Vandaag heb ik endelijk Otsu weer eens gezien.
Dat was wel erg lang geleden hoor, misschien wel een half jaar!
Maar hij weet nog steeds wie ik ben en hoe ik reageer, dus was hij erg voorzichtig om mij te besnuffelen, hij heeft geleerd zeg maar.
Want hij deed altijd bij mij aan mijn kontje snuffelen en als waarschuwing ging ik dan altijd eerts op mijn kontje zitten en als hij dan nog niet stopte gromde en trok ik mijn lipjes op zodat hij dan wel afdroop.
Ik kwam Otsu vandaag tegen toen ik met het vrouwtje naar ringtraining ging, daar was Otsu ook met zijn vrouwtje Leni.
Leni brengt de laatste tijd meestal Umai mee, maar heeft gezegd dat ze voortaan af wil wisselen, zodat ze de ene week Umai en de andere week Otsu bij heeft.
Verder had Leni ook de spulletjes bij die Ilone heeft geregeld, allebei bedankt daar voor hoor.

Baasje is toen ik met vrouwtje naar ringtraining was naar zijn vader geweest om te kijken hoe ver de werpkist voor Rontu is en toen wij thuis kwamen zei hij dat hij eind deze week wel hier in de keuken staat zodat Rontu er dan aan kan gaan wennen.
Wat ik flauw vind is dat ik er niet in mag van baasje en vrouwtje, ze zeggen dat hij alleen voor Rontu en haar puppy’s is.
Maar waar moet ik dan naar toe als hun daar zo gezellig met z’n alle in die werpkist liggen?
Ach ik zal wel zien hoe het gaat lopen.

Vandaag zijn door ons de laatste dingentjes gekocht voor het nestje van Rontu.
Een ding wat we ook nodig hadden was een warmtelamp.
Wat ik nog meer gekocht heb is een boekje voor Remko.
Als hij dat leest weet hij ook een beetje wat hij kan verwachten bij de bevalling en daarna, want die boeken die ik ooit moest kopen voor mijn cursus die vind hij maar niks om eens door te lezen.

Ook heb ik vandaag weer voer gekocht en daar kan ik dus verlopig weer mee vooruit.
Ik kreeg er trouwens ook puppypakketten bij, dus als de puppy’s straks naar een nieuwe eigenaar gaan krijgen ze die ook mee.
Al met al weer genoeg geld uit gegeven vandaag.

Heeft zaterdag Sinterklaas gereageerd op onze web-log, lopen er vandaag twee Zwarte Pieten door onze straat.

Wat mij op viel was dat de Zwarte Pieten wel erg rare kleren aan hadden (ze hadden alleen hun pet met veer erop op), maar dat zal wel komen omdat ze pas net in Nederland zijn en nog moeten wennen aan de kou en tegen de tijd dat Sinterklaas jarig is zullen ze hun gewone kleren wel weer aan hebben.
En ook vond ik dat ze wel een beetje bekend roken, maar ja ik maak dan ook al voor de vijfde keer het feest van Sinterklaas mee, of zou het toch ergens anders door komen dat ik dacht dat ik de Zwarte Pieten een beetje bekend vond ruiken.

Ik moet zeggen dat nu ik vier jaar ben ik eindelijk aan het feest van Sinterklaas gewend raak.
De kindjes in de straat worden allemaal wat drukker, maar daar heb ik geen last meer van.
Rontu word ook weer wat drukker, maar of dat nu met Sinterklaas te maken heeft of het feit dat ze haar hormonen weer de baas is dat weet ik niet.
Maar vandaag ben ik weer even boos op haar moeten worden, waarom het ook al weer was ik weet het niet meer maar het was na een lange poos weer eens nodig.

Nu moet ik opschieten, want ik moet naar school toe.
Rontu blijft samen met het vrouwtje thuis en het baasje gaat met mij mee.
Nou, tot de volgende keer maar weer, misschien is Sinterklaas of een van de Zwarte pieten dan wel langs geweest.

