Race eend.

Een normale dag was het tot een uurtje geleden.

De bijnaam Roeftem is weer eens bevestigd.
Rontu kreeg het weer eens op haar heupen en zoek dan maar dekking.
Ze noemen het ook wel de dolle vijf minuten, maar dat zusje van mij kan nog geen klok kijken dus weet ook niet hoelang vijf minuten duren.
Vrouwtje zei; de volgende keer gaat de kookwekker aan zodat ze weet dat haar tijd om is.
Ze bleef zeker drie kwartier aan de gang met af een toe een pauze van een minuut of zo.

Nou het enige wat Rontu nog kon was heel hard door het huis rennen en de achterdeur werd dan ook snel open gegooid, zodat ze in de tuin verder kon rennen.
Haar staart stond recht overeind en haar oortjes achter in haar nek, het was geen gezicht (vrouwtje zei dat ik toen ik klein was ook zo deed, ik geloof er niks van).

Een foto maken is dan ook niet gelukt, want die race eend was iedere keer alweer weg, of er stond een grote veeg op de foto, dus de volgende keer hopelijk beter.