Iets moois voor opa.

Vandaag gaan baasje, vrouwtje, oma en de rest afscheid nemen van opa. Jammer genoeg mogen wij er niet bij zijn.

Maar wij zullen niet Keiko, Rontu, Miyuki en Tatsu zijn als wij niet iets doen voor opa. We hebben centjes uit onze spaarpot gehaald en daar hebben we vrouwtje een mooi bloemetje van laten maken. Dit werd een lief bolletje met veldnarcisjes, blauwe druifjes en wat groene takjes. Ook hebben we aan vrouwtje gevraagd of ze een mooie kaart voor ons wilt maken en dit heeft ze natuurlijk gedaan. Wij hebben zelf gezegd wat er op moest komen en dit was in ieder geval de tekst.

Opa,

Nooit meer die aai over onze bol

Nooit meer een stoeipartij vol lol.

Nooit meer een poot geven.

Nooit meer jij in ons leven.

Opa,

Bedankt voor alles en wij zullen op Oma passen.

Knuffel en pootje

Bogey, Guus, Keiko, Rontu, Miyuki en Tatsu

Nou vragen jullie je af wie die eerste twee hondjes zijn, nou de andere hondjes die hier uit de familie. Wij zijn de beroerdste niet en die mochten gewoon mee doen met het laatste wat wij voor opa konden doen.

Nooit meer naar opa.

Afgelopen nacht was het hier in huis erg raar. Wij lagen allemaal in bed en om 00.08 uur ging de telefoon, wat was dat schrikken voor ons zeg. Voor baasje en vrouwtje was dat anders, want eerlijk gezegt lagen die op de telefoon te wachten.

Aan de andere kant werd gevraagd of dat baasje en vrouwtje nog naar het ziekenhuis wilde komen, maar hun antwoord was nee. Maar vrouwtje zei wel dat als het nog nodig was ze gewoon om 03.00 uur in het ziekehuis zou zijn.

9 minuten later belde vrouwtje terug naar het ziekenhuis en wilde zeggen dat…., maar werd onderbroken. Ome Peter vertelde dat het al gebeurd was. Wat was er gebeurd dachten wij toen, maar we hoorde het vrouwtje het al tegen baasje zeggen. Opa (papa van vrouwtje) is er niet meer. Snik, snif, nou is het echt waar wat vrouwtje ons verteld heeft. Geen leuke stoeipartij meer en geen fijne aai over onze koppies. Oké, die krijgen we nog volop, maar nooit meer van opa, snik, snif.

Opa is nu bij Tentai en zal goed voor haar gaan zorgen, want die kleine meid zal nog best veel moeten leren. Ik (Tatsu) moet dat toch ook nog en zou even oud zijn als haar.Zij krijgt nu de aai over haar koppie als wij die zouden krijgen en opa zal ook vaak met haar stoeien. Wat zijn wij jaloers op Tentai, maar hebben gelukkig baasje, vrouwtje, omaen de papa en mama van baasje nog.

 

Opa; We hebben helaas geen afscheidsknuffel en een poot kunnen geven, maar zullen je beloven dat we goed op oma passen en jaja, ook op het vrouwtje en baasje.

Knuffel; Keiko, Rontu, Miyuki en Tatsu

Wij zijn sipjes.

Wij zijn een sipjes en wel om twee dingen.

Wij hebben namelijk gitseren samen met baasje en vrouwtje met volle verbazing zitten kijken wat voor ergs er in Japan gebeurd is. Nou zijn wij natuurlijk van oorsprong Japanse hondjes en wij zijn dus een beetje sipjes als we denken hoe veel van onze soortgenootjes er nu wel niet in de problemen zitten omdat ze geen hokje, vers water, brokjes meer hebben. Maar wat we eigenlijk nog erger vinden is dat ze misschien ook wel hun baasjes kwijt zijn. Wij moeten er in ieder geval niet aan denken om de onze kwijt te raken.

Maar waar we erg sipjes om zijn is dat opa al 3 weken in het ziekehuis ligt en dat vrouwtje donderdag heeft gehoord dat hij nooit meer thuis gaat komen. Jammer, want hij stoeide zo leuk en aaide zo lekker. Jammer dat wij geen afscheid meer van hem kunnen nemen, want wat zouden wij hem graag nog een lattse lebber en poot hebben gegeven.

Wat wij nou wel doen is heel lief spelen en kroelen met baasje en vrouwtje, want dat hebben ze nodig. Zelfs die Nagai voelt het goed aan en kroelt als de beste met hun van ons vijfjes.

Tandjes kijken.

Sinds een tijdje kijken baasje en vrouwtje ieder keer in mijn (Tatsu) mondje. Ze zeggen dan dat ze tandjes kijken en dat ik dat moet leren. Ze zeggen dat het nodig is voor op een show en hopelijk nooit voor bij de dierendokter. Maar vanaf vandaag zeggen ze dat het even niet meer nodig is. Wat willen ze nou?

Nou even serieus, ik ben vandaag mijn eerste tandje verloren en het waren er gewoon gelijk drie. Eerlijk gezegd weet ik het niet, maar tot nu toe ben ik ze kwijt. Hopelijk krijg ik snel nieuwe.

Vrouwtje zegt wel dat ze hoopt dat ze er een paar vind en die gaat ze dan net als de tandjes van tante Keiko, mama Rontu en zus Miyuki bewaren.

Definitief.

Vanaf nu is het definitief en jullie denken nou wat is definitief, nou dat gaan we vertellen.

Vrouwtje loopt al heel heel lang met de gedachten om de opleiding gedragstherapie voor honden te gaan volgen en dat gaat nu dus ook echt gebeuren. Vorige week heeft ze zich ingeschreven en deze week zijn alle papieren in orde gemaakt. Vanaf september gaat vrouwtje naar school en ze gaat er wel een paar jaar over doen, maar dat komt omdat ze ook gewoon nog leuke dingen met ons wilt doen. Het wordt een zware opleiding, maar wij hebben gezegt dat als vrouwtje aan het leren is wij heel lief zullen zijn en dat kunnen we heus wel hoor.

Dromen.

Puppy blauw heeft te veel melk gedronken en is in een blok in slaap gevallen. Alleen op een wel erg toepasselijke plek voor hem. Hij bewaakt de brokjes met lijf en leven.

SONY DSC

Zo moet hij toch wel een grootte Shiba worden!!! Hij drinkt al voor twee melk, want hij krijgt de papfles en drinkt ook nog bij mij (Rontu) en nu valt hij in slaap in de brokjesbak. En maar dromen over melk, brokjes en water, o ja en de papfles niet te vergeten.

Kampioensclubmatch 2010

Vandaag mocht ik (Keiko) weer eens lekker met vrouwtje op stap. Er ging een huisje en een stoel mee en dan weet ik al genoeg, we gaan naar een show. Deze keer was het de kampioensclubmatch van de rasvereniging.

Toen we daar aankwamen rook ik al iets bekendst en jawel nog voor ik binnen was had ik Mariska al een knuffel gegeven. Toen wist ik het zeker Simba, Ziggy en Sakai waren er ook, want die had ik namelijk geroken toen ik daar buiten rond liep.

Eerst werd er een feetsje gebouwd. Mijn opa Gomes werd vandaag namelijk 15 jaar en was er ook. Het liedje lang zal hij leven, taart, ballonnen en een knappe opa en het feest is compleet.

sakai9web-logMaar toen ging de show beginnen. Sakai, een puppy van Miyuki en Ziggy en dus een Tenshi Yoi Shiba mocht als eerste van ons de ring in en werd even later door het vrouwtje doodgeknuffeld. En waarom vragen jullie je af, nou omdat vrouwtje erg trots op hem was en waarom nou kijk maar.sakai5web-log Hij kreeg namelijk zijn eerste U-tje en werd zelfs als eerste geplaatst en was dus beste jeugdreu van de dag.

Even later stond hij dus weer in de ring om te strijden voor de titel beste reu en daar stond hij samen met zijn papa Ziggy. Dat is toch super en ik heb dat dus thuis ook gelijk tegen Miyuki verteld, want dat is het liefje van Ziggy en de mama van Sakai. Ik zag haar groeien!

Maar weer terug naar de show. Ik mocht natuurlijk ook laten zien hoe knap ik was (ik stond met Simba in de ring). Vrouwtje wist het al, want de keurmeester had een meetlat bij en ik ben toch wel een beetje groot voor een teefje, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik kreeg een super compliment over mijn spiertjes (hihi, lang leve de behendigheid) en voor de rest zag ik er ook goed uit. Ik kreeg ook een U-tje en mocht plaats nemen achter het bordje met de 2 erop.

Ondertussen had baasje gebeld en die had het goede nieuws. Alle puppy’s hadden vanaf nu hun oogjes open, jaja alle puppy’s nu dus ook reutje blauw.

En wat we vanavond gaan doen, nou lekker luieren en genieten van die 7 puppydwergen!

Waakhonden.

Is een Shiba een waakhond?

Nee normaal gesproken niet, maar vandaag leek het er wel op. Wij (Keiko en Miyuki) hadden afgesproken dat we alles goed in de gaten zouden houden, je weet maar nooit. En hoe wij dat deden, nou kijk maar.

Photobucket

Ik (Miyuki) hield de achterkant van het huis heel goed in de gaten en ik (Keiko) nam de voorkant voor mijn rekening. Vrouwtje moest er erg om lachen en zei dat wij toch gewoon wel waakhonden waren en dat als wij er zo bij lagen er zeker geen vreemde dingen zouden gebeuren.

Rontu lag op dat moment lekker rustig op de zak te slapen, maar dat heeft zij gewoon nodig zullen we maar zeggen en twee waakhonden is toch meer als genoeg.

Weer terug van vakantie

Afgelopen zaterdag zijn wij weer terug gekomen van onze vakantie.

Op de heenreis kreeg vrouwtje ineens de ingeving dat ze een paar Shiba’tjes die bij ons in huis geboren zijn was vergten te feliciteren met hun alweer tweede verjaardag. Ze pakte haar mobieltje en stuurde 5 smsjes. De baasjes en vrouwtje van Osha, Oyuki, Oraeko, Okayia en Okayra waren degene die het smsje kregen en die moesten hun lieverdjes een dikke kluif en een knuffel geven op die dag. Ook stuurde ze een sms naar Ziggy, dat moest van Miyuki, want ze wilde haar mannneke ook feliciteren met hun kindjes.

Bijna 3 weken lang hebben wij lekker lui gedaan. Een wandeling hier, slapen daar en brokjes happen waren de belangrijkste dingen die we deden. En waar we dat deden, nou gewoon in het huisje in Duitsland. Heerlijk was het. Ja, zelfs toen vrouwtje bessen en paddestoelen ging plukken hebben wij ons vermaakt. Alleen was het erg drijgend weer zodat we niet heel veel super wandelingen hebben gedaan, maar gewoon lekkere kleintjes.