Vanavond was ik weer de klos om mee naar school te gaan.
Tot een paar weken geleden gingen op maandag zowel Rontu als ik naar school en op woensdag werd het afgewisseld.
Nou gaat Rontu al een paar weken op maandag niet mee en ook op woensdag hijft ze vrij van school.
Ik snap er allemaal niks meer van, met andere woorden ik vind het maar raar hoor!
Waarom hoeft die kleine Rontu niet meer naar school en ik wel?
Luistert ze soms al beter dan mij en showt ze ook al beter dan mij, nee hoor dat denk ik niet wie kan mij helepen dit raadsel op te lossen?

Dit was trouwens afgelopen maandag toen Rontu lekker thuis op de bank mocht blijven liggen.
Hier zit ik heel goed op het vrouwtje te letten tot ze mij het seintje geeft dat ik mag gaan beginnen met mijn rondje behendigheid met als eerste hindernis de “breed”.
Het vrouwtje hoefde alleen nog maar mijn riempje af te doen en breed te zeggen en weg was ik, op naar mijn beloning (een tennisballetje) na het rondje.

Ook heeft het baasje nog een actiefoto gemaakt, kijk maar.
Zie je de benen van het vrouwtje en mijn pootjes op en neer gaan, we liepen super snel het hele rondje om even later aan de kant uit te kunnen rusten.

Zoals jullie weten moet Rontu nog steeds voor het eerst mee fietsen, maar omdat ze nu toch echt zwanger is is dat niet zo’n goed idee (daarvooor was het veel te warm en daarvoor hadden we nog geen fietstuigje voor haar) en daarom vroegen natuurlijk ook al andere mensen (die hadden ook het idee dat het fietsen verlopig niet meer kan) om een nieuwe poll.
De poll die we dus daar over hadden hebben we weg gedaan, maar als ze mee gaat fietsen krijgen jullie de uitkomst nog wel hoor.

Dus op verzoek; de nieuwe poll, maar eerst even dit;
Een hond is normaal gesproken 63 dagen zwanger en als je terug gaat kijken op de web-log kun je dan natuurlijk uitrekenen wanneer ze gaat bevallen.
Maar net als bij mensen (waarbij de vrouw 9 maanden zwanger is) kan ze vroeger of later bevallen.
Dus kunnen jullie ons mischien een handje helpen en zeggen wanneer onze slapenloze nachten aan kunnen breken?
En als er iemand is die ons kan zeggen hoeveel teefjes en hoeveel reutjes (enhu,we hebben 3 puppy’s op de echo gezien hè) er komen is dat ook wel fijn (dan kunnen we alzovast namen gaan bedenken), maar laat dit dan even weten door het bij de reacties te melden.

Voor de rest hebben we vandaag lekker lui gedaan, dat hadden we allemaal (de 3 vrouwen hier in huis) wel verdiend vonden we zelf.
Hopelijk kunnen we morgen weer wat leuks vertellen.

Eerst willen wij iedereen bedanken voor de leuke reactie’s en felicitaties op het nieuws van onze zwangere Rontu, fijn dat jullie allemaal zo meeleven.

De eerste dingentjs voor de puppy’s zijn al gekocht.
Bolletjes wol; om ze straks een mooii strikje om hun nekje te kunnen doen, want dan kunnen we ze uit elkaar houden.
Speeltjes; dat is altijd leuk!
Tutflesje; stel je voor dat ze niet bij Rontu willen of kunnen drinken, dan moet je toch wat (de instant moedermelk komt er ook nog hoor).
Puppyren; zodat ze lekker kunnen spelen en ravotten zonder dat ze de hele huiskamer gaan slopen (of we zetten de puppyren om de kerstboom zodat die een beetje heel blijft).
Halsbandjes; het is voor de mensen die ze bij ons kopen natuurlijk fijn als ze al aan een halsbandje gewend zijn en misschien al een beetje mee lopen aan de lijn.
Maar er moet nog meer gekocht worden; ontsmettingsmiddel, uitzuigslangetje, vaseline extra kleedjes voor in de werpkist (zodat de puppy’s wat nestgeur mee naar huis kunnen krijgen), puppyvoer moeten we natuurlijk ook weer kopen en zo zullen er nog wel meer dingen in ons op komen die we moeten kopen.
Ach een beetje rondsnuffelen op inernet en af en toe wat tips vragen bij Ilone en we komen er wel.

Morgen gaan we het hout halen om de werpkist te bouwen, hebben we nog wat te doen!

