buurt liggen en zette haar rug krom, een wee, dus hup samen naar de werpkist en daar bleef ze dan ook gelijk in liggen en ging gelijk aan het persen. Na een kleine 20 minuten en wat gegil was dit het resultaat.Dsc00404_small

En om 12.10 uur was daar nummer 1; teefje rood. Een echt meisje met rode haren. Eigenlijk toch wel heel knap dat een hond gewoon weet wat er moet gebeuren zonder eerst een boek te moeten lezen.

Even op de weegschaal ermee en wat die aan gaf was 204 gram.Dsc00423_small 

Om 12.43 uur was daar nummer 2; reutje blauw, een schattig wit Shiba puppy. Zijn gewicht was 193 gram.

Nummer 3 kwam om 10 minuten later al op de wereld; teefje oranje, nog zo’n schattig wit Shiba puppy. Haar gewicht was 205 garm.

Hé gezellig, de buren stonden ineens voor het raam te kijken. Ik zei gelijk dat ze maar moesten blijven staan als ze een puppy geboren wilde zien worden en om 13.27 uur was daar teefje groen; nog zo’n schattig vrouwtje. Haar gewicht 203 gram.

Maar wat ik aan Miyuki zag was dat ze nog niet klaar was al hadden ze er op de echo maar 4 gezien, nummer 5 was onderweg. En die werd door Miyuki om 13.46 uur op de wereld gezet; reutje paars, en zijn haartjes hebben ook de kleur rood. Zijn gewicht 222 gram.

Photobucket

Hier hebben we het hele gezinnetje, tenminste mama Miyuki met haar 5 puppy’s. Iedereen helemaal gezond en en geweldige bevalling. Super dus!!!

Maar onze buurvrouw zou onze buurvrouw niet zijn als ze niet heel snel de boel zou versieren. Er hang zelf een brief op de deur met daarop de tekst; Hoera 1,2,3,4,5 puppy’s geboren. 2 Boys and 3 girls…. Moeder, zonen en dochters rusten…. dus zachtje a.u.b.

Nou en dat was vanmiddag dus niet het geval, iedereen zilde even voor het raam kijken naar de puppy’s en verder werd er heel veel gespeels op straat. Gezellige drukte.

Meer dan “Dikkie Dik” alleen.

Hier in huis lijkt het erop dat alles om "Dikkie Dik " draait,maar dat is niet waar hoor. Ook ik (Keiko) en Rontu tellen nog mee hoor.

Vrouwtje heeft deze week al vakantie en die doet dus leuke dingen met ons, al zijn die wel een beetje aangepast aan "Dikkie Dik" (Miyuki). De wandelingen zijn best lang, we moeten regelmatig werken voor het vrouwtje en dan krijgen we extra snoepjes, een kluifje erbij is ook niet weg en wat ik het leifste doe is genieten in de achtertuin en dat kan ik nou volop doen.

Photobucket

Maar vrouwtje geniet ook volop, foto’s maken vind ze namelijk ook heel leuk, een boekje lezen en wat winkelen. Iets wat ze minder vind is poetsen, maar dat doet ze toch maar, want als baasje volgende week dan ook vakantie heeft kunnen ze wel leuke dingen doen en dat is weer wel leuk.

En dan nu toch weer even terug naar "Dikkie Dik". Hopelijk voor haar duurt het allemaal niet meer zo lang, ik krijg best een beetje medelijden met haar. Moet je haar buikje maar eens zien.

Photobucket

Twee weken geleden maakte vrouwtje ook al zo’n foto, maar zien jullie het verschil, ik wel. Op straat wordt ze al uitgescholden voor hangbuikzwijntje. Dat komt natuurlijk omdat haar buikje al aardig begint te hangen, maar ja daar kan zij toch niks aan doen. Haar hele buikje staat strak en regelmatig zijn die kleine puppy’s te voelen. Ach, nog een paar dagen en dan is ze er van af, maar wat haar dan te wachten staat heeft ze nog geen benul van, ik hou dus ook mijn bekkie maar en dat doet Rontu gelukkig ook.

Zwaargewicht.

We zijn zo nieuwsgierig hoe zwaar Miyuki ondertussen is dat het vandaag tijd werd om alle hondjes eens mee op de weegschaal te nemen. Ze zijn ondertussen allemaal uit vacht en dus zouden ze niet zoveel moeten wegen, want de kilo’s haar die ik de laatste weken heb geruimd die wegen niet meer mee.

Eerst Remko op de weegschaal en daarna ieder keer een ander hond in zijn armen. Keiko was de eerste; 11,5 kilo. Toen Rontu, 10,7 kilo. En toen….. Miyuki die woog toen ze de laatste keren bij de dierendokter was zo tussen de 7 en 7,2 kilo en nu …… 9,5 kilo. Wat een zwaargewicht en dan moet ze ook nog meer dan een week dat gewicht mee leuren, maar zeer waarschijnlijk gaat ze nog meer aankomen. Ach die arme meid, je ziet ze dan ook met de dag rustiger worden. Bij het traplopen is het net zo’n waggelend eendje en het op schoot springen gaat ook niet soepel meer en dus helpen we die kleine meid maar een handje.

Ik hoef nog maar een ochtendje te werken en kan dan al mijn aandacht op Miyuki en natuurlijk Keiko en Rontu gaan vestigen. Zorgen dat alles helemaal klaar is voor de bevalling en ondertussen leuke dingen doen met Keiko en Rontu, want die twee verdienen ook extra aandacht, want onbewust gaat er toch meer aandacht naar die kleine meid allias "Dikkie Dik".

“Dikkie Dik”.

Bij het eerste nestje van Rontu had ze als als binaam “Papzak”. Voor Miyuki hebben baasje en vrouwtje nu de bijnaam “Dikkie Dik”. Toen stond ik (Keiko) soms raar te kijken hoe de buik van Rontu en uit zag en nu doe ik dat weer, maar nu is het de buik van Miyuki die zo hard groeit. Vrouwtje heeft toen een foto van Rontu gemaakt en nu heeft ze er ook een van Miyuki gemaakt.Dsc00298_small_2

Als je goed kijkt zijn er weinig verschillen, ja oké het is een andere bank waar ze op ligt en ze ligt ook in een andere houding, maar daar heb je het dan ook wel mee gehad. Ze ligt ook net als Rontu toen steeds meer op haar rug, zodat ze de ruimte heeft voor haar buikje.

