Hier gaat het allemaal zo zijn gangetje.
Alleen Rontu (alias papzak) die klapt vandaag of morgen uit haar jasje hoor.

Een paar weken geleden was er een foto gemaakt van haar op de poef, nou vandaag heeft vrouwtje weer zo’n soort foto gemaakt en zeg nou zelf, die is toch wel erg dik.
En toen het baasje en vrouwtje aan het eten waren ging die Papzak op haar zij liggen en wat we toen zegen dat konden we jullie ook niet laten missen.
Ik vind dat Rontu verdacht veel lijkt op een ballon met pootjes, een staart en een hoofd, maar ja dat mag ik natuurlijk weer niet zo zeggen, maar toch!

Even wat anders, want bijna de hele dag hoor ik Rontu hier Papzak daar.
Ik kom niks te kort hoor, maar het valt me gewoon op dat er meer gepraat wordt over Rontu dan over mij.
Maar ik word op het moment ook extra verwend, dus wat er aan de hand is, ach ik laat het maar over me heen komen.

Sinterklaas is vanacht niet geweest hoor, dus vanavond laten Rontu en ik maar weer wat water in ons bakje staan.
We zullen ook nog wat brokjes in ons bakje laten zitten, misschien heeft het paard van Sinterklaas daar wel trek in.
We hopen dan ook dat het paard van Sinterklaas dit al vanaf een grote afstand ruikt, zodat hij alleen maar hier langs kan komen om ons wat lekkers te brengen.

Het was vandaaag weer eens een dagje wel hoor.
Eerst was het lekker rustig thuis, maar toen eenmaal het vrouwtje weer thuis was van haar werk was de rust over.
Plassen, eten, drinken spelen met het vrouwtje en daar tussen moest ze ook nog wat opruimen, want rond de klok van vier uur zouden opa en oma komen om hier mee te eten, wat een gedoe allemaal zeg.
Nou vind ik dat wel gezellig hoor, dus daar lag het niet aan, maar baasje wilde maar niet thuis komen en toch ging het vrouwtje gewoon eten maken.
Sterker nog opa, oma en vrouwtje gingen het eten ook nog op eten zonder dat het baasje er bij was, schandalig vond ik dat, maar vrouwtje vertelde Rontu en mij al snel daarna dat baasje vandaag helemaal niet naar huis komt.
Hij moet voor zijn werk helemaal in Groningen werken tot vanavond laat en daarna gaat hij daar in een hotelletje slapen, dus we hebben als vrouwen vannacht het huis voor ons alleen.
Nadat alles van het eten weer opgeruimd was kwam er nog meer bezoek, Peter, Monique en Kim dus het huis zat weer vol.

Verder hoor ik vanaf gisteren ook iedere keer het woord “papzak” vallen.

Wat daar nou toch weer mee bedoelt wordt, ik weet het niet, maar iedere keer kijken baasje en vrouwtje dan Rontu aan en schieten in de lach, dus zal het wel weer een bijnaam zijn of zo.
Eerlijk is eerlijk ze begint er niet uit te zien, een dikke buik dat ze krijgt, niet meer normaal hoor.
Op de bank ligt ze dan ook met regelmaat van de klok op haar rug, zodat ze van haar buik geen last meer heeft.
En zeg nou zelf, dit is toch geen gezicht, een Shiba hondje hort een slanke lijn te hebben en niet zo’n dikke buik als dat Rontu nu heeft.

Verder staan er weer spulletjes klaar om naar Duitsland te gaan (verlopig de laatste keer).
Als we morgen weer met z’n allen thuis zijn stappen we vlug in de auto om weer te gaan genieten.
Misschien ligt er wel sneeuw, want dat hebben ze hier voorspeld en misschien dan daar ook wel en dan kunnen we natuurlijk weer lekker gaan wandelen in de sneeuw.
We komen deze keer pas op maandag terug naar huis, dus we hebben een lang uitje voor de boeg.

En dan nog een week en dan……., vrouwtje zegt dat het dan gaat gebeuren.
Maar wat er dan gaat gebeuren weet ik nog niet maar dat er wat staat te gebeuren dat voel ik ook wel hoor en dat zal ook wel de reden zijn dat dit verlopig de laatste keer is dat we naar Duitsland gaan.

Vanmorgen vroeg moesten Rontu en ik weer vroeg ons huisje uit.
Om half zeven liep de wekker af om Rontu naar opa en oma te brengen, zodat baasje, vrouwtje en ik naar Zwolle konden rijden om daar aan een hondenshow mee te doen.

