Ik word ook verwend hoor.

Het is best leuk hoor die puppy’s in huis, want nu die gekroeld mogen worden komt er natuurlijk regelmatig bezoek en dan word ik ook verwend hoor, want ze weten dat ze mij ook aandacht moeten geven.

Gisterenavond kregen Rontu en ik een snoepje van Paul en Debby en het cadeautje voor de puppy’s mocht ik open maken en daar heb ik dan ook gelijk even mee gespeeld, dat kon ik natuurlijk niet laten.

Vanmorgen was het vrouwtje werken en het baasje werkte thuis, zodat hij de puppy’s regelmatig op de braadslee (ehuuu, kattebak) kon zetten en toen het vrouwtje thuis kwam kwamen ook de mensenvriendjes en mensenvriendinnetjes uit de straat met hun moeders even de puppy’s aaien.

Even daarna kwamen nog twee mensenvriendinnetjes met hun mama.
Het waren Quinty en Moïse en die hadden voor Rontu een pakketje bij waarop stond “voor de allerliefste moeder” en voor mij hadden ze een pakketje bij waarop stond “voor de allerliefste tante” en voor de puppy’s hadden ze een heuze kraammand bij, met drie cadeutjes voor reutjes en twee cadeautjes voor teefjes.
Van Moïse moeten we altijd eerst netjes zitten voordat we wat te snoepen krijgen dus ik heb dat maar gedaan, maar die Rontu die deed het dus niet, stout toch, van die goede moeder.

Wat hun hebben mogen doen was een grote wens van ze, met de puppy’s kroelen al ging er ergens iets fout, want er rolde op een gegeven moment dikke tranen bij Moïse over haar wangen.
De reden was dat ze de puppy’s al helemaal in haar hartje had gesloten en dat ze eigenlijk niet meer naar huis wilde, maar toen vertelde baasje en vrouwtje dat Rontu het vast wel goed vond dat ze nog vaker naar haar kindjes komen kijken en alles was weer goed.

En vanavond was het voor de fam. Dillen zover, ze mochten ook eindelijk even de puppy’s vast houden om ze later weer af te geven zodat ze hun brokjes konden gaan eten en nog een partijtje te stoeien, want zoals baasje en vrouwtje op het moment zeggen, we hebben geen t.v. nodig, want we beleven genoeg hier in huis met die puppy’s en genieten daar allemaal van, ik dus ook.

De Kerstman.

Wat een 2de Kerstdag weer zeg.
Vanmorgen gingen baasje en vrouwtje eerst even naar Moïse, want die is jarig vandaag, mensenvriendinnetje ook van ons nog een poot en een knuffel hoor.
Toen ze weer terug kwamen hebben ze eerst met de puppy´s gespeeld en in het kader van de socialisatie hebben ze toen ook de zingende Shar Pei bij ze in de werpkist gezet.
Nou bang waren ze er in ieder geval niet van, want ze zaten gewoon in zijn pootjes te bijten.
Of hadden de puppy’s gezien hoe het vrouwtje hem liet zingen en beten ze daarom in zijn pootje zodat hij doorging met zingen, als dat zo is leren ze wel erg snel zeg.

Op eens waren opa en oma er, die hebben ook nog met ons gespeeld en met de puppy’s gekroeld.
Nadat ons vrouwtje toen een hele tijd in de keuken had gestaan kwam er weer bezoek.
Peter, Monique en Kim waren degene die 2de Kerstdag ook bij ons kwamen vieren.
Het vrouwtje moest nog een hele tijd in de keuken staan maar ondertussen werden er de nodige cadeautje uit gepakt.
En opeens was er een heuze Kerstman hier in huis.
En ook hij wilde wel eens met de puppy’s op de foto, maar zo te zien was hij toen hij er drie in zijn armen had bang dat hij er eentje zou laten vallen, dus baasje heeft snel de foto gemaakt en de pupy’s weer uit zijn armen gered.
De puppy’s hebben allemaal bij de Kerstman mogen kroelen en nadat hij had mee gegeten en de rest van de cadeautjes waren uitgepakt ging hij weer weg.
Wat wij trouwens nog wel even kwijt willen, wij hadden de Kerstman nog nooit gezien en die puppy’s zijn net drie weken oud en hij komt al op bezoek, dat is toch niet eerlijk.

Toen alle mensen weer weg waren en wij alleen met het baasje en vrouwtje over bleven zeiden ze dat er morgen weer bezoek komt.
De fam. Alma komt naar hun puppy kijken, maar wie dat is weten ze nog niet dus komen ze eigelijk naar alle puppy’s kijken.
Ik (Rontu) ga goed kijken of het wel lieve mensen zijn die goed voor mijn puppy kunnen zorgen, want ook ik moet er een goed gevoel bij hebben voor ik een puppy van mij naar hun toe laat gaan.

1ste Kerstdag of was het 1ste keer brokjes?

Na een nacht heerlijk te hebben geslapen werden we vandaag met z’n alle wakker en vonden het maar wat raar dat er helemaal niemand weg hoefde., dit is namelijk nog niet zo vaak voor gekomen zolang wij op deze aardbol rond huppelen.

Na een lekker ontbijtje bij mama Rontu hebben we nog even met elkaar gespeeld en dat liep al snel uit op ruzie, Kerst is vrede op aarde riep het vrouwtje van mama Rontu en wij maar door gaan.
Na een kwartietje te hebben gespeeld vielen we allemaal weer als een blok in slaap, heerlijk hoor slapen.

Toen we weer wakker werden zo rond de klok van twaalf uur, hebben we weer wat gedronken bij mama Rontu en daarna moest die weg om te gaan plassen en po…n.
En weet je toen stonden er even later kleine mensjes bij ons te kijken en ze gingen ons ook nog aaien.
Het waren Kaya en Xem en van hun werd gezegt dat dat nu mensenkindjes zijn net als wij hondenkindjes zijn, ze waren heel lief voor ons hoor en daarom waren wij helemaal niet bang om op hun af te lopen.
Het vrouwtje van mama Rontu zei dat er de komende weken nog wel meer mensenkindjes komen kijken, zoals Lore, Lout, Moïse, Quinty.
Dylan zal ook nog wel komen, gezellig met z’n alle kroelen.

Nadat Kaya en Xem weg waren drufde het vrouwtje van mama Rontu het wel aan om ons alle 5 vast te houden, ja allemaal tegelijk dan, want we waren zo moe dat we eigenlijk weer wilde slapen.

Vanmiddag werden er voor ons brokjes geweekt, zodat ze niet zo hard meer waren, we hebben dan wel wat tandjes maar die brokjes zijn nog wel erg hard voor onze tandjes, maar dat komt ooit wel goed hoor.

En vanavond was het dan zover, onze 1ste brokjes.
We vonden het allemaal lekkerder dan de Biogarde van gisteren en we zaten dan ook zo met z’n alle in de etensbak.
En met zitten bedoelde ik ook zitten, soms zaten we er met z’n tweetjes in, want er was ons vanmorgen verteld dat je met Kerst alles deelt, dus waarom de etensbak niet.
Na een half uurtje te hebben gegeten met z’n alle, ja ja we hebben allemaal brokjes op (mama Rontu de meeste hoor) ging mijn broertje groen nog eens even kijken of de etensbak echt wel leeg was.
Hij zetten de bak dan ook op de zijkant om het allemaal eens goed te kunnen controleren en toen hij er zeker van was zetten hij de bak weer netjes terug en ging net als ons lekker slapen.

Toen het baajes en vrouwtje ven mama Rontu lekker zaten te eten, gingen mama Rontu en Keiko gezellig bij hun aan tafel zitten en wij mochten er ook een voor een bij, gezellig.
’s Avonds allemaal op mogen blijven (in de puppyren) om pas heel laat in de weer in de werpkist te moeten om te gaan slapen, maar dat deden wel al hoor.

Maar als dit Kerst is dan willen wij wel dat het ieder dag Kerst is, lekker met z’n alle thuis gezellige dingen doen.
Gelukkig, ze zeggen dat het morgen 2de Kerstdag is.

Tandjes en oortjes.

Gisteren avond voelde ik al wat raars in mijn mondje, maar vandaag viel het helemaal goed op.
Er zijn ondertussen twee scherpe dingen in mijn mondje opgedoken.
Het vrouwtje van mama Rontu noemt het tandjes,en ze zegt dan ook dat nu de uitslag van de poll bekent is.
Wat dat nu weer betekend ik weet het niet, maar jullie vast en zeker wel.

Eerst zag ik het baasje en vrouwtje van mama Rontu alleen maar, maar nu hoor ik ze al van te voren aan komen
En als ze dan een geluid maken dat ik nog niet ken dan moet ik sinds gisteren ook regelmatig blaffen en grommen, mijn oortjes werken dus ook al.
Dat is ook het geval bij mijn broertjes en zusjes hoor, dus zitten we ook tegen elkaar te kibbelen.
Verder staan en liggen er nu allemaal rare dingen in de werpkist maar voornamelijk in de puppyren, het is zacht, het piept, het beweegt en mama Rontu doet er ook wat mee.
Ik ga morgen maar eens op onderzoek uit, want ik wil natuurlijk wel weten wat dat nu weer is.

Het vrouwtje van mama Rontu heeft vandaag ook voor ons nog wat gekocht in de winkel waar ze werkt, ze noemt het Biogarde (gisteren kreeg mama Rontu dat en toen hadden mijn twee broertjes daar ook al wat van geproeft) en ze zegt dat we daar morgen middag wat van krijgen.

Het gaat erg snel!

Vanmiddag heb ik de puppy´s maar eens een voor een uit de werpkist de puppyren in laten glijden, misschien dat ze nu weten wat de bedoeling is.
Toen ze eenmaal in de puppyren waren ging het allemaal erg vlug.
Eerst wat drinken bij Rontu, ondertussen zette de rode teef heel de boel op stelten met haar geschreeuw, maar ze kreeg daarvoor van haar blauwe broer op haar donder, hij stond gewoon te grommen en te blaffen.
Nog even met z´n alle een rondje door de puppyren lopen om daarna in slaap te vallen waar ze ook stonden.

Toen ik (Remko) thuis kwam van mijn werk was alles weer wakker aan het worden.
Rontu en Keiko kregen wat Biogarde en wat bleek tot onze verbazing, de groene en paarse reu hadden daar ook wel zin in.
Even later zaten ze dan ook een voor een bij Rontu in haar etensbak mee te snoepen van dat heerlijke prutje.
Toen Rontu vond dat ze genoeg had moest zelfs de bodem van de etensbak nog helemaal schoon gemaakt worden en Rontu stond gewoon toe te kijken hoe dat gedaan werd door haar puppy´s.

