Om het in het kort te zeggen het was vandaag weer een super dag.
We hadden erg mooi weer, een gezellig groepje mensen om de dag mee door te brengen en super honden die aan de wedstrijd hebben mee gedaan.
Er kwamen ook mensen speciaal naar ons kijken, mensen die bij ons op de hondenschool zitten maar ook Mariska (iemand die wij wel eens op een hondenshow zien) met haar Shiba hondjes Simba en Ziggy

We stapte vanmorgen in de auto met in ons achterhoofd dat we weer net als de vorige keer drie keer disk achter de naam van Keiko zouden krijgen (of was dat achter de naam van Remko), maar vandaag is het helemaal anders af gelopen.

Eerst moesten we Martin en Brigitte met hun honden Glenn en Floyd op zoeken en ons instaleren rond de behendighiedsbaan, zo gezegt, zo gedaan.
Zitten we net komt Mariska al aan met haar Shiba’s, gezellig, maar toen moest Remko het parcours al gelijk gaan verkennen om na een klein uurtje al te gaan lopen.

Als eerste was het spel aan de beurt en zelfs de wip ging deze keer goed.
Remko en Keiko kwamen dan ook zonder disk achter hun naam de baan uit en moesten toen iedereen geweest was gaan kijken op welke plaats ze waren geeindigd.
Nou van de dertig honden in hun groep waren ze toen veertiende, super dus.
Wat Remko wel had gedaan was het favorieten onderdeel (de tunnel) overslaan met het spel, zodat Keiko nog niet echt wist dat hij in het veld lag.

Toen moest het vast parcours gelopen worden.
En ondanks de goede maatregel van Remko om in het spel de tunnel niet te nemen had Keiko toch gezien dat hij er was en ze ging er dan ook gelijk door toen ze hem zag, terwijl dat nog niet de bedoeling was, de baan dus uit met een disk achter hun naam.
Maar dat was dan ook het enige wat mis is gegaan en dat is dus eigenlijk ook wel super.

Als laatste moesten ze jumping lopen en toen had Remko de oplossing voor het probleem met de tunnel.
HIj zette Keiko voor de start en ging zelf voor de tunnel staan, daar tussen stonden nog wel vier hindernissen maar hij hoopte dat hij daar Keiko ook wel op afstand overheen kon sturen en ja hoor dat lukte.
Er kwam dan ook geen tweede keer een disk achter hun naam te staan, maar we een strafpunt omdat Keiko door een foutje van Remko de paaltjes verkeerd instak en ook nog wat strafseconde’s omdat Keiko na deze warme dag lekker op haar gemakje door de paaltjes heen liep.
Toen ook die score op het bord kwam te staan bleek dat ze toch nog achttiende waren van de dertig, dus ook super.

Dus voor de behendigheidsfreaks onder onsin het kort dus;
A-klasse medium;
Spel; veertiende
Vast parcours; Disk
Jumping; achttiende

Super, disk en super dus!

Hier hebben we Floyd nog even die hier een hoogtesprong op een wel hele mooie manier nam.

Wat vinden jullie van deze soepele Glenn, hij vouwt zichzelf bijna dubbel om de paaltjes heen.

En weet je wat Remko en keiko zeggen, de volgende keer doen jij (ik dus) ook mee met Rontu.
Nou ik weet zo net nog niet hoor, dit kunnen Rontu en ik toch nooit zo goed doen.

Toen ik vanmiddag thuis ben gekomen heb ik eerst de hondjes eten gegeven en daarna ben ik snel met ze naar het bos geweest.
Nou zeggen ze dat als je honden een pilletje tegen wormen gegeven hebt je hun p…jes even moet nakijken of er toevallig geen wormpjes te zien zijn, maar dat gaat dus niet als je met Keiko en Rontu naar het bos gaat.
Hun gaan zitten op de plaatsen waar ik niet kan komen al zou ik dat willen, dus heb ik maar aangenomen dat ze geen last van hebben van wormpjes.

Verder hebben we vandaag lekker lui op de bank gehangen, een boekje lezen en een beetje t.v. gekeken.
Ja ja, de hondjes doen dan ook mee.
Zo rond de klok van half zes heb ik deze foto gemaakt van Keiko en Rontu.
Ik weet wat ze aan het doen waren.
Maar weet iemand anders dit ook?

We hebben vandaag twee keer met het vrouwtje in de klins gelegen.
We moesten een pilletje tegen wormpjes in nemen, maar mensen met een hond weten wat dat voor problemen kan opleveren.
Ik (Keiko) heb gewoon heel stevig mijn kaken op elkaar gehouden en ik (Rontu) heb het pilletje wel erg vaak weer uit gespuugd.
Weet je wat nog het ergste was we kregen eerst vanmorgen een half pilletje en vanavond kregen we de andere helft en daar hadden we natuurlijk helemaal geen zin in.
Maar we hebben het geweten hoor, vrouwtje heeft gewonnen en wij hebben de pilletjes door geslikt.

Voor de rest is de moeder van het baasje even bij ons komen eten, dat was wel gezellig hoor.
Ik (Rontu) heb erg veel met haar gekroeld, eigenlijk vind ze dat niet zo fijn maar mij kan toch niemand weerstaan.
Daarna zijn baasje en vrouwtje weer naar de twee ziekenhuizen gegaan om een bezoekje te brengen aan opa en de vader van het baasje.
Het gaat met alletwee wel goed hoor!
Maar opa mag pas maandag weer naar huis en moet dan gaan sporten en de vader van het baasje mag als de wond dicht is waarschijnlijk zaterdag weer naar huis maar ook hij moet gaan bewegen maar dan voornamelijk met z’n voetjes.

Nu gaan we nog even bij het vrouwtje op het grote mensenbed liggen en misschien nog wel een beetje stoeien.
Tot morgen en weltrusten!

Rontu had het vandaag erg moeilijk hoor.
De achterdeur stond heel de dag wel open maar ze mocht niet naar buiten.
Waarom denken jullie nu zeker, nou hier om.
Gisterenavond liepen er wel erg veel mieren rond de achterdeur, dat ik maar besloten heb om daar wat aan te doen, gif strooien dus.
Aangezien Rontu altijd overal haar neus in steekt moest zij dus gisterenavond al binnen blijven, en vandaag dus ook.
Keiko niet hoor, die mag gewoon naar buiten, want die blijft wel van dat gif af.

Maar met die kleine hebben we dan ook heel wat gelachen vandaag, was ze met een balletje aan het spelen, viel dat natuurlijk spontaan uit haar bekje en oeps het rolde ook nog naar buiten toe ook.
Wat doe je dan als je eigenlijk niet naar buiten mag en je Rontu heet?
Je neemt een snoekduik naar buiten in de hoop dat je baasje en vrouwtje je niet zien en springt dan ook weer erg snel naar binnen op de deurmat en glijt heel de kamer door op die bewuste deurmat.
Of je bent gewoon wat aan het wandelen en stapt per ongeluk de deur door, hebt niets in de gaten en als het baasje of vrouwtje dan zegt dat je naar binnen moet neem je een snoekduik naar binnen en daar ga je weer met deurmat en al.
Je had haar eigenlijk bezig moeten zien, maar er was helaas geen foto van te maken.

Voor de rest van de dag is het rustig geweest.
Net hebben we toch even zonder het baasje een rondje door het bos gedaan.
Ik had gezegt dat we met z’n alle zouden gaan, maar baasje had andere plannen (het was weer eens tijd om een stukje te vliegen) en dan houd het op, je kunt maar een ding tegelijk.
Straks gaan dan maar even met z’n viertjes een blokje om, ook gezellig.
En daarna met z’n alle t.v. kijken, lekker knus.

Het vrouwtje heeft de laatste dagen verschillende telefoontjes gedaan.
Ze waren allemaal voor mij bedoeld.
Ik moet binnekort allemaal testen ondegaan om te kijken of ik wel puppy’s mag krijgen.
Zo heeft ze gisteren gebeld om een afspraak te maken voor foto’s te maken van mijn heupen (21 Juli).
Vandaag heeft ze gebeld naar de oogarts om mijn ogen na te laten kijken (6 Juli) en Ilone zou proberen te regelen dat mijn knietjes nagekeken worden (het liefst ook 6 Juli).
Ook moeten keiko en ik volgende week naar de gewone dierendokter vooor onze jaarlijkse spuitjes.
Dus al met al kom ik de komende weken genoeg bij de dierendokter en het vrouwtje is daarna een stukje armer, maar dat hoort er gewoon bij.