Nadat het baasje en vrouwtje daar een hele poos met allemaal vreemde mensen gepraat hadden (het ging allemaal over puppy’s) moest ik de ring in.
Ik kreeg een u-tje als beoordeling en werd als tweede geplaatst (geweldig dus).
Even later moest ik zelfs terug voor beste reserve teef, alleen toen verloor ik, jammer.

Baasje en vrouwtje zeiden dat het niet aan mij lag, want ik stond er gewoon erg mooi te zijn.

Maar toen werd er op een gegeven moment omgeroepen dat de baasjes van hondjes zich op konden geven voor een test (MAG test) en daar wilde baasje wel aan mee doen, dus wij daar naar toe en vrouwtje bleef bij de spullen.

Toen wij bij de voordeur aan kwamen zag ik daar opeens een Shiba hondje dat wel erg veel op Rontu leek en erg naar Khoda rook.
Jaaa jippiiieee, hij was het, samen met zijn vrouwtje en baasje was hij naar de show gekomen om naar mij te kijken en om met baasje en vrouwtje te praten en te kroelen.
Nadat ik hem even had begroet zei het baasje dat wij op moesten schieten om aan die test mee te doen, dus weg waren wij.
We waren ook weer zo terug hoor, ik had toch zeker geen zin meer in die test en wilde naar Khoda en zijn baasje en vrouwtje toe.
En zo zaten wij even later samen gezellig te zitten en de baasjes en vrouwtjes moesten maar blijven staan.

Toen wij weg mochten (rond drie uur) zijn we nog even bij Khoda op bezoek geweest.Hij heeft heel zijn tuin aan mij laten zien, ik mocht spelen met zijn speeltjes, ik mocht aan zijn kluifjes kluiven en hij gaf zelfs zijn eten aan mij, wat een super Shiba zeg.Het leuke aan vandaag was dus dat Khoda bij mij op bezoek kwam maar dat ik ook bij hem op bezoek ben geweest, gezellig toch.

Op een gegeven moment moesten wij toch echt de auto in om Rontu bij opa en oma op te halen, daar hebben we dan ook nog wat gezeten en daarna weer naar huis.
Zo meteen ga ik lekker slapen en morgen dan zien we wel weer verder.

Vandaag heb ik endelijk Otsu weer eens gezien.
Dat was wel erg lang geleden hoor, misschien wel een half jaar!
Maar hij weet nog steeds wie ik ben en hoe ik reageer, dus was hij erg voorzichtig om mij te besnuffelen, hij heeft geleerd zeg maar.
Want hij deed altijd bij mij aan mijn kontje snuffelen en als waarschuwing ging ik dan altijd eerts op mijn kontje zitten en als hij dan nog niet stopte gromde en trok ik mijn lipjes op zodat hij dan wel afdroop.
Ik kwam Otsu vandaag tegen toen ik met het vrouwtje naar ringtraining ging, daar was Otsu ook met zijn vrouwtje Leni.
Leni brengt de laatste tijd meestal Umai mee, maar heeft gezegd dat ze voortaan af wil wisselen, zodat ze de ene week Umai en de andere week Otsu bij heeft.
Verder had Leni ook de spulletjes bij die Ilone heeft geregeld, allebei bedankt daar voor hoor.

Baasje is toen ik met vrouwtje naar ringtraining was naar zijn vader geweest om te kijken hoe ver de werpkist voor Rontu is en toen wij thuis kwamen zei hij dat hij eind deze week wel hier in de keuken staat zodat Rontu er dan aan kan gaan wennen.
Wat ik flauw vind is dat ik er niet in mag van baasje en vrouwtje, ze zeggen dat hij alleen voor Rontu en haar puppy’s is.
Maar waar moet ik dan naar toe als hun daar zo gezellig met z’n alle in die werpkist liggen?
Ach ik zal wel zien hoe het gaat lopen.

Vandaag zijn door ons de laatste dingentjes gekocht voor het nestje van Rontu.
Een ding wat we ook nodig hadden was een warmtelamp.
Wat ik nog meer gekocht heb is een boekje voor Remko.
Als hij dat leest weet hij ook een beetje wat hij kan verwachten bij de bevalling en daarna, want die boeken die ik ooit moest kopen voor mijn cursus die vind hij maar niks om eens door te lezen.

