Lenig hoor.

Mijn broertjes en zusjes en ik hebben vandaag weer regelmatig dolle minuten gehad.
Maar voor we daar aan beginnen moeten we allemaal eerst een plasje doen op de bak en dat gaat bij vele van ons al gewoon vanzelf, sterker nog als we niet hoeven lopen we van de bak af en als we wel moeten gaan we er zelf wel weer naar toe om te plassen.

Dan is het tijd om te eten.
Soms gaan we nog bij mama Rontu melk drinken, maar steeds vaker gaan we brokjes eten en als toetje melk drinken.
Hier staat mijn zusje oranje (ze zal het weer eens niet zijn) gewoon bij mama Rontu uit haar bakje mee te eten terwijl zij haar brokjes aan het eten is, de deugniet, wij krijgen toch zelf ook brokjes.

Nadat we wat gegeten hebben gaan we dan met z´n alle spelen.
We vliegen dan met z´n alle door de puppyren en ook al de speeltjes hebben we ondekt.
Ook doen we al aan rangorde en kijken we hoever we bij elkaar kunnen gaan.

En als we dan weer moe zijn gaan we weer slapen.
Maar vandaag had ik nog geen slaap terwijl de rest al in dromeland was, toen ben ik maar gaan kijken hoe lenig ik al ben.
Knap lenig dus, al zeg ik het zelf.
Ik kwam er achter dat ik mijn eigen achterpoot al in mijn bekje vast kon houden.

Verder gebeuren er op straat allemaal rare dingen vandaag, er wordt veel lawaai gemaakt, niet dat we ons daar wat van aan trekken hoor, maar we horen het wel.
Dat is dan ook de reden dat baasje en vrouwtje van mama Rontu en tante Keiko vanavond thuis blijven en niet naar het verjaardagsfeestje van Paul gaan (ze zijn er vorige week op zijn verjaardag wel geweest hoor) of naar andere mensen om oud en nieuw te vieren, want dat is het feest waarom er zoveel lawaai gemaakt wordt en ze willen thuis zijn voor het geval wij wel bang worden.
Maar dat doen we niet hoor, we zijn geen watjes maar echte Shiba hondjes en die zijn toch nergens bang voor!

Ik moet dan ook van het vrouwtje van mama Rontu en tante Keiko zeggen dat iedereen vanavond moet uitkijken met het vuurwerk en ze wensen iedereen veel plezier met het vieren van het feest vanavond.

Knap hoor.

Wat we vanacht hebben mee gemaakt, geweldig gewoon, nou ja, op het wakker worden na dan.
Remko die werd op een gegeven moment wakker door het geluid van huilende puppy´s, hij dus naar benden om te gaan kijken wat er was, nou dit dus.
Er zaten twee puppy´s voor het deurtje van de werpkist te huilen, hij deed dus het deurtje open, zette ze op de bak en ze gingen gelijk plassen en po…n, is dit nou niet knap voor een puppy van nog geen vier weken,wij vinden van wel.
Vandaag gebeurde nog zoiets.
De blauwe reu ging op de bak zitten en liep er weer af, weer terug en er weer af en toen ging hij po…n, hij wist dus ook al waar hij moest zijn.

Verder zijn ze nu ook Rontu aan het uitproberen , haar oren en haar poten hebben het als de puppy´s wakker zijn zwaar te verduren, maar ze laat dat allemaal toe, de schat.
We hebben ondertussen ook heel wat lieve foto´s gemaakt, hier een paar ervan.

Samen een dutje doen, betekent lekker knus bij elkaar kruipen.

Teefje rood is ieder keer de eerste met het uitproberen van de speeltjes, ze kan dan ook heel lekker alleen spelen als al de andere aan het stoeien zijn.

En dan hebben we vanavond nog wat gedaan wat we niet konden laten, de puppy´s hebben de sneeuw van dicht bij gezien en gevoeld.

Met z´n alle in een mand om elkaar goed warm te houden en zo kijken naar dat rare witte spul.En toen ze hun nieuwsgierigheid niet meer de baas konden, ze wilde echt uit die mand, mochten ze voor een minuutje onder begeleiding van tante Keiko de eerste stapjes buiten doen.Sneeuw is iets wat ze hier in Nederland niet heel vaak mee zullen maken, maar hopelijk herhinneren ze zich dit de volgende keer nog.Na dat minuutje door de sneeuw lopen, snel weer terug naar mama Rontu die ze helemaal weer heeft opgewarmd.

Die ruiken bekend.

Vandaag kwamen er weer wat mensen naar mijn (Rontu) puppu´s kijken.
Toen de eerste bezoeker binnen kwam hadden we zoites van die kennen we, ze rook ook erg naar bekende hondjes, volgens ons waren het Simba en Ziggy.
Nadat het vrouwtje de koffie had aan gezet ging weer de deurbel, het was weer bekend volk en ook hun roken naar hondjes, volgens ons waren dat Tama en Miko.
Eerst kregen wij weer kluifjes en daarna gingen ze naar de puppy´s kijken en die kleintjes werden als ze wakker waren ook nog eens lekker gekroeld.

Wat we even later hoorde we een geweldig nieuwtje en dat gaan we jullie nu ook vertellen.
Er is een vakantie geboekt negen mensen en negen Shiba´s om met z´n alle een leuke week te kunnen beleven.
Het is voor ons een vakantieadres waar we al een keer zijn geweest (ik (Keiko) zelfs al twee keer, Zwitserland is het land waar we dan naar toe gaan.
We kunnen nu al niet meer wachten.
De foto´s die het baasje en vrouwtje daar al eens gemaakt hebben kwamen ook weer op tafel en er werd al volop genoten en we zijn er nog niet eens, wat moet het dan worden als we op vakantie zijn.

Het vrouwtje van Simba en Ziggy moest al op tijd weg, maar de baasjes van Tama en Miko bleven gezellig wat mee eten.
Dus Tama en Miko jullie baasje en vrouwtje zaten gezellig bij ons in huis.
De baasjes en vrouwtjes zaten nog te eten en toen kwamen de vader en moeder van het baasje ook nog om met de puppy´s te kroelen.
Wat voor de moeder van het baasje een hele overwinning was, want ze had nog nooit echt met zo´n klein hondje gekroeld en dat voor iemand die bang voor honden is (voor de Shiba, was).

Voor de rest van de week is het hier in huis heerlijk rustig, teminste er staat geen bezoekjes meer in de agenda geschreven.

Ik word ook verwend hoor.

Het is best leuk hoor die puppy’s in huis, want nu die gekroeld mogen worden komt er natuurlijk regelmatig bezoek en dan word ik ook verwend hoor, want ze weten dat ze mij ook aandacht moeten geven.

Gisterenavond kregen Rontu en ik een snoepje van Paul en Debby en het cadeautje voor de puppy’s mocht ik open maken en daar heb ik dan ook gelijk even mee gespeeld, dat kon ik natuurlijk niet laten.