Vandaag is vrouwtje ook weer begonnen met temperaturen. Dit is omdat tegen de tijd dat de puppy’s er uit gaan komen de temperatuur gaat dalen en dan is het dus wel fijn om te weten wat de normale temperatuur van Miyuki is, vandaag was het 37,4 graden, ook al hetzelfde als die van Rontu.

Het enige wat op het moment anders is dan wat Rontu deed is de plek waar die kleine zich soms verstopt in de tuin om afkoeling te zoeken.

Photobucket

Lekker onder de Hortensia ligt ze dan een middagdutje te doen en ik maar zoeken waar ze is. Want ik ben en blijf wel er bezorgd om haar hoor en ben dan heel erg benieuwd wat voor puppy’s ze gaat krijgen. Hopelijk mag ik van haar ook naast de werpkist komen zitten om van haar puppy’s te genieten, want dat mocht ik van Rontu ook. Over twee weken weet ik meer, want dan is het de dag dat de puppy’s geboren horen te worden.

Te dik.

Wat er aan de hand is met mij (Miyuki) weet ik niet echt, maar dat ik te dik word is een ding wat zeker is. Baasje en vrouwtje zeggen dat ik te veel brokjes eet, maar dat is echt niet het geval hoor, want regelmatig eet ik mijn bakje zelfs niet leeg. Maar toch, moet je mijn buik eens zien, het ziet er niet uit.

Photobucket

Neeeee, ik weet wat er aan de hand is, want vrouwtje heeft me het verteld. Ik heb puppy’s in mijn buikje en die zorgen er voor dat mijn buikje zo dik wordt. Ik ga zelfs nog dikker worden, tenminste als ik het vrouwtje moet geloven. Ook zijn er al veel haartje van mijn buikje af gevallen. Dit moet ook, want dan kunnen straks die puppy’s mijn tepeltjes vinden om melk te drinken. Wat een veranderingen allemaal zeg. Ik ga maar met mijn pootjes draaien dat straks alles weer goed gaat komen met mijn lijfje. Zelfs mijn bijnaam is veranderd, ik heet niet niet meer Miyukifloepie, maar Dikkie Dik. Wat gaat er de komende drie weken nog meer veranderen?

Vakantiehuisje.

Sinds een paar dagen heb ik (Miyuki) een eigen vakantiehuisje.

Photobucket

Ik moet er nog wel erg aan wennen, maar het is er wel gezellig. Als mama Rontu op bezoek wilt komen mag ze dat niet van mij, want het is mijn vakantiehuisje, tenminste als in baasje en vrouwtje moet geloven.

Ik en mijn schoonmoeder.

Wat en drukte allemaal de afgelopen dagen. Mensen hier mensen daar.

Het begon allemaal vrijdagavond toen de deurbel ging. Wat was dat, dachten wij met z’n drietjes we willen lekker gaan luieren en dan gaat de deurbel, wie durft ons nou te storen. Heeee, wat een bekende stem, jaahooeeee het is Mariska. Jaja voor de mensen die niet weten wie zij is,het is het vrouwtje van Ziggy en hij is mijn (Miyuki) vriendje en zij is dus mijn schoonmoeder. Wat gezellig dat ze op bezoek komt. Lekker even ravotten en kroelen met haar geweldig, maar voor mij (Miyuki) is het toch wel het fijnste dat ik even met haar kan kroelen, want van stoeien wil ik op het moment niet zo veel weten. Dsc00229_small Ik heb aan haar gevraagd of zij me kon vertellen hoe ik zo moe kan zijn en eigenlijk niet helemaal zo mezelf ben en ze had daar wel haar antwoord op. Ze vertelde dat het kwam omdat die puppy’s die nu in mijn buikje groeien er voor zorgen dat ik nu wat anders ben. Het is al twee keer zo erg geweest dat ik mijn plasje niet meer kon ophouden, zodat ik het vrouwtje ’s nachts wakker moet maken zodat ze even met mij ging wandelen.

Zaterdagmiddag ging weer de deurbel, vreemde mensen. Vrouwtje zei dat het puppymensen waren en ze hebben dan ook een hele tijd over ons zitten praten. ‘S avonds mochten we mee, dat is op zich niet raar en ook waar we naar toe gingen was niet raar en we hebben er dan ook een super gezellige avond gehad. We zijn naar onze mensenvriendinnetjes Quinty en Moïse en hun papa en mama geweest  en hebben daar lekker gespeeld en geluierd. We hebben zelfs samen met het vrouwtje in 1 relexstoel gezeten, knus dat dat was.

Vanmorgen hebben we lekker uitgeslapen. Daarna lekker nog even bij het baasje en vrouwtje op bed gestoeid en even later liepen we op straat om een wandeling te maken. De brokjes stonden klaar toen we thuis kwamen en het luieren kon weer beginnen. Maar toen ging weer de deurbel. Weer vreemde mensen, weer puppymensen en weer werd er over ons gesproken. Nadat alles verteld was zijn de mensen weer weg gegaan en nu gaan we verder met luieren. Wij op onze zakken luitserend naar de regen die nu nu valt en vrouwtje op de bank met een boek in haar handen.

Afkoelen.

Wij zijn vandaag eens lekker gaan afkoelen, nee niet in de zee of in een zwembad, maar in het bos. Lekker wandelen in de schaduw van de bomen. Wij (Keiko en Rontu) waren de gelukkige die mee mochten. Miyuki moest thuis blijven, want ja, je weet maar nooit met die Miyukifloepie.

Photobucket

Wat wij ook vaak hebben gedaan is pootje baden, want er zijn daar slootjes genoeg.

Photobucket

Ook moest er weer geposeerd worden. Ik (Rontu) had daar net als altijd geen zin in, dus heb ik (Keiko) maar gedaan wat het vrouwtje van me vroeg.

Het mooiste van alles; we kwamen een Shiba tegen waar we dus lekker mee gingen spelen. Net alsof Miyuki er toch een beetje bij was. Dsc00182_small Alleen deze Shiba Luisterde naar de naam Kaya, wat eigenlijk ook een beetje vreemd was, want wij kennen een Kaya, maar dat is een mensenvriendinnetje van ons. Nee, wat helemaal raar was was dat het vrouwtje gelijk tegen zijn baasje en vrouwtje ging praten. Wat bleek, het waren mensen die al eens bij ons waren geweest voor een puppy, maar die het leuk vonden om eens met het vrouwtje en ons te gaan wandelen, want ze komen nooit een Shiba tegen en aangezien we toch aardig bij elkaar in de buurt wonen is dit afspraakje gisteren gemaakt. Enhu, een ding is zeker dit afspraakje gaat herhaald worden, maar dan met Miyuki erbij.

