Vanmorgen (vannacht dus) mocht ik van het vrouwtje een keertje vrij blijven rond lopen toen ze naar haar werk ging.
Ze zag me zo lekker liggen slapen op de bank dat ze het over haar hart kon krijgen om mij weer in mijn huisje te doen.

De eerste paar uurtjes heb ik dan ook nog lekker liggen uitslapen, maar rond de klok van half acht vond ik het genoeg.
Ik ben Keiko wakker gaan maken en daarna zijn we samen een krant gaan lezen.
Eerlijk gezegd ben ik begoinnen en is Keiko mee gaan doen, want die dacht wat zij kan kan ik ook.

Toen baasje beneden iets hoorde dacht hij al volgens mij lopen alletwee de hondjes vrij rond.
We waren namelijk ook kerstliedjes aan het zingen, ok, aan het oefenen dan en daar was hij wakker van geworden.
Beneden aangekomen vond hij wel een hele raren laag sneeuw in huis, dat was namelijk de krant die wij hadden gelezen.
Opruimen dat is waar hij gelijk aan dacht en hij kon het dus niet meer op de foto zetten.

Ik mag voorlopig weer niet meer vrij rond lopen als vrouwtje naar haar werk gaat en ze weet dat baasje nog een paar uur in zijn bed blijft liggen, maar als hij er snel uit moet mag ik het nog een keer proberen.

Vanavond zaten het baasje en het vrouwtje te eten en om te zeggen het was volgens mij een echte kerstmaaltijd en ook een echte kerstsfeer.
Overal kaarsjes en alleen de kerstverlichting en op tafel stond iets waar alleen maar botjes van over bleven.
Toen het vlees er nog omheen zat leek het wel op een konijnenpootje, teminste zoiets hoop ik nog wel eens tegen te komen als ik in het bos ag wandelen, hopelijk kan ik dan ook zo lekker smullen.

Nu ga ik naar mij huisje toe om te slapen en aangezien het morgen kerst is (dit zeggen ze teminste) wens ik iedereen woef, woef, waf waf toe.

Gisteren had ik even verteld dat het ’s avonds spannend ging worden.
Ik had namelijk mijn eerste behendigheidswedstrijd, alleen was het niet helemaal een echte maar hij was bij ons op de hondenschool georganiseerd.
Er zijn twee klassen die dat doen, beginners en het wedstrijdteam en in die laatste klas zit ik.

We leerde gisteren dan ook hoe het op een echte wedstrijd er aan toe gaat en welke regels er dan allemaal zijn.
Nou de enigste die foutjes maakte was het baasje, waardoor ik het fout deed.

Bij de eerste race raakte hij de weg kwijt bij een groepje hoogtesprongen, waardoor ik de tijd had om op me gemak de slurf te gaan onderzoeken (derde plaats).
Bij de tweede race nam ik een hoogtesprong niet en baasje haalde mij langst de verkeerde kant terug, zodat ik die hoogte sprong twee keer deed ( derde plaats).
Bij de derde race was het geen vast parcours die je moest afleggen, je moest gewoon veel punten scoren.
Baasje had al een heel plan uitgedacht om te lopen zodat we veel punten bij elkaar sprokkelde, maar dat vond ik niet zo’n leuke route zodat ik maar een eigen route verzonnen had (ik nu was wel tweede hoor).

Na afloop werd er aan mij gevraagd wat ik gegeten had (ze dachten veel pepers), ik was namelijk zo snel en dat hadden ze nog nooit van mij gezien.
Zelfs de paaltje gingen snel!
We zullen maar zeggen dat ik het heel leuk vond om een wedstrijdje er van te maken en ik heb dan ook tegen de leraar gezegd dat hij dit gerust ieder maand mag doen, dus drie keer les en dan een wedstrijd.
Bij de prijs uitreiking kregen we allemaal een cetrificaat en zien jullie wie er op de vijfde foto staat?
Ik zelf met het vrouwtje en dan wel in actie hoor.

Gisteren avond ben ik met het vrouwtje voor de laatste keer naar ringtraining geweest.
Nou denken jullie natuurlijk gelijk is dat hondje dan zo knap dat ze niet meer hoeft te oefenen, maar niets is minder waar.