Vanmorgen was het vrouwtje werken en het baasje werkte thuis, zodat hij de puppy’s regelmatig op de braadslee (ehuuu, kattebak) kon zetten en toen het vrouwtje thuis kwam kwamen ook de mensenvriendjes en mensenvriendinnetjes uit de straat met hun moeders even de puppy’s aaien.

Even daarna kwamen nog twee mensenvriendinnetjes met hun mama.
Het waren Quinty en Moïse en die hadden voor Rontu een pakketje bij waarop stond “voor de allerliefste moeder” en voor mij hadden ze een pakketje bij waarop stond “voor de allerliefste tante” en voor de puppy’s hadden ze een heuze kraammand bij, met drie cadeutjes voor reutjes en twee cadeautjes voor teefjes.
Van Moïse moeten we altijd eerst netjes zitten voordat we wat te snoepen krijgen dus ik heb dat maar gedaan, maar die Rontu die deed het dus niet, stout toch, van die goede moeder.

Wat hun hebben mogen doen was een grote wens van ze, met de puppy’s kroelen al ging er ergens iets fout, want er rolde op een gegeven moment dikke tranen bij Moïse over haar wangen.
De reden was dat ze de puppy’s al helemaal in haar hartje had gesloten en dat ze eigenlijk niet meer naar huis wilde, maar toen vertelde baasje en vrouwtje dat Rontu het vast wel goed vond dat ze nog vaker naar haar kindjes komen kijken en alles was weer goed.

En vanavond was het voor de fam. Dillen zover, ze mochten ook eindelijk even de puppy’s vast houden om ze later weer af te geven zodat ze hun brokjes konden gaan eten en nog een partijtje te stoeien, want zoals baasje en vrouwtje op het moment zeggen, we hebben geen t.v. nodig, want we beleven genoeg hier in huis met die puppy’s en genieten daar allemaal van, ik dus ook.

Goed gekeurd.

Vanmorgen heb ik en mijn puppy’s eerst eens heerlijk tot een uur of acht lekker uitgeslapen, dat was lang geleden zeg, de laatste weken lagen die puppy’s gewoon heel de nacht door te drinken, maar nu werden ze pas na mij wakker, of zou ik gewoon niet meer merken dat ze ’s nachts wat komen drinken.
Nadat ze weer wat gedronken en gespeeld hadden vielen ze weer in slaap en toen ze weer wakker waren kregen ze brokjes van het baasje.
Ik heb eens gekeken of ze wel netsjes deden onder het eten.
Ik moet zeggen het ging redelijk, ze stonden alleen nog maar met de voorpoten in de etensbak en als jullie nou denken ik mis er een, nou die lag nog te slapen, de luilak.

Vanmiddag ging de telefoon, de fam. Alma was al in Breda of het goed was dat ze er wat eerder waren, na zo lang in de auto te hebben gezeten werd er door het baasje natuurlijk gezegd dat ze al konden komen en ik was gelijk heel allert, want wat zouden dat voor mensen zijn die een puppy van mij willen.

Toen ze binnen kwamen was ik nog even met Keiko en het vrouwtje een plasje doen, maar toen we weer binnen kwamen was het hele huis vol.
De fam. Alma bestaat namelijk uit papa, mama en drie kinderen en dan baasje, vrouwtje, Keiko, ik en de puppy’s er bij en je hebt een huis vol.

Ik moet zeggen dat het volgens mij wel lieve mensen zijn en dat ze denk ik ook wel goed voor mijn puppy zullen zorgen, dus ja hoor baasje en vrouwtje de fam. Alma is goed gekeurd er mag een puppy van mij naar hun toe hoor!

Hier hebben we trouwens de kleinste telg van de fam. Alma en die kreeg er geen genoeg van om met de puppy’s te kroelen, de rest ook niet hoor.
Op een gegeven moment zei het vrouwtje dan ook dat de puppy’s even moesten slapen en dat ze voor ze naar huis zouden gaan ze nog wel een keertje vast mochten houden.
Nog een hele poos hebben baasje, vrouwtje met de fam. Alma gekletst en na een paar uur gezelligheid werd het dan toch tijd om nog een keer met de puppy’s te kroelen, de jassen op te zoeken en naar huis te gaan.

Een van deze twee teefjes gaat de volgende keer als ze hier zijn mee naar hun toe, maar welke dat is nog een raadsel.Maar nu weten ze dat ze alle twee erg lief en ondeugend kunnen zijn en met die gedachten kunnen ze nu nog een poosje vooruit.Want veel zullen ze niet komen, een autorit van twee en half uur heen en twee en half uur terug is natuurlijk niet iets wat je iedere week doet.Dus lang leven deze web-log, want zo kunnen ze toch mee maken wat de puppy’s allemaal beleven.

De Kerstman.

Wat een 2de Kerstdag weer zeg.
Vanmorgen gingen baasje en vrouwtje eerst even naar Moïse, want die is jarig vandaag, mensenvriendinnetje ook van ons nog een poot en een knuffel hoor.
Toen ze weer terug kwamen hebben ze eerst met de puppy´s gespeeld en in het kader van de socialisatie hebben ze toen ook de zingende Shar Pei bij ze in de werpkist gezet.
Nou bang waren ze er in ieder geval niet van, want ze zaten gewoon in zijn pootjes te bijten.
Of hadden de puppy’s gezien hoe het vrouwtje hem liet zingen en beten ze daarom in zijn pootje zodat hij doorging met zingen, als dat zo is leren ze wel erg snel zeg.

Op eens waren opa en oma er, die hebben ook nog met ons gespeeld en met de puppy’s gekroeld.
Nadat ons vrouwtje toen een hele tijd in de keuken had gestaan kwam er weer bezoek.
Peter, Monique en Kim waren degene die 2de Kerstdag ook bij ons kwamen vieren.
Het vrouwtje moest nog een hele tijd in de keuken staan maar ondertussen werden er de nodige cadeautje uit gepakt.
En opeens was er een heuze Kerstman hier in huis.
En ook hij wilde wel eens met de puppy’s op de foto, maar zo te zien was hij toen hij er drie in zijn armen had bang dat hij er eentje zou laten vallen, dus baasje heeft snel de foto gemaakt en de pupy’s weer uit zijn armen gered.
De puppy’s hebben allemaal bij de Kerstman mogen kroelen en nadat hij had mee gegeten en de rest van de cadeautjes waren uitgepakt ging hij weer weg.
Wat wij trouwens nog wel even kwijt willen, wij hadden de Kerstman nog nooit gezien en die puppy’s zijn net drie weken oud en hij komt al op bezoek, dat is toch niet eerlijk.