Verder hebben we met Miyuki wat afgezien. Ze was natuurlijk ook loops en dan is het heel normaal dat ik (Rontu) en zij met elkaar spelen. Maar daar had ik echt geen zin in en dat vond Miyuki natuurlijk weer niet goed en liet dan ook van haar horen. Haar hormoontjes gierderde door haar lijfje zei vrouwtje.  zelfs zo erg dat vrouwtje zich schaamde toen we met z’n alle broodjes gingen kopen, dat was dan ook de eerste en de laatste keer deze vakantie. Gelukkig duurde het maar bijna een week en toen waren haar hormoontjes weer tot rust gekomen.

Op 3 september kregen we ’s morgens al heel vroeg een dikke kluif, sterker nog hij lag klaar toen we ons huisje uit kwamen. Slinger waren er in de kamer te vinden en dan weten wij wat er loos is. Er is er 1 jarig hoera hoera, maar wie, nou de dikste kluif was voor mij (Keiko), dus ben ik jarig. 9 jaartjes alweer, pffff, wat oud al.

De dag erna was er een vergadering over het huisje en toen baasje en vrouwtje weer thuis kwamen zeiden ze dat wij moesten gaan sparen omdat er een extra muur om het huisje heen gaat komen. We krijgen dus de komende maanden geen extra speeltje en kluifjes, maar dat zal wel were los lopen. Tenminste als we baasje en vrouwtje goed kennen. Ook werd er tegen mij (Rontu) gezegd dat het wel lekker zou zijn als ik 1 puppy extra zou maken omdat dat ook weer centjes zijn en wij onze bijdrage ook wel een mochten leveren, dus daar ben ik maar aan begonnen of het is gelukt weten we eind oktober.

Ach verder was het een fijne en lekker vakantie waarbij wij allemaal heel goed tot rust zijn gekomen. En vrouwtje en baasje zeiden dan ook dat het allemaal zo moest zijn met het weer zodat we als Rontu puppy’s in haar buikje zou hebben wij als die geboren worden er tegen aan kunnen.

De nieuwe tuin.

Gisteren was het dan zover, de tuinman kwam voor de laatste keer door de poort en heeft de tuin afgemaakt. En wij waren dan ook blij en verrast toen we naar buiten mochten toen hij weg was. Naast de tegels die hij vrijdag heeft gelegd is er gisteren gras in de achtertuin gekomen. Wauuuuwww, wat lekker voor ons om in te liggen en ravotten.

Kijk maar eens hoe hij geworden is, zelfs onze logé RisshÅ« geniet met ons mee.

PhotobucketJahhoeee, een echte tuin voor ons, hij is nog wel een beetje kaal, maar daar brengt vrouwtje met hier en daar een mooie pot met plantjes nog wel verandering in.O nee, kaal is hij niet, want wij zijn vergeten te vertellen wat baasje een aantal weken geleden voor zijn verjaardag heeft gekregen van ons en het vrouwtje. We hadden dat natuurlijk ook zondag al kunnen vertellen, maar toen hadden we al zo veel te vertellen. Nou hier komt het.PhotobucketEnhu,nee jullie zien niet dubbel! We waren helemaal zonder dat baasje het wist naar een echte fotograaf geweest en van één van die foto’s heeft vrouwtje deze mooie poster laten maken. De buurmannen hebben hem opgehangen toen wij naar school waren en dus was het voor baasje een echte verrassing toen hij op zijn verjaardag beneden kwam en buiten keek. Hij vond het heel knap dat wij zo goed ons mondje hadden gehouden.Vandaag is trouwens RisshÅ« weer met zijn baasje en vrouwtje mee gegaan en nu zijn we dus weer met z’n drietjes. Ook wel lekker rustig.

Een nieuw begin.

Het is weer een hele poos geleden dat er hier wat is verteld door het vrouwtje,maar daar gaat nu weer verandering in komen. Veel mensen vroegen of wij nog wel wat mee maakte en wij vertellen jullie dat wij ons geen moment vervelen.

Ondertussen hebben wij namelijk auditie gedaan voor de musical Kruimeltje, ze zochten de hond Moor, maar wij waren simpelweg te netjes en zijn het dus niet geworden. Trouwens best appart hoor, lopen over een rode loper en voor een jury een rondje lopen. Veel spannender als een hondenshow. Wat wel leuk was was dat wij als hondjes het pretpark de Efteling in mochten.

Verder hebben we veel gewandeld en gedaan. Zijn ook al weer een week op vakantie geweest en zeer binnekort gaan we weer en dan gewoon 3 weken.

Verder is onze achtertuin veranderd (na 12 jaar waren baasje en vrouwtje hem beu) en daar wordt morgen door de tuinman het laatste aan gedaan. Wat we nu ook hebben is een logé, RisshÅ« slaapt al bijna twee weken hier en we maken het hem niet makkelijk. Ik (Rontu) ben namelijk vorige week zondag loops geworden en ik (Miyuki) draag ook sinds vrijdag weer een broekje. En die loopse periode van mij (Rontu) gaat als het goed is eindigen in een dekking door een reu en dat betekend dat ik dan misschien weer puppy's krijg.

Al met al een nieuw begin van de verhaaltjes, onze achtertuin en een leuke spannende periode!

Zon.

Hihi, heerlijk dat proberen om een bruine buik te krijgen van de zon. Wat heeft dat lang geduurd zeg dat we dat weer konden proberen, maar de laatste dagen doen we weer heel goed ons best. Ook heb ik (Miyuki) vrouwtje geholpen met de takjes op te ruimen, maar ofze daar blij mee was weet ik nog steeds niet. Ik heb in ieder geval geen tandsteen meer.

Alleen zaterdag hadden we pech, want toen zat de hele tuin vol bezoek, vrouwtje was namelijk jarig. Niet dat wij veel bezoek erg vinden, sterker nog wij vinden dat wel gezellig.

Zondag hebben we gezellig met z\’n alle op het dakterras gelegen. Omdat we daar ook nog eens uit de wind liggen is het daar erg snel erg warm, maar wel lekker, tenminste als het geen 30 graden is.

Vandaag is de eerste verandering in de tuin gebeurd, het nieuwe tuinstel is gekomen. Wauw, wat is het mooi en wauw, wat ligt het ligbed lekker. Jaja, eerste verandering, er gaat binnenkort  nog veel meer gebeuren, maar om deze keer de goede maat te bepalen voor het terras is eerst het tuinstel gekocht. Als het helemaal af is nemen wij lekker plaats op het ligbed en moet vrouwtje maar een foto maken en dan kunnen jullie allemaal kijken.

En morgen gaan we weer lekker zonnen om te poberen onze buikjes bruin te krijgen, maar of dat ooit gaat lukken, we proberen het al jaren.

6 Jaar.

Joeppiieee, vandaag is er hier in huis weer feest. Vrouwtje heeft de slingers en de ballonnen weer opgehangen en vanmorgen lag er in onze kamer een cadeautje klaar voor de jarige. Wie, nou ik (Rontu) ben de gelukkige vandaag. 6 jaar geleden ben ik geboren, pppffff, wat gaat het leven hard zeg.

Minolta DSC

Toen ik 3 dagen hier in huis woonde zag ik er zo uit. Tenminste als ik vrouwtje moet geloven.

In die 6 jaar is er veel gebeurd. Zo heb de nodige cursussen op school gedaan. Hoe veel kilometers ik gelopen heb in mijn leventje wil ik niet weten. Hoe veel kluifjes ik heb geluifd weet ik ook al niet. Wat ik wel weet is dat ik heel graag bij baasje en vrouwtje woon. Wat ik ook weet is dat ik 9 puppy\’s heb groot gebracht. Ik vind Keiko best lief en Miyuki, ach ja, ze heeft wat rare sterken, maar is ook een schatje.

Verder ga ik nu feesten, wwooeeeeffffff!!!

2 maanden lang.

Ppfff, wat is het een tijd geleden zeg dat wij hier wat hebben verteld. Niet dat we niks mee hebben gemaakt, maar gewoon omdat vrouwtje het niet op kon brengen om wat te schrijven. Nu vertellen we dus even in hondenvlucht wat wij allemaal gedaan hebben die 2 maanden.

SONY DSC Nadat de zusjes weg waren kwam een paar dagen later Nagai hier logeren. Ruim een week lang en wat was dat gezellig. Soms was hij even de weg kwijt en begon op vreemde dingen te kluiven. Meestal was het mijn (Miyuki) achterpoot, de mafhond! Verder hebben we gewoon genoten van gezellige gekke Nagai.

 

Gelijk nadat hij weg was zijn we in de auto gestapt. We gingen stambomen weg brengen. Risshū en Sakai waren als eerste aan de beurt. Dat was makkelijk, want die wonen hooguit 10 minuten van elkaar vandaag. Eerst gingen we bij Risshū naar binnen en die wist van blijdschap maar een ding te doen en dat was het hele huis vol plassen. Later gingen we naar Sakai, maar daar gingen wij niet mee naar binnen. Het huisje waar Sakai nu woont is te klein voor 6 hondjes die gek gaan doen. Hihihi, wat kennen onze baasjes en vrouwtje ons toch goed.

De  zondag daarna gingen we naar Suki toe. O nee, we gingen naar Suki en Okayra toe. Die twee zusjes die hier een paar weken eerder gelogeerd hebben, maar ook die kregen de stamboom van Suki thuisgebracht. Baasje en vrouwtje vinden dat dat zo hoort.

Weer een week later gingen we heel lang rijden. Ik (Keiko) herkende het daar. Maar we gingen toch naar Reigan toe om de stamboom te brengen, dat is raar. Maar nee, het klopte, want toen we gingen wandelen gingen we naar het losloopgebied Het Leesten. Toen ik daar aankwam wist ik het weer.

Toen ik nog klein of moet ik zeggen jong was gingen baasje en vrouwtje daar regelmatig met mij naar toe om me los te laten lopen zonder dat ik weg kon, want daar is het hele gebied met een hek afgezet. Na een gezellige dag gingen we weer naar huis en waren al de stambomen op plaats van bestemming.

Een paar dagen later werden er spulletjes gepakt. Voor baasje deze keer, want hij ging voor zijn werk naar Amerika. Vrouwtje had voor ons een verrassing vertelde ze en ging ook spulletjes pakken. Na een probleempje met de auto gingen we wat later weg dan gepland, maar we kwamen gewoon op de goede dag aan. En waar, nou dat hoeven jullie niet te raden, het was het huisje in Duitsland. Een hele week hebben we daar vakantie gehouden, heerlijk. Wandelen, eten, slapen, wandelen, slapen, eten en slapen.

Toen vrouwtje baasje ging halen zijn ze nog even langs Osha gegaan, want die woont niet ver van het vliegveld af. Pppfff, wat hebben die deze weken veel puppy’s gezien.

Nu liggen we al een paar dagen lekker in het zonnetje in de tuin. Vrouwtje is zaterdag weer naar een fokkerscongress geweest en is weer wat wijzer.