De ringtraining is helemaal gestopt, er waren veel te weinig mensen met hondjes die nog kwamen en waarschijnlijk is de trap de grote boosdoener (erg grote honden kun je beter geen trap laten lopen en ze tillen is ook geen doen).
De laatste tijd waren er eigenlijk alleen nog maar Shiba hondjes en een Barzoi (een windhond), dus toen is er besloten om te stoppen met de ringtraining.

We gaan nu zoeken waar we over een tijdje terecht kunnen en dan het liefst ook met ons eigen klubje van de Shiba hondjes.

Vandaag hebben we een grote buurt gehad en dat wil zeggen we zijn super goed geborsteld en onze nageltje zijn ook weel kort gewiekt.
Je zou dus zeggen die zijn klaar voor de kerst, maar nee hoor, aangezien we al onze haartje weg gaan gooien is het vrouwtje de komende tijd vaker bezig met ons te borstelen dan dat ze normaal doet.

Dit is een foto van toen ik nog heel klein was en waar er goed te zien is hoeveel haartjes ( hier die van Keiko) de Shiba kan verliezen en dit dan niet een keer maar een paar weken achter elkaar.
Dus vrouwtje veel plezier de komende weken als je mij en Keiko aan het borstelen bent.

Verder was onze dag normaal, na de grote buurt lekker slapen en af en toe een potje stoeien.

Ik weet sinds nu wat Sinterklaas in houd, een leuk em rommelig samen zijn met een boel mensen.Waarbij veel cadeautjes en rijmpjes bij horen en het snoepen niet te vergeten.Ons mensenneefje was er ook weer bij, maar voor hem maakte het helemaal niks uit, hij lag gewoon een beetje te jammeren van de zenuwen.

Eerst hebben de mensen gegeten en daarna Mauro en toen begon het.

Keiko en ik hadden het reuze druk.Keiko deed het in het begin voor maar na een minuut wist ik ook wat ik moest doen.Wij waren de levende papierversnipperaars.Al het papier werd onder tafel gegooid en als het te lang duurde dan ging keiko het gewoon al halen.Maar na een uur of drie cadeautjes uitpakken en Keiko en ik dus papier fijn maken waren we afgebrand en zijn dan ook maar een dutje gaan doen.We werden wel weer wakker als we onze naam hoorde en er dan een cadeautje open te maken viel.Ik ben erg verwend hoor, een paar hondenletters en een paar speeltjes heb ik gekregen, Keiko heeft dat ook hoor.We zijn dus wel lief geweest afgelopen jaar, anders hadden we vast niets gekregen.

Ook de uitslag van de poll is nu bekend, ik vind het supper leuk om volgend jaar weer Sinterklaas te vieren.

Baasje en vrouwtje en de rest hebben jammer genoeg al het papier al weer op geruimd, dus nu is het over met de pret.

Maar nu hoor ik Keiko weer over een boom in huis.
Ze zegt dat het vrouwtje hem morgen gaat op zetten, wat is dat nu weer?
Wanneer komt hier een einde aan?

Heel de dag hoor ik liedjes die gaan over Sinterklaas, Zwarte Piet, stoomboot en dat soort dingen.
Ook gaan ze over suikergoed en marsepein.
Dan schrik ik me eigen rot, wordt er heel hard gebonkt en ga ik bij de deur kijken is er niemand.
Hoe lang gaat dit nog duren?

Wat ook vreemd is normaal begrijp ik de liedjes niet (ze zijn meestal in het engels zegt het vrouwtje), maar deze liedjes begrijp ik allemaal.
Hoe veel van deze liedjes zijn er eigenlijk?
En waneer houdt dit nu eens op?

Wel moet ik zeggen dat die hondenletter erg lekker was.
Het was de letter H van hond.
Maar hoe kan die Sinterklaas of Zwarte Piet die nou bij ons binnen hebben gelegd, ik heb hem niet gezien of gehoord.

Keiko zegt dat het normaal is maar ik vind het nog steeds erg vreemd.
Ook zegt ze dat als Sinterklaas weer terug naar spanje is er een boom in huis geplaatst wordt.
Wat is dat dan weer en gebeuren er nog meer van die vreemde dingen?
Ik vind het allemaal maar erg raar, de eerste maanden dat ik hier woonde gebeurde er allemaal niet van die rare dingen, waarom nu wel?

Vrouwtje heeft vandaag weer heel de dag met haar neus in een boek gezeten, ze noemde het een hondenencyclopedie.
Ze moet zaterdag al die honden kunnen herkennen en vertellen wat voor werk ze doen en in welke rasgroep ze thuis horen.
Vrouwtje succes, ik kan ze ook nog niet allemaal uit elkaar houden hoor.

