Het stukje tand is foetsie verdwenen.

Ja hoor, eindelijk het stukje tand is er uit.
Het vrouwtje was het zo beu dat ze heel de dag door iedere keer aan het stukje heeft zitten draaien, maar ze kon het niet van dat stukje tand winnen (of niet van mij misschien).
Dus toen het baasje thuis was gekomen heeft ze gevraagd of hij mij even vast hield, ik lag namelijk al heel de dag in vrouwtjes vingers te bijten en met mijn pootjes te trappen.
Ze heeft toen nog even gedraaid en daarna met grof geweld het stukje eruit getrokken (zat nog maar aan aan puntje vlees vast hoor) en weet je het deed eigenlijk helemaal niet zeer.
Gelukkig hebben ze het zo kunnen doen, anders moest ik toch echt naar de dierendokter om het onder narcose eruit te laten halen en daar had ik ook geen zin in dus eigenlijk ben ik nu best blij en heb als troost een kluif gekregen en daar lig ik nu mijn best op te doen.

Vrouwtje vergeet al een hele tijd te vermelden dat de kennelnaam nu (vanaf 3 oktober) op de site van de Raad van Beheer staat als aanvraag van oktober 2004 en hij komt nu ook in de hondenbladen te staan, zodat mensen bezwaar kunnen maken, dat kunnen de mensen doen voor 8 november.
Als alles goed gaat gaat de aanvraag op 15 november ter goedkeuring naar de FCI. en hopelijk gaat dat ook goed.

Zonnestraaltjes.

Er waren vanmorgen weer een paar zonnestraaltjes in huis en wat ik dan het liefste doe is er lekker in gaan liggen.
Alleen Rontu gaat er nu steeds voor liggen en dan heb ik nog minder zonnestraaltjes op mijn lijfje stralen.
Maar Rontu is nog niet zo slim om met de straaltjes mee te draaien dus ik ga iedere keer ergens anders liggen en heb dan voor een paar minuten de zonnestraaltjes voor mij alleen, tot ze het weer in de gaten heeft dan is ze er weer en kruipt er voor voor.

En even later toen het vrouwtje de laatste dingen voor de winter in de tuin aan het doen was, kreeg die Kleine weer eens de dolle vijf minuten die bij haar meestal drie kwartier duren.
Haar bijnaam blijft dan ook nog steeds “Roeftem”, want dan kan ik haar zelfs niet bij houden met rennen.
Het waren vandaag rondjes door de tuin en dan weer naar binnen eerst de keuken in en via alle banken in de huiskamer weer naar buiten.
En dan denk je die zal daarna wel moe zijn, maar niks is minder waar ze gaat dan mij gewoon weer pesten en zo gaat dat de hele dag door.
Af en toe wou ik dat ik er nooit een zusje bij had gekregen maar toch is ze soms ook wel weer lief, net zoals gisteren avond toen kroop ze weer bij mij in het huisje om bij mij te komen logeren en dat vind ik dan weer wel schattig.