Toen alle mensen weer weg waren en wij alleen met het baasje en vrouwtje over bleven zeiden ze dat er morgen weer bezoek komt.
De fam. Alma komt naar hun puppy kijken, maar wie dat is weten ze nog niet dus komen ze eigelijk naar alle puppy’s kijken.
Ik (Rontu) ga goed kijken of het wel lieve mensen zijn die goed voor mijn puppy kunnen zorgen, want ook ik moet er een goed gevoel bij hebben voor ik een puppy van mij naar hun toe laat gaan.

1ste Kerstdag of was het 1ste keer brokjes?

Na een nacht heerlijk te hebben geslapen werden we vandaag met z’n alle wakker en vonden het maar wat raar dat er helemaal niemand weg hoefde., dit is namelijk nog niet zo vaak voor gekomen zolang wij op deze aardbol rond huppelen.

Na een lekker ontbijtje bij mama Rontu hebben we nog even met elkaar gespeeld en dat liep al snel uit op ruzie, Kerst is vrede op aarde riep het vrouwtje van mama Rontu en wij maar door gaan.
Na een kwartietje te hebben gespeeld vielen we allemaal weer als een blok in slaap, heerlijk hoor slapen.

Toen we weer wakker werden zo rond de klok van twaalf uur, hebben we weer wat gedronken bij mama Rontu en daarna moest die weg om te gaan plassen en po…n.
En weet je toen stonden er even later kleine mensjes bij ons te kijken en ze gingen ons ook nog aaien.
Het waren Kaya en Xem en van hun werd gezegt dat dat nu mensenkindjes zijn net als wij hondenkindjes zijn, ze waren heel lief voor ons hoor en daarom waren wij helemaal niet bang om op hun af te lopen.
Het vrouwtje van mama Rontu zei dat er de komende weken nog wel meer mensenkindjes komen kijken, zoals Lore, Lout, Moïse, Quinty.
Dylan zal ook nog wel komen, gezellig met z’n alle kroelen.

Nadat Kaya en Xem weg waren drufde het vrouwtje van mama Rontu het wel aan om ons alle 5 vast te houden, ja allemaal tegelijk dan, want we waren zo moe dat we eigenlijk weer wilde slapen.

Vanmiddag werden er voor ons brokjes geweekt, zodat ze niet zo hard meer waren, we hebben dan wel wat tandjes maar die brokjes zijn nog wel erg hard voor onze tandjes, maar dat komt ooit wel goed hoor.

En vanavond was het dan zover, onze 1ste brokjes.
We vonden het allemaal lekkerder dan de Biogarde van gisteren en we zaten dan ook zo met z’n alle in de etensbak.
En met zitten bedoelde ik ook zitten, soms zaten we er met z’n tweetjes in, want er was ons vanmorgen verteld dat je met Kerst alles deelt, dus waarom de etensbak niet.
Na een half uurtje te hebben gegeten met z’n alle, ja ja we hebben allemaal brokjes op (mama Rontu de meeste hoor) ging mijn broertje groen nog eens even kijken of de etensbak echt wel leeg was.
Hij zetten de bak dan ook op de zijkant om het allemaal eens goed te kunnen controleren en toen hij er zeker van was zetten hij de bak weer netjes terug en ging net als ons lekker slapen.

Toen het baajes en vrouwtje ven mama Rontu lekker zaten te eten, gingen mama Rontu en Keiko gezellig bij hun aan tafel zitten en wij mochten er ook een voor een bij, gezellig.
’s Avonds allemaal op mogen blijven (in de puppyren) om pas heel laat in de weer in de werpkist te moeten om te gaan slapen, maar dat deden wel al hoor.

Maar als dit Kerst is dan willen wij wel dat het ieder dag Kerst is, lekker met z’n alle thuis gezellige dingen doen.
Gelukkig, ze zeggen dat het morgen 2de Kerstdag is.

Kroelen op Kerstavond.

Na een vermoeiende week kwam het vrouwtje vandaag juichend thuis, joepie het is Kerst en dat betekend dat de puppy’s gekroeld mogen worden dooe andere mensen dan ons, was wat ze zei toen ze de deur door kwam.

Ze kreeg te horen van het baasje dat hij mijn puppy’s al wat Biogarde gegeven had, maar dat ze niet wisten wat ze er mee aan moesten.
Maar ik denk dat ze het gewoon niet lekker hebben gevonden, nou ik wel hoor, dus het bordje is toch leeg gegaan.

Vanvond was het dan ook al gelijk prijs, Michael en Mirjam waren de eerste die mijn puppy’s vast mochten houden en ze waren gelijk verkocht.
Nee, niet de twee puppy’s die nog te koop zijn maar Michael en Mirjam, ze vonden mijn puppy’s helemaal geweldig.
Ik vond het ook goed hoor, want dat zijn wel zulke goede vrienden die ik regelmatig zie, dat ik mijn puppy’s daar wel aan toe vertrouw.

Morgen is het eerste Kerstdag en dan zijn we lekker met z’n alle thuis.

Tandjes en oortjes.

Gisteren avond voelde ik al wat raars in mijn mondje, maar vandaag viel het helemaal goed op.
Er zijn ondertussen twee scherpe dingen in mijn mondje opgedoken.
Het vrouwtje van mama Rontu noemt het tandjes,en ze zegt dan ook dat nu de uitslag van de poll bekent is.
Wat dat nu weer betekend ik weet het niet, maar jullie vast en zeker wel.

Eerst zag ik het baasje en vrouwtje van mama Rontu alleen maar, maar nu hoor ik ze al van te voren aan komen
En als ze dan een geluid maken dat ik nog niet ken dan moet ik sinds gisteren ook regelmatig blaffen en grommen, mijn oortjes werken dus ook al.
Dat is ook het geval bij mijn broertjes en zusjes hoor, dus zitten we ook tegen elkaar te kibbelen.
Verder staan en liggen er nu allemaal rare dingen in de werpkist maar voornamelijk in de puppyren, het is zacht, het piept, het beweegt en mama Rontu doet er ook wat mee.
Ik ga morgen maar eens op onderzoek uit, want ik wil natuurlijk wel weten wat dat nu weer is.

Het vrouwtje van mama Rontu heeft vandaag ook voor ons nog wat gekocht in de winkel waar ze werkt, ze noemt het Biogarde (gisteren kreeg mama Rontu dat en toen hadden mijn twee broertjes daar ook al wat van geproeft) en ze zegt dat we daar morgen middag wat van krijgen.

Het gaat erg snel!

Vanmiddag heb ik de puppy´s maar eens een voor een uit de werpkist de puppyren in laten glijden, misschien dat ze nu weten wat de bedoeling is.
Toen ze eenmaal in de puppyren waren ging het allemaal erg vlug.
Eerst wat drinken bij Rontu, ondertussen zette de rode teef heel de boel op stelten met haar geschreeuw, maar ze kreeg daarvoor van haar blauwe broer op haar donder, hij stond gewoon te grommen en te blaffen.
Nog even met z´n alle een rondje door de puppyren lopen om daarna in slaap te vallen waar ze ook stonden.

