Een handje helpen.

De hondjes kregen het vandaag weer op hun heupen en hadden zoiets van laten we het vrouwtje eens helpen.
Nou van de regen in de drup dan!

Ik moest nadat ze vijf minuten in de tuin waren geweest de hele tuin weer aanvegen en ook moest ik alle losse bladeren van de Hortensia op rapen.

Rontu stond met haar hele tong (dit is maar een klein stukje meer) buiten haar mond met de gedachten van; van dat tuinieren wordt je echt moe en krijg je dorst.En Keiko stond er op een afstandje bij met de gadachten van; ik heb niets gedaan hoor.Maar nou weet ik zelf wel wat ik gezien heb en dat is dat ze met zijn tweetjes schulig zijn, maar ach, het was ook wel leuk om te zien en dan grijp je niet altijd in, dan maar wat werk extra.

Eigenlijk moet ik niet zeuren, ze wilde alleen maar helpen om de tuin winterklaar te maken en met z’n drietjes zijn we sneller klaar.
En als dat klaar is kunnen we de komende week allemaal leuke dingen gaan doen (ik ben namelijk bijna een week vrij), dus eigenlijk zijn ze best slim.

4 gedachten over “Een handje helpen.

  1. Ik vind ze superslim. Gezelligheid gaat immers boven alles. Opruimen kan altijd nog. Het is natuurlijk voor Rontu haar eerste herfst, dus moet ze alles nog ontdekken. Zo sociaal als Keiko is, wil zij Rontu daar natuurlijk bij helpen. Lief toch? Geniet van elkaar met deze mooie dagen.

  2. Bofkonten nu is jullie vrouwtje vrij.
    Wat gaan jullie allemaal doen? πŸ˜€
    Ik zie het al, de blaadjeskoorts heeft bij jullie ook al toegeslagen. πŸ˜‰

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.