Voor de rest hebben we vandaag lekker genoten van onze hondjes, samen luieren op de bank en af en toe een wandeling waarbij we soms het idee hadden dat Rontu wel erg traag gaat worden.
Ze loopt de hele tijd achter aan en het liefst nog achterom te kijken ook met de blik in haar oogjes van; ik wil helemaal niet wandelen, ik wil naar huis.
Wat het eten van Rontu betreft; dat ging het lekker, vanmorgen wat zalmolie erover en weg waren de brokjes en vanmiddag heb ik (Patricia) twee brokjes gevoerd en leeg was haar bakje even later.
Nu gaan we weer lekker kroelen en t.v kijken, tot morgen maar weer.

Net ben ik met het vrouwtje voor een echo naar de dierendokter geweest.
Toen ik aan de beurt was zijn we een kamertje in gegaan en de dokter keek gelijk naar mijn buikje en zei dat hij een paar haartjes moest knippen, nou okè dan, maar ik hield hem wel in de gaten hoor, stel je voor dat hij me helemaal kaal zou knippen.
Even later ging hij met een klein raar apperaatje onder mijn buikje langs en inees zag ik iets op de t.v. verschijnen.
Vrouwtje zei dat dat de binnenkant van mijn buikje was, maar ik vond het wel raar hoor om zo in mijn buikje te kunnen kijken.
En er zaten ook allemaal rare dingen inmijn buikje, teminste dat zag ik op de t.v. van de dierendokter.

Zien jullie trouwens ook wat wij toen zagen?

De dierendokter feliciteerde mij en het vrouwtje, want hij zegt dat die vreemde dingen puppy’s zijn.
Dus nu weet ik wat er met mij aan de hand is en ik roep dan nu ook hard; ik ga puppy’s krijgen.
Hoe veel puppy’s er precies in mijn buikje zitten kon de dierendokter niet zeggen, maar hij dacht er toch zeker drie te hebben gezien.

Onderweg hebben we snel naar het baasje gebeld met het goede nieuws en ook hebben we het gelijk aan Ilone laten weten, zodat die aan Miyagi kon vertellen dat hij weer papa gaat worden.
Nu het zeker is dat ik puppy’s in mijn buikje heb moet er nog wel het een en ander gekocht worden en ook de werpkist moet nog gemaakt worden, maar daar hebben baasje en vrouwtje nog wel even de tijd voor.
Rond Sinterklaas gaat het weer spannend worden, want ik ben 6 december uitgerekend en dat wil zeggen dat rond die dag de puppy’s kunnen komen.

Nu ga ik weer slapen en lekker dromen over die kleine dingentjes in mijn buikje, weltrusten!

Van de week vertelde baasje en vrouwtje dat ze voor vandaag weer een wandeling aan het regelen waren met een stal andere Shiba hondjes en hun baasjes en vrouwtjes, nou ik kan je vertellen dat het door gaat.
Om een uur of kwart voor een stappen wij in de auto om naar de verzamelplaats te rijden.
Rontu laten we thuis, want die doet op het momnet niks anders dan slapen, kroelen, slapen, luieren, kroelen en slapen, dus die maken we niet blij met een super ravotwandeling.
Het is zelfs zo erg dat ze op het moment haar brokjes die ze krijgt niet gelijk op eet, die blijven dan staan tot ze er wel zin in heeft en ik mag er niet aan komen.
En als dan haar bakje leeg is is het tijd dat wij voor de tweede keer brokjes krijgen en dan blijven er weer brokjes in haar bakje staan, dus vanmiddag kan ze er de hele middag over doen om haar bakje leeg te eten zonder dat ik er last van heb, want zeg nou eerlijk, die brokjes staan er toch voor om op gegeten te worden en ik mag dat niet doen van het vrouwtje.

Khoda, Tama, Miko en jullie baasje; baasje, vrouwtje en ik komen er zo aan hoor!