Ja hoor, er is bezoek geweest vannacht.
Ik heb er helemaal niets gemerkt, hoe kan dat?
Zwarte Piet is dus langs geweest of misschien toch Sinterklaas zelf met zijn paard.

Maar er lagen vanmorgen bij de lege bakjes water (die waren trouwens ineens leeg zonder dat ik het paard heb horen drinken) 2 hondenletters en 2 cadeautjes en een brief.

In de brief stond dat de twee letters voor Keiko en mij waren, maar de cadeautjes voor onze mensenvriendinnetjes.
Die hebben namelijk vorige week hun schoen niet gezet in de Distelveld en Sinterklaas had toch een cadeautje voor hun.
Hij heeft het dus nu maar hier achtergelaten.
Wanneer je ze op komt halen besluit je zelf maar, we zien jullie wel verschijnen.

Aanstaande zaterdag is er de grote hondenshow die ze de Winner noemen.
Vrouwtje heeft mij en Keiko daar voor ingeschreven en dan moet er nog getraind worden
En vanavond ben ik dan ook met het vrouwtje alleen naar showtraining geweest.
Keiko mog niet mee omdat ze al een paar dagen niet helemaal lekker in haar vel zit.
Ik heb erg mijn best gedaan en als ik het zaterdag ook zo doe dan is het vrouwtje helemaal tevreden, dus ik ben er klaar voor.

Thuis gekomen hadden het vrouwtje en ik het idee dat het met Keiko al weer een stukje beter ging maar dat was eergisteren ook zo het geval.
‘S morgens eet ze dan wel gewoon maar ’s middags laat ze haar eten staan, hopelijk gaat het morgen weer een stuk beter met haar, want zo vind ik het niet leuk meer.

De Sinterklaaskoorts is bij mij nu echt in volle gang.

Ligt Keiko lekker te slapen, maak ik ze wakker meteen zoektocht naar een pepernoot.
Ik moest er een kuil voor graven van hier tot ginder, maar ik wist het zeker er lag een pepernoot onder Keiko verstopt.
Die is dan ook wakker geworden en keek me aan met een blik van waar ben jij nou mee bezig.
Nou, zei ik;Keiko er ligt een pepernoot onder je en die wil ik wel opeten, dus ga eens opzij.

Keiko die goede sul, stond bijna gelijk voor mij op en liet me in de waan van de pepernoot.
Ik wist het zeker er ligt een pepernoot, dus ik graven tot ik er bij neer viel, maar toch geen pepernoot op de zak.

Na een tijdje zei keiko;;er zijn hier in huis nog geen pepernoten en die komen dit jaar pas rond pakjesavond op tafel.
Dit alles komt door jou, want voorgaande jaren stond hier altijd al een schaal met snoep op tafel vanaf dat Sinterklaas in het land was, maar ja, ze hebben het idee dat jij alles op eet, klopt ook wel denk ik.
Aangezien er op die schaal ook altijd chocolade lettertjes liggen en dat puur vergif is voor ons, ja ook voor jou, komt er nu verlopig nog niks op tafel te staan.

Toen heb ik me er maar bij neer gelegd, met het idee dat ik op pakjesavond mijn schade wel in haal, dus vrouwtje koop maar genoeg pepernoten of vraag ze maar aan Sinterklaas, want ik ga dan veel op eten en als jullie dan ook nog wat willen moet je daar op voorbereid zijn.

Keiko en ik hebben trouwens besloten om zaterdagavond wat water te laten staan voor het paard van Sinterklaas en dat we voor de rest van de week erg lief zullen zijn, misschien krijgen we dan ook wat van Sint of Zwarte Piet, net als onze mensenvriendinnetjes Moise en Quinty.
Zij doen ook altijd nog een liedje zingen maar dat kunnen wij toch niet dus met dat water moeten ze maar tevreden zijn, vinden jullie ook niet.

Vanavond mag keiko weer naar school en blijf ik gezellig thuis bij het vrouwtje.
Ik vind het zo leuk ’s avonds, ze steekt overal kaarsjes aan maar ook net naast de zak waar ik altijd op lig en dan kan ik zo genieten van dat vlammetje. ik kan daar uren naar kijken.
Ja ja, ik ben voorzichtig, het is me al vaak genoeg verteld dat het gevaarlijk is en ik kom er dus maar niet aan.

