Auteur archieven: Patricia

Nieuwjaarsdag.

Geplaatst op door
3

Als eerste willen wij iedereen en alle hondjes een prettig en gezond 2005 wensen.

Vannacht is hier in huis alles rustig verlopen.
Keiko was wel allert maar voor de rest viel de angst wel mee (gelukkig is ze die lawinepijlen alweer vergeten), Rontu vond het allemaal maar gewoon ( die is trouwens ook nog steeds te druk in haar hoofdje om zulke dingen goed mee te maken).
Op een gegeven moment zaten ze samen op de aanrecht (ik hield ze wel tegen hoor) naar buiten te kijken om zo de vuurpijlen in de gaten te houden (bij Rontu duurde dit dan ook niet lang).

Wij zijn vandaag bij opa en oma een gelukkig nieuwjaar gaan wensen en daarna zijn we ook nog naar de ouders van het baasje gereden om dat daar ook te wensen.
En daarna gewoon weer naar huis toe om met z’n alle weer te gaan luieren op de bank.

Morgen gaan wij weer proberen te skien en de hondjes gaan dan een dagje naar opa en oma toe.
Zelfs de tent gaat mee, voor het geval wij iets breken zegt oma.
Nee hoor, maar als ze weg willen moeten ze Rontu wel even veilig kunnen opsluiten, zonder angst te hebben dat er iets gesloopt wordt (dit zal dan wel de eerste keer zijn hoor).

Tot morgen en nog een keer het beste in 2005 van ons alle vier.

Wij kunnen niet meer wachten.

Geplaatst op door
7

Oudjaarsdag bij ons in huis was eigenlijk een gewone dag voor ons, voor het vrouwtje hard werken en het baasje heeft een beetje gewerkt en maakte het huis nog op een paar plekjes wat schoon.

Even later is de door baasje en vrouwtje tafel gedekt om er een gezellige boel van te maken vanavond, Michael en Mirjam komen hier naartoe en gaan het nieuwe jaar met baasje en vrouwtje inluiden.

Zoals jullie kunnen wij niet wachten tot er lekker gegeten gaat worden, voor ons is er vast ook iets lekkers in huis.
Verder hoop ik (Keiko) dat er normaal gedaan word met dat vuurwerk (niet te veel harde knallen bedoel ik dan, van siervuurwerk krijg ik nooit genoeg) om twaalf uur en ik (Rontu) weet vanavond pas wat het allemaal inhoud maar Keiko heeft mij verteld dat ik maar mijn pootjes over mijn oortjes moet leggen.

Voor iedereen een gezellig avondje en uitkijken met dat vuurwerk!

Nog een nachtje.

Geplaatst op door
5

Er is eigenlijk niets te vertellen vandaag.

De hondjes hebben een vrij normale dag gehad, op een paar vuurwerk knallen na dan, maar ja, dat is rond deze tijd ook een vrij normaal geluid dat we horen.
Er zijn kinderen die het erg leuk vinden om een rotje of zoiets in de poort te gooien (een overdekte poort) waarna er dan een super knal komt.
Op zo’n enkele knal reageren de hondjes geen van tweeen. maar ja, morgen!

Verder zijn hier de laatste boodschappen in huis gehaald om morgen hier oud en nieuw te vieren.
We gaan dit jaar liever niet weg omdat we nog niet weten hoe Rontu morgen gaat reageren als al dat vuurwerk afgestoken gaat worden.
En omdat Keiko in Duitsland (afgelopen september) erg is geschrokken van een paar lawinepijlen (zes stuks op een meter of tien afstand) weten we ook niet wat zij dit jaar gaat doen, normaal gesproken had zij nergens last van.
Morgenavond (of moet ik overmorgenochtend zeggen) weten we hoe het is gegaan.

Nog iets vreemds.

Geplaatst op door
3

Wat ik nu toch weer allemaal hoor, allemaal knallen en geknetter.
Wie kan mij uitleggen wat dit nu weer is?

Keiko gaat als het knetterd naar de lucht zitten kijken, maar ik snap er allemaal niks van.
Gebeuren er in mijn leven nou echt iedere keer van die rare dingen of gaat het ooit ophouden?

