Ik moet van hat vrouwtje sorry zeggen, ze was gisteren zo moe dat ze al om half acht in bed lag en daarom dan ook geen zin had om nog te gaan schrijven op de web-log.
Aangezien we zelf nog niet kunnen computeren (vrouwtje tikt altijd onze verhaaltjes die wij tegen haar vertellen) konden wij ook geen berichtje achterlaten.
Ach, eigenlijk is er gisteren ook niks speciaals gebeurd hoor, dus jullie missen niks.

Vandaag moest ik op een gegeven moment voor straf mijn huisje in, ik was stout zei het vrouwtje, ik snap er niks van!

Vrouwtje had wat gedronken (melk met een smaakje en allemaal graantjes erin en ze had haar beker op tafel gezet) en was daarna naar boven gegaan.
Nou vond ik dat spul zo lekker ruiken dat ik op tafel gesprongen ben en heb die beker helemaal leeg gemaakt (er zat nog wat op de bodem en aan de zijkant), alleen was de beker een beetje omgevallen en dat heeft het vrouwtje gezien.
Keiko doet zoiets niet; zei ze en daarom moest ik mijn huisje in, flauw toch, het vrouwtje heeft het niet gezien en toch krijg ik de schuld.

Nou heeft ze later kunnen aan tonen dat ik het was, mijn neus past wel goed in die beker en die van Keiko maar voor de helft en aangezien dat de beker wel erg schoon was moest ik het gedaan hebben en natuurlijk had het vrouwtje gelijk.Dat ik dus voor straf in mijn huisje heb gezeten was mijn eigen schuld maar toch vond ik het niet leuk, ik moest er zelf in gaan en mocht er niet meer uit (het deurtje stond wel open hoor)komen tot ze weer riep om bij haar te komen.Een keertje ben ik de mist in gegaan, toen was ik er te vroeg uit gekomen en moest ik weer terug en duurde het nog langer.De volgende keer (dat spul in die beker was zo lekker, er komt vast nog een keer dat ik zo’n beker kan schoonmaken) blijf ik maar gelijk in mijn huisje, dan word ik namelijk niet nog een keer terug gestuurd.

Verder was de dag wel leuk hoor, lekker spelen met Keiko en ook geslapen als een os.

We waren van avond weer eens met z’n viertjes op stap gegaan, naar de showtraining wel te verstaan.
Het leek weer een Shiba reunie, zou dat komen omdat Ilone (onze fokker) daar soms les geeft en ook mee loopt.
Vrouwtje ging eerst met mij lopen en daarna ging ze Keiko halen om met haar te lopen, toen zei Ilone dat het vrouwtje ook kon koppel lopen, dus zo gezegd zo gedaan.
Nou hebben jullie zoiets, wat is koppel lopen, nou hier de uitleg;dan loop je een show met niet een hond maar twee hondjes die erg op elkaar lijken en bij elkaar passen.
Nou ging het voor de eerste keer erg goed en zodoende waren al de mensen die er waren erg trots op ons en ook op het vrouwtje, want ook voor haar is het heel anders om met twee hondjes een show te lopen.

Vanmorgen nam ik op een rare manier afscheid, ik had opeens haast om naar school te gaan, sorry daarvoor.

Hier een paar kiekjes om te laten zien aan een paar mensen dat ik heel goed op kan letten, als baasje of vrouwtje maar duidelijk laten zien wat ze willen.

Zoals baasje nu staat (met z’n handen voor de borst) moet ik hem strak aankijken en zoals jullie zien doe ik dat dan ook maar, misschien krijg ik dan wel een snoepje en ja hoor, dat is gelukt.

