Ik moet van hat vrouwtje sorry zeggen, ze was gisteren zo moe dat ze al om half acht in bed lag en daarom dan ook geen zin had om nog te gaan schrijven op de web-log.
Aangezien we zelf nog niet kunnen computeren (vrouwtje tikt altijd onze verhaaltjes die wij tegen haar vertellen) konden wij ook geen berichtje achterlaten.
Ach, eigenlijk is er gisteren ook niks speciaals gebeurd hoor, dus jullie missen niks.

Vandaag moest ik op een gegeven moment voor straf mijn huisje in, ik was stout zei het vrouwtje, ik snap er niks van!

Vrouwtje had wat gedronken (melk met een smaakje en allemaal graantjes erin en ze had haar beker op tafel gezet) en was daarna naar boven gegaan.
Nou vond ik dat spul zo lekker ruiken dat ik op tafel gesprongen ben en heb die beker helemaal leeg gemaakt (er zat nog wat op de bodem en aan de zijkant), alleen was de beker een beetje omgevallen en dat heeft het vrouwtje gezien.
Keiko doet zoiets niet; zei ze en daarom moest ik mijn huisje in, flauw toch, het vrouwtje heeft het niet gezien en toch krijg ik de schuld.

Nou heeft ze later kunnen aan tonen dat ik het was, mijn neus past wel goed in die beker en die van Keiko maar voor de helft en aangezien dat de beker wel erg schoon was moest ik het gedaan hebben en natuurlijk had het vrouwtje gelijk.Dat ik dus voor straf in mijn huisje heb gezeten was mijn eigen schuld maar toch vond ik het niet leuk, ik moest er zelf in gaan en mocht er niet meer uit (het deurtje stond wel open hoor)komen tot ze weer riep om bij haar te komen.Een keertje ben ik de mist in gegaan, toen was ik er te vroeg uit gekomen en moest ik weer terug en duurde het nog langer.De volgende keer (dat spul in die beker was zo lekker, er komt vast nog een keer dat ik zo’n beker kan schoonmaken) blijf ik maar gelijk in mijn huisje, dan word ik namelijk niet nog een keer terug gestuurd.

Verder was de dag wel leuk hoor, lekker spelen met Keiko en ook geslapen als een os.

We waren van avond weer eens met z’n viertjes op stap gegaan, naar de showtraining wel te verstaan.
Het leek weer een Shiba reunie, zou dat komen omdat Ilone (onze fokker) daar soms les geeft en ook mee loopt.
Vrouwtje ging eerst met mij lopen en daarna ging ze Keiko halen om met haar te lopen, toen zei Ilone dat het vrouwtje ook kon koppel lopen, dus zo gezegd zo gedaan.
Nou hebben jullie zoiets, wat is koppel lopen, nou hier de uitleg;dan loop je een show met niet een hond maar twee hondjes die erg op elkaar lijken en bij elkaar passen.
Nou ging het voor de eerste keer erg goed en zodoende waren al de mensen die er waren erg trots op ons en ook op het vrouwtje, want ook voor haar is het heel anders om met twee hondjes een show te lopen.

Vanmorgen nam ik op een rare manier afscheid, ik had opeens haast om naar school te gaan, sorry daarvoor.

Hier een paar kiekjes om te laten zien aan een paar mensen dat ik heel goed op kan letten, als baasje of vrouwtje maar duidelijk laten zien wat ze willen.

Zoals baasje nu staat (met z’n handen voor de borst) moet ik hem strak aankijken en zoals jullie zien doe ik dat dan ook maar, misschien krijg ik dan wel een snoepje en ja hoor, dat is gelukt.

Ook was er een oefening dat wij hondjes bij het baasje moesten komen op bevel, maar nu stonden alle andere hindjes uit de klas er in een rij omheen en er lag ook een grote knuffelbeer in de weg en die mochten we eigenlijk niet mee nemen of aanraken.
Jullie raden het al, ook dat ging goed.
Baasje vond dat die oefening nog moeilijker kon en ik moest gaan liggen (in die rij waar de andere hondjes stonden) en hij liep gewoon weg en ik moest blijven liggen.
Dat was super moeilijk; ik lag daar los met een knuffelbeer in de buurt en dan was er ook nog een andere hond die naar zijn baasje moest gaan, maar ach ook dat ging goed.