Daarna kwamen ze ook nog de waterbak tegen en dat wilde ze ook wel eens proeven, nou zo gezegt zo gedaan.Ook daar gingen een voor een die kopjes in en af en toe gingen die tongetjes uit hun mondje om van het water te drinken en nasmikkelen dat ze deden.Na een kwartiertje bij de puppyren te hebben gezeten om te genieten hadden ze volgens ons bijna allemaal wel wat gedronken (de meeste water en ook nog wat melk van Rontu) en was het weer tijd om te plassen en te po…n, overal viel wel wat en Rontu had het gelijk super druk.

Als dit zo door blijft gaan dan is het met Kerstmis hier erg leuk in huis, want het gaat nu even allemaal wel erg snel.

Niet veel.

Erg veel is er vandaag niet gebeurd hier in huis, dus hebben ik ook niet veel te vertellen.

De werpkist is weer net als iedere andere dag schoon gemaakt, Keiko en Rontu hebben weer hun wandelingen en brokjes gehad en Keiko die had een extra borstelbeurt nodig (lang leve de periode van de rui).
Dit is trouwens een foto uit de oude doos, maar ik heb hem speciaal geplaatst zodat de nieuwe baasjes van de puppy’s straks niet schrikken als ze hun Shiba’tje aan het borstelen zijn, dit is normaal hoor.

Wat me vandaag an de puppy’s op viel was dat ze steeds harder gaan gillen als er iets gebeurt wat in hun ogen vreemd is en omdat ze natuurlijk pas vanaf zaterdag hun oogjes open hebben is dat veel.
Remko heeft vadaag trouwens ook weer wat mee gemaakt, hij hield voor mij even een pup vast zodat ik een nieuw lintje om haar nekje kon doen, ze begon te gillen en even later werden zijn handen opeens wel heel erg nat, wat bleek die dame moest heel nodig plassen.

Ik denk trouwens dat het niet erg lang meer gaat duren voordat al de puppy’s zelf uit de werpkist kruipen, ze liggen namelijk regelmatigmet hun kopjes over de rand van de werpkist heen om te kijken wat de wereld hun verder te bieden heeft.
En wat dan ook niet lang meer op zich laat wachten is het lopen van die 5, wat gaan ze nu al vlug door die werpkist heen zeg, het lijkt wel ren je rot.

Dichtbij.

Ik heb al wel vaker aan de puppy’s mogen ruiken, maar vadaag mocht ik er wel erg dichtbij in de buurt komen.

Baasje heeft namelijk op een gegeven moment al de puppy’s even in de puppyren gelegd en toen zag ik ze daar lekker rond krioelen.Rontu zat wel bij de puppy’s hoor en die hield erg goed in de gaten of dat ik niks aan haar puppy’s deed, maar natuurlijk gedroeg ik mij als een heuze tante.Ik kon de puppy’s bijna aanraken toen ze gingen slapen in het hoekje van de puppyren.

Vrouwtje vertelde mij dat er op het moment van de puppy’s die bij ons weg gaan de namen al bekend zijn, ze gaan heten Maeko Miyagi Tenshi Yoi (een reutje) en Michi Rontu Tenshi Yoi (een teefje).
Maeko betekent “eerlijk kind”en Michi betekent “juiste weg”.
Maar wie er bij ons weg gaan of bij ons blijft is nog niet bekend hoor, ik heb daarin hoop ik ook nog wel wat te vertellen, stel je voor dat baasje en vrouwtje de pup willen houden waar ik helemaal niet mee om kan gaan, dat pik ik niet hoor.

Nu ga ik met het baasje naar school, dus ik ga vlug de auto in anders vertrekt hij zonder mij.
Lijkt me trouwens best een leuk gezicht, baasje die al de hindernissen neemt.

Wassen.

Ik heb het allemaal maar druk, gisteren was ik de eerste die mijn oogjes open deed en vond toen gelijk dat ik de wereld moets ontdekken, maar dat weten jullie allemaal al.
Vandaag hebben mijn broertjes en zusje ook allemaal hun oogjes open gedaan, maar die zijn nog niet zo ondernemend als ik.

Wel hebben we vandaag allemaal goed kennis gemaakt met baasje en vrouwtje van mama Rontu en tante Keiko, ze hebben ons namelijk om de beurt gekroeld maar daarvoor kregen we eerst raar spul in onze mondjes, dat hebben we nog nooit gehad.
Dat spul had een raar kleurtje (welke dat weet ik natuurlijk nog niet, maar er werd gezegd dat het roze was) en het smaakte niet zo lekker als de melk van mama Rontu.
Haar baasje en vrouwtje vertelde dat het goed voor ons was en dat het zou zorgen dat wij geen wormpjes in onze buikjes krijgen.

Verder heb ik de hele dag geprobeert om te gaan lopen, teminste als ik niet lag te slapen of bij mama Rontu melk aan het drinken was.
Ook heb ik me nog bezig gehouden om mijn zus te wassen, dat heeft mama Rontu mij al geleerd, die ligt ons namelijk ook heel vaak te wassen.
Verder ben ik nu ook regelmatig met al mijn broertjes en mijn zusje een potje aan het stoeien, de rangorde moet toch ondertussen ook bepaald worden en daar kunnen we niet vroeg genoeg mee beginnen.

Nu ga ik weer naar mama Rontu voordat al de melk op is.

Op ontdekking!

Vandaag zagen we dat bij de oranje teef de oogjes open gaan (bij de paarse reu gaat het ook al gebeuren hoor).
Weet je wat, dacht ze, laat ik maar meteen op ontdekking gaan, want die werpkist die ken ik nu qua geur en warmte al wel.
Ze wilde wel eens zien wat er voorbij de horizon van de werpkist allemaal te zien is.

Op de foto hiernaast zie je al goed dat de oogjes open gaan van de oranje teef. De rest zal snel volgen, we zien de eerste spleetjes bij de andere pups ook al komen.

Hopenlijk willen die de werpkist eerst van binnen nog eens goed bekijken, voordat ze op de wandel gaan.

Zijn ze niet al goed gegroeid?

Als je alleen de foto’s van de kopjes ziet, dan valt dat niet zo goed op, daarom hebben we nu een andere foto genomen.
Toen ze net geboren waren konden ze nog alle 5 in 2 handen gehouden worden, maar nu is dat echt niet meer het geval.
Nadat ik de teefjes in mijn handen heb gehad heb ik ook de reutjes maar in mijn handen genomen en daaraan hebben we nu al onze handen aan vol.
En zie ze dan nog maar eens stil te houden, nee dus, je hoeft niet te vragen voor een foto van alle 5 de pups in de handen, daarvoor hebben we een reus nodig met zeer grote handen.

Met het vrouwtje.

Vanmorgen vroeg moest het baasje al vroeg met het vrouwtje op pad, het ziekenhuis in Rotterdam moest bezocht worden.

Na een grondig onderzoek werd er verteld dat het vrouwtje haar lichaam nog erg goed was, alleen die lever is een probleempje.
Vrouwtje heeft dan ook vandaag zeven buisje bloed moeten achter laten om te laten onderzoeken, ook heeft ze een afspraak moeten maken in dat ziekenhuis om een echo te laten maken en gelijk daarna moet ze een spelciale echo (die kunnen ze nog niet in alle ziekenhuizen doen) laten maken waarbij ze zonder in het lijf van vrouwtje te prikken kunnen zien wat ze de afgelopen keer met de leverpuctie wilde bekijken en dat word op 27 januari gedaan.
Op woensdag 15 februari moet ze dan misschien terug komen in Rotterdam, maar eigelijk hopen baasje en vrouwtje dat dat niet nodig is, want dan kan ze in Breda onder behandeling blijven en is het nog niet echt fout met die lever van het vrouwtje.

Oma was bijna heel de ochtend bij Rontu, de puppy’s en mij en heeft heel goed op gepast en ze heeft ons natuurlijk een lekker snoepje gegeven.
Toen baasje en vrouwtje weer thuis waren hebben ze samen met oma wat gegeten en daarna is oma weer naar huis gegaan.

Vanavond zijn vrouwtje en ik weer naar Rotterdam gereden, het was de laatste ringtraining vor de kerstvakantie.
Ik vond het weer wel leuk om alleen met het vrouwtje op stap te zijn, want Rontu en haar puppy’s krijgen nu toch stiekem iets meer aandacht dan ik.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook graag naar de puppy’s kijk hoor, dus ik snap het wel.
We kregen van Ilone ook nog een cadeautje mee voor de puppy’s, wat dat was zien jullie morgen wel.

Nu ga ik lekker mijn huisje in om te slapen, weltrusten.

Wat te vertellen.

Net heb ik even een onderonsje gehad met mama Rontu, ik had haar namelijk wat te vertellen.
Ik heb even mijn kopje in haar oortje gestopt zodat niemand van mijn broertjes of mijn zusje me kon horen en heb mijn verhaal gedaan.

Ik heb gezegd dat ik haar de aller, aller beste mama vind van heel de wereld!Maar ja, ik ken dan ook nog geen andere mama’s.Ik heb haar ook bedankt dat ze zulke lekkere melk heeft en dat het ook erg knap is geweest van haar dat ze zelfs melk heeft gegeven terwijl ze zelf ziekjes was (ik hoop nooit diaree te krijgen).

Verder heb ik gezegd dat ze de mooiste naam aan mij moet geven, maar toen zei ze dat zij daar niks over te vertellen had en dat het baasje en vrouwtje daar over gingen.
Maar wie nou het baasje en vrouwtje zijn dat weet ik nog niet, want ik heb ze nog steeds niet gezien.
Ik hoop die dan ook binnekort te mogen ontmoeten als mijn oogjes open gaan.

Nou ga ik weer snel naar mijn broertjes en zusje toe.
Lekker warm tegen elkaar aan liggen slapen en straks nog wat heerlijke melk drinken bij mama Rontu!

M, M, M, M en M.

We hebben al best veel vragen gekregen hoe we de puppy’s gaan noemen, nou we zijn er aan uit hoor.
We willen dat de stamboomnaam met de letter M begint en dan is het ook leuk als hij ook nog een beetje Japans klinkt.
De reutjes gaan dan M… Miyagi Tenshi Yoi heten en de teefjes M… Rontu Tenshi Yoi.
Hoe de nieuwe baasjes van de puppy’s ze gaan noemen moeten ze zelf weten, maar wij vinden het altijd leuk om de roepnaam het zelfde te hebben als de stamboomnaam.
Hoe wij de pup gaan noemen die we houden weten we al, maar dat willen we nog even geheim houden.

Verder zijn we vanavond eens heerlijk alleen met keiko op stap geweest, die verdiend wat extra aandacht en dat heeft ze dan ook gekregen.
Met mij (Remko) heeft ze weer lekker door de klas gerend en heeft al de behendigheidshindernissen genomen, zelfs veel meer dan dat de bedoeling was.
Zelfs de paaltje gingen super snel en dat is heel wat voor Keiko.