Verder gaat hier alles gewoon zijn gangetje hoor, dus maak je niet ongerust als wij eens niks van ons laten horen. Al heeft vrouwtje beloof dat ze weet wat vaker gaat schrijven. Sterker nog ze, zegt dat ze morgen al weer schrijft.

Zusjes.

Woensdag was het weer wat anders. De telefoon ging en wij kregen onze riempjes aan. Wij naar buiten en daar daar daar daar waren de zusjes Okayra en Suki. Wauw wat leuk!

Na een tijdje kwam er ook nog een huisje naar binnen en dat rook wel erg naar hun, dus zou het zijn…… Jjaaaa ze blijven slapen, tenminste hun baasje en vrouwtje gingen weg en de zusjes niet.

Wat een gezellig hondenbende was dat zeg. 5 hondjes in huis!!!

 

Die twee zusjes sporen echt niet en daar hebben we dan ook heel veel mee gelachen. Okayra kan hele vrhaaltjes vertellen en Suki, die lijkt in haar gedrag wel erg veel op mij (Miyuki). Soms waren ze ineens zo moe dat ze lekker op de bank gingen slapen terwijl wij dat eigenlijk helemaal niet mogen.

 

Vanmiddag zijn ze weer opgehaald zodat ze weer lekker thuis kunnen slapen. Maar morgen, misschien zien we ze morgen weer!!!! Hopelijk is het dan een beetje lekker weer.

Klimmen en springen.

Jullie zullen je weer wel vragen of wij nooit wat mee maken, omdat er weinig geschreven wordt door het vrouwtje, maar dat is echt niet waar hoor. Dit weekend waren wij weer eens naar het huisje in Duitsland en daar hebben we weer erg genoten.

Toen ik (Miyuki) vrijdagmorgen buiten keek was dit wat ik zag. Jaja, een hele berg sneeuw. Zo veel dat als ik buiten keek ik alleen maar sneeuw zag.

Moet je maar eens kijken soms lagen er bergen zo hoog als het vrouwtje groot is. Jaja, ze moeten die sneeuw toch ergens laten als ze de straten schoon maken.

Wandelen doen we graag, maar nu was dat wat moeilijk en soms moesten wij de bergen beklimmen. Wij zakte zo ver weg dat we met onze buikjes de sneeuw aan raakte. We hebben onderweg bij onze overburen uitgerust door lekker voor de open haard te liggen. Toen we opgewarmd waren zijn we lekker naar huis gegaan en hebben daar lekker gedroomd over bergen sneeuw.

 

‘S avonds zijn baasje en vrouwtje weg geweest. Ze zijn naar de plek gegaan waar 1 keer per jaar mensen van de berg springen. Wij lopen daar vaak langs en wij en baasje en vrouwtje vragen ons Dan hoe dat gaat, nou weten baasje en vrouwtje dat.

Zaterdag zijn wij mee gegaan naar daar waar die mensen ven die berg springen. Mensen kijken was wat baasje, vrouwtje, Udo en Monica gingen doen en wij mochten mee. Zeker 10 kilometer lopen was wat we gedaan hadden toen we his kwamen.

Gisteren wilde we lang daar blijven, maar helaas vrouwtje wilde voor de drukte van dat springfeest weg zijn. Als verrassing vertelde ze onderweg dat als we op tijd thuis zouden zijn Osha misschien nog zou komen. Nou reken maar dat wij dat leuk vonden en toen dat nog uit kwam was het helemaal leuk. We hebben nog een paar uurtjes samen gespeeld en gedaan terwijl onze baasjes en vrouwtjes zaten te kletsen en te eten.

Schaam, schaam.

Er gebeurd op het moment iets waar wij (Keiko en Rontu) helemaal niet gewend zijn. Miyuki is ergens van onder de indruk. En waarvan denken jullie dan, nou van dat zwarte broekje wat ze al vaker aan heeft gehad en nu ook al weer een paar dagen draagt.

Ze kan op eens niet meer gaan zitten als ze dat moet. Deze middag heeft ze dan ook voor straf in de gang gezeten terwijl wij lekker brokjes kregen. Vrouwtje ging na een paar minuten bij haar kijken en opeens wist ze weet wat ze moest doen als ze het commando “zit” hoorde. Plof, twee tellen ging haar kontje aan de grond, maar ze ging zitten en dat was de bedoeling. Als beloning kreeg ze ook een brokje en daarna haar bakje met brokjes.

Soms laat ze zien dat ze zich schaamt voor dat zwarte broekje. Ze draait haar kontje dan zo onder het gordijn dat niemand ziet dat ze een broekje aan heeft. Vrouwtje zit er dus echt aan te denken om een echt meisjes broekje te gaan kopen voor haar, misschien vind ze dat wel leuk.

Raar hoor, Miyuki die ergens van onder de indruk is, want dat zijn we hier in huis echt niet gewend.

Wat we wel gewend zijn is dat er spulletjes gepakt worden. En daar is vrouwtje tussen het poetsen, wassen en werken door ook mee bezig. Zou het zo zijn? Zou het waar zijn? We wachten maar af en dan zien we het wel.

Gelukkig

Twee weken geleden vertelde vrouwtje over een logeerpartij van Nagai bij ons en dat het dan fijn zou zijn als wij (Rontu en Miyuki) niet loops zouden zijn omdat dat een heel gedoe zou zijn. Wij boven in de bench hij beneden. Hij naar boven in de bench en wij naar beneden. Acht keer per dag een rondje lopen wat voor weer het ook is.

Nou dat hoeft dus niet, want vanaf vandaag zien baasje en vrouwtje weer dubbel. Twee hondjes die soms al niet uit elkaar te houden zijn hebben nu alle twee een zwart broekje aan. Baasje en vrouwtje zijn nog nooit zo gelukkig geweest met die broekjes van ons.

Die Keiko die heeft maar mazzel, want haar hebben we nog nooit met een broekje aan gezien. Ze ligt nog wel gezellig bij ons op de zak, maar wel met haar gezicht de andere kant uit. Zou ze daar wat mee willen zeggen?

Bezoek aan huis.

Deze week kreeg ik (Miyuki) een sms van Sakai en daar stond de vraag in of ik vanmiddag thuis zou zijn. Nou ben ik niet gek en dus besloot ik tegen vrouwtje te zeggen dat wij vandaag nergens naar toe zouden mogen gaan omdat dan Sakai een bezoekje aan ons huis zou komen brengen.

Rond de klok van 14.00 uur was het zover. Vrouwtje zag ze al aan komen en die deed de deur open en begon Sakai te roepen. Ook baasje ging mee doen en toen……. roef daar kwam Sakai aan gerend en liep zo bij hun in hun armen en begon te kroelen.

Na een tijdje te hebben gebromd tegen Sakai (hij moest zijn plekje weer vinden) hebben we hem met rust gelaten en begon hij van alles uit te spoken. Hup, op de bank om baasje Remko te pesten. Kwast hier, kwast daar. Kip ik heb je! Wat kon hij nog meer verzinnen? Dat hij aan het verzinnen is kun je op deze foto goed zien en vrouwtje en vrouwtje Mariska zitten lekker van zijn streken te genieten.

SONY DSC

Ik (oma Rontu) geloofde het wel en ging gewoon mijn eigen gangetje en ga wel weer met hem spelen als ik geen broekje meer aan heb.

Verder hebben baasje en vrouwtje een cadeautje gekregen van Mariska. Het was het eerste Nederlandstalige boek over een Shiba en weet je er staat een heel stukje over mijn (Rontu) en mijn kindjes Nagai en Nyoko in. Baasje en vrouwtje wisten natuurlijk dat dit boek uit zou komen, maar nu ze het in hun bezit hebben is het nog leuker.

Vrouwtje kent ons.

Vrouwtje kent ons heeeeeeel goed!

Donderdagavond vertelde ze namelijk tegen het baasje dat ze het vermoede had dat wij (Rontu en Miyuki) snel loops zouden worden. Ze had dit vermoede omdat wij anders waren dan anders. Bij Keiko kon ze de klok er op gelijk zetten; 6 maanden en 1 dag, 1 jaar en 1 dag, 1,5 jaar en 1 dag en toen mocht die naar de dierendokter. Maar bij ons is er niks van te zeggen. Dan duurt het 6 maanden voor we loops zijn, dan weer 8 en soms ook 7. Wij houden van verrassingen.

Maar toen vrouwtje gisteren thuis kwam van het werk en even wat te eten stond te maken zag ze ineens een Shiba met een sportbroekje aan en schoot ze hard in de lach. Wat ken ik mijn hondjes toch goed zei ze tegen het baasje en die vertelde op zijn buurt hoe ik (Rontu) het hem had laten ontdekken dat ik loops was. Ik had baasje ’s morgens namelijk laten zien dat ik loops was geworden door een druppel bloed op de grond te laten vallen. Hij naar onze kamer om een broekje te pakken en daar gingen we weer. Ik kreeg het commando "piep" en hup daar ging mijn rechter achterpootje omhoog en het broekje kon aan gedaan worden.

Photobucket

Nu lig ik soms lekker even op de bank, want ik vind me zelf best wel zielig. En als je hier in huis zielig bent mag je soms dingen die je anders niet mag en daar maak ik dus lekker gebruik van.

Later deze week zullen er wel 2 broekjes aan en uit gedaan moeten worden, want dan zal ik (Miyuki) ook wel weer loops zijn. Het komt eigenlijk wel heel goed uit dat het nu zover is, want over een paar weekjes komt Nagai hier logeren en dan zou het een heel gedoe zijn voor baasje en vrouwtje om ons uit elkaar te houden. Maar dat zou hun ook gelukt zijn, want ze weten precies wat ze hadden moeten doen, want wat kennen ze ons goed.

Logé mee.

Wat voor vele en verrassing was werd voor ons maandag al duidelijk. We zijn met oud en nieuw Silvester gaan vieren en we namen een logé mee. Silvester is wat ze in Duitsland vieren terwijl iedereen in Nederland oud en nieuw viert en aan de oliebollen zit en vuurwerk de lucht in laat gaan.

Woensdag avond werd de logé gebracht en het was Osha. Het puppy dat nu geen puppy meer is. Het puppy dat vorig jaar hier rond liep met een gebroken pootje en nu geen gebroken pootje meer heeft. Het puppy dat toen al gek was en nu nog steeds gek is. En zo kunnen we nog wel door gaan. Na een slapeloos uurtje werd ze snel naar boven gehaald en toen Osha eenmaal bij ons op de kamer lag viel ze als een blok in slaap en baasje en vrouwtje dus ook.

Donderdag hebben we vrouwtje van haar werk gehaald en zijn we aan de reis begonnen. Osha vond het prima in de auto net als wij trouwens. ‘S avonds gingen baasje en vrouwtje even gezellig naar het skilifthuisje en vermaakte zich daar twee uurtjes. Maar ze waren op tijd thuis, want voor het vuurwerk waren ze al weer binnen. 3 van ons hebben er weinig last van gehad, maar ik (Keiko) ben altijd wat nerveus. Al moet ik zeggen dat ik het in Duitsland wel mee vind vallen met dat knallen en ik het steeds beter kan hebben.