4 op een rij.

Om half één vanmiddag was het dan zover, ik (Miyuki) moest bij de dierendokter komen om te kijken of er puppy’s in mijn buikje aan het groeien zijn. In de wachtkamer heb ik lekker laten horen dat in er was en toen ik bij de dierendokter in de kamer moest komen werd ik ineens stil. Vrouwtje zette mij op tafel en de dierendokter pakte een apperaatje en binnen een paar tellen waren er een heleboel haartjes van mijn buikje af. Weer pakte hij een apperaatje en het licht werd uit gedaan. Wat was dat eng zeg, want ik wist niet wat de dierendokter zou gaan doen.

Gelijk sprong er een t.v. aan en werd het vrouwtje door de dierendokter gefeliciteerd. Er was op die t.v. gelijk een puppy te zien. Nog geen twee tellen later had het vrouwtje er samen met de dieredokter er al 4 op een rij gezien en daar hoefde ze echt geen moeite voor te doen. De dierendokter vertelde dan ook tegen het vrouwtje dat de kans groot was dat er nog wel een puppy verstopt zou zitten, maar dat het onzin was om die te gaan zoeken, want 4 was toch ook al een mooi getal. Vrouwtje was dat helemaal met hem eens en begon even lekker met mij te kroelen en fluisterde in mijn oortje dat iedereen goed pootjes en duimen had grdraaid en dat de kaarsjes op gebrand waren. Ondertussen draaide de dierendokter plaatjes van de t.v. uit en dit was er te zien.

Photobucket

Je ziet zelfs al een beetje dat er een echt puppy aan het groeien is, leuk hé. Nu nog vijf weken wachten en dan zullen we precies kunnen vertellen hoeveel puppy’s er in mij aan het groeien waren en dan weten we ook wel of het reutjes of teefjes zijn. Ik vind het best spannend, maar mama Rontu heeft het gedaan dus ik zal het ook wel kunnen.

Tweeperhonds.

Dsc00152_smallWat wij (Keiko en Miyuki) vandaag gedaan hebben, nou weinig, maar vanmiddag hebben we lekker in de tweeperhonds hangmat gehangen. Heerlijk hoor, maar dat wij genieten is wel op de foto die het baasje stiekem met z’n nieuwe speeltje maakte te zien. Rontu wilde er niet bijkomen ze vond het te warm op het dakterras, maar die had er eigenlijk ook nog wel bij gepast hoor.

En verder gaan wij nu pootjes draaien, in de hoop dat ik (Miyuki) morgen leuk nieuws krijg van de dierendokter. Het zal vast helpen als iedereen mee hoopt, dus de mensen die haar kennen moeten kaarsjes aan steken of duimen draaien en al de hondjes die haar kennen moeten pootjes draaien. Morgen wten we meer en zullen het dus ook snel aan jullie vertellen.

Nog steeds spannend.

We zitten hiet nog steeds in spanning, want zoals jullie weten heb ik (Miyuki) 3 weken geleden met mijn vriendje Ziggy mogen "spelen" en we weten nog steeds niet of in puppy’s in mijn buikje heb. Vrouwtje en baasje zeggen wel dat ik wat anders ben dan normaal, maar ja ik kan ze ook voor de gek houden, want ik ben wel in voor een geintje. Maandag zullen we het weten, want dan moet ik om 12.30 uur bij de dierendokter zijn. Ze gaan dan een echo maken, wat dat is weet ik niet, maar vrouwtje heeft gezegt dat het geen pijn doet. Ik hoop dat vrouwtje gelijk heeft!

Verder gaat hier alles gewoon door. Vrouwtje gaat werken en werkt thuis ook nog wat. Baasje gaat werken en hobbyt thuis wat. Wij slapen, eten en wandelen en hebben erg veel zin in de komende dagen, want dan schijnt de zon waarschijnlijk weer. We kunnen dan weer in de tuin gaan liggen en proberen om ons buikje bruin te krijgen.

En nu, nu staat het vrouwtje te roepen bij de voordeur dat we moeten komen om te gaan wandelen. Nou doe ik dat erg graag, dus woooeefeffffff waaaaffff blaff, ik ben eens weg. O ja, knufffel van Keiko en Rontu.

Saai.

Het leven is hier op het moment een beetje saai, maar daar kunnen het baasje en vrouwtje weinig aan doen.
Omdat het op het moment zo veel regent gaan we alleen even wandelen als het droog is en voor de rest doen we lekker lui. Kijk maar eens hoe dat er uit ziet.

Photobucket

Vinden jullie het trouwens ook een mooi kussen waar wij op liggen? Dat hebben we een paar weken geleden gekregen van het vrouwtje. De reden, omdat we zo lief zijn!!!

Ik (Miyuki) maak het hier in huis wel een beetje spannend hoor. De deur op het dakterras staat natuurlijk wel open, want koud is het helemaal niet. En ik heb vanaf vorige week woensdag een nieuwe streek. Ik wring me tussen de muur en de afscheiding door en ga lekker bij de buren op het dakterras liggen. Een deel van de puppyren werd er al tussen gezet, want baasje en vrouwtje vonden niet goed wat ik aan het doen was, maar daar trek ik me niks van aan. Vandaag was het zo erg dat ik vier huizen verder op op het dakterras lag te genieten van het zonnetje, ik had de heleboel opzij geschoven en wrong me er gewoon weer tussen door. Baasje riep me, maar ik wilde nog niet van mijn plekje weg en toen…… stond in eens het vrouwtje voor mijn neus. Ze pakte me op en ik werd weer naar huis gebracht. Resultaat; het dakterras is verboden terrein voor mij, tenminste tot er wat anders op verzonnen is om mij op mijn eigen terrein te houden. Waarom mag ik nou nooit dan wat ik zelf wil?

Kynologisch Instructeur

Een paar weken geleden hebben wij (Keiko, Miyuki) samen met het vrouwtje 5 dagen door gebracht in Antwerpen om de cursus Instructeur II te volgen. De uitslag zou ieder moment binnen kunnen komen, maar vanaf gisterenavond werd het vrouwtje erg nieuwsgierig. Ze kwam er gisterenavond op verschillende manieren achter dat er mensen de uitslag binnen hadden van de cursus Instructeur II en toen de post vandaag weer niks bij zich had is ze heel brutaal gaan mailen om te vragen of haar cijfers ook al bekend waren. En dat waren ze.

