We passen nog steeds in de stoel.

Na een lange tijd hebben we vandaag weer eens geprobeerd om samen in de stoel van het vrouwtje te liggen.
En wat blijkt, we passen er nog maar net samen in.
Streker nog de volgende keer moeten we waarschijnlijk boven op elkaar gaan liggen.

Het vrouwtje heeft weer heel de dag met haar neus in de boeken gezeten, ze denkt dat de stof al redelijk in haar hoofd is opgeslagen, in ieder geval hoopt ze dat.
Want aanstaande zaterdag moet ze alles weten, ze heeft dan het examen.
Eerst moet ze nog naar Wijk aan Zee rijden en daar mag ze dan vier uur vragen beantwoorden, daarna weer de reis naar huis terug.

Vanavond ga ik (Keiko) weer met het baasje naar school en ik ga weer eens heel goed mijn best doen.
Het moeilijkste vind in nog steeds de paaltjes (slalom), ik kan daar mee nog steeds niet snelheid maken, maar wat ik doe doe ik goed, dan maar wat langzamer.

En ik (Rontu) ga het vrouwtje vannavond nog maar eens pesten, aangezien Keiko er niet is blijft er niets anders over.