Voor mij de eerste keer in de sneeuw.

Geplaatst op door
1

Wordt ik vanmorgen wakker (het vrouwtje kwam naar beneden), hoor ik het vrouwtje tegen Keiko zeggen dat er sneeuw ligt, denk ik bij mijn eigen; wat is dat nu weer.
Zou het zoiets zijn als Sinterklaas of de Kerstman, nou even later wist ik het hoor.
Buiten was het helemaal wit en aan mijn pootjes was het erg koud en ook kon ik niet goed op mijn pootjes blijven staan, want die schoven iedere keer onder mijn lijfje uit.
Zet ik mijn neus op de grond om dat witte spul van dicht bij te bekijken, bleek het nog te smaken ook, eerlijk gezegd leek het erg veel op het water wat altijd in mijn drinkbakje zit, maar dan een stuk kouder.

Nadat we het rondje voor op straat hadden gelopen, mochten ik en Keiko ook nog eens in de achtertuin gaan kijken, eerst door het raam (en ja hoor, ook daar was het helemaal wit) en daarna echt de tuin in om te gaan ravotten.Wat hadden we een pret zo rond de klok van half acht, de buren zullen wel gedacht hebben, moeten die hondjes nu al zoveel kabaal maken.Iedereen die mij kent weet dat ik niet kan spelen zonder een hoop lawaai te maken en zo ook vanmorgen dus.Van Keiko heb ik gehoord dat ze al wel vaker in de sneeuw heeft gespeeld en dat dat erg leuk blijft.Ze zei ook dat als we in mei naar Zwitserland de kans op sneeuw ook erg groot is.Ze heeft het ook al eens in Duitsland mee gemaakt zegt ze.Maar van het vrouwtje heb ik gehoord dat dat in Duitsland dit jaar niet gebeurd, want baasje en vroutje gaan dit jaar in Oostenrijk op wintersport en dan mogen wij bij opa en oma gaan logeren, maar zei ze wel, als het weer het toe laat gaan we nog wel een keer in Duitsland op wintersport voor een weekendje en dan mogen jullie (Keiko en ik dus) wel mee hoor.

Weet je; ik vond die sneeuw best leuk laat de rest ook maar komen, zodat ik ook kan verdwijnen net als Keiko in Zwitserland.

Rustig aan.

Geplaatst op door
3

Wij hebben er vandaag een rustige dag van gemaakt.
De hondjes zijn een paar keer uitgelaten en voor de rest is er eigenlijk niet veel gebeurd.

O ja, ik had nog een exemplaar van Onze hond ongelezen liggen, nu niet meer dus en de post had vandaag ook het nieuwe exemplaar bij, dus je weet ook wel wat daar mee gebeurd is.

Tweede Kerstdag.

Geplaatst op door
Beantwoorden

Vanmorgen moesten baasje en vrouwtje eerst nog naar de verjaardag van Moise toe.
Daar in huis vieren ze geen tweede Kerstdag, maar we de verjaardag van een kind.
Toen ze thuis kwamen zeiden ze dat het daar weer een gezellige boel was.

Nadat ze alles in de auto gedaan hadden, inclusief mij en Rontu en zijn we naar opa en oma gereden om daar de tweede Kerstdag te vieren.
Nadat baasje het vrouwtje daar had afgezet met alle spulletjes is hij met mij en Rontu naar het bos gegaan, om ons nog even tijd te gunnen om onze energie kwijt te kunnen.
Daar kwam hij nog een aantal bekende tegen en de boswandeling duurde dan ook best lang (lekker toch voor ons hondjes), hij stond iedere keer te kletsen met die mensen.