Toen de post vanmiddag kwam was er een brief voor het vrouwtje bij met daarin de mededeling dat ze echt naar het Ziekenhuis in Rotterdam moet, dus het is de derde optie geworden.
7 December was de dag dat vrouwtje zich in Rotterdam moest melden, maar dat heeft ze maar even verzet, omdat ze natuurlijk niet weet hoe het dan allemaal met mij (Rontu) gaat, want vrouwtje zegt dat er rond die tijd puppy’s uit mijn buikje kunnen komen.
Maar wat er nu precies in dat ziekenhuis gedaan gaat worden weet ze nog niet maar daar komt ze dan wel achter als ze er is.
Wat ze wel weet is wat er aanstaande woensdag met mij (Rontu) gaat gebeuren, ik moet dan namelijk weer naar de dierendokter om een echo van mijn buikje te laten maken.
Als het goed is kan de dierendokter dan zien of er inderdaad puppy’s in mijn buikje zitten, spannend allemaal hoor!

Verder zijn we zoals voorspeld vanavond naar opa en oma geweest.
Jaja dat moest wel, want opa was jarig en die moest gefeliciteerd worden, we hebben hem dan ook heel veel pootjes en kusjes gegeven, trouwens iedereen die er binnen kwam werd door ons gefeliciteerd.
En omdat iedereen een gebakje kreeg bij de koffie had oma voor ons speciaale kluifjes gehaald die we lekker hebben op gepeuzeld.
Opa en oma nog bedankt voor de kluifjes en tot de volgende keer maar weer.

Gisteren vertelde Rontu dat we ’s avonds aleen thuis zouden zijn en misschien wel in de huiskamer mochten blijven (mogen we heel vaak hoor) om daar een knus plekje te kunnen zoeken, maar niet was minder waar.
Baasje had voor ze weg gingen nog een telefoontje gedaan naar zijn vader met de vraag of Rontu en ik mee mochten komen en als baasje en vrouwtje dan naar de schouwburg waren zijn vader en moeder op ons wilde passen.
Nou dat was goed en zodoende zaten we even later in de auto om met z’n alle een avondje weg te gaan.
Aangekomen bij de vader en moeder van het baasje zagen we dat ons mensenneefje er ook was en weer je hij heeft ons een heerlijk koekje gegeven.
Toen baasje en vrouwtje weer terug kwamen kregen ze te horen dat we heel erg lief waren geweest en zelfs niet op de bank waren gekropen (dat mag niet overal).
‘S avonds zijn we weer met z’n alle naar huis gegaan om daar lekker ons huisjes en bedjes in te kruipen.

Vandaag hebben we er met z’n alle een luie dag van gemaakt.
Baasje en vrouwtje hebben boekjes gelezen en TV gekeken en Rontu en ik hebben lekker geslapen, dat was erg lang geleden dat wij zo’n dagje gehad hebben, dus hebben we het er van genomen.

Maar op zo’n dag hoort ook een partijtje stoeien en dat hebben Rontu en ik dus net ook nog even gedaan.En deze keer hadden we er de bank voor uit gekozen, ja die waar we gisteren avond eigenlijk ons op wilde nestelen om een knusse avond door te brengen.

Ik heb net lekker met het vrouwtje zitten knuffelen of misschien kan ik beter zeggen het vrouwtje heeft lekker met mij zitten knuffelen.

In eerste instantie stond Rontu erbij en keek erna maar even later kwam ze ook knuffelen of zou het het snoepje van het vrouwtje geweest zijn waar ze op af kwam?

Wat is Rontu eigenlijk toch ook een scheetje, ze laat me tegenwoordig wat meer met rust en gaat ook steeds meer naar het baasje of vrouwtje toe om te kroelen.
Zou ze nou eindelijk volwassen worden of wat is er met haar aan de hand?

Vanmorgen vroeg is er bij onze fokker weer een nestje geboren, deze keer is Niji de gelukkige moeder van 4 puppy’s geworden (1 reu en 3 teefjes).
De bevalling is dan wel niet helemaal geweldig verlopen, maar Niji heeft het heel knap gedaan voor haar eerste nestje.
Niji en de rest; gefeliciteerd dus van ons allemaal.

Langs deze weg willen we Khoda feliciteren met zijn nieuwe speelkameraadje, natuurlijk willen we zijn baasjes en vrouwtje ook niet vergeten.Ook Leni en roel gefeliciteerd met jullie nieuwe aanwinst.