Het resultaat, vrouwtje mag zich vanaf nu Kynologisch Instructeur  noemen. Haar punten waren; Didactiek 7,0, Inzicht 7,2, Praktijk 7,5 en dat is gemiddeld een 7,2.

Haar diploma is vast en zeker onderweg, maar daar hoeft ze nu niet meer zo nieuwsgierig voor te zijn, want deze punten pakken ze haar niet meer af.

Vrouwtje wil wel even kwijt dat ze het fijn vond dat er zo veel mensen vertrouwen in haar hadden. Ze is blij dat ze niet voor niks een kaarsje hebben gebrand of duimen hebben gedraaid. En nog fijner vond ze misschien wel dat wij onze pootjes niet helemaal in de knoop hebben gedraaid, maar dat het allemaal genoeg is geweest om van die mooie punten te halen.

Een mensennichtje.

Vanaf vandaag hebben wij ook een mensennichtje. Bijna 4 jaar geleden werden wij blij gemaakt met het nieuws dat wij een mensenneefje hadden gekregen en vanmiddag kwam het vrouwtje thuis met het nieuws dat Chiara ons mensennichtje geboren was. Ze zei ook dat de bevalling net zo snel was verlopen als de beide bevallingen die ik (Rontu) had mee gemaakt en dat is natuurlijk heel fijn om te horen.

Photobucket

Wij willen langs deze weg dan ook Chiara welkom heten op deze wereld en zullen net zo lief voor haar zijn als we voor haar broertje Mauro zijn. We gaan dus lekker met haar kroelen en knuffelen en misschien ook wel eens een stukje wandelen.

Wachten in spanning af.

Druk, druk, druk dat heeft ons vrouwtje het op het moment. Een verbouwing op haar werk en dan het op en neer gaan naar de dierendokter met mij (Miyuki).

Op donderdag 19-6 is het begonnen met een uitstrijkje. Op donderdag 26-6 is er voor de eerste keer bloedgeprikt. Zaterdag 28-6 was het voor de tweede keer bloedprikken. Gisteren is het voor de derde keer gedaan en na twee uurtjes wachten kreeg vrouwtje van de dierendokter te horen dat als ze wilde dat ik puppy’s zou krijgen we vandaag naar de reu moesten gaan en dan zou de beste tijd zijn zo rond de klok van 20.10 uur. En als je nu naar de tijd kijkt waarop dit verhaaltje geschreven is dan zie je dat het niet veel scheelt.

Ziggy was de reu die uitgezocht was door mij en daar waren het vrouwtje en baasje erg blij mee. Vanaf zondag hebben we al iedere dag met elkaar kunnen spelen, maar vanmiddag was het daar toch wel een beetje te warm voor. We hadden dan ook helemaal geen intresse in elkaar en lagen allebei ergens lekker in de schaduw. Maar na het eten had Ziggy toch zin in een spelletje te spelen en bij het vrouwtje kwam het vertrouwen ineens weer erg opzetten. Het vrouwtje van Ziggy werd weg gebracht en ze ging met mij weer terug naar mijn vriendje Ziggy. Na een kleine afwas werd er door het vrouwtje een boekje gepakt en ging ze zitten lezen. In haar ooghoeken zag ze dat Ziggy weer intresse kreeg en ze had zoiets van ik ga eens kijken of ik Miyuki vast kan houden zodat ze niet door haar pootjes zou zakken, want Ziggy staat een stukje hoger op zijn pootjes en jawel ……….. in eens lukte het. Toen Ziggy klaar was en van mij afstapte zette ik mijn keeltje op en ik had binnen de korste keren de hele buurt bij elkaar geschreeuwd en dat waren dan ook gelijk de getuigen, want vrouwtje kon niet meer bij de telefoon om te kijken hoe lang we gekoppeld stonden en ook kon ze geen foto’s maken. Maar dat we ons spelletje gespeeld hebben is een ding wat zeker is en nu gaan we in spannig afwachten, want over een week of drie weten we meer.

Als het vrouwtje van Ziggy weer thuis is gaan we weer naar huis toe en ga ik tegen tante Keiko en mama Rontu zeggen wat er gebeurd is en dat ze maar goed pootjes moeten gaan draaien in de hoop dat er puppy’s in mijn buikje gaan groeien.

Sportdag.

Alle kindjes hebben op het einde van het schooljaar een sportdag, nou gaat onze school in de vakantie gwoon door, maar vandaag hadden wij toch een sportdag. De FHN organiseerde die en aangezien onze hondenschool daar bij is aangesloten mochten wij ook mee doen. Rond de klok van 9.00 uur waren wij in Nijmengen en daar zagen we al een heleboel andere hondjes van onze hondenschool, gezellig. Een tent werd opgezet voor de shaduw, stoeltjes en huisjes werden erbij gezet om uit te kunnen rusten.

Photobucket

Vrouwtje had mij (Keiko) ingeschreven en voor het baasje mij (Miyuki), maar ik (Miyuki ) mocht niet mee doen om dat ik wel erg lekker rook voor de reutjes om me heen, dus was ik (Rontu) de gelukkige om mee te mogen doen. Maar ik (Miyuki) had geen klagen hoor, want ik werd regelmatig uit mijn huisje gehaald om een stukje te lopen en hoefde dan helemaal niet te luisteren en mocht doen wat ik wilde als het maar niet met reutjes spelen was. En wij (Keiko en Rontu) maar doen wat het baasje en vrouwtje zeiden dat we moesten doen.

Pict8921smallAangezien wij (Keiko en Rontu) elkaar bijna niet tegen kwamen kon het baasje alleen foto´s van ons maken toen ik (Keiko) even mocht uitrusten.

Hier zijn vrouwtje en ik bezig met een behendigheidsrondje. De paaltjes worden op een super manier genomen. Ook een hoorgte sprong was er  en kijk eens hoe hoog die was en hoeveel ruimte ik nog over heb.

Pict8924smal_2

Verder moesten we apporteren, flyball spelen, gg en combisport doen. Dit allemaal in een makkelijke versie zodat iedereen plezier aan deze dag zou beleven.

Vanavond zijn we ook nog even met z´n alle naar Simba en Ziggy geweest. We kwamen daar toch bijna langst, dus was het wel even leuk om elkaar weer eens op te zoeken. Alleen Miyuki mocht met Ziggy spelen en wij (Keiko en Rontu) moetsen uitrusten na een lange maar leuke sportdag.