Ook heb ik vandaag weer voer gekocht en daar kan ik dus verlopig weer mee vooruit.
Ik kreeg er trouwens ook puppypakketten bij, dus als de puppy’s straks naar een nieuwe eigenaar gaan krijgen ze die ook mee.
Al met al weer genoeg geld uit gegeven vandaag.

Heeft zaterdag Sinterklaas gereageerd op onze web-log, lopen er vandaag twee Zwarte Pieten door onze straat.

Wat mij op viel was dat de Zwarte Pieten wel erg rare kleren aan hadden (ze hadden alleen hun pet met veer erop op), maar dat zal wel komen omdat ze pas net in Nederland zijn en nog moeten wennen aan de kou en tegen de tijd dat Sinterklaas jarig is zullen ze hun gewone kleren wel weer aan hebben.
En ook vond ik dat ze wel een beetje bekend roken, maar ja ik maak dan ook al voor de vijfde keer het feest van Sinterklaas mee, of zou het toch ergens anders door komen dat ik dacht dat ik de Zwarte Pieten een beetje bekend vond ruiken.

Ik moet zeggen dat nu ik vier jaar ben ik eindelijk aan het feest van Sinterklaas gewend raak.
De kindjes in de straat worden allemaal wat drukker, maar daar heb ik geen last meer van.
Rontu word ook weer wat drukker, maar of dat nu met Sinterklaas te maken heeft of het feit dat ze haar hormonen weer de baas is dat weet ik niet.
Maar vandaag ben ik weer even boos op haar moeten worden, waarom het ook al weer was ik weet het niet meer maar het was na een lange poos weer eens nodig.

Nu moet ik opschieten, want ik moet naar school toe.
Rontu blijft samen met het vrouwtje thuis en het baasje gaat met mij mee.
Nou, tot de volgende keer maar weer, misschien is Sinterklaas of een van de Zwarte pieten dan wel langs geweest.

Vanavond was ik weer de klos om mee naar school te gaan.
Tot een paar weken geleden gingen op maandag zowel Rontu als ik naar school en op woensdag werd het afgewisseld.
Nou gaat Rontu al een paar weken op maandag niet mee en ook op woensdag hijft ze vrij van school.
Ik snap er allemaal niks meer van, met andere woorden ik vind het maar raar hoor!
Waarom hoeft die kleine Rontu niet meer naar school en ik wel?
Luistert ze soms al beter dan mij en showt ze ook al beter dan mij, nee hoor dat denk ik niet wie kan mij helepen dit raadsel op te lossen?

Dit was trouwens afgelopen maandag toen Rontu lekker thuis op de bank mocht blijven liggen.
Hier zit ik heel goed op het vrouwtje te letten tot ze mij het seintje geeft dat ik mag gaan beginnen met mijn rondje behendigheid met als eerste hindernis de “breed”.
Het vrouwtje hoefde alleen nog maar mijn riempje af te doen en breed te zeggen en weg was ik, op naar mijn beloning (een tennisballetje) na het rondje.

Ook heeft het baasje nog een actiefoto gemaakt, kijk maar.
Zie je de benen van het vrouwtje en mijn pootjes op en neer gaan, we liepen super snel het hele rondje om even later aan de kant uit te kunnen rusten.

Zoals jullie weten moet Rontu nog steeds voor het eerst mee fietsen, maar omdat ze nu toch echt zwanger is is dat niet zo’n goed idee (daarvooor was het veel te warm en daarvoor hadden we nog geen fietstuigje voor haar) en daarom vroegen natuurlijk ook al andere mensen (die hadden ook het idee dat het fietsen verlopig niet meer kan) om een nieuwe poll.
De poll die we dus daar over hadden hebben we weg gedaan, maar als ze mee gaat fietsen krijgen jullie de uitkomst nog wel hoor.

Dus op verzoek; de nieuwe poll, maar eerst even dit;
Een hond is normaal gesproken 63 dagen zwanger en als je terug gaat kijken op de web-log kun je dan natuurlijk uitrekenen wanneer ze gaat bevallen.
Maar net als bij mensen (waarbij de vrouw 9 maanden zwanger is) kan ze vroeger of later bevallen.
Dus kunnen jullie ons mischien een handje helpen en zeggen wanneer onze slapenloze nachten aan kunnen breken?
En als er iemand is die ons kan zeggen hoeveel teefjes en hoeveel reutjes (enhu,we hebben 3 puppy’s op de echo gezien hè) er komen is dat ook wel fijn (dan kunnen we alzovast namen gaan bedenken), maar laat dit dan even weten door het bij de reacties te melden.