Zit ik vandaag weer tv te kijken, zie ik daar weer die man die jullie Sinterklaas noemen op dat beeldscherm verschijnen.
Hij had het allemmal over het grote boek, maar wat is dat nou eigenlijk, een leesboek, een leerboek of een soort tv gids, wie helpt mij?
Ik zag dat hij er ook allemaal in zat te schrijven, maar vrouwtje of baasje zie ik dat nooit doen, raar hoor.

Keiko en ik gaan volgende week ook eens lief zijn voor het paard van Sinterklaas, vrouwtje zegt dat alle kindjes ook vaak aan het paard denken als ze hun schoen zetten.
Wij gaan nog overleggen wat we gaan doen, maar we hebben nog even de tijd.
Ik denk dat we wat water in onze drinkbak gaan laten staan als we naar bed gaan, misschien komt Sinterklaas of Zwarte Piet dan ook wel bij ons langs, we gaan maar pootjes draaien, in de hoop dat het ook echt gebeurd.

Vandaag was het vrouwtje pas erg laat thuis uit de stad (keiko en ik maar heel de tijd in ons huisje) en wat ze allemaal wel niet gekocht heeft, er kwamen wel zes tassen uit de auto.
Ze zegt dat als we nog even geduld hebben we het allemaal gaan zien, hoe lang moeten we nog geduld hebben?
Ach, ik ga nu maar slapen en we zien het allemaal wel, alleen vind ik wel dat er rare dingen gebeuren sinds die Sinterklaas in het land is en Keiko die zegt ook al niet waar het allemaal op slaat.

Weltrusten!

Het vrouwtje was vandaag met een huishoudelijk klusje bezig en dat klusje is voor haar een echte straf.
Toen kreeg ik een idee, als ik haar nou eens gezelschap ging houden en zodoende was ik even later boven.
Vrouwtje was met die saaie klus bezig en zelfs ik vond het super saai, even later lag ik dan ook te knikkebollen op het grote mensenbed.

Ik had er natuurlijk eerst met Keiko een potje geworsteld, daarna ook nog een super grote kuil op gegraven (ik kwam alleen niet ver met dat graven) en toen konden mijn oogjes dicht vallen.Ik moet eerlijk zeggen dat het vrouwtje vaker dat saaie klusje mag gaan doen, want ik vond het nou niet echt een straf daar op dat grote mensenbed.

Verder is nu ondertussen ook de polluitslag bekent, want ik ben nog steeds niet loops geworden.
Vrouwtje hoopt nu dat ik het niet ben als ze in Januari op vakantie is met het baasje, dan zitten er namelijk opa en oma mee (broekje aan, broekje weer uit en weer aan en uit).

Verder is er vandaag ook nog niet zulke leuke post gekomen.
In Emmen (Drenthe) is een Shiba hondje vermist (de chip van de hond heeft het nummer 528140000109587)
Het is een reutje met de zelfde kleur als Keiko en ik.
Hij is weg geglipt toen hij met de oppas weer thuis kwam van een rondje wandelen en de oppas wilde de deur open maken.
Als je ergens een Shiba hondje alleen ziet lopen of iemand met een Shiba hondje ziet die er eerder nog geen had, bel dan gerust de dierenambulance (schrijven naar onze web-log mag natuurlijk ook).
Verder wens ik de baasjes van dat Shiba hondje veel strekte en hopelijk komt hij weer snel terug thuis.

Ik ben vanmorgen naar school geweest en ik moest daar naar het baasje komen met de verleiding van beren in de bak (wij hebben les in een magnege).
Dat wil dus zeggen dat ik ergens moet gaan zitten en ik moet dan ook daar blijven tot mijn baasje me roept en er zaten vandaag een paar speelgoed beren op mijn pad waar ik van af moest blijven, natuurlijk is dat gelukt.
Alleen lag er ook ergens een snoepje en dat moest ik eens even gaan besnuffelen misschien was het wel lekker, nee hoor, ik heb het laten liggen, zoals het hoort.

Aangezien het regent vandaag is het baasje maar niet gaan vliegen met opa, dus dan zie ik ze ook niet vliegen om te landen.
Ik ben dan ook niet bij oma geweest, maar ik ben gewoon naar huis gegaan met het baasje en ben gaan slapen op de poef, school is vermoeiend hoor!
En nu ben ik weer wel goed uitgerust en ga zo meteen weer eens lekker Keiko pesten, krabben met mijn pootjes en heel schel lawaai maken, zodat ze vanzelf met mij gaat spelen en baasje en vrouwtje met de vingers in de oren zitten.

