Afgelopen zaterdag zijn wij weer terug gekomen van onze vakantie.

Op de heenreis kreeg vrouwtje ineens de ingeving dat ze een paar Shiba’tjes die bij ons in huis geboren zijn was vergten te feliciteren met hun alweer tweede verjaardag. Ze pakte haar mobieltje en stuurde 5 smsjes. De baasjes en vrouwtje van Osha, Oyuki, Oraeko, Okayia en Okayra waren degene die het smsje kregen en die moesten hun lieverdjes een dikke kluif en een knuffel geven op die dag. Ook stuurde ze een sms naar Ziggy, dat moest van Miyuki, want ze wilde haar mannneke ook feliciteren met hun kindjes.

Bijna 3 weken lang hebben wij lekker lui gedaan. Een wandeling hier, slapen daar en brokjes happen waren de belangrijkste dingen die we deden. En waar we dat deden, nou gewoon in het huisje in Duitsland. Heerlijk was het. Ja, zelfs toen vrouwtje bessen en paddestoelen ging plukken hebben wij ons vermaakt. Alleen was het erg drijgend weer zodat we niet heel veel super wandelingen hebben gedaan, maar gewoon lekkere kleintjes.

Verder hebben we met Miyuki wat afgezien. Ze was natuurlijk ook loops en dan is het heel normaal dat ik (Rontu) en zij met elkaar spelen. Maar daar had ik echt geen zin in en dat vond Miyuki natuurlijk weer niet goed en liet dan ook van haar horen. Haar hormoontjes gierderde door haar lijfje zei vrouwtje.  zelfs zo erg dat vrouwtje zich schaamde toen we met z’n alle broodjes gingen kopen, dat was dan ook de eerste en de laatste keer deze vakantie. Gelukkig duurde het maar bijna een week en toen waren haar hormoontjes weer tot rust gekomen.

Op 3 september kregen we ’s morgens al heel vroeg een dikke kluif, sterker nog hij lag klaar toen we ons huisje uit kwamen. Slinger waren er in de kamer te vinden en dan weten wij wat er loos is. Er is er 1 jarig hoera hoera, maar wie, nou de dikste kluif was voor mij (Keiko), dus ben ik jarig. 9 jaartjes alweer, pffff, wat oud al.

De dag erna was er een vergadering over het huisje en toen baasje en vrouwtje weer thuis kwamen zeiden ze dat wij moesten gaan sparen omdat er een extra muur om het huisje heen gaat komen. We krijgen dus de komende maanden geen extra speeltje en kluifjes, maar dat zal wel were los lopen. Tenminste als we baasje en vrouwtje goed kennen. Ook werd er tegen mij (Rontu) gezegd dat het wel lekker zou zijn als ik 1 puppy extra zou maken omdat dat ook weer centjes zijn en wij onze bijdrage ook wel een mochten leveren, dus daar ben ik maar aan begonnen of het is gelukt weten we eind oktober.

Ach verder was het een fijne en lekker vakantie waarbij wij allemaal heel goed tot rust zijn gekomen. En vrouwtje en baasje zeiden dan ook dat het allemaal zo moest zijn met het weer zodat we als Rontu puppy’s in haar buikje zou hebben wij als die geboren worden er tegen aan kunnen.

Joeppiieee, vandaag is er hier in huis weer feest. Vrouwtje heeft de slingers en de ballonnen weer opgehangen en vanmorgen lag er in onze kamer een cadeautje klaar voor de jarige. Wie, nou ik (Rontu) ben de gelukkige vandaag. 6 jaar geleden ben ik geboren, pppffff, wat gaat het leven hard zeg.

Toen ik 3 dagen hier in huis woonde zag ik er zo uit. Tenminste als ik vrouwtje moet geloven.

In die 6 jaar is er veel gebeurd. Zo heb de nodige cursussen op school gedaan. Hoe veel kilometers ik gelopen heb in mijn leventje wil ik niet weten. Hoe veel kluifjes ik heb geluifd weet ik ook al niet. Wat ik wel weet is dat ik heel graag bij baasje en vrouwtje woon. Wat ik ook weet is dat ik 9 puppy\’s heb groot gebracht. Ik vind Keiko best lief en Miyuki, ach ja, ze heeft wat rare sterken, maar is ook een schatje.

Verder ga ik nu feesten, wwooeeeeffffff!!!

Er gebeurd op het moment iets waar wij (Keiko en Rontu) helemaal niet gewend zijn. Miyuki is ergens van onder de indruk. En waarvan denken jullie dan, nou van dat zwarte broekje wat ze al vaker aan heeft gehad en nu ook al weer een paar dagen draagt.