Vandaag is er niemand naar ringtraining, het vrouwtje had geen puf en ligt nu al te slapen.
Ze heeft daar dus ook maar een telefoontje voor gedaan om zichzelf en Keiko af te melden.
Ook heeft ze door gegeven dat Ilone ook niet zou komen (ook die had het te druk), dus waarschijnlijk zijn er alleen Leni met Umai en misschien ook nog Risa (zusje van Rontu) met haar vrouwtje die de Shiba’s vertegenwoordigen.

Ik ga nu gezellig bij het vrouwtje liggen en blijf daar tot baasje me naar mijn huisje stuurt en misschien ga ik dan wel, maar misschien hoor ik hem ook lekker niet.

Vandaag hebben Rontu en ik het erg gezellig gehad.
We zijn zoals afgesproken op tijd naar Spijkenisse gereden om daar aan de clubmatch mee te doen.
Iedereen was er weer.
Ilone (met Mara, Niji, Kimi, Obi, Taira en Miyagi), Ine (met Etsu en Daigomi), Leni (Otsu en Umai) en Tanja (met Miyoshi en Wajima).
Zelfs Mariska en Marcel waren er even met Tama en Miko, die kwamen alleen kijken hoe de rest het deed, alleen waren ze daarvoor te laat, maar het was toch gezellig.

Het was lekker warm, maar er werd wel degelijk rekening met de hondjes gehouden.Ze mochten iedere keer de ring uit om in de schaduw te gaan staan en er stond zelfs een parasol in de ring om ze daar onder te showen.De keurmeester die de Shiba’s keurde had dat nog nooit gedaan maar ze deed het eigenlijk best aardig, wat wij aan de kant dachten werd dan ook door haar bevestigd.Maar ze was best voorzichtig met de keurveslagen, sterker nog een beetje zo van; als ik dit schrijf dan is het altijd goed.Het keurverslag van Rontu luide; 14 maande oud teefje, vrouwlijk fijn gebouwd, smal in hoofd, alle componenten zijn aanwezig, moet in alles nog uitgroeien en uitzwaren, net gangwerk, keurig voorgebracht (ook op tafel), prettig karakter.Al met al een mooi keurverslag dat klopt.

Ook heb ik Miyagi mogen voorbrengen, raar hoor met een zwarte Shiba lopen.

Toen ik weer met Rontu thuis kwam waren opa en oma (mijn ouders dus)er al om bij ons te eten, we eten altijd bij elkaar als we van vakantie terug komen.De bbq is aangegaan, waar vandaan alleen sate kwam, maar het was toch wel erg lekker.Toen die weer weg waren heb ik nog even een rondje gedaan met Keiko en Rontu en nu gaan we nog even t.v. kijken en dan naar bed om te gaan slapen.

Een dagje warm weer kunnen wij wel hebben, twee of drie dagen gaat ook nog wel, maar nu is het echt te gek aan het worden.
Het duurt te lang en het lijkt er op dat het steeds warmer gaat worden.
Zelfs ik (Rontu) lag vandaag bijna heel de dag niks te doen.
En ik (Keiko) ben ook heel erg lui, maar ik moet wel zonnen hoor, 55 minuten vol in de zon en dan 5 minuten afkoelen onder de bank.
Wij hopen dan ook een ding en dat is dat het morgen een graadje of vijf kouder is, dat is toch warm zat.

Het is weer een tof weekend geweest.
Vrijdag waren we om negen uur in ons 2de huisje, waar we nog even t.v. gekeken hebbben en daarna lekker zijn gaan slapen.

Zaterdag waren we al weer vroeg op, broodjes halen bij de bakker en daarna lekker ontbijten.
Ik (Remko) ben toen nog een paar kleine klusjes gaan doen, lampenkappen en posters ophangen.
Vervolgens ben ik (Patricia) een tuintafel gaan kopen.
Het moest er eentje zijn die bij de stoelen paste die we van Nancy en Ruud hebben gekregen, dus had ik het idee om naar Korbach te rijden, daar had ik vast en zeker meer keus dan in het dorp zelf of in Willingen.
En het is nog gelukt ook, een tuintafel, tuinstoelen en goed weer en dan hoort er een “grill” (bbq-en op zijn Duits) bij.
Dat was dan ook wat we zaterdag gegeten hebben toen de vader en moeder van mij (Remko) er waren.
Gelukkig vonden die het huisje ook erg leuk en ze zeiden dan ook dat ze er zich regelmatig zagen zitten.
Toen hun weer verder gingen, naar huis dus, (ze waren op doortocht vanuit Oostenrijk naar huis) zijn wij nog een ronde gaan lopen met de hondjes, super gewoon.
Nog wat gedronken, t.v gekeken en op naar de heerlijke nacht in het “grote” bed.

Na weer een nacht op dat “grote” bed (1 bij 2 meter) weer ontbijten en daarna gelijk de bergschoenen aan.
Omdat het wel erg warm zou worden hadden we de wandeling voor die dag vroeg gepland, we hadden ook een wandeling uitgekozen die regelmatig door de bossen zou gaan, zodat we dan even konden afkoelen.
Om elf uur waren we dan ook weer terug thuis en toen zijn Keiko en Rontu net als de rest van weekend weer lekker aan de lange lijn in de tuin gaan spelen en liggen in de tuin.
We weten een ding zeker, die twee genieten volop!

Nadat we de restjes vlees hadden opgegeten (ja, de “grill” ging weer aan) hebben we het huisje schoon gemaakt, de auto weer gepakt en zijn weer naar huis gereden.
Om kwart over drie zijn we vertrokken en om half zeven waren we thuis in Nederland, dat habben we knap gedaan al zeggen we het zelf.
Toen de auto leeg geruimd en naar de vader en moeder van Remko toe, het was tenslotte vaderdag en zijn moeder was jarig.
Toen we daar van terug kwamen de tuin sproeien, waarbij Rontu in de weg liep (dus die had een douche te pakken) op tijd naar bed om een nacht door te brengen in dat “kleine” bed.
Nu weten jullie dus ook dat we gisteren gewoon geen tijd gehad hebben om onze belevenissen te vertellen, dus daarom niet zondag maar maandag.

Vandaag is het te warm om dan ook maar iets te doen, zelfs Rontu houdt zichzelf erg rustig.
Vanavond mag en kan ze haar energie weer kwijt.
Het is maandag, dus schooldag voor Keiko en Rontu.
Dat betekend op tijd eten en dan weer in de auto, op naar school om vanavond weer laat thuis te komen.

Vandaag heb ik (Rontu) het vrouwtje wakker gehouden, die was gaan liggen op de bank en toen bem ik er om de tien minuten bovenop gesprongen om te controleren of ze nog wel leefde.
Ze vond dit niet leuk en toen ben ik dus maar weer een kuiltje gaan graven.
Ik (keiko) heb wel lekker van mijn rust genoten in de tuin.
De zon was hier ver te zoeken, een grijze massa was de lucht hier, maar het was droog en dat is toch ook wel fijn.
En vrouwtje heeft vandaag gezegd dat we morgen een hele lange wandeling gaan maken in het bos.
Dat doen we bijna iedere week wel een paar keer (een keline wandeling dan), maar dan vergeet ze het fototoestel mee te nemen, maar morgen probeert ze er aan te denken om hem mee te nemen.

En daarna rijden baasje, vrouwtje en wij nog een keer naar Duitsland.
Jullie denken zeker wat, alweer?
Morgen avond rond deze tijd zitten we in de auto, maar daarvoor weten jullie al wel weer wat we morgen allemaal gedaan hebben.
Er staan weer een aantal spuletjes klaar om morgen in de auto geladen te worden.
Lampenkappen, fotolijsten, nog wat klein spul en vier heerlijk stoelen om in de tuin te zitten moeten mee.
Ja we gaan weer, dan kunnen de vader en moeder van het baasje op de terugreis vanuit Oostenrijk het huisje ook zien voordat de vader van het baasje weer een operatie moet ondergaan (krijgt weer nieuwe botjes in zijn heup gezet, de andere is ook al nieuw).

Nu gaan we even bedenken wat we morgen allemaal weer kunnen uitspoken, dan nog een rondje op straat lopen en naar ons huisje toe.
in het huisje gaan we dan bedenken wat we allemaal weer in Duitsland kunen gaan uitspoken en daar hebben we dan een hele nacht de tijd voor.