Rond de klok van vijf ga ik nog eens een rondje naat buiten en daarna weet ik het nog niet wat ik ga doen, maar ik zal me best vermaken.
Morgen gaan we waarschijnlijk weer naar het sledehondenrennen kijken, hopelijk zijn we dan wel op tijd om nog wat te zien en vergeten baasje en vrouwtje het fototoestel niet.

Het is de laatste dagen niet leuk meer, vrouwtje heeft nergens meer tijd voor.
Gisteren ook al geen stukje geschreven op de web-log en vandaag speelt ze ook al niet met mij.
Hoe dat komt, nou ze zit de hele dag met haar neus in de boeken om te leren voor het examen kk1 dat vandaag precies over een maand plaats vind.

Is ze niet aan het leren dan moet ik luisteren en gaat ze samen met mij huiswerk oefenen voor school.
Zaterdag moet ik namelijk een dummy goed vast kunnen houden.
En dat wil zeggen in het midden en niet zoals ik doe aan het puntje (als ik hem terug breng naar het vrouwtje heb ik hem wel goed vast , maar als ik hem aangeboden krijg dan gaat het fout).

Ach op zich is het niet zo erg hoor dat ze Keiko en mij een beetje laat aanmodderen, vorige week hebben we genoeg leuke dingen gedaan en daar kunnen we wel even op teren.

Ik heb trouwens een nieuwe hobby, er staan bij ons in huis her en der een aantal denneappels als decoratie en als ze me nou met Keiko alleen beneden laten (ook niet in het huisje dus) dan ga ik daar eens mee spelen, en dan is het als ze terug beneden komen net een echt bos, je komt namelijk overal denneappel tegen (wel fijngemalen dan).
Ik pak het echt goed aan hoor, ik hou het namelijk iedere keer bij een denneappel, dan heb ik de volgende keer als ze me niet in mijn huisje stoppen ook nog wat om te doen.
Vanmorgen was het baasje me ook vergeten op te sluiten en ja hoor, het was weer een echt bos in de huiskamer, de volgende keer zal ik zeggen dat ze er een foto van moeten maken dan kunnen jullie zien hoe dat er dan uit ziet bij ons.
Ik ga nu plassen en p….n, dus tot morgen, woef woef!

Vandaag was er eerst iets raars, was ik al wakker stond de klok een uur achter.
Toen vrouwtje uit bed kwam zei ze dat dat normaal is en dat hier twee keer in een jaar de klok wordt verzet, in april en in oktober, zodoende dus.

Om een uur of acht met z’n alle de auto in en op naar Utrecht, maar naar de veemarkthallen in plaats van de jaarbeurs, mensen bedankt voor de waarschuwingen (gisteren hier op de web-log), maar we waren er zelf nog optijd achter gekomen.

Eerst was Keiko aan de beurt op de show en daarna ik.
Keiko ging op het laatst naar huis met het reserve punt maar nu alleen voor het internationale kampioensschap, dat was wel even ingewikkeld en ook niet voor iedereen te snappen dus zal ik het niet vertellen hoe het is gekomen, maar dat kwart puntje is ook binnen.

Na Keiko mocht ik in de ring en dat ging ook erg goed, die mevrouw die mij keurde vond mij een erg mooi hondje en ze zei dat ik nog mooier ging worden als ik groter was.
Ik mocht de ring uit met de mededeling dat ik later op de dag nog in de erering mocht lopen, zodoende liep ik er om een uur of drie, en er waren een heleboel mensen die mij deden aanmoedigen (mensen dank je wel daarvoor).

Daar was het zo afgelopen, maar een ding is zeker die meneer heeft mij niet goed bekeken (hij had de keus van de eerste selectie volgens mij al gemaakt voor dat iedereen in de ring was).
Al met al, het was een leuke belevenis en op naar de volgende show!

En nu zitten we bij opa en oma, opa was namelijk afgelopen donderdag jarig en hij vierde het vandaag.
Opa, alsnog gefeliciteerd met je verjaardag en op naar de volgende.