Keiko was er ook bij en stond vol bewondering naar mij te kijken en toen ik uit de klas kwam kreeg ik ook gelijk een kroel van haar omdat ik het zo goed gedaan had.Thuis gekomen kregen we na onze uitlaat ronde eerst eten en daarna een kluif, maar omdat ik zo goed mijn best had gedaan kreeg ik de grootste en daar ben ik nu net mee klaar, hij was trouwens erg lekkker.

Nu is mijn buikje vol, ben ik mijn energie kwijt en de web-log is bij gewerkt, dan doe ik nu iedereen de groeten en tot morgen!
O,ja, opa en oma veel plezier de komende dagen daar in Zeeland en geniet er van, een knuffel en een poot van mij en Keiko.

Ik heb vanmorgen het vrouwtje en het baasje voor de gek gehouden, ik zat namelijk te piepen in mijn huisje en liet ze denken dat ik op straat moest (werkte van de week ook).
Vrouwtje reageerde al niet meteen en waarschijnlijk hoorde zij toch een ander piepje (of noemen ze dat moeder instinkt) dan van de week.
Maar ik bleef natuurlijk wel doen of ik echt moest en zodoende liepen we even later toch buiten, vrouwtje had Keiko ook maar gelijk meegenomen en er een gewone wandeling van gemaakt het was tenslotte ook al half acht en dat is ook al uitslapen voor ons.
En weet je vrouwtje had wel gelijk ik hoefde niet echt dus zei ze dat ze er de volgende keer niet meer intrapt, maar als ik dan toch echt moet moet ik het in mijn huisje doen en heeft zij ook weer extra schoonmaak werk.
Ik ben toen toch maar naar het vrouwtje gegaan en heb gezegd dat ik niet zal doen en haar een kroel gegeven.

Oeps ik moet stoppen, ik moet namelijk zo naar school en moet ook nog eten en mijn spulletjes pakken.
Tot straks!

Het is nu een paar uurtjes later en nog steeds ben ik niet helemaal opgeknapt, maar het gaat al wel de goede kant weer op.
Ik loop af en toe Keiko al weer te pesten en hoef ook al niet meer zo hard te rennen als ik naar buiten moet.

Alleen heeft het vrouwtje volgens mij binnen een paar uurtjes geen stem meer, die is namelijk weer steeds verder aan het verdwijnen (net als een tijdje geleden, hopelijk heb ik har niet ziek gemaakt, we zullen morgen zien!).

Omdat wij dus allebei niet honderd procent zijn (kwa gezondheid dan) gaat het baasje vanavond met Keiko naar school en hebben wij lekker het rijk alleen thuis en dan zal het wel met elkaar kroellen worden en daar genietten we dan ook altijd erg van.
En waarschijnlijk kruipen we alletwee vroeg in ons bedje, vrouwtje moet namelijk morgen ook weer gaan werken, eindelijk is ook haar vakantie voorbij.

Gisteren waren het baasje en vrouwtje weer eens veel te laat thuis, dat gebeurd de laatste tijd nog al eens hoor!Dus hier het berichtje over de logeerpartij bij opa en oma.

De nacht is goed gegaan, Keiko en ik hebben lekker met z’n tweetjes in de tent geslapen (ik lag er ’s avonds al om 19.15 uur in).

Maar ’s morgens is er iets fout gegaan met mij waardoor oma haar lol op kon.
Ik was namelijk voor het eerst echt ziek (spuitpoep noemde ze het) en dat heeft de hele morgen en middag geduurd, alleen kwam er ’s middags ook nog overgeven bij.
Ik was echt een ziellig hondje, mijn buikje voelde zo raar en ik had zelfs geen zin in Keiko te pesten.
Baasje, vrouwtje, opa en oma weten niet hoe het is gekomen dat ik zo ziek was, misschien iets op straat gegeten (thuis dan, je weet wel, van die eikeltjes of appeltjes) of was het de angst dat baasje en vrouwtje niet meer terug zouden komen.