Ruim een week geleden (donderdags) ben ik na wat strubbelingen metde auto samen met de hondjes en oma naar Duitsland gereden.
Na een reis van ongeveer drie en half uur (of was het toch iets meer vanwege de drukte rondom Dortmund?) kwamen we bij ons eigen huisje aan en daar kreeg ik eindelijk de sleutel in mijn handen, het huisje was toen echt van Remko en mij.
Nadat we alle spullen in het huisje hadden gezet en al wat werk vericht hadden kwamen we er achter dat het drinken nog in Nederland was en dat we maar ergens wat moesten gaan drinken en eten, vervelend hoor!
Hup de hondjes aan de riem en weg waren wij om na een anderhalf uur weer terug te keren met een voldaan gevoel, zodat we weer aan het werk konden.
Ja werken op de avond valt altijd al tegen maar dan ook nog vloerbedekking verwijderen die helemaal gelijmd was is helemaal een rot klus.

Vrijdags weer een dag hard werken.
‘S morgens weer verder met de vloerbedekking, het zeil zou immers die dag gelegd worden en dan moest die oude zooi er toch echt uit zijn.
Om een uur of tien kwam de man met het zeil en toen moest er nog een hele slaapkamer ontdaan worden van vloerbedekking en ook moest daar het bed nog uit elkaar gehaald worden.

De hondjes zaten toen ik met oma hard aan het werk waren lekker aan de lange lijn in de tuin te genieten van de omgeving en de rust.
Waar ze nog wel aan moesten wennen was dat het touw niet zover kwam als dat ze zelf wilde en dat ze dan ook niet verder konden.
En naarmate de dag vorderde wende ze daar aan en werd het touw steeds korter door al de knopen die ze er in legde onder het ravotten en rennen door.

Nadat de man van het zeil had gezegd dat ik in Korbach (bij de winkel) een super apparaat kon halen was de rotklus zo geklaard, een hele slaapkamer van vloerbedekking ontdoen in een half uurtje, geweldig zo’n ding.
Om een uur of vier was die man weer weg en de klus was geklaard.
Een heel huisje aangekleed met boerenplavuizen, geweldig.
Om een uur of zes een telefoontje van Remko dat hij met opa onderweg zat te eten, de meubels waren dus ook onderweg.
En ja hoor om een uur of half tien een busje dat op onze parkeerplaats stopte, Remko met opa en de meubels en niet te vergeten het drinken.
Fut om de bus leeg te halen hadden we niet meer (sterker nog we ik en oma hadden geen handen meer over en baasje en opa waren ook op van de reis) en het bed van ons wat ook nog terug in elkaar gezet moest worden bleef ook nog in een paar losse planken in de huiskamer liggen, de matras plat en slapen maar.

Op zaterdag had Remko om zes uur ’s morgens geen slaap meer, dus werd ik wakker gemaakt en de bus leeg gehaald.
Alles meubels waren ’s avonds in elkaar gezet en de rest was ook binnen gebracht.
Oma heeft al die tijd voor de hondjes gezorgt en opa die heeft op zijn eigen tempo geholpen en als het nodig was een aanwijzing gegeven.
Wat leuk was was dat oma en ik op donderdag een bed uit de kleine slaapkamer hadden gehaald en dat die er op geen enkele manier op de zelfde plaats terug gezet kon worden zonder eerst de deur uit het kozijn te halen.
De dozen vol spulletjes bleven die dag nog in de keuken staan, daar werd het eigenlijk een steeds grotere rotzooi (waar is dit en nu hebben we dit nodig).

De zondag was een dag van de dozen leeg halen en de rotzooi in de bus laden zodat Remko alles weer mee kon nemen naar Nederland (in Duitsland moet je flink betalen om afval te storten en bij ons in Breda is het gratis dus zodoende).
Toen alles bijns klaar was en Remko had dat resultaat goed op geslagen in zijn hoofd stapte hij weer in de bus om naar huis te gaan.
Ik, de hondjes, opa en oma bleven achter om te gaan genieten van het huisje en nog wat kleine klusjes te doen.
En dan zit je op de bank, kijk je naar buiten en kijkt nog eens goed!
Een skipiste vol schapen, wat een mooi uitzicht vanuit je eigen huisje.

De rest van de week hebben we gevuld met keine klusjes en genieten van het leven.
En van het huisje zullen Remko, ik en de hondjes en de eventuele huurders echt genieten.
Kijk zelf maar.

Keiko en Rontu heten iedereen welkom als ze binnen komen.

Een rondje huiskamer.

Waar alleen nog wat aan de muur gehangen moet worden.
O ja de lampenkappen en de gordijnen veranderen ook erg snel, want die er nu hangen zijn wel erg Duits.

En dan hebben we ook nog een keukentje waar we zelf nog een plank bij hebben gehangen zodat we wat meer ruimte hebben om dingen weg te zetten.
En dan zijn er natuurlijk nog twee slaapkamers, waarvan de bedden lekker liggen en je dus heerlijk kan dromen tot dat de koeien gaan loeien en de vogels fluiten.

O,ja bij deze willen Remko en ik de schenkers van de heerlijke slagroomsoesjes bedanken, dit was een leuke verrassing.

Was gisteren oma jarig vandaag viert baasje zijn verjaardag.

Dus baasje als je zo uit je bedje komt gaan wij je eens goed feliciteren.
Dat betekend dan een kroelbuurt eerste klas, eerst van mij (Keiko) en dan natuurlijk van mij (Rontu).
Baasje kom dus maar snel uit bed, want wij kunnen niet meer wachten om je te feliciteren en dan ben je ook langer jarig.
Tot zo dus.

Oma is vandaag jarig en omdat we niet kunnen (Boyke is er op bezoeken dan kunnen wij er ook nog niet eens bij zijn) komen willen wij ze langs deze weg feliciteren.
Dus oma van harte gefeliciteerd met je verjaardag.
Ik (Keiko) ben nu bijna 4 jaar en ik (Rontu) ben net een jaar, hoe oud ben jij nou geworden oma?
Vrouwtje zegt dat wij die leeftijd niet halen, maar dan weten we nog niet hoeveel jaartjes jij bent.

Het gebeurt niet vaak dat wij in het weekend ergens naar toe gaan waar de hondjes niet mee naar toe konden, maar vandaag was zo’n moment.
Ze moesten thuis blijven.

Vanmorgen vroeg moesten wij al op tijd in de auto stappen om naar Boxtel te rijden voor een feestje.
Het mensenneefje van de hondjes werd vandaag gedoopt en daarom hadden zijn vader en moeder een feestje geregeld.
Maa ja, voor dat er gefeest kon worden moesten we natuurlijk eerst naar de kerk en daar mogen normaal gesproken geen hondjes naar binnen dus moesten Keiko en Rontu thuis blijven.
Maar dat vonden ze niet echt erg!

Daarna zijn we de hondje gaan halen thuis en zijn nog naar opa en oma gegaan, oma vierde namelijk haar verjaardag ook al was ze nog niet jarig.
Oma is namelijk pas dinsdag jarig maar omdat ze ook mee naar Duitsland gaat heeft ze het nu al zovast gevierd en dan is ze weer uitgerust voor als ze in Duitsland hard moet werken.
Onder dat werken verstaan wij ook dat ze de hondjes af en toe moet uitlaten, maar volgens ons doet ze dat af en toe met veel plezier.
Maar even terug komend op haar feestje, nou denken jullie waarom gaan ze daar dan nu ook naar toe, nou het is gewoon leuk omal die bekende weer te zien en te spreken.

En nu gaan we slapen, de wekker loopt morgen weer vroeg af.
Wetrusten!

Lekker in de tuin spelen dat was wat wij vanmiddag gedaan hebben.
Ik (Rontu) had een berg energie over en ben maar rondjes gaan rennen.
Nou ja rondjes, het waren achtjes langs de struiken en tussen de bloempotten door.
Ja ja, ik heb uit gekeken voor de bloemetjes, maar wat ik wel gedaan heb is iedere keer als ik voorbij Keiko kwam haar in haar neus gebeten en dan kon ik weer verder rennen.
Nadat ik mijn energie kwijt was heb ik een hele bak met water leeg gedronken en toen plof in de tuin om uit te rusten.

Ik (Keiko) mocht vanavond weer naar school (ringtraining dan), maar Rontu ging ook mee en dat is niet normaal.
Wel was ik de gene die in de klas mocht en Rontu moest in de auto blijven (de raampjes waren open hoor), maar waarom eigenlijk.

