Het is nu een paar uurtjes later en nog steeds ben ik niet helemaal opgeknapt, maar het gaat al wel de goede kant weer op.
Ik loop af en toe Keiko al weer te pesten en hoef ook al niet meer zo hard te rennen als ik naar buiten moet.

Alleen heeft het vrouwtje volgens mij binnen een paar uurtjes geen stem meer, die is namelijk weer steeds verder aan het verdwijnen (net als een tijdje geleden, hopelijk heb ik har niet ziek gemaakt, we zullen morgen zien!).

Omdat wij dus allebei niet honderd procent zijn (kwa gezondheid dan) gaat het baasje vanavond met Keiko naar school en hebben wij lekker het rijk alleen thuis en dan zal het wel met elkaar kroellen worden en daar genietten we dan ook altijd erg van.
En waarschijnlijk kruipen we alletwee vroeg in ons bedje, vrouwtje moet namelijk morgen ook weer gaan werken, eindelijk is ook haar vakantie voorbij.

Gisteren waren het baasje en vrouwtje weer eens veel te laat thuis, dat gebeurd de laatste tijd nog al eens hoor!Dus hier het berichtje over de logeerpartij bij opa en oma.

De nacht is goed gegaan, Keiko en ik hebben lekker met z’n tweetjes in de tent geslapen (ik lag er ’s avonds al om 19.15 uur in).

Maar ’s morgens is er iets fout gegaan met mij waardoor oma haar lol op kon.
Ik was namelijk voor het eerst echt ziek (spuitpoep noemde ze het) en dat heeft de hele morgen en middag geduurd, alleen kwam er ’s middags ook nog overgeven bij.
Ik was echt een ziellig hondje, mijn buikje voelde zo raar en ik had zelfs geen zin in Keiko te pesten.
Baasje, vrouwtje, opa en oma weten niet hoe het is gekomen dat ik zo ziek was, misschien iets op straat gegeten (thuis dan, je weet wel, van die eikeltjes of appeltjes) of was het de angst dat baasje en vrouwtje niet meer terug zouden komen.

Gelukkig kwamen mijn baasje en vrouwtje ons weer wel ophalen, stel je voor dat ik oma en opa ook de hele nacht wakker zou houden.
Vannacht heb ik gewoon goed geslapen (vrouwtje wilde op de bank slapen voor mij maar dat hoefde niet hoor!) in mijn eigen huisje.
Maar nu is het nog niet helemaal over, ik moet nog steeds hard lopen om de bosjes te halen.
Ik hoop dat dit niet lang meer duurd anders moet ik morgen mee naar de dierendokter.

Ik hoop dat niet alle logeerpartijtjes zo gaan, want dan ga ik nooit meer uit logeren, dan komt de oppas maar aan huis.
Opa en oma; sorry voor het ongemak, de volgende keer beter!