Toen ik (Remko) thuis kwam van mijn werk was alles weer wakker aan het worden.
Rontu en Keiko kregen wat Biogarde en wat bleek tot onze verbazing, de groene en paarse reu hadden daar ook wel zin in.
Even later zaten ze dan ook een voor een bij Rontu in haar etensbak mee te snoepen van dat heerlijke prutje.
Toen Rontu vond dat ze genoeg had moest zelfs de bodem van de etensbak nog helemaal schoon gemaakt worden en Rontu stond gewoon toe te kijken hoe dat gedaan werd door haar puppy´s.

Daarna kwamen ze ook nog de waterbak tegen en dat wilde ze ook wel eens proeven, nou zo gezegt zo gedaan.Ook daar gingen een voor een die kopjes in en af en toe gingen die tongetjes uit hun mondje om van het water te drinken en nasmikkelen dat ze deden.Na een kwartiertje bij de puppyren te hebben gezeten om te genieten hadden ze volgens ons bijna allemaal wel wat gedronken (de meeste water en ook nog wat melk van Rontu) en was het weer tijd om te plassen en te po…n, overal viel wel wat en Rontu had het gelijk super druk.

Als dit zo door blijft gaan dan is het met Kerstmis hier erg leuk in huis, want het gaat nu even allemaal wel erg snel.

Wegen.

Zoals jullie wel weten worden mijn puppy’s regelmatig gewogen, vandaag was het ook weer zover.

Schrik niet hoor, want ik geef volgens mij genoeg melk.
Reutje blauw weegt nu 1008 gram, ja ja hij is al zwaarder dan een kilo, wat een vreetzak zeg.
Teefje rood weegt nu776 gram, lekker groeien op haar gemakkie.
Reutje groen weegt nu 894 gram.
Teefje oranje (eerst blauw/groen) weegt nu 808 gram.
Reutje paars (eesrt blauw/rood) weegt nu 946 gram.
Al met al doen ze het erg goed.

Onder het wegen had vrouwtje maar de mogelijkheid om van 1 pup een foto te maken, de rest lag namelijk weer eens niet stil.Na het wegen had teefje oranje zoiets van stil gelegen heb ik nu genoeg ik ga weer eens verder kijken dan mijn neusje lang is en ze kwam gewoon haar melk bij mij halen terwijl ik in de puppyren lag te slapen, ze is dus weer van de loopplank afgegeleden.

Verder komt er zo meteen nog wat bezoek, ik moet er alleen nog eens over nadenken of ik aan hun mijn puppy’s laat zien.
Het is de kapper en Nancy, ik ken hun natruurlijk wel, maar dat wilk nog niet zeggen dat ze mogen kijken, ach ik kijk wel hoe het loopt.

Niet veel.

Erg veel is er vandaag niet gebeurd hier in huis, dus hebben ik ook niet veel te vertellen.

De werpkist is weer net als iedere andere dag schoon gemaakt, Keiko en Rontu hebben weer hun wandelingen en brokjes gehad en Keiko die had een extra borstelbeurt nodig (lang leve de periode van de rui).
Dit is trouwens een foto uit de oude doos, maar ik heb hem speciaal geplaatst zodat de nieuwe baasjes van de puppy’s straks niet schrikken als ze hun Shiba’tje aan het borstelen zijn, dit is normaal hoor.

Wat me vandaag an de puppy’s op viel was dat ze steeds harder gaan gillen als er iets gebeurt wat in hun ogen vreemd is en omdat ze natuurlijk pas vanaf zaterdag hun oogjes open hebben is dat veel.
Remko heeft vadaag trouwens ook weer wat mee gemaakt, hij hield voor mij even een pup vast zodat ik een nieuw lintje om haar nekje kon doen, ze begon te gillen en even later werden zijn handen opeens wel heel erg nat, wat bleek die dame moest heel nodig plassen.

Ik denk trouwens dat het niet erg lang meer gaat duren voordat al de puppy’s zelf uit de werpkist kruipen, ze liggen namelijk regelmatigmet hun kopjes over de rand van de werpkist heen om te kijken wat de wereld hun verder te bieden heeft.
En wat dan ook niet lang meer op zich laat wachten is het lopen van die 5, wat gaan ze nu al vlug door die werpkist heen zeg, het lijkt wel ren je rot.

Dichtbij.

Ik heb al wel vaker aan de puppy’s mogen ruiken, maar vadaag mocht ik er wel erg dichtbij in de buurt komen.

Baasje heeft namelijk op een gegeven moment al de puppy’s even in de puppyren gelegd en toen zag ik ze daar lekker rond krioelen.Rontu zat wel bij de puppy’s hoor en die hield erg goed in de gaten of dat ik niks aan haar puppy’s deed, maar natuurlijk gedroeg ik mij als een heuze tante.Ik kon de puppy’s bijna aanraken toen ze gingen slapen in het hoekje van de puppyren.

Vrouwtje vertelde mij dat er op het moment van de puppy’s die bij ons weg gaan de namen al bekend zijn, ze gaan heten Maeko Miyagi Tenshi Yoi (een reutje) en Michi Rontu Tenshi Yoi (een teefje).
Maeko betekent “eerlijk kind”en Michi betekent “juiste weg”.
Maar wie er bij ons weg gaan of bij ons blijft is nog niet bekend hoor, ik heb daarin hoop ik ook nog wel wat te vertellen, stel je voor dat baasje en vrouwtje de pup willen houden waar ik helemaal niet mee om kan gaan, dat pik ik niet hoor.

Nu ga ik met het baasje naar school, dus ik ga vlug de auto in anders vertrekt hij zonder mij.
Lijkt me trouwens best een leuk gezicht, baasje die al de hindernissen neemt.

Wassen.

Ik heb het allemaal maar druk, gisteren was ik de eerste die mijn oogjes open deed en vond toen gelijk dat ik de wereld moets ontdekken, maar dat weten jullie allemaal al.
Vandaag hebben mijn broertjes en zusje ook allemaal hun oogjes open gedaan, maar die zijn nog niet zo ondernemend als ik.

Wel hebben we vandaag allemaal goed kennis gemaakt met baasje en vrouwtje van mama Rontu en tante Keiko, ze hebben ons namelijk om de beurt gekroeld maar daarvoor kregen we eerst raar spul in onze mondjes, dat hebben we nog nooit gehad.
Dat spul had een raar kleurtje (welke dat weet ik natuurlijk nog niet, maar er werd gezegd dat het roze was) en het smaakte niet zo lekker als de melk van mama Rontu.
Haar baasje en vrouwtje vertelde dat het goed voor ons was en dat het zou zorgen dat wij geen wormpjes in onze buikjes krijgen.