Gelukkig kwamen mijn baasje en vrouwtje ons weer wel ophalen, stel je voor dat ik oma en opa ook de hele nacht wakker zou houden.
Vannacht heb ik gewoon goed geslapen (vrouwtje wilde op de bank slapen voor mij maar dat hoefde niet hoor!) in mijn eigen huisje.
Maar nu is het nog niet helemaal over, ik moet nog steeds hard lopen om de bosjes te halen.
Ik hoop dat dit niet lang meer duurd anders moet ik morgen mee naar de dierendokter.

Ik hoop dat niet alle logeerpartijtjes zo gaan, want dan ga ik nooit meer uit logeren, dan komt de oppas maar aan huis.
Opa en oma; sorry voor het ongemak, de volgende keer beter!

Vanmorgen moest ik weer in de auto van het baasje mee en het vrouwtje zat achter het stuur, we gingen op weg naar mijn school.
Daar aangekomen was het vrouwtje helemaal blij, ik had niet overgegeven in de auto en dat was voor het eerst in deze auto (zou ik er overheen zijn?).

Het vrouwtje was al heel lang niet met mij naar school geweest (werken en werken) dus was het weer erg wennen voor haar, maar ook voor mij want dit was de eerste keer dat ik vakantie had gehad en misschien was ik alles wel vergeten.
Maar niets was minder waar, het leek wel of de andere hondjes niets meer hadden bijgeleerd en ik moest nog steeds alles voor doen, raar toch als je er zo lang uit hebt gelegen.

Nu is het vrouwtje weer vanallerlei spulletjes aan het verzamelen, want wij gaan een nachtje bij opa en oma logeren, het baasje en vrouwtje gaan namelijk zelf ook een nachtje ergens anders slapen.
Ik hoop dat ze veel plezier hebben en Keiko en ik worden bij opa en oma vast en zeker verwend, dus wij vermaken ons wel.

Toen straks wilde ik lekker bij Keiko in de stoel gaan liggen, maar ik moest haar helemaal aan de kant duwen.
Zo gezegt, zo gedaan, ik zette mijn voorpootjes gewoon schrap en schoof haar zo aan de kant en dat was noodzakelijk anders kon ik mijn achterwerk niet in de stoel parkeren.
Ik ga met groeien niet alleen meer de hoogte in maar ondertussen ook de breedte.
Toen ik mijn zelf een comfortabel plekje had bezorgd zijn we allebei een tukkie gaan doen, want van die kluif wegwerken waren we echt moe geworden.
Bij Keiko duurde het iets langer voordat zij de slaap had te pakken maar bij mij duurde dat geen drie tellen.

Toen wij wakker werden zat het vrouwtje weer met haar neus in een boek maar dit keer geen boek om te leren maar een gewoon boek met een mooi verhaal erin.
En mensen die ons vrouwtje kennen weten dan dat dat heel lang kan gaan duren, want het liefst leest ze zo’n boek gelijk uit.
Het baasje was dus ook de klos om ons uit te laten toen hij thuis kwam van zijn werk.
En wat voor een verhaal hij nu weer hoorde buiten; er was gisteren een hondje aangevallen door een los lopende hond en die mensen waarschuwde het baasje dan ook dat hij uit moest kijken met ons, lief van die mensen om dat even te vertellen zodat wij op het ergste geval zijn voorbereid.
Ik blijf dus de komende tijd maar achter Keiko lopen in de hoop dat zij mij zal beschermen als we die hond tegen komen, zij is bijna alle honden de baas dus hopelijk weet zij met die hond dan ook raad, in ieder geval zo dat hij ons niets kan doen.