Nou na de les is vrouwtje met ons naar een plaats gereden waar wij nog nooit geweest waren, zij zelf ook niet.
Op een gegeven moment moest ze ook nog bellen, Tomtom was overspannen, hij zei dat we er al waren maar ook dat we nog links en rechts af moesten, dat klopte dus niet.
Na nog een paar minuutjes gereden te hebben mochten we uit de auto en gingen een klein stukje lopen, we gingen een deur door en toen……!
Toen zagen we daar Tama en Miko opeens, wat een verassing zeg.
Wat bleek nou het vrouwtje van Tama en Miko was jarig en ze hadden te kennen gegeven dat ze het leuk zouden vinden dat wij op bezoek zouden komen en omdat we toch in de buurt (een half uurtje extra rijden met de auto) waren is het vrouwtje met ons er naar toe gegaan.
We hebben het voor de rest van de mensen erg moeilijk gemaakt, ze wisten niet meer wie wie was.
Ja vier mooie Shiba hondjes wat wil je danm, die gooi je door elkaar.

Ik (Keiko) was bijna heel de tijd binnen, het huis is goed gekeurd hoor en het is ook schoon, ja dat is een kwaal van mij, overal waar ik kom moet ik de vloer inspecteren op viezigheidjes, maar nee hoor niks gvonden en lag er wel wat dan zat het niet vastgeplakt en nu is het dan ook weg, gelijk met mij meegegaan, zoals de stofzuiger ook alles mee neemt.
Ik (Rontu) heb mij bij iedereen laten zien en heb voor de rest de tuin na gekeken en het zand aan gestampt.
Toen we naar huis gingen kreeg Miko net zin in te spelen, maar nee hoor we bleven niet langer, hup naar de auto en rijden, naar huis, naar bed.

We willen mariska nog bedanken voor het lekkere snoepje dat we hebben gehad, kijk ons met z’n alle eens lief zitten wachten op dat snoepje.Kijk goed op de foto er zit nog een ander hondje bij, maar die valt niet goed op, nee het is geen Shiba.

Nou van de week hadden Keiko en ik het over dat de bloemetjes bijna sneuvelde toen wij aan het spelen waren, nou vandaag was het echt zo.

Keiko en ik hebben lekker heel de dag in de tuin gespeeld, in de zon gelegen, gespeeld, geslapen en gespeeld.Na al dat spelen was het dan echt gebeurd, de bloemetjes waren van de plantjes af gevallen.Wat wil je eigenlijk anders met twee wervelwinden erlangs komend en dat heel vaak op een dag.

Nou kwam het vrouwtje weer net langs op het momnet dat ik bij de bloemetjes stond die riep dan ook; betrapt Rontu.
Ze denkt nu natuurlijk weer dat ik de boosdoener ben, maar vrouwtje ik was het niet hoor, Keiko en ik waren samen aan het spelen en toen vielen ze er gewoon van af.

Maar even later was ik wel degene die de bloemetjes van heel dichtbij aan het bewondere was.
Sterker nog ik was ook aan het kijken of ze misschien wel lekker waren om te eten.
Maar nee, geef mij toch maar hondenbrokjes of een kluifje, dat smaakt een stuk beter.
De aangegeten bloemetjes liggen nog op het pad, daar blijven ze dan ook liggen tot vrouwtje of baasje ze opruimd, ik blijf er namelijk van af, want ze waren echt smerig.
Maar toch is het een leuk gezicht in de tuin, al die bloemetjes, dus de volgende keer kijk ik wel uit waar ik loop, want anders gaan er nog meer sneuvelen en dat vind ik niet leuk.

De uitslag van het herexamen is vandaag door de brievenbus op de deurmat gevallen.
Dat het beter gegaan was is waar maar veel beter ook niet, het was nu een vier tegen over de oude drie.
En zoals de kop vanvandaag al zegt ga ik alles weer op nieuw doen, ja alles ook wat ik de vorige keer makkelijk gehaald heb (regels zijn regels).
Ik ga het nu in oktober weer proberen, want eind juni vinden Remko en ik wel weer erg vlug.
Ook omdat we dan net de sleutel van het huisje hebben en dan eigenlijk daar veel mee bezig zijn.
In oktober moet dat wel helemaal achter de rug zijn, misschien kan ik mezelf dan in het huisje wel afzonderen, zodat ik weer goed kan leren, al zal die rassenkennis een moeilijk iets blijven.
Niet alleen moeilijk maar ook erg nutteloos.
Als ik een hond zie lopen en ik wil weten wat voor ras het is vraag ik het wel aan het baasje en anders pak ik er de hondenencyclopedie wel bij, dan weet ik het toch ook.

Verder hebben de hondjes net met opa en oma gespeeld en gekroeld. die waren even hier om te eten.
En nu liggen ze weer uitgeteld op hun kussens, maar wat wil je ook na zo’n middag.
Keiko heeft het op zich erg rustig gehouden maar Rontu heeft alle vogels uit de tuin gejaagd.
Al lag ze lekker lui op de bank, als ze in de tuin een vogel zag was “Roeftem” naar buiten en weg was de vogel weer, zo heel de middag door.

Een normale dag, dat is toch niet iets wat wij vaak mee maken, maar vandaag was het dan weer eens zover.
Toen het vrouwtje thuis kwam van haar werk zijn wij een hele grote ronde gaan lopen en daarna hebben wij onze laatste brokjes op gegeten.
Voor de rest van de middag hebben we lekker in de tuin gespeeld.
Nou ja gespeeld, ik (Rontu) heb alle vogeltjes uit de tuin gejaagd en de mieren en spinnetjes waren ook niet veilig.
Zometeen mag ik met het vrouwtje weer op pad, ja het is woensdag en dan is het tijd voor een ritje naar Rotterdam voor ringtraining, dus nog even en we zitten weer in de auto.

O ja, wat we vergeten te vertellen is dat er voor mij (Rontu) ook een licentie is aan gevraagd voor behendigheidswedstrijden, alleen moet ik nog even wachten tot ik 15 maanden oud ben en dan ga ik kijken hoe snel ik Keiko in kan halen.
Ik (Keiko) ben namelijk in de A-klasse gestart omdat ik al veel lessen op school heb gehad, maar ik (Rontu) moet gewoon bij de debutanten beginnen en dan zo doorstromen naar de A-klasse.

Nou tot morgen maar weer, want vrouwtje en ik (Rontu) moeten nu echt bijna weg.
Trouwens hebben jullie deze foto al niet eerder gezien deze week, of lijkt hij er erg veel op?

Oma is gisteren gaan winkelen en ze had voor ons een cadeautje gekocht.
Ze belde dan ook al gelijk op toen ze het in haar handen had, zodat als het vrouwtje toevallig naar de Ikea zou gaan ze het zelf niet zou kopen.

Het was een tunnel net zoals het vrouwtje een tijdje geleden zelf al voor ons wilde kopen, nee eigenlijk is deze leuker.
Er zitten namelijk aan het begin en einde een tent aan, maar ja hoe die er aan moeten moet nog uitgezocht worden door het baasje en vrouwtje.

We hebben er vanmiddag al heel vaak door gelopen (op comando), mistens een keer of veertig.Ook heb ik (Keiko) er al op gestaan (het vrouwtje gaf een verkeerde aanweizing) en toen zakte de tunnel helemaal in.En ik (Rontu) ben er ook een paar keer over heen gesprongen, gaaf hoor, zo’n ding in de tuin.

Wat ook erg leuk is, er met z’n tweetjes tegelijk door lopen.
Dat hebben we dus ook al een paar keer gedaan.

Morgen gaat het vrouwtje proberen om de tentjes er aan vast te maken, hopelijk is het dan nog zo leuk.
Een ding is zeker, we krijgen in onze achtertuin een heuze behendigheidsbaan.

Nu ga ik (Keiko) weer met het vrouwtje op pad, ja het is weer tijd om naar ringtraining te gaan.

Wij hebben nu een heel jaar lang de belevenissen van ons, Keiko en Rontu met jullie gedeeld.
Een paar cijfers;

De web-log is 14434 X bezocht.
De drukste dag was 17 Oktober 2004, 99 bezoekers.
Tussen 19.00 en 20.00 uur is het het drukst op de web-log.
De bezoekers kwamen uit 25 landen, de top 3; Nederland, Duitsland en Belgie.

We vinden het nog steeds erg leuk om de belevenissen te delen met jullie en gaan dan ook gewoon door.
Tot morgen dan maar weer, op naar de nieuwe belevenissen van ons.

Groetjes van Patricia, Remko, een poot van Keiko en Rontu.

Wij hebben vandaag eigenlijk heel de dag geslapen.
Vanmorgen in ons huisje, het baasje en vrouwtje moesten naar hun werk en vanmiddag in de stoel en op de zak.
Heerlijk hoor, uitusten na zo’n vermoeiende reis.