Verder heb ik de hele dag geprobeert om te gaan lopen, teminste als ik niet lag te slapen of bij mama Rontu melk aan het drinken was.
Ook heb ik me nog bezig gehouden om mijn zus te wassen, dat heeft mama Rontu mij al geleerd, die ligt ons namelijk ook heel vaak te wassen.
Verder ben ik nu ook regelmatig met al mijn broertjes en mijn zusje een potje aan het stoeien, de rangorde moet toch ondertussen ook bepaald worden en daar kunnen we niet vroeg genoeg mee beginnen.

Nu ga ik weer naar mama Rontu voordat al de melk op is.

Op ontdekking!

Vandaag zagen we dat bij de oranje teef de oogjes open gaan (bij de paarse reu gaat het ook al gebeuren hoor).
Weet je wat, dacht ze, laat ik maar meteen op ontdekking gaan, want die werpkist die ken ik nu qua geur en warmte al wel.
Ze wilde wel eens zien wat er voorbij de horizon van de werpkist allemaal te zien is.

Op de foto hiernaast zie je al goed dat de oogjes open gaan van de oranje teef. De rest zal snel volgen, we zien de eerste spleetjes bij de andere pups ook al komen.

Hopenlijk willen die de werpkist eerst van binnen nog eens goed bekijken, voordat ze op de wandel gaan.

Zijn ze niet al goed gegroeid?

Als je alleen de foto’s van de kopjes ziet, dan valt dat niet zo goed op, daarom hebben we nu een andere foto genomen.
Toen ze net geboren waren konden ze nog alle 5 in 2 handen gehouden worden, maar nu is dat echt niet meer het geval.
Nadat ik de teefjes in mijn handen heb gehad heb ik ook de reutjes maar in mijn handen genomen en daaraan hebben we nu al onze handen aan vol.
En zie ze dan nog maar eens stil te houden, nee dus, je hoeft niet te vragen voor een foto van alle 5 de pups in de handen, daarvoor hebben we een reus nodig met zeer grote handen.

Veel te doen.

Vandaag is alles zijn gangetje gegaan, werken, hondjes uitlaten, werpkist schoonmaken, e-mailtjes lezen en van de puppy’s genieten.
Gelukkig was het vandaag nog zo’n gewone dag, want ik weet zeker, ik krijg de komende tijd veel te doen.
Op mijn werk begint nu de kerstdrukte en daar ben ik dan vanaf nu ook iedere dag dat we open zijn te vinden tot dat het kerst is.
De ene dag wat langer als de andere dag, maar ik ben er.

Ook met de puppy’s gaat het nu opschieten, als het kerst is kunnen Remko en ik waarschijlijk onze lol op.
Wat zullen ze dan allemaal kunnen en doen.
Hun oogjes zijn dan vast en zeker open, de oortjes doen het dan hopelijk ook al en misschien “rennen” ze dan ook wel door het huis heen.
O jee, als de kerstboom maar blijft staan!

Verder moet ik ook nog verzinnen wat er tweede kerstdag gegeten gaat worden en het huis moet ook nog ergens gepoetst worden.
Ik weet dus wat ik kerstavond en eerste kerstdag doe, slapen, luieren en genieten van de puppy’s die dan dol dwaze dingen uit halen.

Ik weet het niet meer hoor.

Gisteren hadden het vrouwtje en Keiko een cadeautje gekregen van Ilone en nu weet ik niet meer wie welke pup is.
Ilone vond het volgens mij erg onduidelijk wie wie was, maar ik nu ook.
Eerst had ik een blauwe, rode, groene, blauw/groene en blauw/rode pup.
Nu heb ik een blauwe, rode, groene, oranje en paarse pup, maar wie is nu wie?
Ilone; bedankt hoor, ik ga maar eens goed ruiken, dan weet ik het vast zo wel weer!

Verder lijkt het erop dat mijn puppy’s sneller gaan lopen dan dat ze hun oogjes open hebben.
Er willen er namelijk al drie echt op hun pootjes gaan staan en sterker nog ze zetten hun pootjes ook al onder hun lijfje en bewegen zich zo voort, maar voor ze het weten liggen ze weer met vier poten gestrekt en dat is best een grappig gezicht hoor.

Verder wil iedereen nu onderhand wel eens weten hoe de pup gaat heten die baasje en vrouwtje zelf gaan houden, nou hier komt het hoor.
Als er een teefje blijft dan wordt het Miyuki (sneeuw) en blijft er een reutje dan gaat hij Mitsu (licht) heten, teminste dat hebben het baasje en vrouwtje gezegt.

Nu ga ik weer snel naar beneden, de puppy’s willen vast wel weer wat melk.

Met het vrouwtje.

Vanmorgen vroeg moest het baasje al vroeg met het vrouwtje op pad, het ziekenhuis in Rotterdam moest bezocht worden.

Na een grondig onderzoek werd er verteld dat het vrouwtje haar lichaam nog erg goed was, alleen die lever is een probleempje.
Vrouwtje heeft dan ook vandaag zeven buisje bloed moeten achter laten om te laten onderzoeken, ook heeft ze een afspraak moeten maken in dat ziekenhuis om een echo te laten maken en gelijk daarna moet ze een spelciale echo (die kunnen ze nog niet in alle ziekenhuizen doen) laten maken waarbij ze zonder in het lijf van vrouwtje te prikken kunnen zien wat ze de afgelopen keer met de leverpuctie wilde bekijken en dat word op 27 januari gedaan.
Op woensdag 15 februari moet ze dan misschien terug komen in Rotterdam, maar eigelijk hopen baasje en vrouwtje dat dat niet nodig is, want dan kan ze in Breda onder behandeling blijven en is het nog niet echt fout met die lever van het vrouwtje.

Oma was bijna heel de ochtend bij Rontu, de puppy’s en mij en heeft heel goed op gepast en ze heeft ons natuurlijk een lekker snoepje gegeven.
Toen baasje en vrouwtje weer thuis waren hebben ze samen met oma wat gegeten en daarna is oma weer naar huis gegaan.

Vanavond zijn vrouwtje en ik weer naar Rotterdam gereden, het was de laatste ringtraining vor de kerstvakantie.
Ik vond het weer wel leuk om alleen met het vrouwtje op stap te zijn, want Rontu en haar puppy’s krijgen nu toch stiekem iets meer aandacht dan ik.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook graag naar de puppy’s kijk hoor, dus ik snap het wel.
We kregen van Ilone ook nog een cadeautje mee voor de puppy’s, wat dat was zien jullie morgen wel.

Nu ga ik lekker mijn huisje in om te slapen, weltrusten.

Wat te vertellen.

Net heb ik even een onderonsje gehad met mama Rontu, ik had haar namelijk wat te vertellen.
Ik heb even mijn kopje in haar oortje gestopt zodat niemand van mijn broertjes of mijn zusje me kon horen en heb mijn verhaal gedaan.