Knap gedaan!

Vanmiddag toen vrouwtje thuis kwam was het dan zover, ik (Miyuki) mocht net als mijn moeder Rontu een broekje aan, want ik ben eindelijk loops. Baasje en vrouwtje zaten er al vanaf maart op te wachten, maar ik ben Miyuki hoor en ik doe altijd alles op mijn manier, tegendraads dus.

Vrouwtje pakte ook gelijk nadat ik mijn broekje aan had de agenda en ging zitten tellen, een dag of tien en een week of negen en ik kreeg gelijk te horen dat ik knap gedaan had. Maar waar ze op doelde hoorde ik even later toen ze het baasje alles vertelde. Hun zomervakantie zal er heel anders uit gaan zien, want als alles gaat zoals het moet en de natuur werkt mee dan krijg ik eind Augustus puppy´s en dan zouden we net een week weg zijn en nog twee weken te genieten hebben. BBBbblaffff, woeefffff , blaf, aaahooeeee, ik heb mijn naam weer eer aan gedaan, de vakantie loopt lekker in het honderd, tenminste als het aan mij en mijn vriendje ligt. Ik heb hem ook al verteld dat hij volgend weekend vrij moet houden, want dan kom ik een heel weekend feest vieren.

Maar omdat vrouwtje er gelijk de pest in had wat de vakantie betreft is ze nu spulletjes aan het pakken en onze huisjes worden ook al bij de voordeur gezet. Zou het zo zijn dat we morgen naar Duitsland gaan? Ik denk het wel, want het is al weer even geleden dat we daar geweest zijn en toen ze een telefoontje deed ging ze ook praten zoals ze doet als we in het huisje zijn.

Leren, leren en nog eens leren.

Zo daar ben ik weer eens, de laatste tijd zijn de hondjes veel aan het woord geweest, maar nu ben ik degene die veel heeft mee gemaakt.

Zoals jullie weten ben ik bezig met cursusen te volgen om "instructeur hondentrainen" te worden. Dat is dus ook waar ik de afgelopen drie weken zo druk mee bezig ben geweest dat het hier wel erg stil is geworden. De eerste week moest het huis helemaal gepoetst worden (als ik cusus heb is er maar een ding belangrijk het studieboek, dus blijft het poetsen liggen) en de nodige feestjes werden gevierd. De tweede week was het inlezen geblazen en ook de stof van cursus I moest ik nog even snel herhalen.

En toen, het was zover, de cursus Instructeur II begon vorig weekend. Ik weer vroeg op pad naar Antwerpen en deze keer moest er een hond mee, Miyuki was de klos. Toen alle cursisten aan wezig waren, bleek dat we met 5 mensen waren die samen de eerste cursus gevolgd hadden, gezellig en leuk dus. Op tafel lagen weer een boek en een map klaar die geleerd moesten gaan worden, fijn!!! Ook kregen we te horen dat we een les moesten geven voor de klas waar we een punt voor zouden krijgen en we zouden ook deoordeeld worden met een punt voor het omgaan met honden (lees lichaamstaal en commentaar toepassen) tijdens de praktijk trainingen. Het leuke hiervan was dat je de honden van andere cursisten moest lopen. Voor de derde dag, de maandag had ik besloten om maar alle hondjes mee te nemen, dan kon ik in de pauze lekker met ze wandelen, maar dat veranderde zondagavond. Rontu besloot om roet in het eten te gooien (zoals wij dat zeggen) en werd loops. Dus ik nam alleen Miyuki en Keiko mee, terwijl Rontu een fijne middag bij opa en oma had. De leraar was blij met Keiko, de extra hond, want er waren een paar honden bij die er helemaal geen zin in hadden en mocht Keiko mee doen. Wat was het leuk om die twee uitslovers bezig te zien met andere baasjes, geweldig en ik kreeg dan ook iedere keer te horen dat ze het zo leuk deden, zelfs de leraar vond ze super en die is toch wel wat gewend. De hele week erna was het waar Patricia is is ook haar boek of haar map, maar ja dat was voor een goed doel, hoe meer kennis hoe leukeren beter. Afgelopen zaterdag was het weer zover, Antwerpen werd weer onveilig gemaakt door een groep cursisten. Trainen tussen de buien door, stof doornemen in de klas en filmpje kijken tussen door, wat is er veel te zien en te leren. Op zondagmiddag was het dan zover het examen. 20 meerkeuzevragen en 20 open vragen, fijn, dachten we allemaal, maar dat deden we eigenlijk al de eerste dag toen we de stof zagen. Positief/negatief, bekrachteging/correctrie en Pavlov/Skinner, HELP!!! Maar het is gelukt, teminste ik heb alle vragen beantwoord en nu moet ik mijn punten maar weer afwachten.

Na het examen vroegen we of we eventueel ook herexamen moesten doen voor het praktijkgedeelte en toen schoot de leraar in de lag en zei dat we ons daar geen zorgen om hoefde te maken. Hond in het bakkie dus! 1=1=2! Taart! Een klein feestje werd daar dus voor gebouwd en we borrelde met heel de groep gezellig nog wat na.

Wat gisteren trouwens goed te merken was aan Keiko en Miyuki was de wisseling tussen de baasjes die cursusdagen, want gisteren op de behendigheidstraining deden ze maar wat en dat leek dus helemaal nergens op. Nu liggen er 2 honden totalloss en ik val ook iedere keer spontaan in slaap, want zijn cursusuen toch vermoeiend.

Agility Shiba´s.

Vandaag hebben wij (Keiko en Rontu) weer eens iets leuks gedaan met het vrouwtje. Niet dat we niet vaak iets leuks doen, maar nu was het weer eens iets bijzonders. Vanmorgen moesten wij al vroeg onze huisjes uit en gelijk aan de riem en op pad, terwijl Miyuki toen lekker bij het baasje in bed kon kruipen, wat is het leven soms toch oneerlijk.

Maar na een klein uurtje rijden mochten we de auto uit en na een paar tellen was daar ook Mariska met Simba en Ziggy. En wij weten dat overal waar hun zijn wordt het gezellig, dus ook vandaag zouden wij wel een leuke dag hebben, arme Miyuki dachten wij toen, want die ligt vast nog saai bij baasje in bed.