Hier nog een paar foto’s van de vakantie.

De eerste dag, lekker met z’n alle wandelen ter kennismaking.We kwamen toen bij een meer uit waar sommige van de honden wel een duikje wilde wagen in dat koude water.Op de dagwandelig was ik (keiko) het baasje aan het zoeken, hij bleef zo lang weg, zeker verdwaald.Terwijl ik al helemaal boven was zag ik het baasje nog maar ergens halverwege de berg.

Lekker samen spelen in de sneeuw, nadat we de groep alleen verder lieten lopen.
Vrouwtje had er namelijk geen vertrouwen meer in dat ze nog veilig beneden zo komen, nadat ze eerst drie en half uur een berg op geklommen was.

Ik (Rontu) was dan ook weer goed uitgerust.
Boven op de berg heb ik lekker bij het vrouwtje op haar schoot gehangen, daarna kon ik er weer tegenaan.
Ik had trouwens weer zoveel energie dat ik nog kon jagen op een veldmuis of hamstertje, lekker hoor, verser vlees kun je nergens krijgen.

Ik (Keiko) had in alles zin, mensenp..p, steenbokkenp..p, regen en zonnenschijn.Maar toen er de laatse dag sneeuw viel had ik er de pest in, waarom nu pas als we bijna naar huis gaan, dan hoeft het niet meer!

Vrouwtje heeft ook nog foto’s gezet bij de verslagen van onze vakantie, ga dus maar een weekje terug kijken bij het begin van onze vakantie in Zwitserland.
Je beleeft het dan allemaal weer op nieuw en nu met beeld erbij.

Nu gaan wij weer eens verder slapen, want we zijn nog steeds niet helemaal uitgerust, maar aan het eind van de week zal het hopelijk wel weer over zijn, want dan moet ik (Keiko) gaan trainen voor mijn eerste echte wedstrijd behendigheid, die vind plaats op tweede Pinksterdag.
Gelukkig hoeven we dan niet zo lang in de auto, want het in Oosterhout en dat is maar een kwartietje rijden.

Vanmorgen zou bij ons de wekker al om drie uur gaan, maar toen waren we er al uit en waren al bijna bezig aan de lange reis naar huis toe.

Vannacht hadden we alleen heel de tijd een zeurend hondje en nu eens niet Rontu maar Keiko was aan de gang.
Wij hadden namelijk gisteren avond de auto al geladen en ook het huisje van Keiko en Rontu was al in de auto gezet, zodat we vanmorgen niemand van de groep wakker hoefde te maken.
En wat bleek Keiko miste haar huisje en liep dus tot dat ik het echt beu was te zeuren, want ze wist niet waar ze moest gaan slapen.
Rontu had haar plekje gevonden op een stoel en voor Keiko had ik ook een stoel vrij gemaakt maar dat vond ze maar niks.
Toen we vanmorgen bij de auto kwamen, zag Keiko haar huisje sprong er meteen in en is gaan slapen tot we stopte, Rontu heeft trouwens ook heel reis geslapen hoor.

De reis had een omweg van twee uur, want wij (Remko en ik) wilde in Korbach (Duitsland) zovast zeil uitzoeken voor ons huisje daar en aangezien we nu in de buurt (ruim gezien dan) kwamen hadden we de omweg gepland.
We hebben dan ook een gezellig stukje zeil uitgezocht, zodat het huisje er gelijk een stuk anders uit gaat zien en als het goed is wordt dat drie juni gelegd.

Verder hebben we toen nog wat gegeten bij Udo en Monica, die stonden trouwens raar te kijken hoor, ze wisten namelijk niet dat wij langs zouden komen en ineens waren wij daar.
Na een uurtje of twee bij hun te hebben doorgebracht en dus ook uitgerust te hebben zijn we weer met z’n ale in de auto gestapt en hebben de reis naar huis voort gezet.
Nog even langs opa en oma om te eten en toen naar ons eigen huis.

En nu naar bed, want de dag was wel erg lang zo.
Tot morgen, dan worden de foto’s van onze vakantie bij de juiste dagen gezet, terug kijken dus.

Gisteren hebben ik (Rontu) en het vrouwtje een rustig dagje gehad, lekker lui rond het chalet gehangen dus.
Vrouwtje had mij ’s morgens ook nog even alleen gelaten om te gaan winkelen in een dorpje in de buurt, kon ik teminste goed uitslapen.
Baasje en ik (Keiko) waren naar een ander plaatsje gegaan om daar een hele dag te wandelen.
Je raad het nooit, toen die twee thuis kwamen zat ik (Keiko) weer onder de p..p en moest dus weer in bad, deze keer was het alleen steenbokkenp..p. maar ja ze stonden dan ook wel erg dicht bij ons.

Nu zijn we net terug van weer een wandeling en hebben ook nog even met de frisbee geoefend.
Ik (Rontu) had het eindelijk door wat daarmee de bedoeling was, ik moet hem in mijn mond pakken.
Weet je wat we op de terug weg (de groep ging een niet te vertrouwen pad af en wij dus de gewone weg terug) weer mee hebben gemaakt.
Nou hier komt het, ik (Rontu) had iets geroken of gezien en heb mijn helemaal ongans gegraven om bij het diertje te komen.
Baasje en vrouwtje maar roepen en fluiten maar daar had ik het lak aan, ik was met iets anders bezig.
Toen baasje mij dan ook kwam halen zag hij dat ik iets aan het doodschudden was.
Sterker nog hij zag ook mijn kaken op en neer gaan en mijn tong langs mijn lippen gaan.
Het was waarschijnlijk een veldmuis of een of ander hamstertje of zo dat het nu niet meer na kan vertellen.
De rest van de weg heb ik dan ook met mijn neus aan de grond gelopen om te ruiken of er nog meer te eten was, maar heel de tijd hebben ze mij in de gaten gehouden.
Ook is hij nog achter mij (Keiko) aan moeten rennen, want ik liep weer richting de plaats waar ik dinsdag in de mensenp..p had liggen rollen en ze wilde natuurlijk ook een dagje hebbn zonder hond in bad te hoeven doen.

Morgen hebben we hier nog een dagje en dan gaan we van vrijdag op zaterdag weer met de auto naar huis toe, baasje en vrouwtje hebben gezegt dat we eerst via het huisje in Duitsland gaan (er moet zeil gekocht worden) en we gaan ook nog wat eten bij Udo en Monica.
Tot dan maar weer!

We vinden het nog steeds erg leuk hier in de bergen.

Gisteren hebben we een wandeling gemaakt waarbij het vrouwtje gewoon weer tot haar middel in de sneeuw weg zakte, deze keer geen vers gevallen sneeuw maar sneeuw die er al een tijdje lag.
Het grappigste vonden wij dat ze ook nog in haar korte broek liep en het voor de rest helemaal niet koud had.
Het was ook een wandeling waarbij het wandelpad eigenlijk helemaal niet zichtbaar was, zo smal was het en als er geen sneeuw lag dan was het een modderspoor.

Vandaag hebben we weer een stuk gewandeld en daar bij ook een heleboel oefeningen gedaan.Weet je wat het baasje en vrouwtje aan het leren zijn, met een frisbee gooien, zodat als ze dat goed kunnen wij hem aan het eind van de week kunnen vangen als ze hem gooien.Je kunt dit ook zien dat wij hem uit de lucht halen, want als ze wat te hoog springen moeten wij springen om hem te pakken te krijgen.Ook zijn wij vandaag met zijn tweetjes in bad gemoeten, ik (Rontu) had een beetje in de po.p liggen rollen, maar ik (Keiko) was de kampioen ik zat namelijk helemaal onder en dat had ik voor elkaar gekregen door in de laatste bocht net te doen dat ik zelf moets po…n, maar daar een heerlijke mensend..l.Vrouwtje was dan ook weer erg blij met ons.

Vanavond staat er kaasfondue op het menu, maar niet zoals het thuis klaar gemaakt word, maar op de echte Zwitserse manier.
Dus Quinty en Moise denk maar niet dat jullie iets missen, want deze kaasfondue vinden jullie echt niet lekker.

Het weer is vandaag erg afwisselend, zo kunnen we in onze korte broek en t-shirt en zo hebben we er een regenjas overheen.
Hopelijk is het morgen weer heel de dag droog, zodat het baasje en ik (Keiko) de dagwandeling mee kunnen gaan lopen, zodat vrouwtje en ik (Rontu) een rustdag kunnen inlassen.
Dat is wel nodig, want ik (Rontu) geef niet echt toe aan mijn vermoeidheid en dat vind vrouwtje niet goed en daarom bliven wij dan maar in ons chaletje.