Ik heb gezegd dat ik haar de aller, aller beste mama vind van heel de wereld!Maar ja, ik ken dan ook nog geen andere mama’s.Ik heb haar ook bedankt dat ze zulke lekkere melk heeft en dat het ook erg knap is geweest van haar dat ze zelfs melk heeft gegeven terwijl ze zelf ziekjes was (ik hoop nooit diaree te krijgen).

Verder heb ik gezegd dat ze de mooiste naam aan mij moet geven, maar toen zei ze dat zij daar niks over te vertellen had en dat het baasje en vrouwtje daar over gingen.
Maar wie nou het baasje en vrouwtje zijn dat weet ik nog niet, want ik heb ze nog steeds niet gezien.
Ik hoop die dan ook binnekort te mogen ontmoeten als mijn oogjes open gaan.

Nou ga ik weer snel naar mijn broertjes en zusje toe.
Lekker warm tegen elkaar aan liggen slapen en straks nog wat heerlijke melk drinken bij mama Rontu!

M, M, M, M en M.

We hebben al best veel vragen gekregen hoe we de puppy’s gaan noemen, nou we zijn er aan uit hoor.
We willen dat de stamboomnaam met de letter M begint en dan is het ook leuk als hij ook nog een beetje Japans klinkt.
De reutjes gaan dan M… Miyagi Tenshi Yoi heten en de teefjes M… Rontu Tenshi Yoi.
Hoe de nieuwe baasjes van de puppy’s ze gaan noemen moeten ze zelf weten, maar wij vinden het altijd leuk om de roepnaam het zelfde te hebben als de stamboomnaam.
Hoe wij de pup gaan noemen die we houden weten we al, maar dat willen we nog even geheim houden.

Verder zijn we vanavond eens heerlijk alleen met keiko op stap geweest, die verdiend wat extra aandacht en dat heeft ze dan ook gekregen.
Met mij (Remko) heeft ze weer lekker door de klas gerend en heeft al de behendigheidshindernissen genomen, zelfs veel meer dan dat de bedoeling was.
Zelfs de paaltje gingen super snel en dat is heel wat voor Keiko.

Moet je Keiko trouwens hier eens zien zitten, ze had echt een blik in haar ogen van Rontu ik wil met die Puppy’s kroelen en spelen, wanneer mag dat nou eens?
Ook kunnen jullie nu zien dat de puppyren versierd is voor de kerst en dat Rontu en haar puppy’s al een paar kaarten hebben gehad voor de gezinsuitbreiding.

Hoopje hond.

Dit hoopje hond wilde we jullie niet onthouden.
Het is in een woord geweldig hoe de puppy’s heel de dag door elkaar opzoeken.
Zo liggen ze allemaal door heel de werpkist heen en een paar tellen later liggen ze allemaal te drinken of ze liggen allemaal op een hoop.

Wij telde er 5, Rontu telde er ook 5 en jullie?

Nadat we ze uit de knoop gehaald hadden hebben we weer maar eens foto’s gemaakt van heel dicht bij.

Reutje blauw weegt nu 577 gram.

Teefje rood weegt nu 406 gram.

Reutje groen weegt nu 504 gram.Teefje blauw/groen weegt nu 466 gram.

Reutje blauw/ rood weegt nu 535 gram.

De hoofdjes zijn nog niet echt veranderd maar de lijfjes wel degelijk, ze zijn allemaal verdubbeld wat het gewicht betreft en dat is te zien (trouwens ook te voelen als we ze op pakken).
De twee puppy’s met de blauw/groen en blauw/rood lintje waren nog diep in slaap toen we ze op pakte om te wegen en om een nieuw lintje om te doen en dan valt natuurlijk spontaan hun bekje open om te geeuwen.

Ondertussen is er ook al bekent dat er twee puppy’s straks nieuwe baasjes krijgen en die baasjes willen we dan ook veel plezier wensen de komende tijd met het lezen van de verhalen over hun puppy’s, Rontu, Keiko en ons zelf natuurlijk.
Want dat wij de komende weken veel plezier en soms wat minder plezier gaan beleven is een ding wat zeker is.

Na het eten.

Ik ben ondertussen bijna klaar met het versieren van de huiskamer, alleen de werpkist moet nog in kerstsfeer gebracht worden.
Hoe ik dat ga doen daar moet ik nog even over nadenken, maar dat zal ook wel goed komen.

Dat het net lijkt of dat Rontu aan lopende band werk doet heb ik van de week al verteld, maar als ze eens even geen pup aan het melk geven is, kruipt ze af en toe eens even lekker weg.
De puppy’s liggen dan lekker uit te buiken na het eten en Rontu neemt dan even een paar minuten voor zichzelf en dat moet kunnen.

Maar als er weer een puppy wakker is en die piept, is Rontu zo weer van de partij en gaat weer bij haar puppy’s liggen om ze te laten po…n en plassen en soms is het alweer nodig om weer eten te geven.

Knap toch dat Rontu allemaal weet wat er van haar verlangd word, bij de vrouwen moeten er allemaal cursussen worden gevolgd en de boeken worden gelezen, maar zij doet het toch maar mooi uit haar eiegen.

Nummer.

Het vrouwtje heeft van de week aangifte moeten doen van mijn puppy’s.
Daarvoor heeft ze een dek en geboorte verklaring moeten op sturen naar de Raad van Beheer.
En snel dat ze daar zijn zeg, vandaag kwam er alweer post terug.
In die envelop zat een mooie rekening voor het chippen van de puppy’s en de stambomen die de puppy’s straks mee krijgen als ze naar hun nieuwe baasjes gaan.
Maar ook stonden de stamboomnummers al vermeld, ze krijgen de nummers; 2586915 ,2586916, 2586917, 2586918 en 2586919.

Verder gaat alles zijn gangetje hier.
Vrouwtje is nu bezig met de kamer te versieren voor de kerst, waarbij ze nu rekening moet houden met mijn puppy’s, want rond die tijd gaan ze lopen en dan wordt het spannend wat ze allemaal gaan uitvreten
En ik ga nu snel terug naar mijn puppy’s en dan lekker slapen, weltrusten.

Met z’n alle!!!

Wat een knus gezinnetje is het toch.
Bijna heel de dag zijn ze met z’n alle en tante Keiko zit er dan ook bij zodat heel de familie kompleet is.
Ik heb af en toe gewoon medeleiden met Rontu, heel de dag door ligt er wel een pup te drinken (een soort lopende band werk), maar regelmatig liggen ze met zijn alle te drinken.
Maar Rontu laat het allemaal over zich heen komen, als een geboren moedertje.

Ze is zo lief voor haar puppy’s dat als ze naar buiten moet (diaree is geen pretje) ze netjes haar werpkist verlaat, komt ons halen of ze maakt ons wakker, zodat ze haar werpkist en haar puppy’s niet vies hoeft te maken.
We hopen alleen dat haar kwaaltje snel over is (we houden haar goed in de gaten hoor), want ze kan het op dit moment eigenlijk niet hebben om ziek te zijn, ze heeft wel wat anders te doen.