Vrijdag werd het pas echt leuk. De wandelschoenen en de skibroek werden aan gedaan door baasje en vrouwtje en wij kregen onze losloop riempjes aan. Jooeeeppiiiii!!! Nog geen 15 minuten van ons huisje af mochten we al los en ook Osha mocht los. Roef, roef zoef en weg waren we. Wat een feest in die sneeuw. Vooral voor Osha die thuis bijna nooit los mag lopen. En ze kwam net als ons terug als vrouwtje of baasje ons riep en kreeg dan ook gewoon een snoepje. Na een uurtje of 2 waren we weer thuis en kropen gelijk voor de verwarming om weer warm te worden.

Photobucket

Osha die lekker aan het genieten is en haar eigen pad wel zoekt.

Op zaterdag was het weer feest. Jaja, het zelfde feest als op vrijdag, wandelen in de sneeuw dus. Voor bekende onder de lezers, we gingen de wandeling u3 lopen. Voor andere bekende onder de lezers, de wandeling langs het mooiste plekje op aarde. En wat hebben wij weer genoten en natuurlijk genoten baasje en vrouwtje van ons.

Photobucket

Lekker aan het rennen met z’n alle, maar ik (Rontu) rook iets lekkers en moest even ruiken.

Photobucket

Van links naar rechts; Rontu en Miyuki, maar ja zo kennen jullie ons natuurlijk niet.

En dan de mooiste foto die gemaakt is deze dagen.

Photobucket

Keiko helemaal boven op de berg aan het genieten van het mooie uitzicht. En wij genieten voortaan van dit mooie plaatje.

Op zondag werd het weer tijd op de spulletjes te pakken en aan de terugreis te beginnen. Het baasje en de vrouwtjes van Osha zouden haar weer komen halen als we thuis waren en dat klopte ook, want toen we uit de auto kwamen waren ze er al, ze hadden haar vast gemist. Na nog wat te hebben gekletst en wat lekkers te hebben gegeten werd het weer tijd voor Osha dat ze weer weg ging en voor ons om te gaan luieren.

Vandaag hebben we nog veel aan die kleine meid Osha gedacht en eerlijk gezegt vonden we het wel leuk dat onze logé mee ging naar ons huisje in Duitsland. En nog leuker vonden we dat ze gewoon mee deed met los lopen en gek doen, want dat kan ze beide heel erg goed. Naar school hoefde we niet vandaag, want daar is het nog kerstvakantie. Hopelijk volgende week weer, want we zijn er al een paar weken niet geweest.

Bergen van sneeuw.

Vanmiddag hebben we weer lekker in de sneeuw gespeeld. Vrouwtje deed deze keer mee, maar soms was ze niet lief, want dan gooide ze een heleboel sneeuw over ons heen. Ze zei dat ze sneeuw aan het ruimen was zodat de schuur en de poort weer open kunnen. Ook heeft ze een pad gemaakt voor het huis zodat iedereen er weer veilig langs kan lopen. Maar stiekem vonden we dat wel leuk hoor, de bergen met sneeuw werden zo namelijk nog hoger.

Verder gaan we vanavond niet naar school en is dus onze kerstvakantie al begonnen. Baasje vertelde namelijk dat de kans groot is dat we op school moeten slapen als we die kant uit gaan, want er is weer slecht weer voorspeld waarbij ok ijzel kan vallen. En aangezien we daar geen lekker huisje hebben waar we in kunnen slapen hebben we gekozen om thuis te blijven.

Morgen gaan we weer in de sneeuw spelen,. Ja, in de hoge bergen die het vrouwtje heeft gemaakt.

Sneeuwpret.

Hier zijn we weer eens. We zijn ondertussen helemaal bij gekomen van alles, de rust is weer terug in huis. Baasje en vrouwtje zijn ook weer helemaal beter en het huis is ook weer helemaal schoon. Sterker nog de kerstboom enzo staat ook al weer een week en dat is erg gezellig. zo gezellig dat wij daar heel de week van genoten hebben.

Maar donderdag is het gaan sneeuwen en daar hebben we ook al die dagen al van genoten, maar vandaag was het toch wel heel veel sneeuwpret wat de de dag speciaal maakte. Toen baasje uit zijn bed kwam werd al snel door het vrouwtje gezegt dat we naar het bos zouden gaan en daar had baasje ook wel zin in. Nou wij natuurlijk ook en dat hebben we dan ook laten horen.

SONY DSC Ik (Keiko) heb een sneeuwbal gevangen.

SONY DSCIk (Rontu) ben lekker gek aan het doen met baasje.

SONY DSC  Ik (Miyuki) ben vooral aan het rond rennen.

SONY DSCSommige mensen weten niet wat ze horen en zien als wij samen bezig zijn. Het bos was onveilig vanmorgen!!!

SONY DSC Miyuki, waar blijf je nou? Je weet toch dat we altijd hier op de foto moeten. Ik (Miyuki) ben er al, kijk maar.

SONY DSC En dan vanmiddag in de straat. Wij mochten alleen maar luisteren hoe onze mensenvriendjes en mensenvriendinnetjes buiten aan het ravotten waren in de sneuuw. Ook de meeste papa’s en mama’s deden mee. Ook baasje was van de partij terwijl vrouwtje voor de warme chocomelk zorgde.

Morgen mogen we vast weer in de sneeuw spelen. Hopelijk dan ook op straat. Dan gaan wij al de sneeuwballen vangen.

Weer thuis en ander huis.

Zozo, we zijn weer thuis. Vanmorgen werd de auto gepakt door het baasje en vrouwtje en het huisje helemaal goed schoon gemaakt. Wij mochten nog een rondje mee en toen hup in de auto.

Thuis gekomen werd de auto weer leeg gehaald en alles weer op geruimd. Maar oen kwam baasje weer met dingen naar beneden. Joeppie, de werpkist werd door hem in elkaar gezet. Ik (Rontu) beschouw dit dus ook als een huisje, dus k heb weer een ander huisje waar ik in kan gaan slapen. Maar nu nog niet hoor, maar later deze week, jaaa.

Alles nog zijn gangetje.

Ja ja, wij zijn nog steeds niet thuis in Nederland. Lekker toch zo lang weg van huis en toch thuis zijn. Met ons gaat alles nog zo zijn gangetje. Wel wordt het spanned of we pas op de geplande dag weer naar huis gaan, want onze brokjes raken echt op.

DSONY DSCeze bak zat toen we in Nederland weg gingen echt helemaal vol, maar nu, je ziet het de bodem is in zicht. Vrouwtje heeft gezegt dat we ons niet druk hoeven te maken omdat we het gewoon halen en anders verkopen ze onze brokjes hier ook.

Maar we hebben nog een voordeel, want toen we hier aan kwamen lagen hier op verschillende plaatsen kluifjes en snoepjes met briefjes er bij. Dat alles kregen we van onze mensenvriendinetjes Quinty en Moïse en van onze vriendjes Simba en Ziggy. We hebben dat bewaard en hebben dat dus nu nog voor het geval. Je ziet wel, wie wat bewaard die heeft wat!

Mooie bal.

Vanmiaadg ben ik samen met het vrouwtje op pad geweest om mijn cadeautje wat ik nog voor mijn verjaardag te goed had te gaan kopen. In een hele grootte dierenwinkel in Korbach mocht ik uitzoeken wat ik wilde. Nou dat was niet heel makkelijk, want veel speelgoed voor ons hondjes hadden ze niet, maar na goed te hebben gesnuffeld vond ik toch wat. Een mooie bal!

SONY DSC

Thuis gekomen mocht ik er gelijk mee spelen en dat hebben baasje, vrouwtje, Rontu en Miyuki geweten, want er zat ook een piep in. Ja, jullie lezen het goed, zat. Die piep doet het namelijk al niet meer, want het leukste van zulke speeltjes vind het kapot maken van die piep.

En nu mogen Rontu en Miyuki nog niet met mijn speeltje spelen, want deze dag is hij voor mij alleen. Ik bewaak hem dus heel goed.

Nou heb ik in die winkel ook aan al de puppy’s gedacht die komen gaan en heb vrouwtje gesmeekt om van dezelfde serie ook een soort bot mee te nemen. Enhu, die piep, die maak ik dan wel kapot, hihihi.

Veel buiten.

Wat we zaterdag vertelde over het weer, dat veranderde snel, want de zon scheen zodra we zondag onze oogjes open deden en nu schijnt hij nog. We zijn vanaf toen dan ook erg veel buiten.

Gisteren zaten we al 9.00 lekker buiten te genieten en we gingen pas na onze middag ronde weer naar binnen. Baasje en vrouwtje gingen lekker even wat rondtouren, winkelen (helemaal niks gekocht) en een ijsje eten (het is maar goed dat wij dat niet wisten). Toen ze thuis kwamen is baasje gelijk weer en lekker rondje met ons gaan wandelen. Een rondje langs het veld van de skischool en de gene die dat kennen weten dat dat een leuk rondje is. Toen we weer thuis kwamen had vrouwtje de tafel buiten gedekt en toen konden baasje en vrouwtje lekker buiten grillen. We gingen pas na het eten weer naar binnen om even later de laaste ronde te gaan wandelen voor wij (Rontu en Miyuki) onze huisjes weer in gingen. Dit doen we hier op het moment gewoon rond de tijd dat hier de films op tv beginnen (voor jullie Nederlanders is dat 20.15 uur) en komen er dan pas weer 12 uur later uit.

Vanmorgen zijn we weer eens samen met het vrouwtje broodjes gaan kopen. Een wandeling van 45 minuten en dat is dan pas het begin van de dag. Ne hebben baasje en vrouwtje lekker die broodjes buiten op zitten eten en vanaf dat moment liggen wij al heerlijk in de tuin.

SONY DSCOok doen we op het moment soms net of wij nooit iets stouts doen, maar dat komt omdat er veel hondjes los voorbij lopen en dat mag niet. ik (Keiko) grom dan even kort maar duidelijk zodat alleen baasje en vrouwtje het horen. Ik (Miuyuki) blaf dan. Maar ik (Rontu) laat het de hond wel even weten hoe het wel moet en jodel op z’n Shiba’s hem naar zijn baasje of vrouwtje toe en zeg tegen de hond dat los lopen echt niet mag hier waar al de auto’s rijden en dat los lopen alleen in de bossen mag. Terwijl ik dat doe schamen baasje en vrouwtje zich soms voor mij, maar ik kan er toch ook niks aan doen dat ik zo goed kan jodelen!

Wat we strals gaan doen, we weten het nog niet. Nu gaan we in ieder geval nog even lekker terug in de tuin liggen. Maar vanavond gaan we uit eten, we nemen dan de wokkel mee en gaan gezellig bij Udo en Moni buiten in de tuin eten. Zodra dat wij het kippetje beginnen te ruiken dat aan het spit gaat zijn we welkom. Hhmmmm, lekker en gezellig!