Moet je Keiko trouwens hier eens zien zitten, ze had echt een blik in haar ogen van Rontu ik wil met die Puppy’s kroelen en spelen, wanneer mag dat nou eens?
Ook kunnen jullie nu zien dat de puppyren versierd is voor de kerst en dat Rontu en haar puppy’s al een paar kaarten hebben gehad voor de gezinsuitbreiding.

Hoopje hond.

Dit hoopje hond wilde we jullie niet onthouden.
Het is in een woord geweldig hoe de puppy’s heel de dag door elkaar opzoeken.
Zo liggen ze allemaal door heel de werpkist heen en een paar tellen later liggen ze allemaal te drinken of ze liggen allemaal op een hoop.

Wij telde er 5, Rontu telde er ook 5 en jullie?

Nadat we ze uit de knoop gehaald hadden hebben we weer maar eens foto’s gemaakt van heel dicht bij.

Reutje blauw weegt nu 577 gram.

Teefje rood weegt nu 406 gram.

Reutje groen weegt nu 504 gram.Teefje blauw/groen weegt nu 466 gram.

Reutje blauw/ rood weegt nu 535 gram.

De hoofdjes zijn nog niet echt veranderd maar de lijfjes wel degelijk, ze zijn allemaal verdubbeld wat het gewicht betreft en dat is te zien (trouwens ook te voelen als we ze op pakken).
De twee puppy’s met de blauw/groen en blauw/rood lintje waren nog diep in slaap toen we ze op pakte om te wegen en om een nieuw lintje om te doen en dan valt natuurlijk spontaan hun bekje open om te geeuwen.

Ondertussen is er ook al bekent dat er twee puppy’s straks nieuwe baasjes krijgen en die baasjes willen we dan ook veel plezier wensen de komende tijd met het lezen van de verhalen over hun puppy’s, Rontu, Keiko en ons zelf natuurlijk.
Want dat wij de komende weken veel plezier en soms wat minder plezier gaan beleven is een ding wat zeker is.

Na het eten.

Ik ben ondertussen bijna klaar met het versieren van de huiskamer, alleen de werpkist moet nog in kerstsfeer gebracht worden.
Hoe ik dat ga doen daar moet ik nog even over nadenken, maar dat zal ook wel goed komen.

Dat het net lijkt of dat Rontu aan lopende band werk doet heb ik van de week al verteld, maar als ze eens even geen pup aan het melk geven is, kruipt ze af en toe eens even lekker weg.
De puppy’s liggen dan lekker uit te buiken na het eten en Rontu neemt dan even een paar minuten voor zichzelf en dat moet kunnen.

Maar als er weer een puppy wakker is en die piept, is Rontu zo weer van de partij en gaat weer bij haar puppy’s liggen om ze te laten po…n en plassen en soms is het alweer nodig om weer eten te geven.

Knap toch dat Rontu allemaal weet wat er van haar verlangd word, bij de vrouwen moeten er allemaal cursussen worden gevolgd en de boeken worden gelezen, maar zij doet het toch maar mooi uit haar eiegen.

Met z’n alle!!!

Wat een knus gezinnetje is het toch.
Bijna heel de dag zijn ze met z’n alle en tante Keiko zit er dan ook bij zodat heel de familie kompleet is.
Ik heb af en toe gewoon medeleiden met Rontu, heel de dag door ligt er wel een pup te drinken (een soort lopende band werk), maar regelmatig liggen ze met zijn alle te drinken.
Maar Rontu laat het allemaal over zich heen komen, als een geboren moedertje.

Ze is zo lief voor haar puppy’s dat als ze naar buiten moet (diaree is geen pretje) ze netjes haar werpkist verlaat, komt ons halen of ze maakt ons wakker, zodat ze haar werpkist en haar puppy’s niet vies hoeft te maken.
We hopen alleen dat haar kwaaltje snel over is (we houden haar goed in de gaten hoor), want ze kan het op dit moment eigenlijk niet hebben om ziek te zijn, ze heeft wel wat anders te doen.

De puppy’s doen het trouwens heel goed, om op z’n hollands te zeggen ze groeien als kool..
Reutje blauw weegt ondertussen 461 gram, teefje rood 322 garm, reutje groen 393 gram, teeftje blauw/groen 357 gram en reutje blauw/rood 395 gram.

Remko en ik genieten volop van dit span, want moet je dit reutje zien liggen slapen, gewoon leker eigenwijs toch!
Op het ruggetje met alle pootje in de lucht, maar hij weet ook al wel dat hij iets moet beschermen en houdt dan daar ook een pootje voor, stel je voor dat iemand het ziet
En dat is wel nodig, want zo ongeveer alle buurtjes hebben al wel voor het raam gestaan om naar de puppy’s van Rontu te kijken.
De mensenvriendinnetje en mensenvriendjes uit de straat kunnen dan ook niet wachten tot ze ze mogen aaien.
Maar ja dan moeten ze nog even een paar weekjes geduld hebben.

Het gaat goed hoor.

Langs alle kanten hoor ik de vraag hoe het met mij gaat nu Rontu puppy’s heeft, nou hier het antwoord dan.

Het gaat goed met mij, al heb ik op het moment erg druk met het kijken naar die kleine Shiba puppy’s.
Ik zit dan ook bijna heel de dag aan de zijkant van de werpkist om te kijken hoe die kleintje door de werpkist krioelen en kijk gelijk of ze wel goed te drinken krijgen van Rontu.
Ook moet ik (vind ik zelf) over Rontu en haar puppy’s waken, zodra ik een pup hoor piepen dan ga ik vlug kijken of ik ze moet helpen, maar Rontu lost alles alleen op, knap toch.
Ik moet eerlijk zeggen dat Rontu het erg goed doet zo voor de eerste keer, maar ja ik had ook niet anders verwacht, want ik heb haar toch ook een beetje opgevoed.

Verder gaat het leven hier gewoon door hoor.
Baasje gaat naar zijn werk.
Vrouwtje gaat ook werken en als ze thuis komt dan willen Rontu en ik ook nog wel even een plasje doen, de werpkist moet ook nog schoon gemaakt worden net zoals het huis en de boodschappen moeten ook in huis gehaald worden.
Dus zoals je ziet hebben wij het op het moment allemaal even druk, maar het is wel genieten hoor, dus ons hoor je niet klagen.

5 Puppy’s van 1 dag oud.

Eerst willen wij iedereen bedanken voor de felicitatie’s op welke manier dan ook.
Gisteren werden we zo ongeveer gek van de telefoon, de reactie’s op de log van gisteren liegen er ook niet om en er viel zelfs vandaag al een kaartje binnen van de familie Alma (die hebben met dit nestje ook een mooi Sinterklaas cadeautje gekregen).

Met Rontu en haar puppy’s gaat alles goed en we moeten zeggen dat Rontu het helemaal geweldig doet zo voor de eerste keer.
Ze houd de boel goed schoon, bewaakt de puppy’s en geeft volgens ons ook lekkere melk, want we houden natuurlijk bij hoeveel een puppy groeit, kijk maar.

Reutje blauw weegt nu 321 gram.

Teefje rood weegt nu 230 gram.

Reutje groen weegt nu 289 gram.Teefje blauw/groen weegt nu 259 gram.

Reutje blauw/rood weegt nu 267 gram.

We genieten er zelf ieder moment van de dag van, kijk maar hoe ik (Patricia) van morgen om een uur of half zes het gezinnetje aan trof.
Zeg nou zelf dit is toch een gezellig ontbijt.

Keiko (die we niet vergeten hoor) krijgt trouwens ook geen genoeg van naar dit tafreeltje te kijken, ze zit regelmatig naast de werpkist met haar neus over de rand te gluren hoe Rontu en haar puppy’s het maken en dat is natuurlijk ook een super gezicht.

Verder zijn we nu ook aan het nadenken met welke letter de namen van ons nestje gaan beginnen (de stamboomnamen dan).
We willen namelijkons eigen puppy weer een Japanse naam geven met een toepasselijke naam.
Dan moet je even iets verder zoeken dan je neus lang is, want het is ook leuk dat alle andere puppy’s ook een japanse naam krijgen op de stamboom en misschien als roepnaam.

Puppy’s geboren!

Ik weet nu eindelijk waarom ik de laatste tijd zoveel ben aangekomen. Ik was blijkbaar in verwachting.

Omdat ik gisteren ochtend al een lage temperatuur had (Ilone; we wilde pas bellen als het echt nodig was, maar bedankt voor het stand-by staan), verwachtte mijn baasje al dat het vannacht zou gebeuren. Daarom bleef hij al veel langer op dan normaal, en ik mocht vaak naar buiten. Het vrouwtje was al om 21:00 naar bed gegaan om alvast een paar uur te slapen. Om 23:30 besloot het baasje dat het tijd was voor aflos, zodat hij zelf naar bed kon gaan, en te zorgen dat het vrouwtje over mij zou waken.

Mijn baasje heeft niet lang in bed gelegen, want ik begon om 00:00 met persbewegingen. Dus mijn vrouwtje gauw geroepen. Even moest ik schreeuwen van de pijn, waarna om 0:30 mijn eerste puppy geboren is, een reu (met het blauwe lintje) van maar liefst 279 gram.

Een klein kwartier later om 0:49 kwam de tweede pup, een teef (met het rode lintje) en een gewicht van 201 gram. Ze floepte er zomaar uit, zonder dat ik moest schreeuwen van de pijn.

21 minuten daarna om 01:10 kwam er weer een pup. Wederom een reu van nu 247 gram (met het groene lintje). Mijn baasje dacht dat ik al klaar was, want op de echo waren tenslotte 3 puppy’s te zien. Maar het vrouwtje vond dat ik nog steeds erg onrustig was….

En ja hoor…om 01:33 werd een vierde pup geboren deze keer weer een teefje met een gewicht van 234 gram (voorzien van een blauw / groen lintje, want meer kleuren hadden we niet). Zo had ik toch mooi vier puppy’s ter wereld gebracht, eigenlijk ging het dus allemaal vanzelf en snel achter elkaar. En toch zat het nog niet lekker…zou er dan toch een vijfde pup aankomen!?

En jawel hoor….om 01:51 werd de vijfde en laatste pup geboren, weer een reutje van 238 gram.

Het zijn er dus uiteindelijk 5 puppy’s, 3 reutjes, 2 teefjes, en allemaal rood of sesam. Zo nu ga ik gauw slapen terwijl het vrouwtje de puppy’s weer aan mijn buik legt, zodat ze lekker melk kunnen drinken.

Spannend!

De cadeautjes die Sinterklaas of zijn Zwarte Piet hier van de week had gebracht zijn van middag op gehaald door onze mensenvriendinnetjes Quinty, Moïse en natuurlijk hun papa en mama.
Quinty en Moïse wisten zeker dat hun namen op de cadeautjes stonden en dat klopte dan ook.