Ook kreeg ik vandaag de uitslag van de leverpunctie van vorige week, dus ben ik (samen met Remko) vanmiddag naar het ziekenhuis geweest.
In het kamertje van de specialist kreeg ik het te horen; het onderzoek is voor niks geweest.
Sterker nog ze hadden helemaal geen stukje lever te pakken gekregen en zoals jullie vorige week konden lezen wel een stukje long, maar daar ging ik nou net niet voor.
Balen dus, de specialist wil nu even met collega’s (in Rotterdam) overleggen wat hij verder met me gaat doen.
Optie 1; alleen doorgaan met de medicijnen en dan maar op de bloeduitslagen af gaan.
Optie 2; een nieuwe leverpunctie, in de hoop dat het dan wel goed gaat, aangezien ik een hele kleine lever heb.
Optie 3; een keer doorsturen naar Rotterdam om te kijken of ze daar meer voor me kunnen betekenen en zodat ze me daar al vast kennen, je weet maar nooit.
De specialist hoopt zo snel mogelijk te weten wat het wordt en laat me dit dan weten en ik hoop dat ik hier in Breda mag blijven voor de onderzoeken, want na bijna 17 jaar heb ik natuurlijk een band op gebouwd met mijn specialist en die wil ik nog niet opgeven.

Vanavond ben ik met Remko en zijn nicht Chantal naar ringtraining geweest, Rontu was de gelukkige, dit voorlopig voor de laatste keer.
Daar heeft Remko een paar fototoestellen uit geprobeerd, Chantal had er een geleend en Roel had die van hem ook mee genomen.
Het leken wel een stelletje persfotograven daar aan de kant.
Met de camera die we nu hebben schieten we erg mooie foto’s, alleen de foto’s die binnen in een hal gemaakt zijn zijn erg slecht.
En aangezien dat de meeste hondenshows binnen in een hal zijn willen we een andere camera.

Nou voor dit moment zijn jullie allemaal weer bij, dus kruip ik mijn bedje in en hoop ik dat ik goed slaap en niet te veel ga liggen piekeren, want alles komt gewoon goed, teminste daar ga ik wel van uit.

Vrouwtje was Rontu vandaag iedere keer kwijt.
Die kleine was alleen van de partij als er bezoek was of als er een kastje open ging (stel je voor dat er snoepjes uit gedeeld worden), de deugniet!

Voor de rest was ze heel de dag boven te vinden en nu eens niet op het grote mensenbed maar op zolder en dan voor de deur naar het dakterras.
Volgens mij probeerde ze duidelijk te maken dat ze eigenlijk wel in de hangmat wilde liggen.
Maar vrouwtje heeft daar niet in toe gestemt, want ze vind het ook wel eens leuk dat Rontu en ik in de tuin rond lopen.

Ik ben heel de dag bij het vrouwtje geweest, want dat is toch ook wel gezellig en ik kreeg dan ook regelmatig een aai over mijn bol of een extra snoepje, want die zitten meestal wel in de broekzak van het vrouwtje en dat hoorde Rontu dus niet als zij boven op zolder was.

Verder gaat op het moment alles zo z’n gangetje, vrouwtje is al wel lang thuis en daar geniet ik nog even van.
Stel je voor dat ze binnekort weer moet gaan werken, dan zijn Rontu en ik ’s morgens weer alleen thuis en dan moeten we ons huisje in en dat is iets wat we nu bijna niet hoeven.
Maar deze week is dat nog niet het geval en weet je misschien gaan we morgen wel weer naar Duitsland toe, jippie lekker wandelen, wat is het lang geleden zeg dat ik daar geweest ben!
Doen jullie voor mij pootjes draaien in de hoop dat baasje en vrouwtje besluiten om morgen de spullen te pakken en een uurtje of drie en half met Rontu en mij in de auto gaan zitten?
Ik ga nu al vast beginnen met pootjes draaien.

Ik mocht alleen mee naar het bos, normaal doet vrouwtje dit niet, maar vandaag is toch niets normaal dus zoals ik gisteren al had verteld ben ik met het vrouwtje en Chantal naar het bos gegaan.
Rontu die moest lekker thuis blijven, want een loops hondje kan je toch niet los laten in het bos, dus al was ze mee gegaan voor haar was er toch niks aan geweest.