Vrouwtje en Mariska haalde even later de auto´s verder leeg en begonnen allemaal dingen op te bouwen. We zagen paaltjes, tunnels en hoogte sprongen voor onze ogen komen, joeppiieeee, dat wordt leuk. Toen ze klaar waren mochten we nog even lekker naar buiten en een rondje vrij rennen. Vrouwtje zei tegen Mariska dat wij dan onze eerste energie wel kwijt zouden zijn zodat we binnen een beetje zouden luisteren. Luisteren is voor een Shiba nou niet echt makkelijk en dat zagen we even later binnen dan ook echt wel. Niet dat wij niet luisterde, maar al de andere Shiba´s die er waren gingen helemaal fout over de hindernissen terwijl we toch echt hadden laten zien hoe het wel moest.

Jonge_hondendag_2008_012_small Want wat bleek even na dat iedereen aanwezig was, wij waren door het bestuur van de rasvereniging gevraagd om demo´s behendigheid te geven en alle andere hondjes die aanwezig waren ook de beginselen van het vak bij te brengen. Wij vinden dit zelf natuurlijk een hele eer, maar ja we zijn dan ook wel erg goed, al zeggen we het zelf!!!

Bijna heel de dag door is het vrouwtje wel bezig geweest, soms met ons en de rest van de dag met vreemde Shiba´s, Aktia´s en al de andere soorten hondjes die bij de rasvereniging horen en natuurlijk met hun baasjes. Ook hebben vrouwtje en ik (Keiko) nog wat apporteren laten zien, want dat kan een Shiba ook als je maar goed oefend.

Als pauze waren er 2 super leuke verrassingen, eerst was daar het vrouwtje van Tama en Miko en natuurlijk waren die twee schattige Shiba´tjes er ook bij en toen die weer weg waren kwamen het baasje en vrouwtje van Khoda en Banshu, maar helaas die twee maffe Shiba´s waren er niet bij. Ook waren er natuurlijk Ilone, Leni, Ine en Joyce en dat is toch ook altijd weer wel leuk om hun te zien.

Jonge_hondendag_2008_024_small

Maar wat nog leuker was is dat sommige mensen het nog steeds raar vinden dat een Shiba los kan lopen en die vonden het dan ook erg knap dat wij dit deden, maar ja, wij zijn dan ook niet anders gewend dan dat wij regelmatig los mogen lopen en krijgen dan ook altijd een heerlijk snoepje als we terug komen. En denk nu niet dat wij voor niks behendigheid doen, nee er moet altijd wel een beloning voor tegen over staan na een rondje te hebben gedaan wat het baasje of vrouwtje wilt.

Vandaag was de beloning van de rasvereniging een lekker flesje wijn dat erg leuk in een japanse kimono verpakt was (die gaan wij dan ook zo even op drinken, vrouwtje lust dat namelijk niet).

Nadat het vrouwtje en Mariska nog heerlijk wat vlees van de bbq op hebben gegeten zijn we met z´n alle weer tegelijk naar huis gereden. Om daar eerst Miyuki het hele verhaal van vandaag te vertellen en daarna weer eens lekker te gaan slapen op onze zakken. 

Maar wat hebben wij vandaag als Agility (zo noemen ze het in het buitenland behendigheid) Shiba´s Keiko en Rontu een leuke dag gehad en dat zullen we weer niet snel vergeten.

Gekkenhuis.

Ppffffff, wij zijn nog steeds moe van gisteren, want toen was het hier in huis echt een gekkenhuis, tenminste ´s middags was het hier een gekkenhuis. Rond de klok van 12.30 uur ging de deurbel en gelijk herkende we de stemmen van de mensen die aan de deur stonden.

Pict8874_aZou het zo zijn, jjaaa de deur ging open en daar kwam Nagai binnen lopen en wij gelijk achter hem aan. Ook waren zijn baasjes en vrouwtjeser, die kwamen hem even hier brengen om zelf even daarna lekker hier in Breda te gaan winkelen. Leuk toch.

Maar na een half uurtje wisten baasje en vrouwtje weer waarom ze blij waren dat hij en zijn zusje ook al weer weg waren, kefen, blaffen, keffen, ja dat was wat die heel erg goed konden en Nagai kan dat nu nog steeds goed. Enhu, niet alleen hijnatuurlijk, want ik (Miyuki) laat me natuurlijk onderblaffen en zetten ook mijn stembanden in werking. Ik sta er om bekend dat ik op een hoge toon blaf en kef, maar vandaag heb ik laten horen dat het nog wel een toontje hoger kan. Zo zijn we dan ook bijna heel de midag bezig geweest.

Pict8883_a

Ook kwam Lore (een van onze mensenvriendinnetjes)even langs, ze was natuurlijk ook erg benieuwd hoe hij er nu uit zou zien. Nou dat hij haar nog herkende was een ding wat zeker was, wat was hij blij, zijn kontje hing op de grond, een kwispelend staartje en zijn oortjes in zijn nek, gewoon een blije Shiba dus.

Verder was het erg leuk om de lichaamstaal van honden weer eens goed te bestuderen. Opgetrokke lipjes, oortjes die alle kante uit stonden, oogen die spraken, en zo kan ik natuurlijk nog wel even door gaan. Wat is het toch fijn dat wij elkaars taal zo goed begrijpen en voor hetvrouwtje is het een goede herhaling voor de cursus die over 3 weken weer van start gaat.

Pict8891_a

Kijk maar eens en zeg maar wat jullie van deze foto vinden, of wat wij aan elkaar te vertellen hebben.

Verder hebben we natuurlijk ook wel gewandeld, maar helaas de boswandeling is niet door gegaan, lang leve de modder. Ook hebben we af en toe geslapen en dat was dan fijn voor de oortjes van het baasje en vrouwtje, dan hadden die ook even rust. Maar spelen dat was wat we toch eigenlijk heel de middag wel gedaan hebben. Zo erg dat ook de hele speelgoedbak leeg was en de vloer helemaal vol lag.

Photobucket

Na al die drukte in het gekkenhuis moest er nog een foto gemaakt worden van ons allemaal, maar dat was niet zo makkelijk, dus heeft vrouwtje maar even geholpen, want ja stil zitten voor Nagai en mij (Miyuki) was nog steeds erg moeilijk, want we wilde nog steeds spelen. Voor de rest hebben we heel de avond geslapen en gedroomd om rond de klok van 22.30 uur ons huisje in te gaan om daar verder te slapen en te dromen. En vandaag, ja dat hebben we al gezegt, lekker niks gedaan en uitgerust van gisteren.