Baasje is nu onderweg naar huis met een hele grote zak eten voor ons, jammie.
Hij is dat gaan ophalen bij Ilone, want die had ook wat besteld voor ons, lief he.

Het komt wel erg goed uit dat het nu binnen is, want anders hadden wij geen eten meer gehad als we op vakantie zouden zijn en aangezien dat dat geen luier vakantie is maar een doe vakantie hebben we eigenlijk meer eten nodig.
De leraar zegt altijd dat wij 30% meer eten horen te krijgen, maar volgens het vrouwtje vergeet hij dan dat we ook veel beloningsnoepjes krijgen en die gaat dan ook niet veel meer meenemen dan dat we normaal krijgen.

Een ding is zeker ik (Keiko) heb er weer veel zin in en ik (Rontu) heb er ook zin in, want Keiko heeft er al zoveel over verteld en ik wil dat daar in Zwitserland nu ook wel eens mee maken.
Nog drie nachtjes slapen en dan gaan we weer.

Ondertussen is het baasje thuis gekomen en hij had deze zak voer voor ons bij.
Zien jullie ons onze buikjes al helemaal rond eten?

O ja, Ilone bedankt namens vrouwtje voor het cadeautje, ze is er blij mee.
Het had alleen niet nodig geweest, ze zegt namelijk dat jij haar ooit ook nog wel eens kan helpen door op ons te passen als dat nodig is.

Toen ik gisteren op school was heb ik weer menigeen raar laten kijken.
Ik was namelijk al twee weken niet daar geweest en ondertussen was de A-schutting af en die hadden mijn klasgenotjes dus al geoefend.
Hij was zelfs hoger als het vrouwtje en ook al best stijl voor een beginnersgroep behendigheid.
Mijn vrouwtje was erg slim en liet mij hem doen met een snoepje onder mijn neus en het ging gelijk goed, zo goed zelfs dat de leraar aan het vrouwtje vroeg waarom ze een snoepje onder mijn neus hield.
Haar antwoord was dat het voor mij de eerste keer was dat ik die A-schuting over ging en toen zij hij; dat is waar maar die kleine Rontu kan het de volgende keer dus helemaal alleen hoor en dat was wat het vrouwtje zelf ook al had bedacht.
De rest van de les ging ook helemaal goed, alleen moet vrouwtje er nog wat aan wennen dat ze niet met keiko loopt die alles al kan, zodat ze niet te snel wil gaan zonder dat ik het begrijp.

En toen ik klaar was was Keiko aan de beurt met het baasje dan wel.
Nou aan de verhalen te horen ging dat ook super, Keiko had zelfs zin in de paaltjes dus de prive school heeft wel zin.
Ook was het voor haar erg lang geleden dat ze over een A-schutting heen is gewest, maar dat was ook erg goed gegaan.
Een keer kijken hoe het ook alweer moest en daarna vloog ze er over en het schijnt dat die schutting bij de wedtsrijdgroep nog stijler en hoger is, ik ben benieuwd.

Nu ga ik maar weer eens lekker een partijtje etteren bij Keiko, want die ligt lekker in het zonnetje in de tuin, maar dat duurt dus niet al te lang meer.
En wat we voor de rest gaan doen vandaag weet ik nog niet, misschien wel niks, ach ik zie wel.

Met die twee Shiba hondjes heb ik vandaag helemaal geen last.
Vanmorgen niet omdat ik toen gewoon naar mijn werk mocht en nu ook nog niet.
Ik denk, nee, ik weet zeker dat ze nog erg moe zijn van gisteren.
Een voordeel is dat ik nu allemaal al dingen kan doen voor de komende vakantie, zodat als ze aan het eind van de week aandacht nodig hebben ze het kunnen krijgen.
Maar vanavond hebben ze pech, want ze moeten toch echt naar school toe, ik ben dan ook reuze benieuwd hoe dat gaat nu ze zo moe zijn, maar we zien wel.

Nog een paar mooie foto’s van gisteren die door het baasje van Tama en Miko zijn gemaakt en waar ik erg blij mee ben.

Gisteren hebben de hondjes ook genoeg aandacht gehad van mij en ik van hun trouwens.Ik ben gewoon in het zand geploft en daar kwamen ze hoor een voor een om een kroelbeurt vragen en ik kreeg er dan ook gelijk een terug.En nog een keer met z’n alle. Van links naar rechts; Tama, Miko, Keiko, Khoda en net als altijd op de voorgrond, Rontu natuurlijk (kun je er zo weer wijs uit Nancy?).

Nu ga ik snel verder met kleine klusjes die nog gedaan moeten worden voor we zaterdag weer op vakantie zijn, telefoontje hier, wasje daar en poetsen niet te vergeten.

Eindelijk was het zo ver, het was al een aantal weken geleden door de baasje en vrouwtjes afgesproken en jeeehhh vandaag ging het dan echt gebeuren.
De Loonse en Drunese duinen waren vanmiddag de plaats waar we de boel onveilig hebben gemaakt.
Toch khoda?
We hadden toch ook van te voren verteld dat er verder niemand moest komen.

Om een uurtje of half twaalf waren Khoda met zijn baasje en vrouwtje en zijn kleine baasje bij ons, hebben wat gedronken en even later gingen we met z’n alle weg.
Onderweg kreeg het vrouwtje al een sms-je dat Tama en Miko er al waren samen met hun baasje en vrouwtje, gelukkig hadden hun het ook kunnen vinden.
Hun baasje Marcel had al snel meerde vriendinnetjes gekregen, hij had namelijk snoepjes bij die wij niet vaak krijgen, wij hebben een goede neus hoor, nee hoor grapje.
We liepen toevallig met z’n alle bij hem in de buurt.

Ik (keiko) heb ook de held uit gehangen, ik ben namelijk een hele brede plas overgestoken, waar ik helemaal niet meer kon staan zonder dat mijn buik nat werd.Ik heb dat dan maar gedaan door hele hoge sprongen te maken, dat had ik van andere honden gezien.Daarna zei ik tegen Rontu dat ze zich niet zo moest aanstellen, (ik doe het ook pas sinds zij er is hoor, maar dat hoeft zij niet te weten) kom maar mee, ik wil je wel helpen hoor, het is echt leuk en je koelt er ook nog door af.

Hier zit ik (Rontu) samen met mijn broertje Khoda, zien jullie de verschillen?

Nou onze baasjes en vrouwtjes niet hoor, want die gooide nog al eens met de verkeerde naam als wij erg ver weg waren en we moesten terug komen.
Dan werd er Rontu geroepen en ik stond gewoon naast ze of Khoda kreeg op z’n donder en dan was ik het.
Grappig toch dat broer en zus zo op elkaar kunnen lijken.
Maar goed dat mama Joshi er niet bij was, dan had niemand het meer geweten wie wie was, want daar lijken we nog het meest op, haha.

Wij met onze viendinnetjes en vriendje stalen wel de show hoor, iedere keer hoorde we, he dat is een leuk hondje, he nog een, nog een,nog een en nog een, het zijn er vijf.Maar wees eerlijk als je ons zo ziet zitten, het is een prachtig gezicht.Ik (Keiko) in het midden en de rest om me heen, zit en blijf.

Wat ook goed te zien was was dat wij hondjes allemaal weten waar de snoepjes vandaan komen, gaat er iemand met z’n hand de broekzak of de rugtas in dan is het feest.
Dan zijn wij hondjes er ook allemaal als de hondjes bij, in de hoop dat er wat volgt wat niet altijd het geval was, dat is dan jammer.

Maar je kunt toch eigenlijk ook niet alles hebben, we hadden al z’n mooi weer, het pootjes draaien van ons heeft dus erg goed geholpen.

Wij hebben ons erg vermaakt.
Met z’n tweetjes rennen waarbij ik (Keiko) een stuk boom in mijn bek heb en dat ik (Rontu) net als altijd ook wil hebben.
Maar ook met z’n vijfjes hoor, samen met z’n alle door de bosjes en bladeren rennen en vliegen, zodat de baasjes en vrouwtjes helemaal niet meer wisten waar en wie we waren (leuk joh en maar roepen naar de verkeerde).

Na een uurtje of twee te hebben gewandeld, gespeeld en te hebben gezwommen zijn we midden op de Loonse en Drunese duinen neergeploft om weer energie te verzamelen om naar het terrasje te gaan.Het kleine baasje van Khoda heeft daar nog op het springkussen en trampoline gespeeld terwijl de baasjes en vrouwtjes wat gedronken hebben (wij kregen ook water hoor) en natuurlijk te hebben gekletst over van alles en nog wat.En toen wij daar met z’n alle zaten, kwam er een hond voorbij en je raad nooit wat voor een, ja ja een Shiba (ala bijzettafel dan), is dat toeval of niet.