Ze kan op eens niet meer gaan zitten als ze dat moet. Deze middag heeft ze dan ook voor straf in de gang gezeten terwijl wij lekker brokjes kregen. Vrouwtje ging na een paar minuten bij haar kijken en opeens wist ze weet wat ze moest doen als ze het commando “zit” hoorde. Plof, twee tellen ging haar kontje aan de grond, maar ze ging zitten en dat was de bedoeling. Als beloning kreeg ze ook een brokje en daarna haar bakje met brokjes.

Soms laat ze zien dat ze zich schaamt voor dat zwarte broekje. Ze draait haar kontje dan zo onder het gordijn dat niemand ziet dat ze een broekje aan heeft. Vrouwtje zit er dus echt aan te denken om een echt meisjes broekje te gaan kopen voor haar, misschien vind ze dat wel leuk.

Raar hoor, Miyuki die ergens van onder de indruk is, want dat zijn we hier in huis echt niet gewend.

Wat we wel gewend zijn is dat er spulletjes gepakt worden. En daar is vrouwtje tussen het poetsen, wassen en werken door ook mee bezig. Zou het zo zijn? Zou het waar zijn? We wachten maar af en dan zien we het wel.

Twee weken geleden vertelde vrouwtje over een logeerpartij van Nagai bij ons en dat het dan fijn zou zijn als wij (Rontu en Miyuki) niet loops zouden zijn omdat dat een heel gedoe zou zijn. Wij boven in de bench hij beneden. Hij naar boven in de bench en wij naar beneden. Acht keer per dag een rondje lopen wat voor weer het ook is.

Nou dat hoeft dus niet, want vanaf vandaag zien baasje en vrouwtje weer dubbel. Twee hondjes die soms al niet uit elkaar te houden zijn hebben nu alle twee een zwart broekje aan. Baasje en vrouwtje zijn nog nooit zo gelukkig geweest met die broekjes van ons.

Die Keiko die heeft maar mazzel, want haar hebben we nog nooit met een broekje aan gezien. Ze ligt nog wel gezellig bij ons op de zak, maar wel met haar gezicht de andere kant uit. Zou ze daar wat mee willen zeggen?

Vrouwtje kent ons heeeeeeel goed!

Donderdagavond vertelde ze namelijk tegen het baasje dat ze het vermoede had dat wij (Rontu en Miyuki) snel loops zouden worden. Ze had dit vermoede omdat wij anders waren dan anders. Bij Keiko kon ze de klok er op gelijk zetten; 6 maanden en 1 dag, 1 jaar en 1 dag, 1,5 jaar en 1 dag en toen mocht die naar de dierendokter. Maar bij ons is er niks van te zeggen. Dan duurt het 6 maanden voor we loops zijn, dan weer 8 en soms ook 7. Wij houden van verrassingen.

Maar toen vrouwtje gisteren thuis kwam van het werk en even wat te eten stond te maken zag ze ineens een Shiba met een sportbroekje aan en schoot ze hard in de lach. Wat ken ik mijn hondjes toch goed zei ze tegen het baasje en die vertelde op zijn buurt hoe ik (Rontu) het hem had laten ontdekken dat ik loops was. Ik had baasje ’s morgens namelijk laten zien dat ik loops was geworden door een druppel bloed op de grond te laten vallen. Hij naar onze kamer om een broekje te pakken en daar gingen we weer. Ik kreeg het commando "piep" en hup daar ging mijn rechter achterpootje omhoog en het broekje kon aan gedaan worden.

Nu lig ik soms lekker even op de bank, want ik vind me zelf best wel zielig. En als je hier in huis zielig bent mag je soms dingen die je anders niet mag en daar maak ik dus lekker gebruik van.

Later deze week zullen er wel 2 broekjes aan en uit gedaan moeten worden, want dan zal ik (Miyuki) ook wel weer loops zijn. Het komt eigenlijk wel heel goed uit dat het nu zover is, want over een paar weekjes komt Nagai hier logeren en dan zou het een heel gedoe zijn voor baasje en vrouwtje om ons uit elkaar te houden. Maar dat zou hun ook gelukt zijn, want ze weten precies wat ze hadden moeten doen, want wat kennen ze ons goed.

Wat voor vele en verrassing was werd voor ons maandag al duidelijk. We zijn met oud en nieuw Silvester gaan vieren en we namen een logé mee. Silvester is wat ze in Duitsland vieren terwijl iedereen in Nederland oud en nieuw viert en aan de oliebollen zit en vuurwerk de lucht in laat gaan.

Woensdag avond werd de logé gebracht en het was Osha. Het puppy dat nu geen puppy meer is. Het puppy dat vorig jaar hier rond liep met een gebroken pootje en nu geen gebroken pootje meer heeft. Het puppy dat toen al gek was en nu nog steeds gek is. En zo kunnen we nog wel door gaan. Na een slapeloos uurtje werd ze snel naar boven gehaald en toen Osha eenmaal bij ons op de kamer lag viel ze als een blok in slaap en baasje en vrouwtje dus ook.