De puppy’s doen het trouwens heel goed, om op z’n hollands te zeggen ze groeien als kool..
Reutje blauw weegt ondertussen 461 gram, teefje rood 322 garm, reutje groen 393 gram, teeftje blauw/groen 357 gram en reutje blauw/rood 395 gram.

Remko en ik genieten volop van dit span, want moet je dit reutje zien liggen slapen, gewoon leker eigenwijs toch!
Op het ruggetje met alle pootje in de lucht, maar hij weet ook al wel dat hij iets moet beschermen en houdt dan daar ook een pootje voor, stel je voor dat iemand het ziet
En dat is wel nodig, want zo ongeveer alle buurtjes hebben al wel voor het raam gestaan om naar de puppy’s van Rontu te kijken.
De mensenvriendinnetje en mensenvriendjes uit de straat kunnen dan ook niet wachten tot ze ze mogen aaien.
Maar ja dan moeten ze nog even een paar weekjes geduld hebben.

Weer leuk nieuws.

Een aantal weken geleden (om precies te zijn 29 oktober) heb ik weer het examen KK1 gedaan, waar ik een hard hoofd in had.
Twee en een halve week daarvoor was het bij mij allemaal niet zo lekker gelopen met de leverpunctie die gedaan moest worden en de weken daarna ging het daarom allemaal ook niet zo lekker met mij.
Dit alles was dus ook de reden dat ik het niet gemeld had dat ik het examen nog een keer ging doen, zodat ik later niet te vaak de vraag zou krijgen ben je geslaagd of gezakt, het intreseerde me op dat moment gewoon niet.
Ik wist in mijn achterhoofd wel dat ik examen KK1 had maar ik kon me niet concetreren.
In die tijd dat ik toen thuis was heb ik eigenlijk alleen maar een beetje het vak rassenkennis geleerd en hoopte dat de theorievakken nog goed in mijn hoofd zouden zitten van vorig jaar.

Op de ochtend van 29 oktober moest ik weer naar Wijk aan Zee voor het examen, maar toen ik daar was zag ik het helemaal niet meer zitten, maar ik heb het examen gemaakt en ben na een gesprekje met een examinator weer naar huis gegaan.
Die mevrouw zag aan mij dat het niet lekker zat en vertelde me dat als ik opgebeld had ik het examen niet had hoeven te maken en het een andere keer had mogen doen en als ik deze keer zou zakken had ik gewoon niet mee gedaan.
Super medeleven vond ik dat toen.

Maar nu terug naar vandaag.
De post viel op de deurmat met daarbij eindelijk de envelop van de Raad van Beheer, na bijna zes weken.
Ik pakte hem op en voelde gelijk dat er niet alleen een brief in zat, dit zat er namelijk ook in.

Toen ik de brief las kon ik het eerst niet geloven, maar het stond er echt; Geslaagd.En dat na zo’n rottig gemaakt examen, knap gedaan dus al zeg ik het zelf!Gelijk heb ik Remko gebeld met die leuke nieuws en toen hij op nam riep ik “geslaagd” en hij snapte me gelijk.

Nu weer even over de puppy’s het gaat super met ze.
Ze praten de oren van onze kop af, als we dan gaan kijken liggen ze wat te drinken of te dromen en dan denk je bij je eigen “komt dat uit geluid uit zulke kleine puppy’s”, ja dus.
Ze drinken goed en kruipen van hot naar her in de werpkist.
Gewoon een leuk gebeuren om heel de dag naar te kijken en te luisteren dus!

Oom en tante geworden.

Hoe snel kan het gaan?
Mijn puppy’s zijn pas twee dagen oud en zijn vanmiddag allemaal oom of tante geworden.

Miyagi de vader van mijn kindjes is weer papa geworden maar nu van zijn meisje Kimi.
Ze hebben samen twee mooie black and tan Shiba teefjes gekregen en hopelijk gaat alles net zo goed met hun als dat het met mijn puppy’s gaat.

Langs deze weg willen mijn baasje en vrouwtje Ilone en haar gezinnetje (ook de hondjes hoor) feliciteren met dit nestje (ben je bijna van de andere puppy’s af komen er weer!).

Het gaat goed hoor.

Langs alle kanten hoor ik de vraag hoe het met mij gaat nu Rontu puppy’s heeft, nou hier het antwoord dan.

Het gaat goed met mij, al heb ik op het moment erg druk met het kijken naar die kleine Shiba puppy’s.
Ik zit dan ook bijna heel de dag aan de zijkant van de werpkist om te kijken hoe die kleintje door de werpkist krioelen en kijk gelijk of ze wel goed te drinken krijgen van Rontu.
Ook moet ik (vind ik zelf) over Rontu en haar puppy’s waken, zodra ik een pup hoor piepen dan ga ik vlug kijken of ik ze moet helpen, maar Rontu lost alles alleen op, knap toch.
Ik moet eerlijk zeggen dat Rontu het erg goed doet zo voor de eerste keer, maar ja ik had ook niet anders verwacht, want ik heb haar toch ook een beetje opgevoed.

Verder gaat het leven hier gewoon door hoor.
Baasje gaat naar zijn werk.
Vrouwtje gaat ook werken en als ze thuis komt dan willen Rontu en ik ook nog wel even een plasje doen, de werpkist moet ook nog schoon gemaakt worden net zoals het huis en de boodschappen moeten ook in huis gehaald worden.
Dus zoals je ziet hebben wij het op het moment allemaal even druk, maar het is wel genieten hoor, dus ons hoor je niet klagen.

5 Puppy’s van 1 dag oud.

Eerst willen wij iedereen bedanken voor de felicitatie’s op welke manier dan ook.
Gisteren werden we zo ongeveer gek van de telefoon, de reactie’s op de log van gisteren liegen er ook niet om en er viel zelfs vandaag al een kaartje binnen van de familie Alma (die hebben met dit nestje ook een mooi Sinterklaas cadeautje gekregen).

Met Rontu en haar puppy’s gaat alles goed en we moeten zeggen dat Rontu het helemaal geweldig doet zo voor de eerste keer.
Ze houd de boel goed schoon, bewaakt de puppy’s en geeft volgens ons ook lekkere melk, want we houden natuurlijk bij hoeveel een puppy groeit, kijk maar.

Reutje blauw weegt nu 321 gram.

Teefje rood weegt nu 230 gram.

Reutje groen weegt nu 289 gram.Teefje blauw/groen weegt nu 259 gram.

Reutje blauw/rood weegt nu 267 gram.

We genieten er zelf ieder moment van de dag van, kijk maar hoe ik (Patricia) van morgen om een uur of half zes het gezinnetje aan trof.
Zeg nou zelf dit is toch een gezellig ontbijt.