Wat ons betreft is zo’n dag als deze voor hehaling vatbaar, want met vijf Shiba hondjes samen spelen is het nog veel leuker dan met z’n tweetjes.

Vanmorgen was het al vroeg prijs we mochten op het grote mensenbed een cadeautje geven aan het vrouwtje (een mat voor voor de deur met een hondekop er op en een dikke knuffelbuert), ja ze was jarig en dan krijg je zulke dingen had het baasje ons gezegt.
Van hem heeft ze een vogelhuisje gekregen, dan heb ik (Rontu) weer vogeltjes om naar te kijken.

Beneden gekomen moest de oven weer aan en er werd heel veel lekkers klaar gemaakt door het baasje en vrouwtje.
Weer een bananen-chocolade taart (de andere was al voor bijna de helft op, want baajes broer, z’n vriendin en zoontje Mauro waren gisteren al geweest), fruitvlaai, gevulde eitjes, een paar salade’s en vast nog wel iets.
Toen baasje en vrouwtje nog erg druk in de weer waren was daar al ome Wim en een oud vrouwtje, ze noemen haar Tante Netje, maar die hadden we nog nooit gezien, maar ze wast best gezellig hoor.
Die weer weg en aan de laatste afwas bezig waren daar onze mensenvriendinnetjes met hun papa en mama.
He, daar had je ook opa en oma, wat werd het zo weer gezellig in huis.
Even later waren er ook baasje papa en mama, tanta Corrie, tanta Corrie, Debby, Pet, marijke, Annemiek, Patrick, Peter, Mirjam en Micael kwam op het allerlaats binnen.
Al met al een heleboel mensen maar erg gezellig.

Wat ik (Rontu) wel raar vond was dat er op mijn verjaardag niet zo veel mensen kwamen, zou ik wel lief genoeg zijn?
Ik (Keiko) heb haar verteld dat al de mensen verjaardagen zo gevierd worden en dat de verjaardagen van honden in huiselijke kring gevierd worden.
Maar toch gunde wij het vrouwtje een gezellige dag, daarom waren erg lief, we zieden alle mensen even welkom en daarna gingen we ergens liggen of gingen een rondje lopen door de kamer zonder iemand te pesten.
Namens vrouwtje iedereen bedankt voor de felicitaties en de cadeautjes.

Morgen gaan we een dag naar opa en oma toe, vrouwtje en baasje moeten naar Duitsland toe om een handtekening te zetten bij de notaris.
Al die uren in de auto vinden ze niet leuk voor ons, want ze weten nog niet of ze er blijven slapen (in ons huis) of gelijk terug komen naar huis en anders gaan ze toch geen lange wandeling maken, want dinsdag komen ze in ieder geval vroeg terug naar huis.

Vanmorgen mocht ik weer vroeg mijn bed uit om te gaan werken, Remko bleef lui in zijn bed liggen (om uit te zieken) en ook Keiko en Rontu kropen op hun zak, nadat ze te horen hadden gekregen dat ze niet naar het grote mensenbed mochten.
Thuis gekomen, kreeg ik de foto’s te zien van die twee levensgenieters.
Ik maar werken en hun?

Nou, lekker in het zonnetje in de tuin liggen en uitrusten van gisteren, want van een show word je best moe hoor.

En keiko, moet je zien hoe die over mij denkt, ze steekt gewoon haar tong uit.
Ik lig lekker te zonnen vrouwtje en jij bent heel hard aan het werk, lekker puh!
Maar voor de rest van de morgen zijn Rontu en Keiko slapend door gekomen, volgens mij was het goed te doen hoor!

Na een tijdje gaat Rontu Keiko wakker maken, met de mededeling dat er een beest bij haar in de buurt liep.
Het enigste dat Keiko kon denken was, kleine ga nu maar slapen dan kan ik ook weer slapen.
Maar nee hoor ze bleef Keiko wakker houden en op een gegeven momment wist ze het zeker, Keiko dat beest kwam uit je oor gekropen, zei ze tegen haar.
Ook daar was Keiko niet van onder de indruk, maar Rontu, ze snapte niet dat Keiko zo rustig bleef liggen.
Rontu ging het beest dan ook van dicht bij bekijken en kwam tot de conclusie dat het een mier was en toen zag ze er nog meer.

Ze kwam er ook achter dat ze niet uit Keiko’s oor kwamen maar gewoon uit het boomschors kwamen waar Keiko lekker in lag te slapen.Gerust gesteld, ging die kleine ook weer lekker liggen en even later waren ze samen weer in droomland.

Verder heb ik heel de middag weer met de X-Box zitten spelen, nog een week en dan heb ik in ieder geval dat herexamen weer achter de rug.
En morgen is er hier in huis weer de wel bekende vrouwenavond waarbij Remko ook weer onderhanden wordt genomen.
Dus Nancy, tot morgen em als jij hier bent stop ik wel even met leren hoor!

Vanaf gisteren ochtend ben ik mezelf weer voor drie honderd procent aan het inzetten voor mijn herexamen rassenkennis.
Gisteren heb ik dan ook ieder vrij minuutje met het boek op schoot gezeten of de X-box stond aan met daarop allerlei hondenfoto’s met de daarbij behoorende namen.
Aan het eind van de dag kon ik dan ook geen hond meer zien en ben dus optijd naar bed gegaan, zodat ik onze hondjes even niet meer hoefde te zien.

Vandaag heb ik weer gewoon mogen werken en daarna heb ik eerst de hondjes uit gelaten om daarna weer met mijn neus achter de T.V. plaats te nemen en daar kwamen de foto’s van de X-box weer voorbij.

Vanavond ga ik nog een keertje met Rontu naar ringtraining zodat ze nog even kan oefenen voor zondag.
Nou denken jullie wat is er zondag dan, een show in Goes, waar ik Keiko en Rontu heb ingesreven en waar we dus dan naar toe moeten.
Duimen he!

Verder is er vandaag ook nog een afspraak gemaakt met de notaris in Duitsland om daar het huisje over te laten schrijven op onze naam en dat gaan we doen op maandag 18 April (wat een verjaardags cadeau, ik ben tenslotte de 17de jarig) rond de klok van drie uur en dan nog even en de sleutel is van ons.

Vanmorgen zijn we eerst naar een verjaardag geweest van een oom van mij (Remko) en daarna was het weer een rustige zondag.

Na de start van de Formule 1 zijn we weer een stuk door het bos gaan wandelen, ja zo een aantal weken niet (door de loopsheid van Rontu) en zo drie dagen achter elkaar.
Maar ja, van zulk mooi weer moet je genieten.
Dat hebben ik (Remko), Keiko en Rontu dan ook weer gedaan op het dakterras, ik in de hangmat en de twee hondjes ergens op de grond en ik (Patricia) heb weer eens gezellig met de buren en hun kindjes op straat gestaan om te kletsen en te spelen.

Weet je, ik (Patricia) had een diertje mee genomen uit het bos, ze noemen het een Teek.
Ik kwam er achter omdat hij uit mijn haren viel en net langs mijn neus gleed, kriebel kriebel, dus ik kijken wat dat was en ja, een Teek, het eerste wat ik deed was dat beesje dood maken.
Daarna heb ik gelijk mij en de hondjes helemaal na gekeken op beestjes en gelukkig hadden we er niet nog meer bij, want ze kunnen je met een ziekte besmetten.
De ziekte van Lyme wordt deze ook wle genoemd en hij is bij honden goed te behandelen, maar dat wil niet zeggen dat je Teken moet laten zitten.
Om ze eruit te halen gebruik ik een Tekentang en ontsmet de wond als ik de Teek eruit heb gehaald.
Vroeger werd er gezegd dat je de Teek voor je hem eruit ging halen moest laten schrikken (door middel van alcohol of zo), maar dat is dus niet wat je moet doen, want juist dan leegt de Teek zijn maag in jou of de hond en dan kan er besmetting volgen.

Vanmorgen was het even vreemd maar we waren er zo aan gewend hoor.
We hoefde vandaag niks en ook het baasje en vrouwtje niet, nou ja, baasje had alleen tennis maar daar gaan Rontu en ik toch nooit mee naar toe, dus was het vanmorgen een heerlijke luie ochtend.