Gisteren avond kregen de hondjes het op hun heupen.
Om 19.15 uur zat Keiko al in haar huisje, ze wilde naar bed.
Toch is ze er even later weer uit gekomen, is toch veel gezelliger samen op de bank.
Na het laatste rondje buiten ging Keiko weer gelijk in haar huisje en toen ben ik er maar bij gekropen en foetsie Keiko haar huisje weer uit en lekker duffen op haar zak.
Baasje en vrouwtje gingen op een gegeven moment ook naar bed en Keiko werd gezegd dat ze nu toch echt haar huisje in moest, maar daar lag ik al in en ze wilde er dus niet bij.
Maar ja, het is haar huisje en ze kroop er dus toch bij in en wilde ik er niet meer uit.
Baasje en vrouwtje hebben alles geprobeerd maar niets lukte om ons ieder in ons eigen huisje te krijgen, dus al met al 2 Shiba’s in 1 huisje en een lange nacht te gaan.
We hebben elkaar weltrusten gewenst en zijn allemaal gaan slapen.
Het was zo gezellig samen in het huisje van Keiko, dat we het vanavond misschien weer wel doen, maar dan in mijn huisje en gaat Keiko logeren.

Voor mensen die mij kennen is het geen nieuws dat ik overal te vinden ben waar eten is, de andere mensen weten dat nu ook.

Ook al krijg ik niks van mijn baasje en vrouwtje toch ben ik er voor het geval ze misschien toch iets willen geven.
Een tijdje geleden was het Keiko die zo mooi aan tafel zat bij het eten, maar vandaag was ik het, en geloof het of niet ik ben overal van af gebleven.
Ik moet zeggen dat ik dat heel knap vind van mezelf.

Verder zijn we vandaag met de auto naar Seppe geweest (baasje was iets vergeten) en daar hebben we naar de vliegtuigjes gekeken waar baasje in vliegt, wat maken die dingen een lawaai zeg!
Keiko was er al een keertje geweest en die geloofde het wel, maar voor mij was het best spannend, al die grootte dingen die de lucht in gaan.
We hebben daar ook nog een stuk gewandeld en dat vond ik toch eigenlijk best leuk, je raakt snel gewend aan dat lawaai en die grootte dingen die ze kistjes noemen.

Verder hebben we in de tuin gespeeld (vrouwtje was weer eens bezig met de was, maar nu al zo vast voor de vakantie) en die ging dus iedere keer naar zolder, dus moesten we ons zelf vermaken.
En we hebben van het zonnetje genoten, hopelijk kan dat nog heel lang want die is toch best lekker warm.
Wat een knap stel zo he!

Ben ik samen met Keiko aan het spelen gaat ze ineens met de bal tussen haar poten liggen met een blik in haar ogen van “blijf er af jij”.
Wat moet je dan als kleinste?

Nou kan ik natuurlijk binnen gewoon een andere bal halen maar dat is toch de makkelijkste weg en daar houden Shiba’s niet van.

Dus dan maar proberen, eerst mooi zitten wachten en daarna maar rondjes lopen in de hoop dat Keiko een keertje niet goed oplet en dan in de aanval.
En ja hoor, dat laatste is gelukt, knap he, Keiko voor de gek houden!

Toen we op straat liepen was er voor mij weer iets nieuws, er vielen allemaal dingen uit de boom, het vrouwtje zei; het lijkt wel herfst.
Nou weet ik nog niet wat dat in houd, maar wat er uit de boom viel waren niet de blaadjes maar kleinen groene dingen met een hoedje erop en ik mog er geen in mijn mondje pakken om te proeven wat het wel was, kan iemand mij helpen?
En vallen ert in de herfst nog meer van die gekke dingen uit de bomen?
Ach, dat zie ik eigenlijk ook binnenkort wel, want vrouwtje zei dat het ooit weer herfst wordt.

Toen ons vrouwtje vandaag weer aan het werk was kwam er een meisje dat bij haar werkt (Evelien) met de mededeling dat het vrouwtje haar postvakje na moest kijken, nou zo gezegd zo gedaan.

Dat meisje was naar een eilandje bij Italie geweest en had daar een kaart gevonden die ze niet kon laten liggen.
Hier zien jullie waarom!
Ze moest gelijk aan ons denken en het klopt dit zijn Shiba’s, lief van haar vinden jullie ook niet!
Dus Evelien ook namens Remko, Keiko en mij bedankt voor de kaart.