Het was weer erg gezellig en ook hebben Quinty en Moïse lekker met mij (Keiko) gekroeld.Aan mij (Rontu) hadden ze niks, want ik heb bijna heel de tijd in mijn werpkistje gelegen waar Quinty en Moïse dan ook regelmatig stiekem om het hoekje kwamen kijken of ik er nog wel in lag.

En nu word het spannend, het vrouwtje zegt dat de laatste dagen (of zouden het uren zijn) zijn aangebroken voor mij (Rontu).
Ik (Keiko) ga dus maar pootjes draaien voor Rontu, baasje en het vrouwtje in de hoop dat alles goed gaat tijdens het krijgen van haar puppy’s.

Het liedje dat hier op het moment veel gezongen word is:
“Zie, de maan schijnt door de bomen,
makkers staakt uw wild geraas.
’t Heerlijk avondje is gekomen,
’t avondje van Sinterklaas.
Vol verwachting klopt on hart,
wie de koek krijgt, wie de gard.
Vol verwachting klopt on hart,
wie de koek krijgt, wie de gard.”
De regels “vol verwachting klopt ons hart” worden dan iets harder gezongen, waarom toch?

Het is weekend!

Na een normale vrijdag waarop Remko en ik hebben mogen werken en de hondjes hebben geluierd is het nu eindelijk weekend.
Dit word een weekend waar in we niks bijzonsders gaan doen.
Nou ja, niks bijzonders, het hele weekend zal in het teken zijn van Rontu en haar puppy’s .
Wanneer gaan het beginnen?
Hoe gaat het gebeuren?
Hoe gaat het aflopen?
Dit zijn vragen die op het moment door mijn hoofd gaan, maar als alles goed gaat weten we snel de antwoorden op deze vragen.

Reken er maar op, dat zodra ik iets weet jullie het allemaal ook weten.
Verder wil ik iedereen een prettig weekend wensen en de hondjes (en de baasjes) die weer aan de Winnershow mee doen wil ik succes wensen.

Hij is geweest.

Het is ons gelukt, Sinterklaas is geweest en zijn paard heeft onze bakjes met water helemaal leeg gedronken, gelukkig had hij geen trek in brokjes en hadden wij vanmorgen al gelijk wat te eten toen we uit bed kwamen.
En moet je zien waar hij de cadeautjes heeft achter gelaten!
Sinterklaas is zo brutaal geweest om ze in de werpkist van mij (Rontu) te leggen terwijl ik er gewoon in het hokje lag te slapen.
Wij hebben ondertussen het lekkers al op gegeten maar er waren ook weer cadeautjes bij voor andere kindjes.
Er staat een naam op maar wij kunnen niet lezen, misshien dat die gene waar ze voor zijn het kunnen lezen, vrouwtje vertelde wel dat de cadeautjes voor mensenvriendinnetjes van ons zijn, maar ja die hebben wij er zoveel.

Ik (Rontu) wil sinds vandaag niet hebben dat ik (Keiko) nog in de buurt kom van de werpkist.Zolang dat ik (Keiko) mijn hoofd de andere kant ik hou is het goed, maar kijk ik (Keiko) richting de werpkist dan laat ik (Rontu) een paar tanden zien waarvan ik (Keiko) dan maar op de loop ga.Verder hebben we nog niet veel te vertellen, misschien morgen weer wel.

O ja, nog even, vanavond gaan we dan eindelijk het Sinterklaasfeest vieren wat het afgelopen weekend niet is door gegaan vanwege een beetje sneeuw.
Hopelijk heeft Sinterklaas dan weer aan ons gedacht.

Zijn gangetje.

Hier gaat het allemaal zo zijn gangetje.
Alleen Rontu (alias papzak) die klapt vandaag of morgen uit haar jasje hoor.

Een paar weken geleden was er een foto gemaakt van haar op de poef, nou vandaag heeft vrouwtje weer zo’n soort foto gemaakt en zeg nou zelf, die is toch wel erg dik.
En toen het baasje en vrouwtje aan het eten waren ging die Papzak op haar zij liggen en wat we toen zegen dat konden we jullie ook niet laten missen.
Ik vind dat Rontu verdacht veel lijkt op een ballon met pootjes, een staart en een hoofd, maar ja dat mag ik natuurlijk weer niet zo zeggen, maar toch!

Even wat anders, want bijna de hele dag hoor ik Rontu hier Papzak daar.
Ik kom niks te kort hoor, maar het valt me gewoon op dat er meer gepraat wordt over Rontu dan over mij.
Maar ik word op het moment ook extra verwend, dus wat er aan de hand is, ach ik laat het maar over me heen komen.

Sinterklaas is vanacht niet geweest hoor, dus vanavond laten Rontu en ik maar weer wat water in ons bakje staan.
We zullen ook nog wat brokjes in ons bakje laten zitten, misschien heeft het paard van Sinterklaas daar wel trek in.
We hopen dan ook dat het paard van Sinterklaas dit al vanaf een grote afstand ruikt, zodat hij alleen maar hier langs kan komen om ons wat lekkers te brengen.

Sinterklaas/Kerstman!?!

Voor de mensen die ongerust waren, wij zijn heelhuids thuis gekomen hoor (waar je ook bedoelt, Duitsland of Nederland), sterker nog wij hebben onderweg helemaal geen last gehad van sneeuw of files.
Maar toen wij vrijdag avond het nieuws zagen kwamen we er achter dat we erg veel geluk hadden gehad en dat we blij mochten zijn dat we niet moetsen overwinteren in de auto.

Zoals jullie weten zouden wij namelijk afgelopen weekend een gezellig weekend hebben in Duitsland, nou dat is wel gelukt hoor, maar wat niet is gelukt is ons plan om daar Sinterklaas te vieren.
Wij waren er en ook mijn (Remko) vader en moeder maar mijn (Remko) broer (Mark) kwam helaas niet verder dan Essen (van wege het winterse weer) en moest daar helaas omkeren om zijn leven, dat van Graziella en Mauro niet te riskeren.
Zodoende waren niet al de cadeautjes en de mensen aanwezig dus het oer hollandse feest van Sinterklaas ging niet door.
Maar dit kregen we er voor terug, een super landschap!

En natuurlijk kreeg ik (Patricia) het zaterdag dus op mijn heupen en heb de kerstboom gezet en we hebben er toch wat gezelligs van gemaakt, wat doe je anders in zo’n omgeving met zoveel sneeuw.Wat we dus wel gevierd hebben was en witte Kerst, wat hebben wij genoten zeg van het landschap en de rest er om heen.Wandelen, luieren, lekker eten en drinken, een kerstmarkt en wat er allemaal wel niet meer bij Kerstmis hoort.

En nee hoor mensen, we hebben Rontu met haar dikke buik niet te veel in de hoge sneeuw laten lopen (sterker nog ze heeft helemaal niet veel gelopen), al was dat makkelijker gezegt dan gedaan, want de hondjes zakte gewoon helemaal weg tot aan hun buikje als we er niets aan deden, dus Rontu heeft alleen maar over de stukken gelopen waar de sneeuwschuiver was geweest.

Hier is dan ook Keiko erg aan het genieten van een wandeling met mij (Remko) nadat ze ’s morgens al broodjes met mij (Patricia) was gaan halen.
Deze dame heeft zelfs een paar keer lekker los gemogen en dat is iets wat wij niet erg vaak doen in Duitsland, dit omdat daar erg veel wild zit en wij willen dat dat er ook blijft.


Wij wensen iedereen een fijne Sinterklaas, een witte Kerst en een goed 2006!
O sorry hoor, maar zijn nog helemaal in de stemming.

“Papzak”.

Het was vandaaag weer eens een dagje wel hoor.
Eerst was het lekker rustig thuis, maar toen eenmaal het vrouwtje weer thuis was van haar werk was de rust over.
Plassen, eten, drinken spelen met het vrouwtje en daar tussen moest ze ook nog wat opruimen, want rond de klok van vier uur zouden opa en oma komen om hier mee te eten, wat een gedoe allemaal zeg.
Nou vind ik dat wel gezellig hoor, dus daar lag het niet aan, maar baasje wilde maar niet thuis komen en toch ging het vrouwtje gewoon eten maken.
Sterker nog opa, oma en vrouwtje gingen het eten ook nog op eten zonder dat het baasje er bij was, schandalig vond ik dat, maar vrouwtje vertelde Rontu en mij al snel daarna dat baasje vandaag helemaal niet naar huis komt.
Hij moet voor zijn werk helemaal in Groningen werken tot vanavond laat en daarna gaat hij daar in een hotelletje slapen, dus we hebben als vrouwen vannacht het huis voor ons alleen.
Nadat alles van het eten weer opgeruimd was kwam er nog meer bezoek, Peter, Monique en Kim dus het huis zat weer vol.

Verder hoor ik vanaf gisteren ook iedere keer het woord “papzak” vallen.

Wat daar nou toch weer mee bedoelt wordt, ik weet het niet, maar iedere keer kijken baasje en vrouwtje dan Rontu aan en schieten in de lach, dus zal het wel weer een bijnaam zijn of zo.
Eerlijk is eerlijk ze begint er niet uit te zien, een dikke buik dat ze krijgt, niet meer normaal hoor.
Op de bank ligt ze dan ook met regelmaat van de klok op haar rug, zodat ze van haar buik geen last meer heeft.
En zeg nou zelf, dit is toch geen gezicht, een Shiba hondje hort een slanke lijn te hebben en niet zo’n dikke buik als dat Rontu nu heeft.

Verder staan er weer spulletjes klaar om naar Duitsland te gaan (verlopig de laatste keer).
Als we morgen weer met z’n allen thuis zijn stappen we vlug in de auto om weer te gaan genieten.
Misschien ligt er wel sneeuw, want dat hebben ze hier voorspeld en misschien dan daar ook wel en dan kunnen we natuurlijk weer lekker gaan wandelen in de sneeuw.
We komen deze keer pas op maandag terug naar huis, dus we hebben een lang uitje voor de boeg.

En dan nog een week en dan……., vrouwtje zegt dat het dan gaat gebeuren.
Maar wat er dan gaat gebeuren weet ik nog niet maar dat er wat staat te gebeuren dat voel ik ook wel hoor en dat zal ook wel de reden zijn dat dit verlopig de laatste keer is dat we naar Duitsland gaan.

Gewend aan de werpkist.

Gisteren had Keiko de avond van haar leven op school, baasje zei dat ze er zin in had en dan ook veel plezier heeft gehad.
Ze ziet ondertussen een tennisballetje als beloning, waarmee ze dan ook erg trots door de klas loopt als ze hem gekregen heeft.
Baasje en keiko lagen dan ook pas laat op bed (ik en Rontu niet hoor), want ze hebben onderweg naar huis gezellig in de auto na zitten genieten van het geen wat ze beleefd hadden en dat gaat het autorijden ook op het normale tempo.