Rustig aan.

Het weer werkt op het moment niet al te lekker mee, maar dat mag de pret niet drukken. We doen het dus gewoon rustig aan. We wandelen iedere dag een mooi rondje en tot nu toe zijn we nog steeds droog gebleven. Als we dan thuis komen krijgen we lekkere brokjes en gaan lekker luieren, want met puppy\’s in je buik is het wandelen toch wel vermoeiend. en als we dan buiten kijken is het soms droog, maar soms regent het dan ook heel hard en zijn wij helemaal blij dat we binnen zijn. Baasje en vouwtje gaan dan lekker een film kijken of ze pakken een boek om te lezen.

Het weer zal snel weer beter worden, dus dan kunnen we weer lekker buiten in de tuin gaan genieten en zullen de wandelingen weer langer worden, maar wel met genoeg pauze\’s er in, want je weet wel die puppy\’s……….

Feest en cadeautje van Miyuki

Vanmorgen toen baasje en vrouwtje wakker werden begonnen ze een liedje te zingen. Het ging zo; lang zal Keiko leven, lang zal Keiko leven…… Hierdepiep hoera, hoera en dat laatste 8 keer. Ik (Keiko) mocht toen eerst heel lang aleen met het baasje en vrouwtje kroelen en spelen en ondertussen zat Miyuki ook een liedje voor mij te zingen. Jaja, ik ben vandaag jarig en ben 8 jaar geworden. Baasje was gisteren vergeten de slingers op te hangen, dus dat heeft vrouwtje toen ze uit bed kwam eerst gedaan. Mijn cadeautje mag ik deze week zelf uit gaan zoeken in de winkel, want ja, we hebben al zo veel speeltjes dat baasje en vrouwtje niet meer weten wat ze voor mij moeten kopen. We hebben wel al een dikke kluif gekregen en Moni is me ook al komen feliciteren.

Rontu heeft me voor mijn verjaardag heel veel knuffels gegeven en van Miyuki heb ik net mijn cadeautje gekregen. Ze is namelijk naar de dierendokter geweest en die heeft 1 puppy in haar buikje gezien, maar die verstopte zich iedere keer, dus je weet maar nooit, misschien verstopt zich er nog wel een.

Verder doen we vandaag lekker feesten, dus wooeeeffff, blafffff en wafffff.

Mooi weer!

Disndag hebben we de wndeling gedaan die we hier altijd lopen. We hebben de bordjes met U3 gevolgd. SONY DSC

Ook kwamen we toen net als altijd langs een plaats waar veel roofvogels vliegen en deze keer vlog er ook echt eentje.

Na de wandeling die we op ons gemak hebben gelopen zijn we gezellig met z’n alle in de tuin gaan zitten.

DSC03407 Later toen het weer afkoelde zijn we nog een rondje met het baasje gaan wandelen en vrouwtje ging aan het eten beginnen. Soms keek ze even achter buiten en opeens zag ze ons lopen, dus kon ze de tafel gaan dekken.’

‘S avonds hebben we gezellig bij Udo en Moni bij het tuinzitje wat lekkers gehaald en baasje en vrouwtje hebben toen gezellig zitten kletsen en toen werd er afgesproken om nog een dagje te gaan varen op de Edersee.

Dat gebeurde dus gelijk de dag erna,want dan zou het zeker nog goed weer zijn. Baasje stapte al vroeg op de fiets en wij werden gingen met het vrouwtje een lekkere maar makkelijke wandeling doen. Langs het Feriënpark, skischool en onderlangs. Al met al een uur wandelen. Toen moesten wij onze huisjes in en ging vrouwtje ook weg. We hoorde haar de auto starten en weg rijden en die auto kwam pas uren later thuis. Maar toen was baasje er ook weer bij net als UDo en Moni. Baasje liet vol trots zien wat hij allemaal gedaan had.

DSC03413Fietsen naar de Edersee, varen op de Edersee en terug naar huis rijden langs een alternatieve route. ‘S avonds hebben we lekker lui gedaan samen met baasje en vrouwtje Die hebben wat film gekeken en en boekje gelezen en gingen op tijd weer naar bed.

Onvermeidelijk.

Jaja, het is ons gelukt, we hebben Mariska, haar ouders, Simba en Ziggy zaterdag middag uit ons huisje gejaagd en zijn daar nou al een paar dagen lekker aan het genieten.

Zondag gebeurde het onvermijdelijke hier in Duitsland, we moesten een berg op klimmen. Deze keer was het de Ettelsberg en daar werd een Alphorn-messe gegeven. Nou gingen wij niet voor die mis naar boven, maar voor de gezelliheid. Oké, baasje ging voor het welberoemde broodje steak. Voor de lol hebben we even de mis gevolgd, maar toen gebeurde het onvermijdelijke.

DSC03382

Als je ziet hoeveel mensen er daar boven op de berg waren, dan weet iedereen die een Shiba heeft ook hoeveel opmerkingen en welke vragen we habben gehad. Vrouwtje schrijft er even een paar op; Wat voor ras is dat?, Zijn nog jong zeker?, Mogen we ze aaien? en Moet je goed verzorgen zeker?. En dan nog de opmerkingen; Dat lijken wel vosjes, dat daar zijn mini Husky’s en wat zijn ze lief. En ook werden er weer eens stiekum foto’s gemaakt van ons.

Maar we hebben ook nog 2 hele leuke reactie’s gehad. Eerst werd vrouwtje gefeliciteerd met de schoonheid van ons en haar liefde voor ons. En toen gebeurder het, het onvermijdelijke, er vrouw werd naar ons toe gestuurd om ons knappe hondjes te bekijken. Tot nu toe voor ons het onvermijdelijke, maar wat wilde nou die vrouw begon in het Duits tegen het baasje te praten en vertelde dat ze ook 2 Shiba’s heeft. Hihi, baasje lachte en ging in het Nederlands verder praten, want hij had op haar jas Onvermeidelijk zien staan en dat is een Nederlandse damesband die hele gezellige muziek maakt, want dat hebben we even later gehoord.

DSC03392

Ineens werd de mis een soort van feest dat verdacht veel op een feest dat bij ons in Februari gevierd wordt. Pure gezelligheid dus.

Maandag habben we een beetje en rustdag, want ik (Rontu) voelde zondag toen we die berg op liepen wel dat ik puppy’s in mijn buikje heb en gaf toen ook wijs aan dat zo’n wandeling niet iedere dag moet gebeuren. Baasje en vrouwtje luisterde naar mij.

DSC03376

Een wandeling naar de bakker om broodjes te halen en daarna lekker de tuin in om te zonnen en later als het weer wat koeler is een rondje onderlangs en toen was het wel weer genoeg. Vrouwtje heeft onze nageltjes wel geknipt, want toen had ze wat te doen toen baasje aan het fietsen was. En morgen, dat zien we morgen wel weer.

Baasje heeft nog een foto gemaakt van mij (Rontu) buik om over 2,5 weken te zien hoe dik ik ben geworden.

5 jarige hondjes.

Vandaag al weer een jaar geleden was het zover voor mij (Miyuki). Mijn aller eerste puppy’s werden geboren.

Photobucket

Hier lig ik het hele spulletje te verwennen en dat zou ik vandaag ook graag willen, maar helaas dat lukt niet. Dus langs deze weg wil ik al mijn puppy’s feliciteren met hun verjaardag. Jaja, ook van papa Ziggy, want die heeft net een sms-je gestuurd vanaf vakantie om mij te feliciteren met onze kindjes. En straks geef ik hem een dikke knuffel, want hij zit al op mij te wachten.

Namens baasje Remko en vrouwtje Patricia moet ik zeggen dat jullie allemaal een dikke kluif verdienen of een hondentaartje en dat jullie maar veel plezier mogen hebben vandaag op jullie vejaardag.

Knuffel van Mama Miyuki, tante Keiko en oma Rontu

2 Puppy’s.

Net ben ik samen met het vrouwtje naar de dierendokter geweest om te kijken of er puppy’s in mijn buikje aan het groeien zijn. Maar toen ik daar aan kwam zag ik de dierendokter, maar die liep in een heel raar pakje en had een muts op. De dierendokter was nog even een andere hond aan het opereren en zou snel naar mij komen kijken.

Nou daar hield ze zich aan en na een ninuut of 10 was ze er. Eerst heb ik haar even heel goed gekroeld en dit omdat ze me de vorige keer heel snel beter gemaakt heeft, ze verdiende dat vond ik.

Toen ging ze kijken of ik puppy’s in mijn buikje heb. Ze pakte een apperaatje waarmee ze wat haartje weg scheerde van mijn buikje en toen pakte ze het echo apperaat en ploep daar was een puppy en ploep daar was er nog 1.

Photobucket

Hier zien jullie ook het eerste puppy wat wij zagen.

Ze heeft nog een beetje verder gezocht en kwam onderweg allerlei andere organen tegen die heel mooi te zien waren. Dat kwam omdat ik heel mooi stil stond. Het waren mijn blaas, mijn eierstokjes en 1 van mijn nieren. Mooi hoor om te zien hoe je er van binnen uit ziet. Vrouwtje vond dit ook heel mooi en de dierendokter vertelde maar door, dus vrouwtje is weer heel wat wijzer geworden.

Nu nog 5 weekjes wachten en dan….. komen mijn kleine puppy’s op de wereld.

De tuin.

Wat hier allemaal gebeurd, nou met dit weer niet heel veel en daarom wordt er hier ook zo weinig over ons verteld. Maar vrouwtje heeft haar van de week uit lopen sloven en nu is de tuin weer helemaal leuk. Zekfs zo leuk dat wij er weer in rond kunnen rennen. Hij was zo vol gegroeid dat dat eigenlijk niet echt meer kon, maar omdat er nu 4 struiken uit zijn kan dat weer wel. De rest volgt later en in het voorjaar komt er misschien wel gras in de tuin en dat zouden wij super vinden.

Photobucket

En nu de tuin weer leuk is kunnen er ook weer leuke foto"s gemaakt worden. Hier zitten we lekker met z’n alle in de shaduw van het Japanse boompje. En dat is toevallig, want wij Shiba’s komen eigenlijk ook uit Japan.

Ik (Rontu) kan nog wel wat vertellen. Maandag mag ik weer naar de dierendokter. Nee, ik ben niet weer ziek hoor, maar er gaat dan een echo gemaakt worden om te kijken of ik puppy’s in mijn buikje heb. Baasje en vrouwtje vinden dat wel spannend, want ik ben toch best wel ziek geweest. Verder zijn wij aan het aftellen om op vakantie te gaan, want daar hebben we toch ook wel zin in.

Lui.

Eindelijki kan ik (Rontu) zeggen dat ik weer helemaal beter ben. Ik ben weer als van ouds zoals vrouwtje het noemt. Graaf weer als er aan me gevraagd wordt of het beestje thuis is en ook kroel ik weer iedereen uit het grootte mensenbed. Brokjes eet ik of mijn leventje er vanaf hangt en ga zo maar door.