Terug van weg geweest.

Daar zijn we weer, terug van weg geweest. Afgelopen zaterdag ging er ineens een lichtje bij ons branden, baasje bracht vrouwtje weg en even later werden onze huisjes in de auto gezet en ook wat andere spulletjes. Rond de klok van 12.00 uur gingen we samen met het baasje vrouwtje ophalen en daarna mochten we gelukkig lang in de auto zitten. Duitsland was de eindbestmming, joeppie! Na een voorspoedige reis werden er eerst boodschappen gedaan en daarna mochten we een lekker stukje wandelen met het baasje.`

Zondag hebben we broodjes gehaald voor het vrouwtje, het was tenslotte moederdag. Het enigste wat er niet aan klopte was dat vrouwtje gewoon mee is gelopen, de dommerd. Pict8775_small Na een heerlijk ontbijtje in de tuin, waarbij we een toeschouwer hadden (kijk maar eens goed op de foto) zijn we met z´n alle gaan wandelen. Een hele bekende wandeling, maar wel een wandeling die nooit gaat vervelen, de U3 zoals hij genoemt wordt.

Photobucket

Voor vele onder de lezers en voor ons is dit het mooiste plekje op de wereldbol, dus daarom maar weer eens op de foto gezet.

Weer thuis gekomen zijn we lekker in de tuin gaan genieten van de zon, maar onze buikjes willen nog steeds niet bruin worden, wat we ook proberen.

Op maandag waren we weer vroeg wakker. Baasje en vrouwtje hadden het weer over wandelen en wij stonden al weer klaar bij onze riempjes. Maar na een tijdje te hebben gewandeld werd het tijd om even af te koelen. Pict8840_small

Gelukkig was er een beekje in de buurt en konden we daar even wat drinken en pootjebaden, want we kregen door dat het nog wel een aardig stukje wandelen zou worden. Op een gegeven moment kwamen we op een plaats uit waar vrouwtje kaartjes ging kopen om met de gondel naar boven te gaan. Hoefde we lekker dat hele stuk niet berg op te lopen, heerlijk.

Photobucket

En toen we boven kwamen werden we ook nog beloond met een heuze pauze zodat het baasje en vrouwtje ook nog wat konden eten en drinken. Na dat alles weer op was gingen we weer, maar waar naar toe eigenlijk? Baasje en vrouwtje hadden namelijk geen wandelkaart bij en moesten dus heel goed op de bordjes letten.

Pict8860_smallUsseln was waar we naar toe moesten, maar rechtsom was het 8,4 kilometer en linksom 7,2, raar maar waar. En als jullie die afstanden zien en er dan alles bij optellen dat we al gelopen hadden om bij die bordjes te komen dan weten jullie dat we veel gelopen hebben.Om er plezier in te houden heb ik (Keiko) even gedaan wat ik graag doe, boomstammen beklimmen. Hoe hoger hoe liever! Ja, kijk maar eens goed vrouwtje kon er bijna niet meer bij. Pict8799_small Maar we waren nog steeds niet in de buurt van ons huisje, dus werd er weer besloten om even wat te drinken. Bij gebrek aan een bankje, boomstammen genoeg om op uit te rusten. Al met al is het in totaal een wandeling geworden van ongeveer een kilometer of 18, ja jullie lezen het goed. We waren dan ook al om 9.30 uur weg en kwamen om 14.20 terug bij het huisje. We hebben dan ook de rest van de middag en avond in de tuin gelegen en zelfs toen baasje en vrouwtje gingen gourmetten kwamen wij ook niet omhoog.

Gisteren hadden kregen we na het ontbijt al in de gaten dat het over was met het vakantie gevoel. Onze huisjes gingen weer in de auto, het huisje werd gepoetst, maar we gingen daarna nog lekker wandelen. Sterker nog toen we terug kwamen mochten we weer lekker in de tuin gaan spelen en liggen. Wat raar, maar even later wisten we waarom het zo ging. Een bekende wagen stopte en er stapte bekende mensen uit. De moeder van het baasje, 2 zusjes en 1 vriendin van haar kwamen ons aflossen in het huisje. Na nog wat te hebben gekletst zijn we toch maar in de auto gestapt om weer naar ons huis in Nederland te gaan.

En vandaag, nou gewoon, uitrusten van een heerlijk weekend. Vrouwtje heeft alles weer opgeruimd,gewassen en boodschappen gedaan. Maar rond de klok van 16.00 uur weer een bekende auto, maar nu waren het opa en oma uit de auto stopte. Ze kwamen gezellig hier wat eten en net als altijd kregen wij een lekker snoepje toen ze door de deur waren. Zometeen gaan we de achterdeur maar dicht doen, want er hangt een super zwarte wolk boven onze achtertuin en dan gaan we gelijkmaar naar onze huisjes en gaan luisteren naar het gedonder en gekletter van de regen, de bliksem zien we niet, want het rolluik is lekker dicht. Weltrusten voor starks.

Uitslag.

Vrouwtje heeft gisteren maar even een telefoontje gedaan, want wat jullie niet weten is dat ze 3 weken geleden haar herexamen Instructeur I heeft gedaan en dat ze dus al een week of 2 op de postbode zat te wachten die de uitslag bij hem hoorde te hebben. Tot gisteren was dat niet het geval en dus besloot ze maar te bellen en tot haar grootte vreugde is ze weer geslaagd, maar nu had ze ook genoeg punten om naar de cursus Instructeur II te mogen. Ze verteld door de telefoon ook dat de diploma deze week wel wordt opgestuurd, dus als hij binnen komt krijgen jullie hem te zien.

De punten die ze heeftgehaald waren voor "didactiek" een 6,5 en "kennis en gedrag" een 7,7, dit betekend een 7,1 gemiddeld en nu kan ze zich dus gaan inschrijven voor cursus II. Dit zal helemaal in het teken staan van praktijkoefenigen en daar moeten wij het vrouwtje dus bij gaan helpen. 5 volle dagen staan wij dan in Antwerpen op een grasveld en hopen dat het mooi weer is, want anders mag hetvrouwtje lekker alleen. Nee het is dan de bedoeling dat iedere cursist een hond mee brengt en die aan een andere cursist geeft en om de beurt wordt er les gegeven en moeten de andere de lessen volgen.