Loop ik gisteren niets vermoedend met mijn vrouwtje ons gebruikelijke avondrondje, hoor ik heel vreemds in de struiken.
Ga ik kijken wat het is, krijg ik een waarschuwing van het vrouwtje.
Die waarschuwing luide; ga er maar niet naar toe, want dat gaat pieken aan je neus.

Nou moet je zoiets tegen mij niet zeggen, want juist dan ga ik nog eens kijken en zie ik daar een heel lief beestje in de struiken zitten.
Maar toch heb ik maar naar het vrouwtje geluisterd, er staken allemaal stekels uit dat lieve beestje, vrouwtje noemde het trouwens een egel.
Die egel zat daar gewoon op zijn gemakje langs de rand van de struiken te wachten tot ik er langs kwam en wilde volgens mij met mij spelen, misschien zit hij er vanavond wel weer en dan ga ik toch proberen om met hem te spelen, lijkt me leuk.

Verder hebben we vandaag rustig aan gedaan en dus lekker geslapen.
Vrouwtje heeft eind deze en begin volgende week vrij en dan gaan we vast allemaal leuke dingen doen, dus dan moeten we energie voor twee hebben.
Energie voor vier bedoel ik eigenlijk, want Keiko is er toch ook nog.

Ik heb vandaag vanalles gedaan, zodat ik op een gegeven moment niet meer wist wat ik moest gaan doen.
En toen ben ik maar eens goed gaan bedenken wat ik wel kon gaan doen.
Ik was tot de conclusie gekomen dat ik maar weer even ging slapen onm daarna Keiko weer te gaan pesten.

Nu is baasje weer met Keiko naar school, ik hoop binnenkort ook weer eens mee te mogen en dan hoopp ik ook dat ik even mee mag doen in haar klasje.
Dat springen en rennen over die hindernissen lijkt me super leuk, alleen heeft vrouwtje gezegd dat ik daar nog te jong voor ben.
En het is daarom niet goed is voor mijn botjes, die zijn nogsteeds noet volgroeid en dan moet je ze niet overbelasten.

We hebben weer post gekregen en daar zat een mooie foto bij van mijn neefje Umai, is het geen dotje?

Hij is geboren op 15augustus en is bij Leni en Roel gaan wonen, we zien hem dan ook regelmatig op de ringtraining en dat is dan ook heel gezellig (hij is ook zo’n kroelhond, net als ik).

Verder hebben ik en het vrouwtje wat huiswerk gedaan, ja hoor, het ging weer goed, af en blijf teminste, meer hebben we niet gedaan want zondag is een rustdag.

Vanavond gaan baasje en vrouwtje nog even naar Mauro kijken.
Leuk om eerst iets over je hondenneefje te vertellen en daarna over je mensenneefje.

Keiko en ik zijn ook heel benieuwd naar Mauro, maar wij mogen het ziekenhuis niet in en Mauro mag pas naar huis als hij goed doet eten.
Nou had ik daar in het begin ook last van, maar nu eet ik alles op wat ik tegenkom, dus het komt vast en zeker goed met Mauro.

We hebben een klein beetje huiswerk gedaan vandaag, ik begin nu ook te snappen wat er bedoeld word met “af en blijf”, het stelt eigenlijk niet veel voor, ik krijg een snoepje door lui te blijven liggen op verzoek(toch best nog wel moeilijk voor een hondje met mijn aard).

Vanavond zijn Keiko en ik weer alleen thuis.
Baasje hoeft maar even weg en zal ons dan ook straks uit laten voor we gaan slapen.
Vrouwtje is weer de hele avond gevlogen net als de komende negentien weken, ze gaat weer een cursus doen, KK2 deze keer.
Dit is het vervolg op de cursus KK1 die ze vorige winter heeft gevolgd.
Keiko zegt;ik ben toen twintig weken lang op maandag met baasje naar school geweest, vrouwtje had geen tijd.
Het examen van KK1 valt op 4 Decemer, vrouwtje hoopt dat er nu nog wat stof terug komt en dat het niet allemaal hocus pocus is.

Vrouwtje; weltrusten zovast voor vanavond als wij al lekker liggen te dromen en jij moet nog thuis komen.

Ik heb weer eens laten zien dat ik kan apporteren.
Ik heb het met het vrouwtje in de achtertuin geoefend en het ging weer als vanouds.
Het vrouwtje gooide de dummy weg of verstopte hem en ik ging hem dan halen.
Eenmaal gehaald of gevonden pakte ik hem op en bracht hem keurig naar het vrouwtje terug.