Ik (Miyuki) kan zeggen dat ik afgelopen donderdagmiddag met Ziggy (mijn vriendje) heb mogen "spelen". 1 dag eerder als verwacht, maar dat was maar goed ook, want baasje en vrouwtje hadden vrijdag een bruiloft waar ze bij moesten zijn. Enhu, we waren snel uit "gespeeld", want binnen een kwartiertje was het spel al uit. En wie er gewonnen heeft, dat weten we hopelijk over een week of 9. Vrijdag is het vrouwtje al vroeg nog eens met me naar Ziggy geweest, maar dat was niet nodig geweest, want we kende het spelletje al en wilde het niet weer spelen.

Toen ’s middags baasje en vrouwtje weg waren naar het feestje werden wij verrast door buurvrouw Muriël en ons mensenvriendinnetje Kaya. Die kwamen ons laten plassen en po..en. Fijn hoor zulke mensen, we hebben hun dan ook bedankt door een dikke knuffel te geven.

En ik (Keiko) kan zeggen dat wij erg lui zijn, gewoon niet meer normaal. Baasje heeft dit weekend de computer van het vrouwtje opgeruimd en vrouwtje is in de tuin en huis bezig geweest. Maar wij, wij hebben lekker in de tuin of op onze zak geluierd. Heerlijk!!! En dat met dit mooie weer, dat pakt niemand ons meer af.

Aan de betere poot.

Eindelijk is er hier weer wat nieuws van ons. Vorige week hebben we lekker genoten van onze rust, maar dat veranderde vrijdag. Toen zijn baasje en vrouwtje met mij (Rontu) naar de dierendokter geweest en dat was maar goed ook.

Woensdag had ik tegen de avond al wat gespuugd en met de avondronde had ik spuitp..p. Dat gebeurd wel eens meer, maar toch ze hielden mij in de gaten ook omdat ik net gedekt ben en dus misschien puppy’s ga krijgen. Donderdag at ik mijn brokjes en ging het wel weer. Oké ’s middags lagen die weer in mijn huisje, maar voor de rest viel het wel mee.

Maar vrijdag toen het vrouwtje thuis kwam van haar werk stonk het zo in huis dat ze schrok en gelijk naar onze kamer kwam. Baahhh, was haar eerste reactie, de hele kamer zat onder de spuit..p. Ze ging eerst met ons wandelen en daarna poetsen. Maar toen ik wat had gedronken kon ze ook de keuken gaan poetsen. Ze belde de dierendokter en baasje en vrouwtje gingen daar dan ook met me naar toe. We waren om 18.00 uur aan de beurt en om 18.05 uur had ik al 2 spuitjes te pakken en zat er al een slangetje aan mijn pootje waardoor er water in mijn lijfje liep. Ik had een hele flinke buikgriep en was bijna uitgedroogd (wat kan je snel heel ziek worden zeg!). Nadat het zakje water na een uur leeg was mocht ik plassen en drinken en toen lag daar hel de wachtkamer vol spuug. Ik kreeg gelijk nog een spuitje, dat moest me echt beter gaan maken. Na te hebben betaald voor de goede zorgen kreeg vrouwtje nog verschillende pilletjes mee voor thuis en een voorbeeld hoe baasje en vrouwtje me het beste konden verzorgen. Ieder half uur 2 eetlepetjes water waarin een poedertje moest, kip en rijst om te eten en als dat gaat dan ligt verteerbare brokjes en rust en de pilletjes.

Zo heeft baasje dan ook gisteren heel de dag voor mij gezorgd terwijl vrouwtje moest werken, dit wilde ze eigenlijk niet maar ze kon niet anders. Toen die thuis kwam had ze kip en rijst bij en die heeft ze dan ook voor mij gekookt. Dat vond ik wel lekker, dus kreeg ik 2 keer een klein beetje. En weet je, ik begon me steeds beter te voelen.

Vanmorgen heb ik baasje wakker gemaakt en blij dat hij was, ik kroelde hem wakker, maar nog niet helemaal op mijn manier, maar het was een begin zei hij. Vanmiddag pakte ik zelfs al een kwast in mijn mond toen hij naar beneden kwam. Ik heb al weer de normale rondjes mee gewandeld. Ook zaten er al brokjes tussen de rijst en kip.

Zoals jullie lezen ging het helemaal niet goed met mij en dit voor het eerst van mijn leventje, maar ga ik weer met sprongen vooruit en ben weer aan de betere poot en waarschijnlijk ben ik over een paar dagen weer helemaal de oude. Hoe ik er aan ben gekomen, nou hoe komt een mens aan buikgriep, het overkomt je gewoon en ik kan je zeggen dat het niet leuk is om zo ziek te zijn.

Gelukt.

Zozo, hier zijn we weer. Na nog een hele week veel plezier te hebben beleefd met gerbrich en Michi is het hier weer heel stil in huis. Wat was het toch gezellig die bijna twee weken dat die hier waren. We gaan even kort samen vatten wat we gedaan hebben deze week.

Maandag was het weer tijd om naar school te gaan. Gerbrich wilde ook wel eens kijken of behendigheid wat voor haar was en vroeg dus of ze met mij (Keiko) mocht lopen. Het antwoord van de leraar was ja en ook haar antwoord (op de vraag of ze het leuk zou vinden) was ja. Het ging super!

Dinsdag was het tijd om bij mij (Rontu) bloed te laten prikken. O,3 was de uitslag en het zou nog wel lang duren voor ik gedekt zou moeten worden.

Woensdag hebben we geluierd, ook wel eens lekker.

Donderdag weer vroeg naar de dierendokter. Ik (Rontu) moest weer voor bloedprikken. Hihi, ik heb ook staan kroelen met de dierendokter hoor. 3,12 was de uitslag, dat gaat nog wel even duren werd er gezegd. ‘S avonds zijn baasje, vrouwtje en Gerbrich lekker ergens wat gaan eten terwijl wij lekker lagen te dromen.

Vrijdag hebben we dan afscheid genomen van Gerbrich en Michi. Baasje zou hun weer mee nemen naar zijn werk waar ze dan weer op gehaald werden door Gerbirch’s papa en mama. ‘S middags hebben we wat gespeeld, gewandeld en geslapen.

Gisteren zou het baasje weer vroeg met mij (Rontu) naar de dierendokter gaan, maar ook Miyuki kon mee, want die was ook loops geworden. Hihi,dubbel werk dus voor baasje en vrouwtje met onze broekjes. Bij haar werd een uitstrijkje gedaan en bij mij werd weer bloed geprikt. Het zou nog wel even duren zei de dierendokter. Maar toen ze met de uitslag belde kreeg baasje te horen dat ik ’s avonds al gedekt zou moeten worden. De uitslag was namelijk al boven de 10. Voor ons niet zo raar, want dit is nou de derde keer dat ik op de dertiende dag gedekt word. De volgende keer dus maar 1 keer bloedprikken op dag 12.

Ik ben dus ’s avonds met vrouwtje naar Keiji gegaan en we hebben lekker samen gespeeld. Vrouwtje vond het trouwens super om te zien dat ik ook de paringsdans kan doen bij een reu, want dat heb ik tot nu toe nog nooit gedaan. Bij Miyuki doe ik het wel, maar dat is wat anders, maar ik moet dan ook wel even zeggen dat ik Keiji echt een knap ventje vind. We hebben maar even gespeeld en toen was het zover, we stonden aan elkaar vast voor een minuut of 20.

Vandaag hebben we weer lekker in de tuin gelegen. Ik (Miyuki) had soms weer last van het badkamerspook. Ik vind het namelijk niet zo fijn als de badkamerdeur staat te klepperen en dat was dus weer het geval. Ik loop dan heel de tijd hijgend op en neer en heen en weer. Dat laatste krijgen baasje en vrouwtje dan ook van mij, hihi en gerbrich weet wel wat ik bedoel, want zij heeft dit gedrag en de deur gekoppeld aan de naam badkamerspook. Straks ga ik (Rontu) nog een keertje met Keiji spelen, maar voor we daar naar toe gaan gaan we eerst bij Mariska, Simba en Ziggy de reservesleutel ophalen, je weet maar nooit. 

Super!

Vandaag begon de dag leuk. We mochten van het baasje Gerbrich wakker maken, want die slaapkop moest er vroeg uit om iets leuks samen met hem te gaan doen. Zo rond de klok van 10.30 uur liep het vrouwtje naar buiten en begon naar boven te zwaaien. Wij weten dat baasje dan over vliegt, maar Michi begreep er niks van. Nu wel, want vrouwtje heeft aan haar verteld dat vrouwtje Gerbich en het baasje over ons heen gevloegen kwamen.

_dsc3335_smallNadat we ’s middags brokjes hebben gegeten zijn we lekker met z’n alle naar het bos gegaan. Oké dat gebeurt normaal niet als er 1 van ons loops is, maar deze keer deden baasje en vrouwtje niet moeilijk, maar ik (Rontu) mocht natuurlijk niet los lopen, maar toch was het voor mij ook leuk

Photobucket

Michi genoot met volle teugen van het bos, want kan die meid lekker rennen in haar eentje, want dat is wat ze het liefste doet. Dat is natuurlijk helemaal gewoon, want ze is de enigste hond bij haar in huis. Ze vind het dan soms ook raar als wij met elkaar spelen, maar dat leert ze nog wel.

_dsc3293_small_3Gerbrich liep de hele wandeling voor op. En de ene keer waren wij bij haar en de andere keer bij baasje en vrouwtje. Hier waren ik (Keiko) en Michi bij haar en wachtte op de rest. En die, die bleven maar weg het leek wel of ze verdwaalt waren. Nee hoor, dat waren ze niet, maar die liepen gewoon zo te genieten van ons dat het wat langer duurde voor ze weer bij ons waren.

_dsc3276_smallkopie

Ik kon het natuurlijk weer niet laten om te poseren voor een foto.

Hihi, ik ben natuurlijk dan ook wel erg knap, al zeg ik dat zelf. Maar iedereen zegt dat over mij, dus het zal wel waar zijn.

_dsc3304_small Wat ook leuk was was het moment dat ik (Miyuki) en Michi in de spiegel keken. Nee, nee geen echte spiegel maar we zagen elkaar en dachten dat we ons eigen zagen lopen.

Vrouwtje roept al heel de week dat we op elkaar lijken en dat is zo, maar ze gaat nu ook zeggen dat we elkaars streken hebben. Hihi, we zijn dus echte zusjes. We kunnen zelfs op dezelfde manier geluid produceren, want dat is geen blaffen, niet huilen, maar wat wel?

We hebben geboft met het weer, want het bleef de hele tijd droog. Al met al een super leuke dag voor iedereen. En weet je, het was de bedoeling dat Gerbrich en Michi morgen weer naar huis zouden gaan, maar omdat ze het zo leuk hebben hier in het zuiden blijven ze zeker nog tot vrijdag. Wat we allemaal nog gaan doen die dagen weten we niet, maat in ieder geval moet ik (Rontu) dinsdag al vroeg bij de dierendokter zijn om bloed te laten prikken.