Verder gaat hier alles zijn gangetje, lekker van de zon genieten, plantjes kijken (vrouwtje heeft gisteren ook de tuin nog gezellig gemaakt), wandelen, eten en drinken. Gewoon gewoon dus, maar wel lekker en leuk.

Spreuken.

Vrouwtje heeft veel leuke toepasselijke cadeautjes gekregen voor haar verjaardag, maar een cadeautje waar ze erg om kan lachen is een boekje vol met spreuken over honden. Soms pakt ze het even uit de kast en bladert er even door heen en begint te lachen.

Een van die sprueken luidt; de gemiddelde hond is vriendelijker dan de gemiddelde mens en daar naast staat dan een mooie foto van zo’n gemiddelde hond (een Golden Retriever). Nog zo’n spreuk; een hond kwisplestaart met zijn hart. Zo kan ze nog wel even door gaan, maar eigenlijk is het leuker om zelf door het boekje te bladeren en in de lach te schieten. Dus als vrouwtje een keer een beetje humeurig is dan pakt 1 van ons dit boekje uit de kast en geven het aan haar, wedden dat ze zo weer vrolijk is.

Nog ouder.

Vandaag hebben wij weer feest, maar deze keer is het er niet een van ons, maar ons vrouwtje is degene die weer een jaartje ouder is geworden. Hoe oud? Nou in ieder geval nog ouder dan wij alle drie samen. We hebben zitten verzinnen hoe we jullie het kunnen uitleggen, even kijken hoe was het ook al weer. O ja, mijn (Keiko) leeftijd en dat gedeeld door 2 is het eerste cijfer en dan onze (Rontu en Miyuki) leeftijden optellen en dat min 1 en dat is het tweede cijfer.

Vanmorgen hebben we op de normale tijd dat wij wakker worden een liedje gezongen, dat de buurjongen wakker zou worden van het liedje dat maakt niet uit, want hij is vandaag ook jarig. Dus wij hebben zo hard we konden gezongen, want dat verdient het vrouwtje gewoon. Verder hebben we haar een kluif gegeven, maar daar had ze niet zo’n trek in en ze is dus zelf nu druk bezig met lekkere taarten en hapjes te maken voor als er bezoek komt. Dan kan ze net als ik (Rontu) van de week ook trakteren, misschien krijgen wij ook wel wat.

Wat de dag ons verder nog mer brengt, een berg bezoek en voor de rest zien we het wel. Gezelligheid en genieten, dat is toch het belangrijkste in het leven.

4 jaar!

Vandaag is het weer zover, ik (Rontu) ben jarig en ik mag vanaf nu zeggen dat ik 4 jaar oud ben. Toen ik uit mijn huisje gehaald werd door het baasje begon hij te zingen en het ging zo; er is er 1 jarig hoera, hoera, dat kun je wel zien dat is zij. Ik kreeg gelijk een kluifje terwijl Keiko en Miyuki niks kregen. Zo dat kluifje had ik te pakken.

Photobucket

Toen ik beneden kwam was er een kussen versierd en toen Keiko er op ging liggen moest ze er af en mocht ik er op gaan liggen van het vrouwtje. Zo dat was pech voor Keiko en Miyuki mag er ook niet op gaan liggen als ik er niet op lig. Er was ook weer een cadeautje voor mij. Een nieuwe bal, die heb ik nooit genoeg!

Misschien zijn er nog wel meer dingen waarbij ik vandaag een beetje voor getrokken wordt, maar dat zie ik wel. Vanavond ga ik in ieder geval snoepjes uitdelen op school, want als je jarig ben vier je toch ook een feestje en dat doe ik dus samen met al de andere hondjes die op school zitten. Misschien mag ik van de juf ook wel een spelletje kiezen wat ik wil doen als de les er op zit, nou dat wordt dan een minuut of 10 vrij spelen in de klas, want dat vind ik wel erg leuk.

Uitgeteld!

Op het moent zijn wij helemaal uitgeteld en als jullie willen weten hoe dat komt moet je verder lezen.

Vanmiddag ging het vrouwtje even naar boven en kwam met onze losloophalsbandjes naar beneden, de fluit om haar nek en een zakje met snoepjes in haar broekzak, bergschoenen aan en het baasje kwam achter haar aan. Wij dachten al gelijk dat dat voor ons wat leuks betekende en toen wij dan ook in de auto zaten hebben we zeker een half uur aan het piepen geweest. We kregen zelfs te horen dat het er op leek of dat baasje en vrouwtje nooit wat leuks met ons deden, maar dat is echt niet waar hoor. Toen we uit de auto kwamen en een stukje gelopen hadden zagen we opeens een bekende, Grimm (hier in huis Montaro genoemd) stond daar samen met zijn baasjes en wat bleek later ze stonden op ons te wachten daar aan de rand van de Loonse en Drunese Duinen. Dat we het naar onze zin hebben gehad kunnen jullie nu zien.

Photobucket

Ik (Keiko) sta hier mooi te zijn boven op een boomstam, mijn favoriete hindernissen om over heen te lopen of te springen.

Photobucket

Tikkertje spelen met z’n alle en tegelijkertijd maken we zoveel herrie dat iedereen die om ons heen loopt te lachen en genieten, want het plezier straalt van ons af.

Photobucket

Als ik (Miyuki ) onderweg een blokkade zie is dat geen enkel probleem, hoe hoog of breed het doet me niks, ik vind het geweldig en het kan niet gevaarlijk genoeg zijn.

Photobucket

En dan hebben we Grimm, jaja die kan er ook wat van. Je kunt zien dat hij bij ons de streken heeft geleerd waar mee hij nu ook de boel om hem heen onveilig maakt.

Photobucket

Ik (Rontu) vind het soms wel even genoeg en ga dan even lekker zitten genieten van alles wat er om mij heen gebeurd en dat is een heleboel zo met die maffe Shiba’s om mij heen.

Op het einde van de wandeling kwamen we ook nog het vrouwtje van Grimm tegen. Al de baasjes en vrouwtje hadden toen wel zin in wat te drinken, want wanneer wij lekker uit een plas aan het drinken zijn moeten die toe kijken en om hun een plezier te doen zijn we maar ergens naar binnen gegaan en onder tafel gaan liggen. De glazen werden gevuld, er kwamen hapjes op tafel en er werd volop gekletst.

Nu gaan we lekker ons huisje op zoeken, want we zijn nog steeds uitgeteld van de leuke middag die we vanmiddag hebben gehad, want wij wisten echt niet dat dit was afgesproken. Weltrusten en tot morgen.