Ik liet zien dat hondjes ook goed kunnen luisteren.
Ik ging namelijk netsjes zitten toen het vrouwtje het vroeg en bleef zitten toen ze mijn riem af deed tot ik het comando “vrij” kreeg maar toen was ik ook echt weg.
Tot vrouwtje haar fluit pakte en er op floot en ja hoor, daar was ik weer en Chantal vond dit geweldig.
Zo hebben we daar een hele poos door het bos gelopen, ik heb ook nog hele hoge sprongen gemaakt over een omver gevallen boom.

En ik heb nog wat gedaan, zien jullie me genieten?
Ze hebben daar ook nog een soort rioolbuizen liggen en ik vind het altijd erg leuk om daar door heen te rennen, vandaag heb ik dat dus ook gedaan.

Had je Chantal moeten zien kijken, ze dacht dat vrouwtje wel erg boos zou worden op mijn vuile pootjes.Maar nee dat was niet zo, want vrouwtje weet dat dat vuil er vanzelf weer af gaat.

Chantal vond het geweldig, vrouwtje vond het gezellig en ik vond het super om weer eens alleen in het bos te zijn, dus Chatal als je eens zin hebt in een wandeling met èèn hond in het bos kies dan mij in plaats van Rontu.

Toen we weer thuis waren hebben we allemaal wat gegeten en daarna zijn het vrouwtje en Chantal Rontu ook nog even gaan uitlaten, maar die heeft het niet zo leuk gehad als ik, het gewone rondje voor een loops hondje.

Lekker uitslapen dat is wat Rontu en ik vanmorgen gedaan hebben.
Baasje was bij een verhuis aan het helpen en vrouwtje was met een boek terug het bed in gekropen (ze kon niet helpen verhuizen omdat ze rustig aan moest doen omdat ze morgenmiddag voor een onderzoekje naar het ziekenhuis moet).
Als baasje een beetje op tijd thuis was geweest was het de bedoeling dat we naar de Kampioenschapsclubmatch van onze rasvereniging zouden gaan om daar weer een hele hoop bekende te zien, maar nee dus dat ging niet door (waarschijnlijk omdat vrouwtje niet geholpen heeft met de verhuis).

Maar omdat het al weer een tijdje geleden was dat we bij opa en oma op bezoek geweest waren zijn we vanmiddag daar maar weer eens naar toe gegaan.
Om een uur of vier daar aangekomen en rond zeven uur pas weer naar huis dus, we hebben onze schade wel weer in gehaald.
Ik had daar trouwens een heel leuk plekje ontdekt, want Rontu die bleef me vervelen en dat was ik helemaal beu.
Dat plekje was onder een heel klein tafeltje waar ik eigenlijk helemaal niet onder paste, maar toch lukte me dat, als ik maar van Rontu af was.

Ook heb ik opa veel sterkte gewenst toen ik weg ging, hij moet morgen ook naar het ziekenhuis, maar dan voor een operatie aan een van zijn ogen (als dat maar goed gaat?).
Een ding is zeker ik ga morgen wanneer ik tijd heb maar weer pootjes draaien in de hoop dat alles goed komt met opa en het vrouwtje.

Maar voordat het vrouwtje morgen weg gaat gaat ze eerst met mij (Rontu mag nog niet mee vanwege haar loopsheid) naar het bos, Chantal gaat ook mee en dat is wel fijn voor het vrouwtje, dan wordt ze vast niet al te zenuwachtig voor de operatie van opa en haar eigen onderzoekje.

Een tijdje geleden riep het vrouwtje een hele poos; je krijgt wat je verdiend.
Dat snapte wij toen niet, maar een ding was zeker wij waren op vakantie en het was super weer.
Nu roept vrouwtje weer; je krijgt wat je verdiend, het weer is weer super, ook het vrouwtje hoeft al heel de week niet te werken en voor degene die het willen weten (in verband het met het weer) volgende week is ze ook thuis dus is het ook mooi weer.

Dus wat wij vanmiddag hebben gedaan hoef je niet te raden, kijk maar naar de foto.

We hebben weer goed van het super weer genoten, lekker schommelend in de hangmat.Vrouwtje heeft ook nog gezellig bij ons in de hangmat gelegen, maar dan met een boek in haar hand.