Toen het baasje vandaag zijn post op de computer op haalde was er ook weer leuk nieuws.Ik heb er twee half zusjes en twee half broertjes bij.

Nikko had vannacht Ilone wakker gehouden en vond dit een leuk moment om puppy’s te krijgen.
Er was een verrassing bij en dat was dat zwarte puppy (Ilone had er wel erg op gehoopt hoor), ze noemen dat een “black and tan” Shiba en die komen niet veel voor (ons ras zelfs al niet, dus dit is echt best bijzonder).
Nikko gefeliciteerd met je babby’s en zorg er goed voor zoals alle teefjes bij jullie in huis doen, en het baasje en vrouwtje komen snel kijken.

De stand van zaken omtrend mijn tandjes is; 5 er uit, 1 los en 4 nieuwe.
Al met al gaat het dus voorspoedig met het wisselen van mijn puppy tandjes.
Volgens het vrouwtje wordt het nog wel eens wat met mij.

Ik heb op het moment alleen wat moeite met kluiven en lig dus ook heel de tijd naar Keiko te kijken of die met mij van kluif wil ruilen.Zij is namelijk veel sneller met dat ding sappiger te krijgen dan ik en met dat tandjes probleem is dat toch wel erg gemakkelijk als dat voor je gedaan word.

Verder hebbebn we nu allebei vakantie van school.
Ik had een zaterdag al vakantie en keiko heeft maandag ook vakantie gekregen (ook was mijn juf toen jarig).
Onze leraar en juf zijn weer naar Zwitserland maar nu niet om te trainen maar gewoon op vakantie, en daarna gaan we zelf weg.
Keiko moet 13 september weer naar school en ik pas de 18de weer.
Dus ook wij gaan nu van onze rust genietten.

O nee, roept het vrouwtje jullie gaan wel gewoon je huiswerk doen.
Ach , nou ja, maar dan wel rustig aan hoor we mogen toch ook wel hondjeskwaad uithalen in onze vakantie en hoeven toch niet altijd te leren.

Vandaag was het weer erg warm en ons baasje en vrouwtje hadden een watermeloen helemaal aan stukjes gesneden, met de bedoeling dit als dorst lesser te gebruiken.

Nou moetten wij hondjes met dit weer ook extra drinken, dus dachten wij dat vinden wij ook wel een goede dorst lesser.
Hier zitten we dan ook netjes op een rijtje met een blik in ons ogen van zijn wij nu niet erg lief en wij hebben ook dorst hoor.

Wie van ons zou dit stukje op de vork hebben mogen opeten?
Baasje, Keiko of toch ik.
Het ging bij baasje in zijn mond maar ook wij hebben er een paar stukjes van gehad hoor, hadden wij mazzel.
Want bij ons geld namelijk de regel hondjes eten honden dingen en baasje en vrouwtje mensen dingen, maar ach dit kon geen kwaad en de volgende keer hebben we weer gewoon pech!

Hebben jullie hat vandaag ook zo warm gehad?
Nou, ik wel hoor!

Ik ben maar af en toe buiten geweest, maar als ik daar was vluchtte ik ook weer snel naar binnen.

Nou zag ik Keiko ook heel de tijd niet (die lag heel de dag onder de bank te slapen), want die had een koel plekje gevonden en maakte zich zelf niet druk, dus heb ik dat ook maar gedaan.
Alleen paste ik er niet bij onder die bank (of wilde Keiko dat gewoon niet, iedere keer gromde ze naar mij, met zijn tweetjes onder die bank zal wel te warm zijn geweest), dus zocht ik maar verder naar een koele plek.

Ik had hem gevonden; gewoon midden in de pad, met alle deuren en ramen open gaf dat daar een koel briesje door mijn haren.
Allen wist ik na een tijdje niet meer hoe ik moest gaan liggen, en heb ik dus allerlei vreemde houdingen aan genomen.
Hier was ik voor “wokkel”aan het oefenen (met de paprika smaak dan wel, vanwege mijn rode kleurtje)