Vanmorgen hebben we weer lekker uitgeslapen, drie damens in het grote mensenbed en baasje lekker naar zijn werk, supper gezellig dus.

Vervolgens kwam ik er achter dat Rontu al helemaal gewend is aan haar nieuwe stekkie.
Toen ze vandaag een kluifje kreeg ging ze eerst een rondje door de huiskamer lopen en even later lag ze lekker kluivend in haar werpkist.

Ik moet alleen wel even zeggen dat ik er hele leuke knuffel in de kist had gelegd en dat ik de warmtelamp ook even aan had gedaan.Dit alles om het allemaal wel erg aantrekkelijk voor haar te maken en dat is dus gelukt.De deksel van de kist is er ondertussen ook, maar nu ben ik er achter gekomen dat de loopplank wel erg glad is (de puppy’s zouden er een glijbaan van kunnen maken) maar daar word nog snel wat aan gedaan.En voor de rest was het inderdaad weer een luie dag, zoals er gisteren al voorspeld was.

Vermoeiend.

Vandaag hebben we ons maar eens erg rustig gehouden.
Zo’n dag naar een show is toch wel erg vermoeiend en vergis je niet in een dagje bij opa en oma blijven, je moet ze altijd in de gaten houden, stel je voor ze willen een snoepje geven en je merkt het niet omdat je ligt te slapen.

We konden van morgen lekker uitslapen (we kropen erg makkelijk terug ons huisje in), want baasje en vrouwtje waren allebei gewoon werken.
Toen vrouwtje dan ook thuis kwam wilde we eigenlijk nog ons huisje niet uit, maar ja we moesten vandaag toch nog wel een keer een rondje lopen om te kunnen plassen of po…n, dus vooruit ons huisje uit en naar buiten.
Weer binnen gingen we gelijk weer slapen en dat doe ik (Rontu) nu nog.
Keiko is onder tussen met baasje naar school en die komt vanavond pas weer laat thuis, dus waarschijnlijk hebben we morgen nog zo’n luie dag.

Khoda op bezoek.

Vanmorgen vroeg moesten Rontu en ik weer vroeg ons huisje uit.
Om half zeven liep de wekker af om Rontu naar opa en oma te brengen, zodat baasje, vrouwtje en ik naar Zwolle konden rijden om daar aan een hondenshow mee te doen.

Nadat het baasje en vrouwtje daar een hele poos met allemaal vreemde mensen gepraat hadden (het ging allemaal over puppy’s) moest ik de ring in.
Ik kreeg een u-tje als beoordeling en werd als tweede geplaatst (geweldig dus).
Even later moest ik zelfs terug voor beste reserve teef, alleen toen verloor ik, jammer.

Baasje en vrouwtje zeiden dat het niet aan mij lag, want ik stond er gewoon erg mooi te zijn.

Maar toen werd er op een gegeven moment omgeroepen dat de baasjes van hondjes zich op konden geven voor een test (MAG test) en daar wilde baasje wel aan mee doen, dus wij daar naar toe en vrouwtje bleef bij de spullen.

Toen wij bij de voordeur aan kwamen zag ik daar opeens een Shiba hondje dat wel erg veel op Rontu leek en erg naar Khoda rook.
Jaaa jippiiieee, hij was het, samen met zijn vrouwtje en baasje was hij naar de show gekomen om naar mij te kijken en om met baasje en vrouwtje te praten en te kroelen.
Nadat ik hem even had begroet zei het baasje dat wij op moesten schieten om aan die test mee te doen, dus weg waren wij.
We waren ook weer zo terug hoor, ik had toch zeker geen zin meer in die test en wilde naar Khoda en zijn baasje en vrouwtje toe.
En zo zaten wij even later samen gezellig te zitten en de baasjes en vrouwtjes moesten maar blijven staan.

Toen wij weg mochten (rond drie uur) zijn we nog even bij Khoda op bezoek geweest.Hij heeft heel zijn tuin aan mij laten zien, ik mocht spelen met zijn speeltjes, ik mocht aan zijn kluifjes kluiven en hij gaf zelfs zijn eten aan mij, wat een super Shiba zeg.Het leuke aan vandaag was dus dat Khoda bij mij op bezoek kwam maar dat ik ook bij hem op bezoek ben geweest, gezellig toch.

Op een gegeven moment moesten wij toch echt de auto in om Rontu bij opa en oma op te halen, daar hebben we dan ook nog wat gezeten en daarna weer naar huis.
Zo meteen ga ik lekker slapen en morgen dan zien we wel weer verder.

Droppies.

Vadaag ben ik (Patricia) eerst weer eens gaan werken, wat was dat lang geleden zeg op een zaterdag vroeg mijn bedje uit.
Toen ik (Patricia) dan ook thuis kwam zat ik (Remko) dan ook al klaar om met zijn tweetjes naar Ilone te gaan.

Nee, dat zeggen we verkeerd we gaan naar de puppy’s kijken die daar een paar weken geleden geboren zijn en met Ilone gaan we gewoon gezellig kletsen (ook het vrouwtje en de oma van Kenta was er, kennen we die ook weer).
Wat een droppies zeg, het is dat we binnekort zelf een nestje krijgen en daar een pup van houden, maar anders was het heel moeilijk geweest om er geen in onze jas te stoppen en mee naar huis te nemen.
Hier heb je er 2 van de 7 die er rond lopen, of moeten we nog waggelen zeggen?

De linkse is een pup van 30 dag en oud en de rechtse is er eentje van 26 dagen oud, moet je denken dat dit rond de jaarwisseling ook door ons huis waggelt, geweldig toch.

Verder hebben we er ook weer met de rest van het zooitje honden gekuffled en gekroeld, het blijft een leuk span al die Shiba’s en het lijkt er dan ook op dat hoe meer hoe beter is.

Verder hebben we de reisbench mee gebracht, voor als ons eigen puppy starks ook op de hondenkamer gaat slapen en voor als het mee gaat in de auto (voor de lange ritten dan).

Vanavond vroeg ons bedje in, want morgen loopt de wekker weer vroeg af.
We brengen dan eerst Rontu naar opa en oma en rijden dan met Keiko door naar Zwolle om daar aan een hondenshow mee te doen.

Lang geleden.

Vandaag heb ik endelijk Otsu weer eens gezien.
Dat was wel erg lang geleden hoor, misschien wel een half jaar!
Maar hij weet nog steeds wie ik ben en hoe ik reageer, dus was hij erg voorzichtig om mij te besnuffelen, hij heeft geleerd zeg maar.
Want hij deed altijd bij mij aan mijn kontje snuffelen en als waarschuwing ging ik dan altijd eerts op mijn kontje zitten en als hij dan nog niet stopte gromde en trok ik mijn lipjes op zodat hij dan wel afdroop.
Ik kwam Otsu vandaag tegen toen ik met het vrouwtje naar ringtraining ging, daar was Otsu ook met zijn vrouwtje Leni.
Leni brengt de laatste tijd meestal Umai mee, maar heeft gezegd dat ze voortaan af wil wisselen, zodat ze de ene week Umai en de andere week Otsu bij heeft.
Verder had Leni ook de spulletjes bij die Ilone heeft geregeld, allebei bedankt daar voor hoor.

Baasje is toen ik met vrouwtje naar ringtraining was naar zijn vader geweest om te kijken hoe ver de werpkist voor Rontu is en toen wij thuis kwamen zei hij dat hij eind deze week wel hier in de keuken staat zodat Rontu er dan aan kan gaan wennen.
Wat ik flauw vind is dat ik er niet in mag van baasje en vrouwtje, ze zeggen dat hij alleen voor Rontu en haar puppy’s is.
Maar waar moet ik dan naar toe als hun daar zo gezellig met z’n alle in die werpkist liggen?
Ach ik zal wel zien hoe het gaat lopen.

Alles is gekocht.

Vandaag zijn door ons de laatste dingentjes gekocht voor het nestje van Rontu.
Een ding wat we ook nodig hadden was een warmtelamp.
Wat ik nog meer gekocht heb is een boekje voor Remko.
Als hij dat leest weet hij ook een beetje wat hij kan verwachten bij de bevalling en daarna, want die boeken die ik ooit moest kopen voor mijn cursus die vind hij maar niks om eens door te lezen.

Ook heb ik vandaag weer voer gekocht en daar kan ik dus verlopig weer mee vooruit.
Ik kreeg er trouwens ook puppypakketten bij, dus als de puppy’s straks naar een nieuwe eigenaar gaan krijgen ze die ook mee.
Al met al weer genoeg geld uit gegeven vandaag.

Eerst Sinterklaas, nu Zwarte Piet.

Heeft zaterdag Sinterklaas gereageerd op onze web-log, lopen er vandaag twee Zwarte Pieten door onze straat.

Wat mij op viel was dat de Zwarte Pieten wel erg rare kleren aan hadden (ze hadden alleen hun pet met veer erop op), maar dat zal wel komen omdat ze pas net in Nederland zijn en nog moeten wennen aan de kou en tegen de tijd dat Sinterklaas jarig is zullen ze hun gewone kleren wel weer aan hebben.
En ook vond ik dat ze wel een beetje bekend roken, maar ja ik maak dan ook al voor de vijfde keer het feest van Sinterklaas mee, of zou het toch ergens anders door komen dat ik dacht dat ik de Zwarte Pieten een beetje bekend vond ruiken.

Ik moet zeggen dat nu ik vier jaar ben ik eindelijk aan het feest van Sinterklaas gewend raak.
De kindjes in de straat worden allemaal wat drukker, maar daar heb ik geen last meer van.
Rontu word ook weer wat drukker, maar of dat nu met Sinterklaas te maken heeft of het feit dat ze haar hormonen weer de baas is dat weet ik niet.
Maar vandaag ben ik weer even boos op haar moeten worden, waarom het ook al weer was ik weet het niet meer maar het was na een lange poos weer eens nodig.

Nu moet ik opschieten, want ik moet naar school toe.
Rontu blijft samen met het vrouwtje thuis en het baasje gaat met mij mee.
Nou, tot de volgende keer maar weer, misschien is Sinterklaas of een van de Zwarte pieten dan wel langs geweest.

Thuis.

Ja hoor, we zijn weer thuis.
Enhu, we hebben een leuk weekend achter de rug hoor.
Gisteren morgen hebben we een klein rondje gewandeld met het vrouwtje (het baasje lag toen nog op zijn bedje).
Daarna zijn we even alleen thuis moeten blijven omdat baasje en vrouwtje naar een vergadering moesten, maar ze waren op tijd terug om ons weer gezelschap te houden.
Ook waren er de mensen bij die eerst de eieenaren van het huisje waren en weet je wat leuk was, die mevrouw is bang van honden en wilde eerst niet mee naar binnen (wij moesten dus even in de keuekn blijven) en even later zat die mevrouw op de bank en liepen wij ook gewoon door de huiskamer, knap toch van die mevrouw.