Verder hebben we ook nog met onze mensenvriendinntjes en mensenvriendjes gespeeld.
Ook hun krijgen het mee dat er misschien binnenkort puppy’s komen.
Toen we vanmiddag is er dan ook wel even erg gelachen, een mensenvriendje ging bij mij (Rontu) aan mijn buikje luisteren en zei; ik denk dat er poesjes uit gaan komen.
Al de papa’s, mama’s, het baasje en het vrouwtje moesten daarom lachen, maar ik (Rontu) vond het op dat moment niet zo leuk hoor, uit een hondje kunnen toch geen poesjes komen.
Maar toen heeft vrouwtje me uit gelegd dat dat mensenvriendje het nog niet helemaal snapt en dat zijn moeder hem wel verteld dat er puppy’s uit een hondje komen.

Dat ik netjes aan tafel kan zitten zonder aan het eten te komen wisten het baasje en vrouwtje wel , maar dat het bij Rontu ook zo zou zijn dat haden ze niet verwacht.
Maar vanavond onder het eten heeft Rontu bewezen dat ze het ook kan, kijk maar.

Maar ik denk dat het puur geluk is geweest dat het bord van vrouwtje niet leeg was voor dat zij weer aan tafel zat.Het eten was namelijk nog zo warm (de damp kwam er nog vanaf) dat Rontu bang was om haar mondje te verbranden en dus maar wachte en wachte en wachte tot het genoeg afgekoeld zou zijn om op te eten.En toen kwam vrouwtje al weer terug dus de volgende keer moet Rontu toch wat sneller zijn om kans te maken op een lekker maaltje wat eigenlijk voor baasje of vrouwtje bedoeld zou zijn.

Ik heb vanmiddag de afspraak gemaakt om zaterdag om acht uur ’s morgens bij Rontu bloed te laten prikken.
Hier bij gaan ze kijken hoeveel progesteron (een hormoon) ze in haar bloed heeft waaraan ze kunnen zien of ze klaar is voor de dekking.
Waarschijnlijk is dit zaterdag nog niet en moeten we maandag weer naar Sleeuwijk om bloed te laten prikken.
Maar op het moment dat de waarde van het progesteron hoog genoeg is moeten we naar Ilone toe om haar te laten dekken door dat mooie reutje Miyagi.

Trouwens, langs deze weg wil Ilone bedanken voor alle goede raad die ze me geeft.
Al heb je de cursus KK1 gedaan, je komt bij het eertse nestje nog voor de nodige verassingen te staan en dan is het erg fijn dat je bij je eigen fokker terecht kan.

Vanavond hebben we weer een afspraakje met een boel vrouwen, het gaat weer een gezellige boel worden, ja ja, de welbekende vrouwenavond waar baasje vanavond ook deel aan neemt.

Toen het vrouwtje vandaag thuis kwam stond er een boodschap op het antwoordapparaat en die luide:
Het uitstrijkje van Rontu is goed verlopen, er is een geringe groei van bacterieën maar het hoeft niet behandeld te worden.
Dierenarts te Sleeuwijk.
Vrouwtje helemaal gelukkig na dit telefoontje, geen gevechten met pilletjes deze week en er kan nu een afspraak gemaakt worden om bloed te laten prikken om te kijken wanneer de beste dag is om Rontu te laten dekken.

Nou genoeg over Rontu, op naar school.
Vanavond mochten we weer naar Herpen (vlakbij Oss) om naar school te gaan.
Het is helemaal geweldig verlopen, zowel bij Rontu in de klas (geen reuen achter haar kontje aan gehad) als bij mij.
Alleen was ik zo opgefokt door een uur te moeten wachten en al die blaffende honden uit mijn klas dat ik even een rondje op mijn eigen manier heb gelopen.
Zo’n rondje houdt in dat baasje wel met mij van start gaat maar dat ik na twee hindernissen even mijn eigen plan trek, een paar hindernissen neem en als ik me weer kan beheersen ga ik weer naar het baasje en dan maken we het parcours gewoon af zoals het hoort.
Nadat alle baasjes en vrouwtje weer alles hadden opgeruimd zijn we weer in de auto gestapt om naar huis te rijden.

Nog een kleine wandeling en wat drinken en nu moeten Rontu en ik naar onze kamer om te gaan slapen, weltrusten!