Heel gezellig.

Dat het baasje op hetmoment 6 vrouwen in huis heeft mag hier de pret niet drukken. Het is gewoon heel gezellig met Gerbrich en Michi erbij.

Gerbrich laat ons ’s morgen uit onze huisjes en worden we door haar geknuffeld. Daarna kunnen we lekker lui op de zak liggen of gaan in de tuin snuffelen. Als ze ons vrij heeft gelaten gaat ze even terug naar Michi, die krijgt dan boven wat te eten en wordt "dood" geknuffeld. Dan gaan we lekker met z’n vijven wachten tot het vrouwtje thuis komt van haar werk om dan te gaan wandelen.

Gisteren zijn we in de middag alleen thuis geweest, want vrouwtje ging samen met Gerbrich zwemmen. Al hadden wij dat ook wel gewild, we moetsen thuis blijven. ‘S avonds zijn baasje, vrouwtje, Gerbrich en Michi nog even bij onze mensenvriendinnetjes Quinty en Moïse geweest om daarna nog een stukje te gaan wandelen. Wij hebben toen op het huis gepast, want dat moet soms toch ook gebeuren.

Vandaag hebben we lekker niks gedaan. Oké, we hebben gegeten, geslapen, gespeeld en gewandeld en dat is toch eiegenlijk ook niet niks. Nu is alleen vrouwtje bij ons thuis terwijl baasje en Gerbrich naar de Bios zijn. Michi is haar vrouwtje een beetje kwijt en loopt dus regelmatig naar de voordeur toe om te kijken waar ze is en dan roepen wij haar en vertellen haar dat ze niet hoeft te zoeken en dat baasje altijd thuis komt en dat hij zeker haar vrouwtje ook mee brengt.

Zo nu gaan we met z’n alle nog een blokje om en dan onze huisjes in. Wooeeffff, blaaaffff, weltrusten.

Verrassing!!!

Eindelijk gaan we jullie de verrassing verklappen. We hadden daar niet eerder de tijd voor omdat we het te druk hadden met die verrassing.

Dus terug naar maandag. De eerste verrassing was dat wij (Rontu en Miyuki) naar de dierendokter moesten. Oké, ik (Miyuki) mocht voor de lol mee, maar bij mij (Rontu) is een uitstrijkje gemaakt. Dit wordt altijd gedaan als ik een tijdje later met een reutje mag spelen en dan weer een paar weken later zitten er misschien puppy’s in mijn buikje dus het wordt weer een spannende tijd.

Maar toen de avond, o nee, toen baasje thuis kwam was daar de verrassing. Want toen baasje door deur kwam was door ook Gebrich binnen samen met Michi. Michi is natuurlijk een puppekindje van mij (Rontu) maar ook het zusje van mij (Miyuki). Het leuke is dat die 2 hier een hele week blijven logeren en dat betekend ook dat er leuke dingen gedaan gaan worden. Ze zijn dan ook mee naar de hondenschool geweest om te kijken wat wij daar allemaal doen.

Gisteren zijn we met z’n alle naar het bos geweest. O nee, baasje niet, want die moest werken. En wees eens eerlijk zijn er veel verschillen tussen mij (Miyuki) en Michi.

Photobucket

Nee, he we zijn echte zusjes en dat is terug te vinden in ons uiterlijk maar ook in onze streken en karakters. Want toen ik (Miyuki) eens goed in de tuin keek toen we weer thuis waren dacht ik dat ik er zelf lag.

Photobucket

En dat we het gezellig hebben met z’n viertjes is ook te zien. Zonnebaden is wat we allemaal graag doen.

Photobucket

Oké soms is het ook even mopperen op elkaar, maar dat duurt maar even, want dan roepthet vrouwtje dat we normaal moeten doen tegen ons puppekindje en ons zusje en dan doen we weer lief. Ik (Keiko) heb helemaal nog niet lelijk tegen Michi gedaan, want het is zo’n schatje, daar hoef je niet boos op te worden.

Vandaag hebben we lekker rustig gedaan. Een lekkere wandeling hebben we natuurljk wel gedaan. Vrouwtje heeft trouwens ook nog een telefoontje van de dierendokter gehad en die vertelde dat ik (Rontu) geen pilletjes nodig heb, want het uitstrijkje was helemaal netjes.

Bah!!!

Wat een weer was het de afgelopen week zeg, Bah!

Maar er is nog meer Bah! Ik (Rontu) mag weer een broekje gaan dragen. Ik ben namelijk net loops geworden. Miyuki heeft ook al zo haar vermoedens, want meestal heeft zij net na mij ook een broekje aan. Bah, Bah, bah en ik (Keiko) lag me te pletter met die broekjes parade.

Snel hebben we nog een verrassing voor jullie.

Lekker!

PPfff, hebben jullie het deze week ook zo warm gehad? Wij wel, want we hebben toch nog met regelmaat geprobeerd om ons buikje bruin te krijgen, maar dat is nog steeds niet gelukt. Ik (Miyuki) ben heel slim bezig geweest, want zelfs op mijn favorieten plekje werd het te warm, maar ik kwam er achter dat als je een laag zand weg deed dat de volgende laag weer koel was, dus een kuil was het gevolg.

Net hebben baasje en vrouwtje lekker de BBQ aan gestoken en daar wat heerlijke vleesjes op gegrild. En weet je wij hebben gewoon gezellig mee gedaan!

Photobucket

Ik (Keiko) mocht zelfs even iets doen wat hier normaal niet mag als er gegeten wordt door het baasje en vrouwtje. Maar ik ben heel lief geweest hoor, want ik heb baasje zijn vleesje lekker voor hem op zijn bordje laten liggen.

Een week vol leuke dingen.

Hier zijn we dan weer, terug van een weekje weg.

Zaterdag was het voor ons niet zo leuk, want toen wij na de lange autorit in Duitsland aan kwamen gingen baasje en vrouwtje gelijk weer weg. Eerst boodschappen doen en daarna gingen ze naar een openluchtconcert. Helemaal blij kwamen ze weer thuis na zeker 6,5 uur naar muziek te hebben geluisterd en te hebben mee gezongen. De liedjes die wij in met regelmaat in de auto horen werden nu ook weer gezongen en ze vertelde ons dat ze die zanger in nu in het echt hadden gezien.

Verder was het een week vol wandelen en genieten hoor.

Photobucket

Wandelingen van een uur of 2 vinden wij helemaal leuk en zeker als we los mogen lopen, maar vrijdag waren wij na 5 uur ons helemaal kwijt te hebben gelopen helemaal super blij en moe. Ik (Rontu) was nog wat moeier, want ik had ook nog een rondje of 3 achter een ree aan gelopen. Ik zag die ineens langs vrouwtje en mij heen rennen terwijl wij zaten te wachten op baasje, Keiko en Miyuki en dacht die ga ik eens lekker gek maken, maar toen vrouwtje riep dat ik moest komen ben ik toch maar mijn snoepje gaan halen. Ook hebben we tijdens die wandelingen door zulk hoog gras en onkruid gerend en gestruind dat wij helemaal niet op vielen waar wij waren. Ik (Miyuki) was dan ook een keertje echt kwijt, maar ik was lekker een ander veld in gerend om te kijken wat daar was en baasje en vrouwtje maar zoeken. Hihi, ik viel helemaal niet op in dat hele hoge gras, leuk hoor. En ik (Keiko) kan het natuurlijk onderwegniet laten om even mooi te gaan staan voor een foto.

Photobucket

Wat ook erg leuk was is dat wij vanaf dinsdag in tuin niet meer aan de lange lijn hebben gelegen. Lekker gaan liggen waar we willen, lopen waar we willen. Maar soms gingen we even bij de buren kijken, want als we Udo en Monica horen moeten we er toch even naar toe ook, stel je voor dat Monica ons wat lekkers zou willen geven.

Photobucket

Gisterenavond zijn we weer naar huis gekomen, want voor vandaag stond er een sportdag op het programma. Het was de bedoeling dat wij (Keiko en Miyuki) mee zouden doen, maar omdat ik (Miyuki) een last had van sproeipo.p, mocht ik thuis blijven. Zo ook dus baasje en Rontu.

Ik (Keiko) ging al vroeg op pad samen met het vrouwtje en in Nijmegen weerd de auto geparkeerd. De sportdag werd net als vorig jaar door de FHN geregeld en was weer heel leuk. We werden met onbekende in een groep gezet en daar moesten we dan heel de dag door oefeningen mee doen. Behendigheid is voor mij dus makkelijk, G&G gaat ook nog wel, Apporteren heb ik ooit ook wel gedaan, maar van Flyball heb ik echt geen worst gegeten en dan heb ik nog niet over de Combisport gesproken. Maar na een hele leuke en gezellige dag was het tijd voor de prijsuitreiking. Iedereen werd bedankt en toen volgde de prijzen en wat bleek groep 14 had de 1ste prijs en laat mij en vrouwtje daar nou net bij horen. We kregen een medaille, een zak brokken, een zak kluifjes en nog wat kleine snoepjes. Wauw wat leuk en lekker natuurlijk. En thuis gekomen heb ik aan baasje, Rontu en Miyuki laten zien wat ik allemaal gewonnen had. En nu kunnen jullie het ook zien.

Photobucket

Net zijn we nog even met z’n alle gaan wandelen en nu, nu gaan we lekker slapen en dromen over een week vol leuke dingen die wij weer hebben beleefd.

Eerlijke vinder.

Afgelopen zondag hadden wij een hele gezellige dag. Om te kijken wat wij gedaan hebben moet je maar bij Osha kijken, want haar baasje en vrouwtje hebben het hele verhaal al verteld.

O nee, ze zijn 1 ding vergeten en dat is dat ik (Rontu) mijn losloophalsbandje verloren was. Baasje was samen met het baasje van Osha terug gelopen langs het pad waar wij hadden gewandeled en gespeeld,maar helaas, niet gevonden.

Maar gisteren avond zo rond de klok van 22.45 uur ging hier de telefoon. Vrouwtje wakker, baasje deed ook 1 oog open en onze oortjes hoorde ook de telefoon rinkelen, oefff. Wat een tijd zeg, maar niks ergs, want er werd niet terug gebeld. Maar vanmorgen stond er een bericht op het antwoordapperaat.

Een meneer had een halsbandje gevonden van Rontu en had het mee genomen, op de penningen stond het telefoonnummer, dus ging hij bellen. Vrouwtje dacht dat hij ongerust was, een halsbandje zonder hond, is ook raar. Vrouwtje belde dus van morgen zo rond de klok van 9 uur op en vertelde aan zijn antwoordapperaat dat ik veilig in mijn huisje zat en dat ze later wel terug belde.