Vandaag hebben we samen met het vrouwtje broodjes gehaald bij de bakker, maar ik (Rontu) moet zeggen dat dat voor mij nu genoeg wandelen was voor een dag.
Na het ontbijt is het baasje nog een grootte wandeling met mij (Keiko) gaan lopen, lekker door de bossen struinen dat is wat wij toen gedaan hebben.
Met takken of dennenappels in mijn bekje lopen zonder dat Rontu ze er uit haalt is ook lang geleden, dus dat heb ik ook weer eens gedaan en dan gelijk een stukje rennen, want ik ben dan erg trots dat ik wat gevangen heb (teminste dat zeggen baasje of vrouwtje altijd).
Verder is er weinig gebeurd hoor, lekker luieren en slapen.

O ja toch, ik (Rontu) heb nog een paar eekhoorntjes gezien.
Ze liepen gewoon in de tuin maar die Keiko lag zo te slapen dat die ze niet gezien heeft.
Dus heb ik haar even later maar verteld dat de eekhoorntjes er ook weer waren, net als ons weer een weekendje weg.
En toen zei het vrouwtje dat dat niet waar was en dat die eekhoorntjes er wonen en dat we ze dus nog wel vaker zouden zien.

En toen we net thuis kwamen zagen we dat sinterklaas ook weer in het land is, hij heeft zelfs al gereageerd op deze web-log.
Hij schreef dat wij al erg groot geworden waren en dat ik (Rontu) een groot cadeau op zijn verjaardag krijg.
Ik (Rontu) moet zeggen dat ik erg benieuwd ben naar wat dat cadeau dan wel niet zal zijn, ach nog een weekje of drie wachten zegt het vrouwtje.
Dus gaan we maar dromen over wat het zal zijn en ook zullen we maar lief zijn, je weet maar nooit, want vorig jaar kregen we wel een lekkere letter van hem.

Doeeiii weer!

Ja hoor je ziet het goed, wij gaan weer een weekendje naar ons huisje in Duitsland toe.
We rijden op het moment wel erg vaak maar soms moet je wel, net als deze keer, want morgen hebben wij een vergadering met alle andere mensen van ons huizenblokje.

We hopen dat we met Rontu nog een kleine wandeling kunnen maken, want de volgende keer (over twee weken) lukt dat vast en zeker niet meer en daarna kunnen we verlopig niet meer naar Duitsland (dat doe je niet met puppy’s).
Een ding is zeker met Keiko word er dit weekend wel lekker gewandeld en als Rontu dan thuis moet blijven blijft er vast wel een van ons gezellig bij haar.

O ja, Ilone heeft vandaag weer wat spulletjes gekocht die we binnenkort nodig hebben, aangezien zij naar de groothandel gaat en het daar een stuk voordeliger is mocht zij ook voor ons dingen mee brengen.
Het zijn dingen zoals lekkere kleedjes om op te liggen, speeltjes voor de puppy’s en kalktabletten voor Rontu, want die moet ze de laatste week van haar zwangerschap gaan krijgen en na de bevalling moet daar nog twee weken mee door gegaan worden.
Ilone; langs deze weg willen we je weer bedanken voor de goede zorgen en de hulp die je ons geeft.

Raar hoor!

Vanavond was ik weer de klos om mee naar school te gaan.
Tot een paar weken geleden gingen op maandag zowel Rontu als ik naar school en op woensdag werd het afgewisseld.
Nou gaat Rontu al een paar weken op maandag niet mee en ook op woensdag hijft ze vrij van school.
Ik snap er allemaal niks meer van, met andere woorden ik vind het maar raar hoor!
Waarom hoeft die kleine Rontu niet meer naar school en ik wel?
Luistert ze soms al beter dan mij en showt ze ook al beter dan mij, nee hoor dat denk ik niet wie kan mij helepen dit raadsel op te lossen?

Dit was trouwens afgelopen maandag toen Rontu lekker thuis op de bank mocht blijven liggen.
Hier zit ik heel goed op het vrouwtje te letten tot ze mij het seintje geeft dat ik mag gaan beginnen met mijn rondje behendigheid met als eerste hindernis de “breed”.
Het vrouwtje hoefde alleen nog maar mijn riempje af te doen en breed te zeggen en weg was ik, op naar mijn beloning (een tennisballetje) na het rondje.

Ook heeft het baasje nog een actiefoto gemaakt, kijk maar.
Zie je de benen van het vrouwtje en mijn pootjes op en neer gaan, we liepen super snel het hele rondje om even later aan de kant uit te kunnen rusten.

Op verzoek!

Zoals jullie weten moet Rontu nog steeds voor het eerst mee fietsen, maar omdat ze nu toch echt zwanger is is dat niet zo’n goed idee (daarvooor was het veel te warm en daarvoor hadden we nog geen fietstuigje voor haar) en daarom vroegen natuurlijk ook al andere mensen (die hadden ook het idee dat het fietsen verlopig niet meer kan) om een nieuwe poll.
De poll die we dus daar over hadden hebben we weg gedaan, maar als ze mee gaat fietsen krijgen jullie de uitkomst nog wel hoor.

Dus op verzoek; de nieuwe poll, maar eerst even dit;
Een hond is normaal gesproken 63 dagen zwanger en als je terug gaat kijken op de web-log kun je dan natuurlijk uitrekenen wanneer ze gaat bevallen.
Maar net als bij mensen (waarbij de vrouw 9 maanden zwanger is) kan ze vroeger of later bevallen.
Dus kunnen jullie ons mischien een handje helpen en zeggen wanneer onze slapenloze nachten aan kunnen breken?
En als er iemand is die ons kan zeggen hoeveel teefjes en hoeveel reutjes (enhu,we hebben 3 puppy’s op de echo gezien hè) er komen is dat ook wel fijn (dan kunnen we alzovast namen gaan bedenken), maar laat dit dan even weten door het bij de reacties te melden.

Voor de rest hebben we vandaag lekker lui gedaan, dat hadden we allemaal (de 3 vrouwen hier in huis) wel verdiend vonden we zelf.
Hopelijk kunnen we morgen weer wat leuks vertellen.

Genieten.

Eerst even dit, besloten wij gisteren avond om baasje en vrouwtje gezelschap te houden, gaan die ineens weg.
Wat nog vervelender was was dat wij niet mee mochten.
Toen ze thuis kwamen roken ze naar Michael en Mirjam waar wij normaal wel mee naar toe mogen, schandalig is dit hoor.

Vanmorgen hebben we weer eens lekker van de zonnestraaltjes genoten, maar omdat we gisteren alleen gelaten waren zijn we maar samen gaan genieten en hebben we het baasje en vrouwtje links laten zitten, lekker puh!

Voor de rest hebben we vanmiddag een heerlijk kluifje gehad waar ik (Rontu) nu nog mee rond loop, teminste een klein stukje dan, want ik bewaar het tot ik er weer erg veel zin in heb en ga dan weer lekker kluiven.Ik (Keiko) ben best jaloers op dat stukje kluif, maar ja, ik heb die van mijn al op en moet dus van die van Rontu af blijven.

Nou gaan we het vanavond nog maar eens proberen om het baasje en vrouwtje gezelschap te houden en als het nu weer niet lukt kunnen ze het voortaan echt vergeten hoor.

Spulletjes kopen.

Eerst willen wij iedereen bedanken voor de leuke reactie’s en felicitaties op het nieuws van onze zwangere Rontu, fijn dat jullie allemaal zo meeleven.

De eerste dingentjs voor de puppy’s zijn al gekocht.
Bolletjes wol; om ze straks een mooii strikje om hun nekje te kunnen doen, want dan kunnen we ze uit elkaar houden.
Speeltjes; dat is altijd leuk!
Tutflesje; stel je voor dat ze niet bij Rontu willen of kunnen drinken, dan moet je toch wat (de instant moedermelk komt er ook nog hoor).
Puppyren; zodat ze lekker kunnen spelen en ravotten zonder dat ze de hele huiskamer gaan slopen (of we zetten de puppyren om de kerstboom zodat die een beetje heel blijft).
Halsbandjes; het is voor de mensen die ze bij ons kopen natuurlijk fijn als ze al aan een halsbandje gewend zijn en misschien al een beetje mee lopen aan de lijn.
Maar er moet nog meer gekocht worden; ontsmettingsmiddel, uitzuigslangetje, vaseline extra kleedjes voor in de werpkist (zodat de puppy’s wat nestgeur mee naar huis kunnen krijgen), puppyvoer moeten we natuurlijk ook weer kopen en zo zullen er nog wel meer dingen in ons op komen die we moeten kopen.
Ach een beetje rondsnuffelen op inernet en af en toe wat tips vragen bij Ilone en we komen er wel.

Morgen gaan we het hout halen om de werpkist te bouwen, hebben we nog wat te doen!

Voor de rest hebben we vandaag lekker genoten van onze hondjes, samen luieren op de bank en af en toe een wandeling waarbij we soms het idee hadden dat Rontu wel erg traag gaat worden.
Ze loopt de hele tijd achter aan en het liefst nog achterom te kijken ook met de blik in haar oogjes van; ik wil helemaal niet wandelen, ik wil naar huis.
Wat het eten van Rontu betreft; dat ging het lekker, vanmorgen wat zalmolie erover en weg waren de brokjes en vanmiddag heb ik (Patricia) twee brokjes gevoerd en leeg was haar bakje even later.
Nu gaan we weer lekker kroelen en t.v kijken, tot morgen maar weer.

Ja, jullie zien het goed!

Net ben ik met het vrouwtje voor een echo naar de dierendokter geweest.
Toen ik aan de beurt was zijn we een kamertje in gegaan en de dokter keek gelijk naar mijn buikje en zei dat hij een paar haartjes moest knippen, nou okè dan, maar ik hield hem wel in de gaten hoor, stel je voor dat hij me helemaal kaal zou knippen.
Even later ging hij met een klein raar apperaatje onder mijn buikje langs en inees zag ik iets op de t.v. verschijnen.
Vrouwtje zei dat dat de binnenkant van mijn buikje was, maar ik vond het wel raar hoor om zo in mijn buikje te kunnen kijken.
En er zaten ook allemaal rare dingen inmijn buikje, teminste dat zag ik op de t.v. van de dierendokter.

Zien jullie trouwens ook wat wij toen zagen?

De dierendokter feliciteerde mij en het vrouwtje, want hij zegt dat die vreemde dingen puppy’s zijn.
Dus nu weet ik wat er met mij aan de hand is en ik roep dan nu ook hard; ik ga puppy’s krijgen.
Hoe veel puppy’s er precies in mijn buikje zitten kon de dierendokter niet zeggen, maar hij dacht er toch zeker drie te hebben gezien.