Donderdag hebben we vrouwtje van haar werk gehaald en zijn we aan de reis begonnen. Osha vond het prima in de auto net als wij trouwens. ‘S avonds gingen baasje en vrouwtje even gezellig naar het skilifthuisje en vermaakte zich daar twee uurtjes. Maar ze waren op tijd thuis, want voor het vuurwerk waren ze al weer binnen. 3 van ons hebben er weinig last van gehad, maar ik (Keiko) ben altijd wat nerveus. Al moet ik zeggen dat ik het in Duitsland wel mee vind vallen met dat knallen en ik het steeds beter kan hebben.

Vrijdag werd het pas echt leuk. De wandelschoenen en de skibroek werden aan gedaan door baasje en vrouwtje en wij kregen onze losloop riempjes aan. Jooeeeppiiiii!!! Nog geen 15 minuten van ons huisje af mochten we al los en ook Osha mocht los. Roef, roef zoef en weg waren we. Wat een feest in die sneeuw. Vooral voor Osha die thuis bijna nooit los mag lopen. En ze kwam net als ons terug als vrouwtje of baasje ons riep en kreeg dan ook gewoon een snoepje. Na een uurtje of 2 waren we weer thuis en kropen gelijk voor de verwarming om weer warm te worden.

Osha die lekker aan het genieten is en haar eigen pad wel zoekt.

Op zaterdag was het weer feest. Jaja, het zelfde feest als op vrijdag, wandelen in de sneeuw dus. Voor bekende onder de lezers, we gingen de wandeling u3 lopen. Voor andere bekende onder de lezers, de wandeling langs het mooiste plekje op aarde. En wat hebben wij weer genoten en natuurlijk genoten baasje en vrouwtje van ons.

Lekker aan het rennen met z’n alle, maar ik (Rontu) rook iets lekkers en moest even ruiken.

Van links naar rechts; Rontu en Miyuki, maar ja zo kennen jullie ons natuurlijk niet.

En dan de mooiste foto die gemaakt is deze dagen.

Keiko helemaal boven op de berg aan het genieten van het mooie uitzicht. En wij genieten voortaan van dit mooie plaatje.

Op zondag werd het weer tijd op de spulletjes te pakken en aan de terugreis te beginnen. Het baasje en de vrouwtjes van Osha zouden haar weer komen halen als we thuis waren en dat klopte ook, want toen we uit de auto kwamen waren ze er al, ze hadden haar vast gemist. Na nog wat te hebben gekletst en wat lekkers te hebben gegeten werd het weer tijd voor Osha dat ze weer weg ging en voor ons om te gaan luieren.

Vandaag hebben we nog veel aan die kleine meid Osha gedacht en eerlijk gezegt vonden we het wel leuk dat onze logé mee ging naar ons huisje in Duitsland. En nog leuker vonden we dat ze gewoon mee deed met los lopen en gek doen, want dat kan ze beide heel erg goed. Naar school hoefde we niet vandaag, want daar is het nog kerstvakantie. Hopelijk volgende week weer, want we zijn er al een paar weken niet geweest.

Hier zijn we weer eens. We zijn ondertussen helemaal bij gekomen van alles, de rust is weer terug in huis. Baasje en vrouwtje zijn ook weer helemaal beter en het huis is ook weer helemaal schoon. Sterker nog de kerstboom enzo staat ook al weer een week en dat is erg gezellig. zo gezellig dat wij daar heel de week van genoten hebben.

Maar donderdag is het gaan sneeuwen en daar hebben we ook al die dagen al van genoten, maar vandaag was het toch wel heel veel sneeuwpret wat de de dag speciaal maakte. Toen baasje uit zijn bed kwam werd al snel door het vrouwtje gezegt dat we naar het bos zouden gaan en daar had baasje ook wel zin in. Nou wij natuurlijk ook en dat hebben we dan ook laten horen.

Ik (Keiko) heb een sneeuwbal gevangen.

Ik (Rontu) ben lekker gek aan het doen met baasje.

  Ik (Miyuki) ben vooral aan het rond rennen.

Sommige mensen weten niet wat ze horen en zien als wij samen bezig zijn. Het bos was onveilig vanmorgen!!!

Miyuki, waar blijf je nou? Je weet toch dat we altijd hier op de foto moeten. Ik (Miyuki) ben er al, kijk maar.

En dan vanmiddag in de straat. Wij mochten alleen maar luisteren hoe onze mensenvriendjes en mensenvriendinnetjes buiten aan het ravotten waren in de sneuuw. Ook de meeste papa’s en mama’s deden mee. Ook baasje was van de partij terwijl vrouwtje voor de warme chocomelk zorgde.

Morgen mogen we vast weer in de sneeuw spelen. Hopelijk dan ook op straat. Dan gaan wij al de sneeuwballen vangen.