Vanavond zijn baasje en vrouwtje dan ook samen naar zijn huisje gereden om mijn losloophalsbandje op te halen. Ze hadden een kluif voor zijn hondje en wat chocolaatjes voor hem mee genomen om hem te bedanken voor het netjes terug geven van het halsbandje. Een eerlijke vinder die ooit ok al een riem kwijt is geraakt en weet hoe lastig het kan zijn.

Verder zijn wij (Keiko en Rontu) naar de dierendokter geweest om ons jaarlijkse spuitje te halen. Ik (Keiko) vind dat niks en heb dat dan ook laten blijken aan de dierendokter. Binnen 5 minuten zat ik al weer in de auto en de vuilnisbak was iets voller dan dat we binnen kwamen. Toen mocht ik (Rontu) voor mijn spuitje, piek en klaar was ik. en toen gooide ik al mijn charmes in de strijd en opeens kreeg ik een dikke knuffel en een snoepje van de dierendokter. We zijn helemaal gezond verklaard door de dierendokter en we wogen niet te veel. Ik (Rontu) woog 9,2 kilo en ik (Keiko) woog 9,7 kilo.

Verder is het vrouwtje nu druk met spulletjes pakken. Jaaaa, we gaan weer naar Duitsland. Alleen deze keer niet voor een weekend maar voor een hele week. Dus Wooeefffff, waaffff, blaafafff. Tot de volgende keer.

Ze zijn er weer!

Ja wij zijn er weer, maar wij niet alleen ook de Hollandse Nieuwe zijn er weer. Dat betekend dat vrouwtje naar de viswinkel moet om die visjes te gaan kopen. Dat heeft ze gisteren dan ook gedaan en wij vinden dat dan ook altijd heerlijk. Nee, wij hebben geen Hollandse Nieuwe gekregen (vrouwtje vond dat te duur) maar wij kregen wel ieder een heerlijk visvel.

Photobucket

Kijk ons (Miyuki en Rontu) maar eens lekker eten. Keiko ligt ook ergens haar visje op te eten hoor. Wij krijgen namelijk altijd alle 3 iets als we wat krijgen. Even later was het voor het baasje en het vrouwtje weer genieten. Moet je maar eens kijken wat die zagen.

Photobucket

Die zak waar wij op liggen is groot genoeg om er met z’n alle op te liggen, maar deze keer besloten we om lekker bij elkaar te kruipen.

Vandaag ging zoals normaal, wandlelen tussen de buien door, eten, drinken, spelen en slapen. Maar wat wel even leuk was, was het bezoek van net. De baasje van Montaro kwamen weer eens gezellig langs. Ze moetsen toch in Breda zijn en kwamen lekker even kletsen. Ook kregen wij een heerlijke kluif. Van ons mogen die vaker langs komen. Enhu baasjes van Montaro, brneg hem de volgende keer gewoon ook maar mee hoor, want dat vinden wij ook gezellig.

Een maand lang.

Nee, we zijn geen maand lang weg geweest, maar een weekendje naar ons huisje in Duitsland.

Vrouwtje had het erg druk met werken, poetsen, wandelen, spelen. Taart bakken en hapjes maken voor baasjes verjaardag. Feesten op oma’s verjaardag en die van het baasje natuurlijk. Luieren, lezen in de zon en piekeren na nare dingen die gebeurd zijn en als ze dan eens even kon schrijven had ze daar geen zin in.

Wij hebben ons wel vermaakt hoor. Lekker gewandeld door de wijk hier, ook zijn we regelmatig naar het bos geweest. De tuin is ook opgeknapt en daar konden we dan ook lekker in liggen als het mooi weer was. Oké we weten het, onze buik wordt niet bruiner, maar toch, stel je voor dat het wel gebeurd door te zonnen dan willen we dat mee gemaakt hebben.

Photobucket

Hier lig ik (Keiko) lekker in de zon. Of dat ik het dan warm heb? Nou, nee hoor, ik vind dat heerlijk.

Photobucket

Ook ik (Rontu) ben sinds de tuin is opgeknapt is buiten te vinden en dat vinden baasje en vrouwtje maar vreemd, want ik ben toch hun "binnen hondje". Nou ik kan dus ook wel van het zonnetje genieten hoor.

Photobucket

Maar ik (Miyuki) win het. Ik lig echt hele dagen buiten. Nou, ja hele dagen niet, want als we alleen thuis zijn zitten we in onze huisjes, maar als de achterdeur open staat ben ik weg. Ik heb zo mijn eigen plekjes, maar deze is op het moment mijn favoriet. Baasje en vrouwtje hebben verteld dat deze struik volgend jaar weg gaat, maar ik ga ze deze zomer lekker aan het twijfelen brengen. Hihihi, that’s me!!!

Gisteren en vandaag was het erg leuk, want we zijn deze twee dagen beide dagen naar het bos geweest. Gisteren naar het Mastbos en vandaag naar het Liesbos. We zagen er natuurlijk na de wandeling weer uit als altijd (voor de mensen die ons niet zo goed kennen, we hebben dan zwarte pootjes en een erg vieze buik) en moesten natuurlijk ook weer goed geborsteld worden. Ook werden we goed op teken gecontoleerd, want daar is het echt wel weer de tijd voor.

Nu gaan we lekker naar ons huisje toe, want morgen loopt wel erg vroeg de wekker af voor het vrouwtje. Blaaffff, wooeeeffff, blaf, slaap lekker en tot snel. We zetten vrouwtje wel aan het werk, door gekke dingen te gaan doen die ze dan aan jullie moet vertellen.

We gaan weg.

Vrouwtje is weer spulletjes aan het pakken en wij weten wat dat betekend. Joeeeppppiieee, we gaan weg.

Morgen als baasje van zijn werk thuis komt stapt hij in de auto die dan al gepakt is. Usseln is het dorpje waar wij naar toe gaan en we hopen daar net zo te gaan genieten als dat Osha en haar baasje en vrouwtjes daar vorige week hebben gedaan.

We blijven maar een paar nachtjes weg hoor, maar net lang genoeg om het gevoel van vakantie te hebben. Hopelijk gaan baasje en vrouwtje veel foto’s maken, want dan kunnen jullie mee genieten.

O ja, wat vrouwtje vergeet te vertellen is dat wij (Rontu en Miyuki) vanmiddag naar de oogjesdokter zijn geweest. Onze oogjes moesten namelijk weer nagekeken worden om te kijken of wij weer puppy’s mogen krijgen. De uitslag is dat het mag, maar er moet wel goed gezocht worden naar een reu. Wij hebben namelijk beide een haartje op ons ooglid staan. Dit noemen ze met een moeilijk woord; distichiasis. De dierendokter heeft vrouwtje veel meer verteld en die is dan ook weer een stukje wijzer geworden. We kregen ook te horen dat wij super sociaal en vriendelijk zijn, maar oké met een dierendokter die eigenlijk uit Duitsland komt kun je van ons ook niet anders verwachten.

Nou, gaan we nog even met baasje wandelen en dan snel slapen, want dan gaan we snel weg!

Ons vriendje Ziggy.

De laatste dagen hebben wij heel veel met onze pootjes gedraaid, want ons vriendje Ziggy had erg veel last van een pootje. Zondag was dat dan ook wel te merken toen hij het baasje en vrouwtje zag. Hij was helemaal niet zo vrolijk, maar ja dat zouden wij ook niet zijn als we eel pijn hebben.

Gisteren is hij dan ook bij de dierendokter geweest en na een goed onderzoek is er met Mariska gebeld om te overleggen. De dierendokter vertelde dat er een teenkootje van zijn vierde teentje gebroken was en dat alle peesjes en banden die daar om heen zitten ook allemaal kaopt waren. De snelste, makkelijkste, beste manier om Ziggy van zijn pijn af te helpen was het amputeren van dat teentje. Nou staat de gezondheid van de hondjes hier voorop en zo gelukkig ook bij Mariska, dus was de beslissing snel genomen. Hij is gelijk geopereerd en mocht gisterenavond nog opgehaald worden door zijn vrouwtje.

Hij voelde zich vandaag erg zielig, maar dat zal wel weer over gaan als het verband er af mag.

Langs deze weg willen wij hem een dikke knuffel geven en hopen dat hij snel waar kan rennen als een jonge hond. En nu gaan we weer pootjes draaien voor ons vriendje Ziggy.

Jongen Honden Dag 2009.

Vandaag was het weer zover, de Jongen Honden Dga van de rasvereniging. Vorig jaar waren wij daar ook, maar dan alleen om een demostratie behendighied te geven.

Vandaag waren wij er niet alleen, maar daar waren ook Nagai (zoontje van mij, Rontu),Okaiya, Okayra, Oraeko, Oyuki (puppy’s van mij, Miyuki), Simba en Ziggy (papa van mijn, Miyuki’s, puppy’s). Ook al hun baasjes en vrouwtje waren er bij. Zelfs het baasje en vrouwtje van onze vakantievriendjes Khoda en Banshu kwamen kijken. Een hele gezellige boel dus.

We waren er allemaal om te zien hoe de kleintjes beoordeeld zouden worden op hun uiterlijk. En baasje en vrouwtje zijn nu nog trotser op het hele stel als dat ze al waren. De keurmeester keurde eerst mijn (Miyuki) puppy’s en alles was eigenlijk helemaal goed. De ruggetjes moeten nog wat sterker worden, maar dat is normaal bij deze leeftijd. En als ze heel goed ging zoeken en misschien een beetje zou overdrijven kon ze bij Oraeko zeggen dat zijn oogjes een beetje te klein waren, maar dan zocht ze echt iets om commetaar op te geven. Van de creme Shiba’s zei ze dat ze het zonde vond dat deze kleur niet erkend is hier in het land (maar zij heeft het niet voor het zeggen), want in andere landen worden ze wel op een echte show gekeurd. Ze vond het mooie Shiba’s.

Toen ging mijn (Rontu) puppy de ring in. De keuring vond plaats en toen werd het resultaat weer besproken. Nou, nou wat kwamen baasje en vrouwtje trots de ring weer uit, net als het baasje van Nagai zelf trouwens. Het enigste wat op hem aan te merken was, was zijn kleur. Nagai zou als hij een gewone rode Shiba was een echte kampioenshond zijn geweest. En dat is echt leuk om te horen als het om je eigen puppy gaat. Ik loop dan nu ook een beetje naats mijn voetjes! Baasje en vrouwtje kregen ook nog te horen dat ze zo door moesten gaan, want al de puppy’s waren super vrij, sociaal, gezond en knap.

Verder gaven baasje en vrouwtje er een demostratie hondensport. Deze keer was het rally-o. Heel de dag door zijn die dan ook bezig geweest met ons en dat is super. Soms werd er ook even tussen alles door een dummy gegooid zodat we even konden ontspannen. En als een van beide dan even niet bezig was, dan stond die te kletsen met al de bekende zodat er deze dag door hun zelf geen foto’s zijn gemaakt.

We willen iedereen die er vandaag bij ons bij was heel hartelijk bedanken voor de super gezellige dag en we hopen dan ook dat we nog veel van deze dagen mee mogen maken.