Keiko (die we niet vergeten hoor) krijgt trouwens ook geen genoeg van naar dit tafreeltje te kijken, ze zit regelmatig naast de werpkist met haar neus over de rand te gluren hoe Rontu en haar puppy’s het maken en dat is natuurlijk ook een super gezicht.

Verder zijn we nu ook aan het nadenken met welke letter de namen van ons nestje gaan beginnen (de stamboomnamen dan).
We willen namelijkons eigen puppy weer een Japanse naam geven met een toepasselijke naam.
Dan moet je even iets verder zoeken dan je neus lang is, want het is ook leuk dat alle andere puppy’s ook een japanse naam krijgen op de stamboom en misschien als roepnaam.

Puppy’s geboren!

Ik weet nu eindelijk waarom ik de laatste tijd zoveel ben aangekomen. Ik was blijkbaar in verwachting.

Omdat ik gisteren ochtend al een lage temperatuur had (Ilone; we wilde pas bellen als het echt nodig was, maar bedankt voor het stand-by staan), verwachtte mijn baasje al dat het vannacht zou gebeuren. Daarom bleef hij al veel langer op dan normaal, en ik mocht vaak naar buiten. Het vrouwtje was al om 21:00 naar bed gegaan om alvast een paar uur te slapen. Om 23:30 besloot het baasje dat het tijd was voor aflos, zodat hij zelf naar bed kon gaan, en te zorgen dat het vrouwtje over mij zou waken.

Mijn baasje heeft niet lang in bed gelegen, want ik begon om 00:00 met persbewegingen. Dus mijn vrouwtje gauw geroepen. Even moest ik schreeuwen van de pijn, waarna om 0:30 mijn eerste puppy geboren is, een reu (met het blauwe lintje) van maar liefst 279 gram.

Een klein kwartier later om 0:49 kwam de tweede pup, een teef (met het rode lintje) en een gewicht van 201 gram. Ze floepte er zomaar uit, zonder dat ik moest schreeuwen van de pijn.

21 minuten daarna om 01:10 kwam er weer een pup. Wederom een reu van nu 247 gram (met het groene lintje). Mijn baasje dacht dat ik al klaar was, want op de echo waren tenslotte 3 puppy’s te zien. Maar het vrouwtje vond dat ik nog steeds erg onrustig was….

En ja hoor…om 01:33 werd een vierde pup geboren deze keer weer een teefje met een gewicht van 234 gram (voorzien van een blauw / groen lintje, want meer kleuren hadden we niet). Zo had ik toch mooi vier puppy’s ter wereld gebracht, eigenlijk ging het dus allemaal vanzelf en snel achter elkaar. En toch zat het nog niet lekker…zou er dan toch een vijfde pup aankomen!?

En jawel hoor….om 01:51 werd de vijfde en laatste pup geboren, weer een reutje van 238 gram.

Het zijn er dus uiteindelijk 5 puppy’s, 3 reutjes, 2 teefjes, en allemaal rood of sesam. Zo nu ga ik gauw slapen terwijl het vrouwtje de puppy’s weer aan mijn buik legt, zodat ze lekker melk kunnen drinken.

Spannend!

De cadeautjes die Sinterklaas of zijn Zwarte Piet hier van de week had gebracht zijn van middag op gehaald door onze mensenvriendinnetjes Quinty, Moïse en natuurlijk hun papa en mama.
Quinty en Moïse wisten zeker dat hun namen op de cadeautjes stonden en dat klopte dan ook.

Het was weer erg gezellig en ook hebben Quinty en Moïse lekker met mij (Keiko) gekroeld.Aan mij (Rontu) hadden ze niks, want ik heb bijna heel de tijd in mijn werpkistje gelegen waar Quinty en Moïse dan ook regelmatig stiekem om het hoekje kwamen kijken of ik er nog wel in lag.

En nu word het spannend, het vrouwtje zegt dat de laatste dagen (of zouden het uren zijn) zijn aangebroken voor mij (Rontu).
Ik (Keiko) ga dus maar pootjes draaien voor Rontu, baasje en het vrouwtje in de hoop dat alles goed gaat tijdens het krijgen van haar puppy’s.

Het liedje dat hier op het moment veel gezongen word is:
“Zie, de maan schijnt door de bomen,
makkers staakt uw wild geraas.
’t Heerlijk avondje is gekomen,
’t avondje van Sinterklaas.
Vol verwachting klopt on hart,
wie de koek krijgt, wie de gard.
Vol verwachting klopt on hart,
wie de koek krijgt, wie de gard.”
De regels “vol verwachting klopt ons hart” worden dan iets harder gezongen, waarom toch?

Het is weekend!

Na een normale vrijdag waarop Remko en ik hebben mogen werken en de hondjes hebben geluierd is het nu eindelijk weekend.
Dit word een weekend waar in we niks bijzonsders gaan doen.
Nou ja, niks bijzonders, het hele weekend zal in het teken zijn van Rontu en haar puppy’s .
Wanneer gaan het beginnen?
Hoe gaat het gebeuren?
Hoe gaat het aflopen?
Dit zijn vragen die op het moment door mijn hoofd gaan, maar als alles goed gaat weten we snel de antwoorden op deze vragen.

Reken er maar op, dat zodra ik iets weet jullie het allemaal ook weten.
Verder wil ik iedereen een prettig weekend wensen en de hondjes (en de baasjes) die weer aan de Winnershow mee doen wil ik succes wensen.

Hij is geweest.

Het is ons gelukt, Sinterklaas is geweest en zijn paard heeft onze bakjes met water helemaal leeg gedronken, gelukkig had hij geen trek in brokjes en hadden wij vanmorgen al gelijk wat te eten toen we uit bed kwamen.
En moet je zien waar hij de cadeautjes heeft achter gelaten!
Sinterklaas is zo brutaal geweest om ze in de werpkist van mij (Rontu) te leggen terwijl ik er gewoon in het hokje lag te slapen.
Wij hebben ondertussen het lekkers al op gegeten maar er waren ook weer cadeautjes bij voor andere kindjes.
Er staat een naam op maar wij kunnen niet lezen, misshien dat die gene waar ze voor zijn het kunnen lezen, vrouwtje vertelde wel dat de cadeautjes voor mensenvriendinnetjes van ons zijn, maar ja die hebben wij er zoveel.

Ik (Rontu) wil sinds vandaag niet hebben dat ik (Keiko) nog in de buurt kom van de werpkist.Zolang dat ik (Keiko) mijn hoofd de andere kant ik hou is het goed, maar kijk ik (Keiko) richting de werpkist dan laat ik (Rontu) een paar tanden zien waarvan ik (Keiko) dan maar op de loop ga.Verder hebben we nog niet veel te vertellen, misschien morgen weer wel.

O ja, nog even, vanavond gaan we dan eindelijk het Sinterklaasfeest vieren wat het afgelopen weekend niet is door gegaan vanwege een beetje sneeuw.
Hopelijk heeft Sinterklaas dan weer aan ons gedacht.