Vanmorgen nam ik op een rare manier afscheid, ik had opeens haast om naar school te gaan, sorry daarvoor.

Hier een paar kiekjes om te laten zien aan een paar mensen dat ik heel goed op kan letten, als baasje of vrouwtje maar duidelijk laten zien wat ze willen.

Zoals baasje nu staat (met z’n handen voor de borst) moet ik hem strak aankijken en zoals jullie zien doe ik dat dan ook maar, misschien krijg ik dan wel een snoepje en ja hoor, dat is gelukt.

Ook was er een oefening dat wij hondjes bij het baasje moesten komen op bevel, maar nu stonden alle andere hindjes uit de klas er in een rij omheen en er lag ook een grote knuffelbeer in de weg en die mochten we eigenlijk niet mee nemen of aanraken.
Jullie raden het al, ook dat ging goed.
Baasje vond dat die oefening nog moeilijker kon en ik moest gaan liggen (in die rij waar de andere hondjes stonden) en hij liep gewoon weg en ik moest blijven liggen.
Dat was super moeilijk; ik lag daar los met een knuffelbeer in de buurt en dan was er ook nog een andere hond die naar zijn baasje moest gaan, maar ach ook dat ging goed.

Keiko was er ook bij en stond vol bewondering naar mij te kijken en toen ik uit de klas kwam kreeg ik ook gelijk een kroel van haar omdat ik het zo goed gedaan had.Thuis gekomen kregen we na onze uitlaat ronde eerst eten en daarna een kluif, maar omdat ik zo goed mijn best had gedaan kreeg ik de grootste en daar ben ik nu net mee klaar, hij was trouwens erg lekkker.

Nu is mijn buikje vol, ben ik mijn energie kwijt en de web-log is bij gewerkt, dan doe ik nu iedereen de groeten en tot morgen!
O,ja, opa en oma veel plezier de komende dagen daar in Zeeland en geniet er van, een knuffel en een poot van mij en Keiko.

Ik heb vanmorgen het vrouwtje en het baasje voor de gek gehouden, ik zat namelijk te piepen in mijn huisje en liet ze denken dat ik op straat moest (werkte van de week ook).
Vrouwtje reageerde al niet meteen en waarschijnlijk hoorde zij toch een ander piepje (of noemen ze dat moeder instinkt) dan van de week.
Maar ik bleef natuurlijk wel doen of ik echt moest en zodoende liepen we even later toch buiten, vrouwtje had Keiko ook maar gelijk meegenomen en er een gewone wandeling van gemaakt het was tenslotte ook al half acht en dat is ook al uitslapen voor ons.
En weet je vrouwtje had wel gelijk ik hoefde niet echt dus zei ze dat ze er de volgende keer niet meer intrapt, maar als ik dan toch echt moet moet ik het in mijn huisje doen en heeft zij ook weer extra schoonmaak werk.
Ik ben toen toch maar naar het vrouwtje gegaan en heb gezegd dat ik niet zal doen en haar een kroel gegeven.

Oeps ik moet stoppen, ik moet namelijk zo naar school en moet ook nog eten en mijn spulletjes pakken.
Tot straks!