Nadat we klaar waren is het vrouwtje gaan leren voor haar KK1 cursus waarvan ze 4 december examen van mag doen.
Dus nu mogen we haar niet meer lastig vallen als ze met haar neus in de boeken die over honden en hondendingen gaan zit.

Het was weer tijd om een stuk speelgoed te slopen, weet je waarom?
Nou, onze speelgoedbak puult uit en speelgoed wordt pas weggegooid als het echt kapot is.

Nou heb ik even bij Keiko afgekeken hoe het moest en ben toen zelf aan de slag gegaan.Het resultaat een frisbee die helemaal aan gort getrokken was, leuk om te doen hoor!

Verder is het vrouwtje naar opa en oma geweest om te vragen of ik morgenavond weer daar mag logeren.
Ze moeten zondag al vroeg met Keiko naar een show in Zwolle en ik mag niet mee.
Het antwoord van oma was; ja hoor, maar breng wel dat huisje van haar mee, zodat we haar op kunnen sluiten, want ie kleine mag hier de boel niet vernielen.
Oma; dit vind ik geen leuk antwoord hoor, ik ben toch een heel lief en onschuldig Shiba hondje, kan ik er wat aan doen dat ik dingen van mijn moeder heb mee gekregen!

Overdag hebben we een vrij normale dag gehad.
Het baasje was thuis aan het werk dus mochten we heel de morgen gezellig bij hem op kantoor (de zolderkamer) doorbrengen.
Daarna hebben Keiko en ik even met Nancy gekroeld ze zei dat ik enorm gegroeid was.

Vanavond was het weer tijd voor de ringtraining.
Zoals jullie kunnen zien ging het weer goed, alleen ben ik een keertje ontsnapt uit het showlijntje en daarom moet er zondag op de show in Zwolle een nieuwe gekocht worden (2 voor het geval we binnenkort een koppelklas show lopen).
De volgende keer mag van het vrouwtje alleen Keiko of ik weer mee en zo gaan we dan alles afwisselen, dan Keiko, ik of samen.

Na de training zijn we ook nog over de kermis gelopen en inderdaad er zijn veel lichtjes en hele harde muziek, zoals vele mij verteld hebben.
Mij deed het eigenlijk niet zo veel, er lag op de grond veel lekkers wat mijn aandacht trok.

Over een paar weken gaan we weer naar de kermis maar dan de grote in Breda en hopelijk vind ik het daar weer leuk en licht er ook genoeg lekkers op straat (ik mag er eigenlijk niet aan komen hoor maar baasje en vrouwtje zien niet alles!).

Ik moet van hat vrouwtje sorry zeggen, ze was gisteren zo moe dat ze al om half acht in bed lag en daarom dan ook geen zin had om nog te gaan schrijven op de web-log.
Aangezien we zelf nog niet kunnen computeren (vrouwtje tikt altijd onze verhaaltjes die wij tegen haar vertellen) konden wij ook geen berichtje achterlaten.
Ach, eigenlijk is er gisteren ook niks speciaals gebeurd hoor, dus jullie missen niks.

Vandaag moest ik op een gegeven moment voor straf mijn huisje in, ik was stout zei het vrouwtje, ik snap er niks van!

Vrouwtje had wat gedronken (melk met een smaakje en allemaal graantjes erin en ze had haar beker op tafel gezet) en was daarna naar boven gegaan.
Nou vond ik dat spul zo lekker ruiken dat ik op tafel gesprongen ben en heb die beker helemaal leeg gemaakt (er zat nog wat op de bodem en aan de zijkant), alleen was de beker een beetje omgevallen en dat heeft het vrouwtje gezien.
Keiko doet zoiets niet; zei ze en daarom moest ik mijn huisje in, flauw toch, het vrouwtje heeft het niet gezien en toch krijg ik de schuld.

Nou heeft ze later kunnen aan tonen dat ik het was, mijn neus past wel goed in die beker en die van Keiko maar voor de helft en aangezien dat de beker wel erg schoon was moest ik het gedaan hebben en natuurlijk had het vrouwtje gelijk.Dat ik dus voor straf in mijn huisje heb gezeten was mijn eigen schuld maar toch vond ik het niet leuk, ik moest er zelf in gaan en mocht er niet meer uit (het deurtje stond wel open hoor)komen tot ze weer riep om bij haar te komen.Een keertje ben ik de mist in gegaan, toen was ik er te vroeg uit gekomen en moest ik weer terug en duurde het nog langer.De volgende keer (dat spul in die beker was zo lekker, er komt vast nog een keer dat ik zo’n beker kan schoonmaken) blijf ik maar gelijk in mijn huisje, dan word ik namelijk niet nog een keer terug gestuurd.