Ook was er een oefening dat wij hondjes bij het baasje moesten komen op bevel, maar nu stonden alle andere hindjes uit de klas er in een rij omheen en er lag ook een grote knuffelbeer in de weg en die mochten we eigenlijk niet mee nemen of aanraken.
Jullie raden het al, ook dat ging goed.
Baasje vond dat die oefening nog moeilijker kon en ik moest gaan liggen (in die rij waar de andere hondjes stonden) en hij liep gewoon weg en ik moest blijven liggen.
Dat was super moeilijk; ik lag daar los met een knuffelbeer in de buurt en dan was er ook nog een andere hond die naar zijn baasje moest gaan, maar ach ook dat ging goed.

Keiko was er ook bij en stond vol bewondering naar mij te kijken en toen ik uit de klas kwam kreeg ik ook gelijk een kroel van haar omdat ik het zo goed gedaan had.Thuis gekomen kregen we na onze uitlaat ronde eerst eten en daarna een kluif, maar omdat ik zo goed mijn best had gedaan kreeg ik de grootste en daar ben ik nu net mee klaar, hij was trouwens erg lekkker.

Nu is mijn buikje vol, ben ik mijn energie kwijt en de web-log is bij gewerkt, dan doe ik nu iedereen de groeten en tot morgen!
O,ja, opa en oma veel plezier de komende dagen daar in Zeeland en geniet er van, een knuffel en een poot van mij en Keiko.

Ik heb vanmorgen het vrouwtje en het baasje voor de gek gehouden, ik zat namelijk te piepen in mijn huisje en liet ze denken dat ik op straat moest (werkte van de week ook).
Vrouwtje reageerde al niet meteen en waarschijnlijk hoorde zij toch een ander piepje (of noemen ze dat moeder instinkt) dan van de week.
Maar ik bleef natuurlijk wel doen of ik echt moest en zodoende liepen we even later toch buiten, vrouwtje had Keiko ook maar gelijk meegenomen en er een gewone wandeling van gemaakt het was tenslotte ook al half acht en dat is ook al uitslapen voor ons.
En weet je vrouwtje had wel gelijk ik hoefde niet echt dus zei ze dat ze er de volgende keer niet meer intrapt, maar als ik dan toch echt moet moet ik het in mijn huisje doen en heeft zij ook weer extra schoonmaak werk.
Ik ben toen toch maar naar het vrouwtje gegaan en heb gezegd dat ik niet zal doen en haar een kroel gegeven.

Oeps ik moet stoppen, ik moet namelijk zo naar school en moet ook nog eten en mijn spulletjes pakken.
Tot straks!

Het is nu een paar uurtjes later en nog steeds ben ik niet helemaal opgeknapt, maar het gaat al wel de goede kant weer op.
Ik loop af en toe Keiko al weer te pesten en hoef ook al niet meer zo hard te rennen als ik naar buiten moet.

Alleen heeft het vrouwtje volgens mij binnen een paar uurtjes geen stem meer, die is namelijk weer steeds verder aan het verdwijnen (net als een tijdje geleden, hopelijk heb ik har niet ziek gemaakt, we zullen morgen zien!).

Omdat wij dus allebei niet honderd procent zijn (kwa gezondheid dan) gaat het baasje vanavond met Keiko naar school en hebben wij lekker het rijk alleen thuis en dan zal het wel met elkaar kroellen worden en daar genietten we dan ook altijd erg van.
En waarschijnlijk kruipen we alletwee vroeg in ons bedje, vrouwtje moet namelijk morgen ook weer gaan werken, eindelijk is ook haar vakantie voorbij.

Gisteren waren het baasje en vrouwtje weer eens veel te laat thuis, dat gebeurd de laatste tijd nog al eens hoor!Dus hier het berichtje over de logeerpartij bij opa en oma.

De nacht is goed gegaan, Keiko en ik hebben lekker met z’n tweetjes in de tent geslapen (ik lag er ’s avonds al om 19.15 uur in).