Onderweg hebben we snel naar het baasje gebeld met het goede nieuws en ook hebben we het gelijk aan Ilone laten weten, zodat die aan Miyagi kon vertellen dat hij weer papa gaat worden.
Nu het zeker is dat ik puppy’s in mijn buikje heb moet er nog wel het een en ander gekocht worden en ook de werpkist moet nog gemaakt worden, maar daar hebben baasje en vrouwtje nog wel even de tijd voor.
Rond Sinterklaas gaat het weer spannend worden, want ik ben 6 december uitgerekend en dat wil zeggen dat rond die dag de puppy’s kunnen komen.

Nu ga ik weer slapen en lekker dromen over die kleine dingentjes in mijn buikje, weltrusten!

Spiegeltje, spiegeltje!

Voor de wandeling van vandaag was er om 14.00 uur afgesproken ergens in Baarn, omdat we dan ongeveer allemaal even lang in de auto moesten zitten.
Toen wij om even voor twee uur op de parkeerplaats aankwamen was de rest er al.
Joepie, gezellig dacht ik gelijk toen ik Tama, Miko en Khoda weer zag.
Eerst ging iedereen elkaar begroeten, dus zowel de hondjes als de baasjes en vrouwtjes en daarna was het de bedoeling dat de Vijverwandeling gelopen zou worden.

Wij dus met z’n alle op pad, wauw wat is het bos mooi zeg in de herfst, ik blijf er van genieten.
Dat wij een goede kleur hebben zodat we niet op vallen in het bos is hier goed te zien, je ziet alleen het baasje van Tama en miko en de vrouwtjes van Khoda en mij, maar echt waar er staan drie Shiba’s op deze foto.

De baasjes en vrouwtjes hadden eigelijk te veel bij te praten en die bleven dan ook iedere keer stil staan en wij Shiba’s maar wachten.
Waar het zoal over ging, was dat ze allemaal onderhand wel een beetje beu zijn om iedere keer te horen dat we erg veel op vosjes lijken

De eerste poging voor een leuke groepsfoto!Van links naar rechts; Keiko, Miko, khoda en Tama.Kunnen jullie ons nog uit elkaar houden?

Hier ben ik aan het proberen om te veranderen in een black en tan Shiba met Khoda op de achtergrond, want ook hij wilde eigenlijk wel een van gedaante veranderen.

Met als resultaat de vraag; siegeltje, spiegeltje aan de wand wie is er het vuilste Shiba’tje van het land?

Khoda en mij maakte dat niet uit, wij hebben veel plezier gehad vandaag, Khoda wist zich zelfs erg goed te gedragen of zou dat toch zijn gekomen omdat we geen JR tegen zijn gekomen, knap hoor Khoda.
Ook alleen heb ik erg veel plezier gehad, want in dat bos daar hebben ze ook buizen onder de grond liggen waar ik dan ook weer een aantal keer door heen gerend ben. Ook ben ik alleen rondjes aan het rennen geweest of dat mijn leven er vanaf hing, ik kreeg bijna de bijnaam van Rontu (Roeftem) naar mijn hoofd gegooid.

O, ja nu ik het over Rontu heb, Marcel en Mariska; ik moest jullie namens haar bedanken voor het schoentje dat ze van jullie gekregen heeft.
Ze had heel de middag haar brokjes nog niet aangeraakt die ze voordat baasje, vrouwtje en ik weg gngen had gekregen maar dat schoentje had ze zo op hoor.

Hier nog een leuke groepsfoto!Wie weet wie wie is?

Nou ga ik lekker nog wat vertellen tegen Rontu, want die wil heel graag weten wat de andere allemaal gedaan en verteld hebben en daarna ga ik lekker dromen over, nou dat weten jullie vast wel.
Weltrusten!

Wandeling.

Van de week vertelde baasje en vrouwtje dat ze voor vandaag weer een wandeling aan het regelen waren met een stal andere Shiba hondjes en hun baasjes en vrouwtjes, nou ik kan je vertellen dat het door gaat.
Om een uur of kwart voor een stappen wij in de auto om naar de verzamelplaats te rijden.
Rontu laten we thuis, want die doet op het momnet niks anders dan slapen, kroelen, slapen, luieren, kroelen en slapen, dus die maken we niet blij met een super ravotwandeling.
Het is zelfs zo erg dat ze op het moment haar brokjes die ze krijgt niet gelijk op eet, die blijven dan staan tot ze er wel zin in heeft en ik mag er niet aan komen.
En als dan haar bakje leeg is is het tijd dat wij voor de tweede keer brokjes krijgen en dan blijven er weer brokjes in haar bakje staan, dus vanmiddag kan ze er de hele middag over doen om haar bakje leeg te eten zonder dat ik er last van heb, want zeg nou eerlijk, die brokjes staan er toch voor om op gegeten te worden en ik mag dat niet doen van het vrouwtje.

Khoda, Tama, Miko en jullie baasje; baasje, vrouwtje en ik komen er zo aan hoor!

Een nieuwe camera

Het was dan gisteren wel de verjaardag van Opa, maar we hebben onszelf ook verwend met een nieuw speeltje!

Remko heeft namelijk gisteren een nieuw fototoestel gekocht (een Minolta Dynax 5D met 18-70 lens). Niet dat de oude kapot was, alleen was die onder weinig licht niet zo goed. Je kreeg dan al snel veel ruis.

Een digitale spiegel reflex camera (d-slr) heeft een veel grotere beeldchip, waardoor die veel lichtgevoeliger is, daarnaast heeft zo’n d-slr een veel kleinere scherptediepte.

Deze foto’s zijn beide genomen met de nieuwe camera. Waarbij je goed ziet wat het effect is van een kleinere scherptediepte. Op de bovenste is scherpgesteld op Rontu en de onderste foto is scherp gesteld op Keiko. Je kan hierdoor veel meer nadruk leggen op het belangrijkste onderwerp van de foto.

Nu nog sparen voor een paar extra lenzen, want de vorige camera heeft een bereik van 28-200. Overigens moet je op een digitale camera de brandpuntsafstanden vermenigvuldigen met 1,5. Dus de 18-70 lens is dus eigenlijk een 27-105 lens.

We zullen dus voorlopig ook nog foto’s blijven maken met de andere camera, want die hebben we niet weggedaan.

Bij opa en oma

Toen de post vanmiddag kwam was er een brief voor het vrouwtje bij met daarin de mededeling dat ze echt naar het Ziekenhuis in Rotterdam moet, dus het is de derde optie geworden.
7 December was de dag dat vrouwtje zich in Rotterdam moest melden, maar dat heeft ze maar even verzet, omdat ze natuurlijk niet weet hoe het dan allemaal met mij (Rontu) gaat, want vrouwtje zegt dat er rond die tijd puppy’s uit mijn buikje kunnen komen.
Maar wat er nu precies in dat ziekenhuis gedaan gaat worden weet ze nog niet maar daar komt ze dan wel achter als ze er is.
Wat ze wel weet is wat er aanstaande woensdag met mij (Rontu) gaat gebeuren, ik moet dan namelijk weer naar de dierendokter om een echo van mijn buikje te laten maken.
Als het goed is kan de dierendokter dan zien of er inderdaad puppy’s in mijn buikje zitten, spannend allemaal hoor!

Verder zijn we zoals voorspeld vanavond naar opa en oma geweest.
Jaja dat moest wel, want opa was jarig en die moest gefeliciteerd worden, we hebben hem dan ook heel veel pootjes en kusjes gegeven, trouwens iedereen die er binnen kwam werd door ons gefeliciteerd.
En omdat iedereen een gebakje kreeg bij de koffie had oma voor ons speciaale kluifjes gehaald die we lekker hebben op gepeuzeld.
Opa en oma nog bedankt voor de kluifjes en tot de volgende keer maar weer.

Wat boffen we zeg.

In de zon liggen, dat is wat we vanmiddag gedaan hebben.
Ook hebben we nog even met de mensenvriendjes en mensenvriendinnetjes uit de straat gespeeld, nou ja gespeeld, ik (Rontu) ben daar veel te moe voor, dus ga ik maar lekker zitten en geniet van de spelende mensenkindjes.
Wat boffen we toch maar met dit weer zeg en we horen net op het nieuws dat het morgen ook nog goed weer is, lekker weer zonnen dus.

Hier weer eens een foto uit de oude doos.
Keiko zit te genieten van het zonnetje en Rontu die verplaatst zich naar een ander plekje in de zon om daar haar puppydutje verder te doen.

Vrouwtje en baasje hebben het er de laatste tijd over dat er misschien weer een puppy bij komt, misschien zitten wij dan binnekort samen te kijken en loopt er een nog ander Shiba hondje rond door het huis.
Maar dat zullen we wel zien, want het kan ook zijn dat ze maar wat zeggen.

O, ja morgen gaan we naast het zonnen ook nog even naar opa en oma toe, waarom dat lezen jullie morgen wel.

Pech!

Vanmorgen had Rontu echt pech, ik ben weer gaan werken dus er werd niet met haar gekroeld, want zoals jullie gisteren hebben kunnen lezen is dit op het moment het leifste wat ze doet.

Maar ook Keiko had pech, ze wilde niet met het Remko mee een rondje wandelen, wachten tot ik weer thuis kwam dat was wat ze moest doen.
Dus vanaf gisteren avond rond de klok van acht uur tot vanmiddag twee uur heeft die helemaal geen frisse neus gehaald, domme Keiko.
Nou dacht remko toen hij thuis kwam van zijn werk, dan ga ik nu gezellig met die twee hondjes een blokje om en toen besloot Rontu om thuis te bllijven.
Waar die twee mee bezig zijn wij weten het niet, maar dat ze iets bedacht hebben dat is duidelijk.
Als we de oplossing weten dan vertellen we het hoor, maar we denken dat wat ze ook bedacht hebben dit nooit uit zal komen.

Stoeien!

Gisteren vertelde Rontu dat we ’s avonds aleen thuis zouden zijn en misschien wel in de huiskamer mochten blijven (mogen we heel vaak hoor) om daar een knus plekje te kunnen zoeken, maar niet was minder waar.
Baasje had voor ze weg gingen nog een telefoontje gedaan naar zijn vader met de vraag of Rontu en ik mee mochten komen en als baasje en vrouwtje dan naar de schouwburg waren zijn vader en moeder op ons wilde passen.
Nou dat was goed en zodoende zaten we even later in de auto om met z’n alle een avondje weg te gaan.
Aangekomen bij de vader en moeder van het baasje zagen we dat ons mensenneefje er ook was en weer je hij heeft ons een heerlijk koekje gegeven.
Toen baasje en vrouwtje weer terug kwamen kregen ze te horen dat we heel erg lief waren geweest en zelfs niet op de bank waren gekropen (dat mag niet overal).
‘S avonds zijn we weer met z’n alle naar huis gegaan om daar lekker ons huisjes en bedjes in te kruipen.