Verder was de dag wel leuk hoor, lekker spelen met Keiko en ook geslapen als een os.

We waren van avond weer eens met z’n viertjes op stap gegaan, naar de showtraining wel te verstaan.
Het leek weer een Shiba reunie, zou dat komen omdat Ilone (onze fokker) daar soms les geeft en ook mee loopt.
Vrouwtje ging eerst met mij lopen en daarna ging ze Keiko halen om met haar te lopen, toen zei Ilone dat het vrouwtje ook kon koppel lopen, dus zo gezegd zo gedaan.
Nou hebben jullie zoiets, wat is koppel lopen, nou hier de uitleg;dan loop je een show met niet een hond maar twee hondjes die erg op elkaar lijken en bij elkaar passen.
Nou ging het voor de eerste keer erg goed en zodoende waren al de mensen die er waren erg trots op ons en ook op het vrouwtje, want ook voor haar is het heel anders om met twee hondjes een show te lopen.

Vanmorgen nam ik op een rare manier afscheid, ik had opeens haast om naar school te gaan, sorry daarvoor.

Hier een paar kiekjes om te laten zien aan een paar mensen dat ik heel goed op kan letten, als baasje of vrouwtje maar duidelijk laten zien wat ze willen.

Zoals baasje nu staat (met z’n handen voor de borst) moet ik hem strak aankijken en zoals jullie zien doe ik dat dan ook maar, misschien krijg ik dan wel een snoepje en ja hoor, dat is gelukt.

Ook was er een oefening dat wij hondjes bij het baasje moesten komen op bevel, maar nu stonden alle andere hindjes uit de klas er in een rij omheen en er lag ook een grote knuffelbeer in de weg en die mochten we eigenlijk niet mee nemen of aanraken.
Jullie raden het al, ook dat ging goed.
Baasje vond dat die oefening nog moeilijker kon en ik moest gaan liggen (in die rij waar de andere hondjes stonden) en hij liep gewoon weg en ik moest blijven liggen.
Dat was super moeilijk; ik lag daar los met een knuffelbeer in de buurt en dan was er ook nog een andere hond die naar zijn baasje moest gaan, maar ach ook dat ging goed.

Keiko was er ook bij en stond vol bewondering naar mij te kijken en toen ik uit de klas kwam kreeg ik ook gelijk een kroel van haar omdat ik het zo goed gedaan had.Thuis gekomen kregen we na onze uitlaat ronde eerst eten en daarna een kluif, maar omdat ik zo goed mijn best had gedaan kreeg ik de grootste en daar ben ik nu net mee klaar, hij was trouwens erg lekkker.

Nu is mijn buikje vol, ben ik mijn energie kwijt en de web-log is bij gewerkt, dan doe ik nu iedereen de groeten en tot morgen!
O,ja, opa en oma veel plezier de komende dagen daar in Zeeland en geniet er van, een knuffel en een poot van mij en Keiko.

Ik heb vanmorgen het vrouwtje en het baasje voor de gek gehouden, ik zat namelijk te piepen in mijn huisje en liet ze denken dat ik op straat moest (werkte van de week ook).
Vrouwtje reageerde al niet meteen en waarschijnlijk hoorde zij toch een ander piepje (of noemen ze dat moeder instinkt) dan van de week.
Maar ik bleef natuurlijk wel doen of ik echt moest en zodoende liepen we even later toch buiten, vrouwtje had Keiko ook maar gelijk meegenomen en er een gewone wandeling van gemaakt het was tenslotte ook al half acht en dat is ook al uitslapen voor ons.
En weet je vrouwtje had wel gelijk ik hoefde niet echt dus zei ze dat ze er de volgende keer niet meer intrapt, maar als ik dan toch echt moet moet ik het in mijn huisje doen en heeft zij ook weer extra schoonmaak werk.
Ik ben toen toch maar naar het vrouwtje gegaan en heb gezegd dat ik niet zal doen en haar een kroel gegeven.

Oeps ik moet stoppen, ik moet namelijk zo naar school en moet ook nog eten en mijn spulletjes pakken.
Tot straks!