Heel de dag hoor ik liedjes die gaan over Sinterklaas, Zwarte Piet, stoomboot en dat soort dingen.
Ook gaan ze over suikergoed en marsepein.
Dan schrik ik me eigen rot, wordt er heel hard gebonkt en ga ik bij de deur kijken is er niemand.
Hoe lang gaat dit nog duren?
Wat ook vreemd is normaal begrijp ik de liedjes niet (ze zijn meestal in het engels zegt het vrouwtje), maar deze liedjes begrijp ik allemaal.
Hoe veel van deze liedjes zijn er eigenlijk?
En waneer houdt dit nu eens op?
Wel moet ik zeggen dat die hondenletter erg lekker was.
Het was de letter H van hond.
Maar hoe kan die Sinterklaas of Zwarte Piet die nou bij ons binnen hebben gelegd, ik heb hem niet gezien of gehoord.
Keiko zegt dat het normaal is maar ik vind het nog steeds erg vreemd.
Ook zegt ze dat als Sinterklaas weer terug naar spanje is er een boom in huis geplaatst wordt.
Wat is dat dan weer en gebeuren er nog meer van die vreemde dingen?
Ik vind het allemaal maar erg raar, de eerste maanden dat ik hier woonde gebeurde er allemaal niet van die rare dingen, waarom nu wel?
Vrouwtje heeft vandaag weer heel de dag met haar neus in een boek gezeten, ze noemde het een hondenencyclopedie.
Ze moet zaterdag al die honden kunnen herkennen en vertellen wat voor werk ze doen en in welke rasgroep ze thuis horen.
Vrouwtje succes, ik kan ze ook nog niet allemaal uit elkaar houden hoor.
Na een lange tijd hebben we vandaag weer eens geprobeerd om samen in de stoel van het vrouwtje te liggen.
Ja hoor, er is bezoek geweest vannacht.
Thuis gekomen was de straat helemaal donker (er brande geen enkele lantaarnpaal) dus wij zijn gelijk gaan wandelen, spannend hoor.
We hadden ook nog een
Vandaag ook weer gewoon werken en
De Sinterklaaskoorts is bij mij nu echt in volle gang.
Even later kwam er een andere Zwarte piet en die zei ook dat wij mooie hondjes waren en die gaf ons gewoon gelijk een pepernoot (lekker hoor), dus wij waren toch ook lieve hondjes, anders krijg je toch niks van Zwarte Piet en Sinterklaas.
Zit ik vandaag weer tv te kijken, zie ik daar weer die man die jullie Sinterklaas noemen op dat beeldscherm verschijnen.
Vandaag ben ik dan ook weer op zoek gemoeten naar een nieuwe bloempot, makkelijker gezegd dan gedaan, anderhalf uur zoeken in een winkel, eigenlijk had ik wel wat anders te doen, leren dus.Ik ben tevreden met deze bloempot, maar heb toch tegen de hondjes gezegd, als deze weer door jullie kapot gaat is het voor ieder van jullie twee weken geen school,Van dat schoolgeld moet ik dan weer een nieuwe bloempot kopen, dus je bent gewaarschuwd.
Maar toch weet ik nu wie die man is.
Hier ligt Keiko boomschors fijn te malen en hetzelfde doet Rontu met denneappels. Zoals je ziet kijkt die kleine goed hoe die oudste het doet en gaat op een moment dat ze niet in de gaten wordt gehouden dat soort streken zelf uitvoeren.
Nu moet ik zeggen dat dat manneke erg lekker rook (Zwitsal zeggen ze).Ook Rontu vond het leuk maar die weet nog niet goed dat ze haar pootjes niet moet gebruiken om te kroelen, ik ben wat dat betreft veel rustiger in het begroeten van mensen.Omdat Rontu en ik het zo goed deden kregen we een kluif, maar die liet ik liggen toen Mauro begon te huilen (het was etenstijd) en ging ik kijken of ik hem moest helpen of troosten.Rontu had toen ze die kluif had helemaal geen aandacht meer voor Mauro, erger nog, ze wilde ook niet mee op straat.
Ik hoop ook dat het morgen weer wat beter weer is, vandaag was het zo maar flut, dan kunnen we weer naar het bos of in de tuin spelen.
Ik had er natuurlijk eerst met Keiko een potje geworsteld, daarna ook nog een super grote kuil op gegraven (ik kwam alleen niet ver met dat graven) en toen konden mijn oogjes dicht vallen.Ik moet eerlijk zeggen dat het vrouwtje vaker dat saaie klusje mag gaan doen, want ik vond het nou niet echt een straf daar op dat grote mensenbed.
En zoals je ziet waren we er op tijd en niet zoals vorige keer, toen was de race al gelopen.Het is een mooi gezicht zoals die beesten voorbij komen rennen, met z’n tweetjes naast elkaar en met een hond of zes achter elkaar en dan de slee (nu een karretje natuurlijk)
Deze roedel is net klaar met hun race en zitten te wachten op hun eten, nou wat dat was willen wij niet weten, het zag er erg onsmakelijk uit en volgens ons lusten onze eigen hondjes er ook geen pap van (zal eigenlijk wel, honden eten heel andere dingen als ons).
Ook ik begin er ondertussen een beetje de balen van te krijgen, van die leerboeken dan, overal liggen ze, op de tafels en ook op de bank.
Is ze niet aan het leren dan moet ik luisteren en gaat ze samen met mij huiswerk oefenen voor school.
Waar dat verklap ik niet, dat zie je wel als je eens op bezoek komt.Vorige week waren de “posters” klaar en had ik de lijsten gekocht, maar vandaag heb ik ze pas opgehangen.