Vandaag hebben we er met z’n alle een luie dag van gemaakt.
Baasje en vrouwtje hebben boekjes gelezen en TV gekeken en Rontu en ik hebben lekker geslapen, dat was erg lang geleden dat wij zo’n dagje gehad hebben, dus hebben we het er van genomen.

Maar op zo’n dag hoort ook een partijtje stoeien en dat hebben Rontu en ik dus net ook nog even gedaan.En deze keer hadden we er de bank voor uit gekozen, ja die waar we gisteren avond eigenlijk ons op wilde nestelen om een knusse avond door te brengen.

Knuffelen.

Ik heb net lekker met het vrouwtje zitten knuffelen of misschien kan ik beter zeggen het vrouwtje heeft lekker met mij zitten knuffelen.

In eerste instantie stond Rontu erbij en keek erna maar even later kwam ze ook knuffelen of zou het het snoepje van het vrouwtje geweest zijn waar ze op af kwam?

Wat is Rontu eigenlijk toch ook een scheetje, ze laat me tegenwoordig wat meer met rust en gaat ook steeds meer naar het baasje of vrouwtje toe om te kroelen.
Zou ze nou eindelijk volwassen worden of wat is er met haar aan de hand?

Foto’s

Vanmorgen vroeg is er bij onze fokker weer een nestje geboren, deze keer is Niji de gelukkige moeder van 4 puppy’s geworden (1 reu en 3 teefjes).
De bevalling is dan wel niet helemaal geweldig verlopen, maar Niji heeft het heel knap gedaan voor haar eerste nestje.
Niji en de rest; gefeliciteerd dus van ons allemaal.

Langs deze weg willen we Khoda feliciteren met zijn nieuwe speelkameraadje, natuurlijk willen we zijn baasjes en vrouwtje ook niet vergeten.Ook Leni en roel gefeliciteerd met jullie nieuwe aanwinst.

Ook kreeg ik vandaag de uitslag van de leverpunctie van vorige week, dus ben ik (samen met Remko) vanmiddag naar het ziekenhuis geweest.
In het kamertje van de specialist kreeg ik het te horen; het onderzoek is voor niks geweest.
Sterker nog ze hadden helemaal geen stukje lever te pakken gekregen en zoals jullie vorige week konden lezen wel een stukje long, maar daar ging ik nou net niet voor.
Balen dus, de specialist wil nu even met collega’s (in Rotterdam) overleggen wat hij verder met me gaat doen.
Optie 1; alleen doorgaan met de medicijnen en dan maar op de bloeduitslagen af gaan.
Optie 2; een nieuwe leverpunctie, in de hoop dat het dan wel goed gaat, aangezien ik een hele kleine lever heb.
Optie 3; een keer doorsturen naar Rotterdam om te kijken of ze daar meer voor me kunnen betekenen en zodat ze me daar al vast kennen, je weet maar nooit.
De specialist hoopt zo snel mogelijk te weten wat het wordt en laat me dit dan weten en ik hoop dat ik hier in Breda mag blijven voor de onderzoeken, want na bijna 17 jaar heb ik natuurlijk een band op gebouwd met mijn specialist en die wil ik nog niet opgeven.

Vanavond ben ik met Remko en zijn nicht Chantal naar ringtraining geweest, Rontu was de gelukkige, dit voorlopig voor de laatste keer.
Daar heeft Remko een paar fototoestellen uit geprobeerd, Chantal had er een geleend en Roel had die van hem ook mee genomen.
Het leken wel een stelletje persfotograven daar aan de kant.
Met de camera die we nu hebben schieten we erg mooie foto’s, alleen de foto’s die binnen in een hal gemaakt zijn zijn erg slecht.
En aangezien dat de meeste hondenshows binnen in een hal zijn willen we een andere camera.

Nou voor dit moment zijn jullie allemaal weer bij, dus kruip ik mijn bedje in en hoop ik dat ik goed slaap en niet te veel ga liggen piekeren, want alles komt gewoon goed, teminste daar ga ik wel van uit.

Niet 2 maar 3.

Zoals jullie gelezen hebben waren wij het weekend weer in Duitsland.
Wat hadden wij een “mazzel” zeg!
Vrijdag eerst in plaats van drie en half vijf uur in de auto mogen zitten om daarna te nog even bij Udo en Monica langs te gaan om daar te horen te krijgen dat dit de laatste keer was dat hun nog in het café/restaurant zitten.
Wat een pech dus op vrijdag, want wie moet ons nu verwennen met allerlei lekkere dingen!

Zaterdag zijn we toch gewoon gaan wandelen, want naast een paar tegenslagen moet je toch gewoon van het leven genieten.

En dat hebben we gedaan toen we na een zeer bekende wandeling (U3) weer eens de top van de berg bereikt hadden.
Deze wandeling doen we meestal de eerste dag dat we er zijn en we weten dan ook precies de weg die we moeten lopen.
Als baasje of vroouwtje dan ons wel eens wil pesten doen ze net of we langs een ander pad moeten lopen, maar daar trappen wij zijn toch niet dom zeker.

Overal waar wij boomstammen zien liggen gaan we klimmen en klauteren en hier werd door het vrouwtje gevraagd of we even wilde gaan zitten om zo een mooie foto te kunnen maken.Nou, zo gezegt zo gedaan dus.Maar dat zitten hebben we niet lang vol gehouden hoor, want die boomstammen als evenwichtsbalk gebruiken vinden we toch wel een stuk leuker.

Dat we mooi weer hadden daar staan jullie natuurlijk niet van te kijken, de zon heeft heel het weekend geschenen.
Alleen ’s nachts was het erg koud, zo koud zelfs dat vrouwtje al een keer de autoruiten heeft moeten krabben omdat er ijs op zat, maar toch had ze onder het wandelen geen jas nodig.

Hier waren we weer op weg naar huis, maar waar bleef het baasje toch, ik(Rontu) wilde niet zonder hem naar huis, dus bleef maar omkijken.
Het vrouwtje zegt dan ook vaak dat ik een kampioen ben in achterstevoren lopen, want als ik iets heb gezien moet ik toch zeker weten wat het is.

Dit weekend zou eigenlijk maar 2 nachtjes slapen duren, maar omdat vrouwtje nog niet hoefde te werken en baasje maandag geen afspraken had hebben ze zondag middag besloten om in plaats van die 2 nachtjes er 3 van te maken.

Maar wie wil dat nou niet in zo’n omgeving, het maakt niet uit wanneer je er bent, het is er altijd even mooi.

Gisteren avond was het weer gewoon school, dus wij zijn vanuit Duitsland gelijk aan die kant van Nederland gebleven.
Ik (Rontu) hoef verlopig niet naar school, want een zwanger hondje (als het goed is) doet niet meer aan behendigheid.
Maar ik (Keiko) mocht weer wel en wat had ik er weer zin in zeg, lekker springen, vliegen en rennen, leuk hoor.
Daarna wer naar huis om te gaan slapenen te dromen, wauw wat een dagen!

Kwijt!

Vrouwtje was Rontu vandaag iedere keer kwijt.
Die kleine was alleen van de partij als er bezoek was of als er een kastje open ging (stel je voor dat er snoepjes uit gedeeld worden), de deugniet!

Voor de rest was ze heel de dag boven te vinden en nu eens niet op het grote mensenbed maar op zolder en dan voor de deur naar het dakterras.
Volgens mij probeerde ze duidelijk te maken dat ze eigenlijk wel in de hangmat wilde liggen.
Maar vrouwtje heeft daar niet in toe gestemt, want ze vind het ook wel eens leuk dat Rontu en ik in de tuin rond lopen.

Ik ben heel de dag bij het vrouwtje geweest, want dat is toch ook wel gezellig en ik kreeg dan ook regelmatig een aai over mijn bol of een extra snoepje, want die zitten meestal wel in de broekzak van het vrouwtje en dat hoorde Rontu dus niet als zij boven op zolder was.

Verder gaat op het moment alles zo z’n gangetje, vrouwtje is al wel lang thuis en daar geniet ik nog even van.
Stel je voor dat ze binnekort weer moet gaan werken, dan zijn Rontu en ik ’s morgens weer alleen thuis en dan moeten we ons huisje in en dat is iets wat we nu bijna niet hoeven.
Maar deze week is dat nog niet het geval en weet je misschien gaan we morgen wel weer naar Duitsland toe, jippie lekker wandelen, wat is het lang geleden zeg dat ik daar geweest ben!
Doen jullie voor mij pootjes draaien in de hoop dat baasje en vrouwtje besluiten om morgen de spullen te pakken en een uurtje of drie en half met Rontu en mij in de auto gaan zitten?
Ik ga nu al vast beginnen met pootjes draaien.

Blij!

Wat was ik gisterenavond blij, ik mocht gewoon in mijn eigen bedje gaan slapen.
Om half negen was ik thuis en voor de zekerheid had Remko Rontu al in haar huisje gedaan, want als er een af en toe zichzelf niet in bedwang kan houden dan is Rontu dat wel en dat was wat ik gisterenavond niet kon gebruiken.
Stel je voor, je mag het ziekenhuis verlaten en kan even later terug omdat het wondje weer open is gegaan, neeee dat zoeken we niet op.
Keiko die voelt goed aan dat ze rustig moet zijn en die heeft me dan ook niet opgezocht toen ik thuis kwam.

Na een goede nachtrust, was het vanmorgen natuurlijk wel dolle boel, ik was voor de zekerheid op mijn zij gaan liggen zodat ze niet op het wondje konden springen, maar Keiko en Rontu wilde me toch echt begroeten en dat mochten ze dan ook.
En toen ik in mijn bed lag met een ontbijtje (Remko had het erg druk voor hij naar zijn werk moest) kwamen ze er ook knus bij liggen en even later sliepen we weer met z’n drietjes, leker hoor!

Deze dag moet ik nog mijn rust nemen en mag ik dus eigenlijk niks doen, dan denken jullie hoe kan dat als Remko werken is en de hondjes moeten uit gelaten worden.
Nou hier in de buurt zijn ze allemaal verzot op Keiko en Rontu, dus heb ik het aan een iemand gevraagd en jawel die stond klaar voor ons (Barbra; nogmaals bedankt!).

Maar vanavond gaan ik toch wel even proberen om naar een verjaardag te gaan (of ik nou daar op de bank zit of thuis, dat maakt niet uit), want stel je voor dat ik Nancy zou vergeten, dat kan toch niet.
Ook René is vandaag jarig, René langs deze weg wil ik ook jou feliciteren en ik zie je van de week nog wel ergens.