Voor de rest hebben we vandaag lekker lui gedaan, dat hadden we allemaal (de 3 vrouwen hier in huis) wel verdiend vonden we zelf.
Hopelijk kunnen we morgen weer wat leuks vertellen.

Eerst willen wij iedereen bedanken voor de leuke reactie’s en felicitaties op het nieuws van onze zwangere Rontu, fijn dat jullie allemaal zo meeleven.

De eerste dingentjs voor de puppy’s zijn al gekocht.
Bolletjes wol; om ze straks een mooii strikje om hun nekje te kunnen doen, want dan kunnen we ze uit elkaar houden.
Speeltjes; dat is altijd leuk!
Tutflesje; stel je voor dat ze niet bij Rontu willen of kunnen drinken, dan moet je toch wat (de instant moedermelk komt er ook nog hoor).
Puppyren; zodat ze lekker kunnen spelen en ravotten zonder dat ze de hele huiskamer gaan slopen (of we zetten de puppyren om de kerstboom zodat die een beetje heel blijft).
Halsbandjes; het is voor de mensen die ze bij ons kopen natuurlijk fijn als ze al aan een halsbandje gewend zijn en misschien al een beetje mee lopen aan de lijn.
Maar er moet nog meer gekocht worden; ontsmettingsmiddel, uitzuigslangetje, vaseline extra kleedjes voor in de werpkist (zodat de puppy’s wat nestgeur mee naar huis kunnen krijgen), puppyvoer moeten we natuurlijk ook weer kopen en zo zullen er nog wel meer dingen in ons op komen die we moeten kopen.
Ach een beetje rondsnuffelen op inernet en af en toe wat tips vragen bij Ilone en we komen er wel.

Morgen gaan we het hout halen om de werpkist te bouwen, hebben we nog wat te doen!

Voor de rest hebben we vandaag lekker genoten van onze hondjes, samen luieren op de bank en af en toe een wandeling waarbij we soms het idee hadden dat Rontu wel erg traag gaat worden.
Ze loopt de hele tijd achter aan en het liefst nog achterom te kijken ook met de blik in haar oogjes van; ik wil helemaal niet wandelen, ik wil naar huis.
Wat het eten van Rontu betreft; dat ging het lekker, vanmorgen wat zalmolie erover en weg waren de brokjes en vanmiddag heb ik (Patricia) twee brokjes gevoerd en leeg was haar bakje even later.
Nu gaan we weer lekker kroelen en t.v kijken, tot morgen maar weer.

Net ben ik met het vrouwtje voor een echo naar de dierendokter geweest.
Toen ik aan de beurt was zijn we een kamertje in gegaan en de dokter keek gelijk naar mijn buikje en zei dat hij een paar haartjes moest knippen, nou okè dan, maar ik hield hem wel in de gaten hoor, stel je voor dat hij me helemaal kaal zou knippen.
Even later ging hij met een klein raar apperaatje onder mijn buikje langs en inees zag ik iets op de t.v. verschijnen.
Vrouwtje zei dat dat de binnenkant van mijn buikje was, maar ik vond het wel raar hoor om zo in mijn buikje te kunnen kijken.
En er zaten ook allemaal rare dingen inmijn buikje, teminste dat zag ik op de t.v. van de dierendokter.

Zien jullie trouwens ook wat wij toen zagen?

De dierendokter feliciteerde mij en het vrouwtje, want hij zegt dat die vreemde dingen puppy’s zijn.
Dus nu weet ik wat er met mij aan de hand is en ik roep dan nu ook hard; ik ga puppy’s krijgen.
Hoe veel puppy’s er precies in mijn buikje zitten kon de dierendokter niet zeggen, maar hij dacht er toch zeker drie te hebben gezien.

Onderweg hebben we snel naar het baasje gebeld met het goede nieuws en ook hebben we het gelijk aan Ilone laten weten, zodat die aan Miyagi kon vertellen dat hij weer papa gaat worden.
Nu het zeker is dat ik puppy’s in mijn buikje heb moet er nog wel het een en ander gekocht worden en ook de werpkist moet nog gemaakt worden, maar daar hebben baasje en vrouwtje nog wel even de tijd voor.
Rond Sinterklaas gaat het weer spannend worden, want ik ben 6 december uitgerekend en dat wil zeggen dat rond die dag de puppy’s kunnen komen.

Nu ga ik weer slapen en lekker dromen over die kleine dingentjes in mijn buikje, weltrusten!