Op een gegeven momnet ging de telefoon en toen moest vrouwtje even een klusje voor opa en oma doen en toen zij weer thuis kwam zijn we een blokje om gegaan om te plassen en po…n.
Weer thuis zijn vrouwtje, Rontu en ik naar het dakterras gegaan en zijn met we met z’n drietjes in de hangmat gaan liggen, knap he met z’n drietjes in een twee persoons hangmat.

Hier weer een plaatje van een poosje terug, nou een jaartje of twee dan wel.

Zoals jullie zien vind ik het ook heerlijk om alleen in de hangmat te liggen, ik kan dat een hele middag volhouden, lekker in het zonnetje.

Net z’n we nog eens naar het bos geweest, ja het baasje was er ook weer bij.
En weet je ik begin het heerlijk te vinden om in het water te gaan, eindelijk krijg ik het door dat je op die manier minder warm hebt, dus ik was weer helemaal nat en vies.
En nu lig ik weer te dromen maar niet op de zak of op de bank, maar nog lekker in het zonnetje in de hangmat.

Vandaag heb ik eerst gewerkt (op vrijdag ben ik dan totalloss verklaard) en daarna ben ik nog even naar het bos gegaan, samen met de hondjes en het baasje.
Voor de rest was het vandaag een erg rustig dagje, Keiko lag net al lekker bij mij op de bank te slapen en Rontu was al helemaal in dromeland (ze lag in haar zak te slapen en ondertussen had ze het erg druk met dromen).
En nu voor iedereen weltrusten!

O ja, morgen val ik waarschijnlijk ook in een gat, voor het eerst in drie en een half aar hoef ik op zaterdag niet weg, er hoeft nu geen hond naar school,
Ook hoef ik niet te werken en al die jaren is dat niet meer voorgekomen, de ene keer was het school en de andere keer werken en was ik dan een keer vrij dan was er een show of we waren op vakantie, maar er was altijd wel iets en nu helemaal niks.
Wat zal ik nu eens gaan doen morgen vroeg?

Vandaag was het weer zover, ons vrouwtje ging ’s morgens aan de poets en daarna werden de boodschappen weer gehaald.
Maar toen ze daar mee klaar was had ze nog geen tijd voor ons, ze ging samen met het baasje weg en er werd nadrukkelijk door het vrouwtje gevraagd of wij lief wilde zijn.
Nou dat zijn we toch altijd, nou soms ook niet hoor!

Gisteren was het baasje even weg gegaan toen het vrouwtje werken was en toen had een van ons (wie zou het zijn geweest?) weer de krant gelezen en de plantenbak omgespit.
Normaal doen we zo iets niet maar als het vrouwtje zegt altijd gedag en dan zijn we wel lief als we rond mogen blijven lopen en dat wilde baasje gisteren ook proberen maar hij had niet het fatsoen heeft om even gedag te zeggen, eigen schuld dikke buld.
Dus daarom liet het vrouwtje vandaag zien hoe je gedag zegt tegen twee schattige Shiba hondjes en toen ze thuis kwamen was er dan ook niks aan de hand, dus baasje zo doe je dat.

Verder hebben we vanmiddag nog even buiten gespeeld en toen kwam het vrouwtje tot de ontdekking dat wij oer oude spelletjes deden.
Die spelletjes deden we toen ik (Rontu) hier net was ook, dus is ze weer eens tussen de oude foto’s gaan zoeken.
Hier sta ik (Rontu) Keiko lekker uit te dagen, ze wilt naar binnen maar ze heeft geen zin om mij tegen te komen, dus ga ik verdekt opgesteld staan en val aan als ze binnen komt.

En hier loop ik (Keiko) met een kwast in mijn mond en daar ga ik (Rontu) dan gewoon bij aan hangen, zodat we samen spelen met een speeltje.

Verder hebben we ook nog een heerlijke kluif gekregen en hebben die dan ook in de tuin op liggen eten, niet dat het al te goed weer was, maar het was droog en niet al te koud.

Nu liggen we lekker bij te komen van ons drukke dagje.
Want ook al is het vrouwtje aan het poetsen heb ik (Rontu) het hardstikke druk, natuurlijk moet ik iedere keer als de stofzuiger aan gaat kijken waar ik moet helpen.
En wat we gedaan hebben toen het baasje en vrouwtje weg waren en wij vrij rond liepen, dat weten wij maar hun niet
En morgen, dat zien we dan wel weer.

Rontu weet nu wat Pasen in houd, niks bijzonders dus, alleen het baasje en vrouwtje zijn beide thuis en dat is natuurlijk wel gezellig.

We hebben vandaag ook Keiko voor haar eerste behendigheidswedstrijd ingeschreven, hopelijk heeft ze dan meer zin als gisteren avond.
Die wedstrijd is op tweede Pinksterdag en dan lekker dicht bij (in Oosterhout), we zijn benieuwd hoe het gaat.

Hier een foto van de eerste keer in Zwitserland, toen liet Keiko ook al iedereen met grote open kijken.
Wat kan zo’n klein hondje hoog springen zeg en ze doet het ook nog zo sierlijk, was toen de opmerking die we de hele dag hoorde.

En hier nog eens de paaltjes die regelmatig bij ons in de achtertuin staan om haar te laten oefenen.
Ook Rontu doet dit inmiddels al bijzonder goed voor die paar keer dat ze het gedaan heeft, gisteren ging ze dan ook vlugger door de paaltjes dan Keiko.
Dus Keiko, pas maar op, die kleine Rontu gaat je misschien nog wel inhalen en zit dan bij je in de klas, zodat Martin jullie helemaal niet meer uit elkaar kan houden.

Misschien gaan we morgen wel een slurf kopen, die heb je bij Ikea alleen zijn ze daar bedoeld om kinderen doorheen te laten kruipen, maar die kleine hondjes kunnen daar ook wel doorheen.
Dat word weer lachen in de achtertuin, nog even en we hebben al de toestelen staan, we hebben namelijk ook al een band (hoepel), de tafel (de tuintafel) en de wip oefenen we wel met de hondjes in Duitsland in de speeltuin en de A-schutting dat is daar het einde van de skilift, dus die doen ze ook regelmatig.

Vanmorgen ben ik eerst met Rontu naar school gegaan, wat was de wereld klein om ons heen zeg.
Op school heeft ze tijdens de les een bezoekje gebracht aan Glenn en Floyd (een hond van de leraar en een van de lerares), ze kroop gewoon door het net heen waarachter die honden zaten, dus je raad het al het was gezellig.

Vanmiddag zijn we weer eens met z’n drietjes naar het bos gegaan, dat was al zo lang geleden.
Toen de hondjes van onze fokker er waren zijn we al niet gegaan (onze honden los en die van de fokker niet vonden we niet eerlijk) en daarna was Rontu loops en dan ga ik ook liever niet naar het bos.
Maar afgelopen woensdag was de laatste dag dat die kleine bloed verloor en ik vond het dan nu weer wel eens tijd worden om naar het bos te gaan.
Keiko wist al wat er ging gebeuren toen ik haar extra halsband aan deed, ze zat dan ook in de auto de hele tijd te piepen.

In het bos gekomen was het feest voor Keiko en Rontu, eerst ging Keiko los en kreeg het comando vrij en weg was ze als een raket het bos in, daarna mocht Rontu los en kreeg ook het comnando vrij, zij was een spoorzoeker (Keiko, waar ben jij).
Na een minut of drie hoorde ik een harde plons en ik had zoiets van ik zal eens kijken wie dat was, de fluit in mijn mond, fluiten, en ja hoor het waren Keiko en Rontu die wel erg nat waren geworden.
Alleen hun hoofdjes waren nog droog, maar een ding was zeker ze hadden veel plezier in het bos.
Slootje springen, Rontu aan het jagen op keiko, tikkertje spelen, netjes bij het vrouwtje volgen als er netjes aangekleede vrouwtjes voorbij kwamen (ze kregen een compliment van die vrouwtjes dat ze het zo netjes deden), over omver gevallen bomen springen (dikke boomstammen dan wel anders is het te gemakkelijk) en komen als ze gefloten werden en dan het snoepje als beloning.

Thuis gekomen mochten (moesten) ze de tuin in om op te drogen en schoon te worden en nu liggen ze bewusteloos, ze zijn omvergevallen van de stank van dat vieze water (ze stinken enorm dus).

Morgen is het Pasen, iedereen veel plezier met wat je ook gaat doen, Paaseieren zoeken, een boswandeling of gewoon een gezellige dag met vrienden of bekenden.

En Rontu dan weet je ook weer wat dat in houd.