Maar ’s morgens is er iets fout gegaan met mij waardoor oma haar lol op kon.
Ik was namelijk voor het eerst echt ziek (spuitpoep noemde ze het) en dat heeft de hele morgen en middag geduurd, alleen kwam er ’s middags ook nog overgeven bij.
Ik was echt een ziellig hondje, mijn buikje voelde zo raar en ik had zelfs geen zin in Keiko te pesten.
Baasje, vrouwtje, opa en oma weten niet hoe het is gekomen dat ik zo ziek was, misschien iets op straat gegeten (thuis dan, je weet wel, van die eikeltjes of appeltjes) of was het de angst dat baasje en vrouwtje niet meer terug zouden komen.

Gelukkig kwamen mijn baasje en vrouwtje ons weer wel ophalen, stel je voor dat ik oma en opa ook de hele nacht wakker zou houden.
Vannacht heb ik gewoon goed geslapen (vrouwtje wilde op de bank slapen voor mij maar dat hoefde niet hoor!) in mijn eigen huisje.
Maar nu is het nog niet helemaal over, ik moet nog steeds hard lopen om de bosjes te halen.
Ik hoop dat dit niet lang meer duurd anders moet ik morgen mee naar de dierendokter.

Ik hoop dat niet alle logeerpartijtjes zo gaan, want dan ga ik nooit meer uit logeren, dan komt de oppas maar aan huis.
Opa en oma; sorry voor het ongemak, de volgende keer beter!

Vanmorgen moest ik weer in de auto van het baasje mee en het vrouwtje zat achter het stuur, we gingen op weg naar mijn school.
Daar aangekomen was het vrouwtje helemaal blij, ik had niet overgegeven in de auto en dat was voor het eerst in deze auto (zou ik er overheen zijn?).

Het vrouwtje was al heel lang niet met mij naar school geweest (werken en werken) dus was het weer erg wennen voor haar, maar ook voor mij want dit was de eerste keer dat ik vakantie had gehad en misschien was ik alles wel vergeten.
Maar niets was minder waar, het leek wel of de andere hondjes niets meer hadden bijgeleerd en ik moest nog steeds alles voor doen, raar toch als je er zo lang uit hebt gelegen.

Nu is het vrouwtje weer vanallerlei spulletjes aan het verzamelen, want wij gaan een nachtje bij opa en oma logeren, het baasje en vrouwtje gaan namelijk zelf ook een nachtje ergens anders slapen.
Ik hoop dat ze veel plezier hebben en Keiko en ik worden bij opa en oma vast en zeker verwend, dus wij vermaken ons wel.

Toen straks wilde ik lekker bij Keiko in de stoel gaan liggen, maar ik moest haar helemaal aan de kant duwen.
Zo gezegt, zo gedaan, ik zette mijn voorpootjes gewoon schrap en schoof haar zo aan de kant en dat was noodzakelijk anders kon ik mijn achterwerk niet in de stoel parkeren.
Ik ga met groeien niet alleen meer de hoogte in maar ondertussen ook de breedte.
Toen ik mijn zelf een comfortabel plekje had bezorgd zijn we allebei een tukkie gaan doen, want van die kluif wegwerken waren we echt moe geworden.
Bij Keiko duurde het iets langer voordat zij de slaap had te pakken maar bij mij duurde dat geen drie tellen.

Toen wij wakker werden zat het vrouwtje weer met haar neus in een boek maar dit keer geen boek om te leren maar een gewoon boek met een mooi verhaal erin.
En mensen die ons vrouwtje kennen weten dan dat dat heel lang kan gaan duren, want het liefst leest ze zo’n boek gelijk uit.
Het baasje was dus ook de klos om ons uit te laten toen hij thuis kwam van zijn werk.
En wat voor een verhaal hij nu weer hoorde buiten; er was gisteren een hondje aangevallen door een los lopende hond en die mensen waarschuwde het baasje dan ook dat hij uit moest kijken met ons, lief van die mensen om dat even te vertellen zodat wij op het ergste geval zijn voorbereid.
Ik blijf dus de komende tijd maar achter Keiko lopen in de hoop dat zij mij zal beschermen als we die hond tegen komen, zij is bijna alle honden de baas dus hopelijk weet zij met die hond dan ook raad, in ieder geval zo dat hij ons niets kan doen.