Weer bij opa en oma, waren daar al bijna al de mensen die zouden komen, alleen die gekke ome Wim moest nog komen, maar die heeft nog Boyke (een Chow Chow) om uit te laten en was daarom wat later.
Er is daar gezellig gegeten, daarna zijn er nog allemaal cadeautjes uitgepakt (ik en Rontu mochten het papier deze keer niet versnipperen, zoals we met Sinterklaas wel mochten).
Daarna hebben we nog met z’n alle gezellig bij elkaar gezeten tot we allemaal erg noe waren en naar huis zijn gegaan om te slapen.
Zoals jullie zien ben ik gezellig bij het vrouwtje op scjoot geklommen, ik was in eerste instantie erg nieuwsgierig naar de muts die ze gekregen had (alle mensen hadden trouwens zo’n ding gekregen).

Mijn huisje in en lekker dromen over die fijne en leuke Kerstdagen en op naar het volgende jaar.

Eerste Kerstdag

Geplaatst op door
6

Als eerste willen we er iedereen op wijzen dat we een andere binnekomer hebben op deze web-log.
We hebben onze kennelnaam aan deze web-log gekoppeld en zijn ondertussen druk bezig met een eigen site te maken op internet.

Vandaag hebben we het in eerste instantie rustig aan gedaan, lekker uitgeslapen en daarna heb ik (het vrouwtje) de hondjes uit gelaten.
Toen ik (het vrouwtje) terug kwam ben ik (het vrouwtje) in bad gedoken en ondertussen ging ik (het baasje) de tafel dekken om te ontbijten.

We hebben dan ook met z’n viertjes aan tafel gezeten, de hondjes ieder op een eigen stoel, en hebben daar gewoon van zitten genieten.
Het is zo’n grappig gezicht net kinderen die er aan tafel bij zitten.
Keiko en Rontu zitten er graag bij, wetend dat ze toch niks krijgen, maar ze willen er toch gewoon bij horen.
Maar voor hun was er venen later ook een bak met brokken, natuurlijk vergeten we hun niet.

Voor de rest van de dag was het gewoon lekker luieren, voornamelijk voor de hondjes, want ik (het vrouwtje) was toch nog wel een beetje dingen aan het doen voor de rest van de Kerst en ik (het baasje) was met de internetsite bezig.

Vanavond gaan wij lekker eten bij een oom en tante van mij (het baasje) en de hondjes moeten dan thuis blijven.
Waarom denken nu de meeste van jullie, nou het zit zo.
Een nicht van mij (het baasje) heeft ook een hond, een Beagle en dat zijn super eigenwijze beestjes en dan helemaal als ze niet echt zijn op gevoed.
De tante had dan eigenlijk ook liever onze hondjes daar, die luisteren teminste zei zij, maar ook wij weten beter.
Maar al met al, drie hondjes rond de Kersttafel zal zeker niet goed gaan en daarom laten wij ze gewoon thuis.

We wensen iedereen eet smakelijk voor zo meteen en tot morgen maar weer.
We gaan dan ’s avonds naar opa en oma en daar gaan Keiko en Rontu wel mee naar toe hoor.
O, ja eerst gaan we morgen naar Moise toe, want die is dan jarig.

Uit slapen.

Geplaatst op door
3

Vanmorgen (vannacht dus) mocht ik van het vrouwtje een keertje vrij blijven rond lopen toen ze naar haar werk ging.
Ze zag me zo lekker liggen slapen op de bank dat ze het over haar hart kon krijgen om mij weer in mijn huisje te doen.

De eerste paar uurtjes heb ik dan ook nog lekker liggen uitslapen, maar rond de klok van half acht vond ik het genoeg.
Ik ben Keiko wakker gaan maken en daarna zijn we samen een krant gaan lezen.
Eerlijk gezegd ben ik begoinnen en is Keiko mee gaan doen, want die dacht wat zij kan kan ik ook.

Toen baasje beneden iets hoorde dacht hij al volgens mij lopen alletwee de hondjes vrij rond.
We waren namelijk ook kerstliedjes aan het zingen, ok, aan het oefenen dan en daar was hij wakker van geworden.
Beneden aangekomen vond hij wel een hele raren laag sneeuw in huis, dat was namelijk de krant die wij hadden gelezen.
Opruimen dat is waar hij gelijk aan dacht en hij kon het dus niet meer op de foto zetten.

Ik mag voorlopig weer niet meer vrij rond lopen als vrouwtje naar haar werk gaat en ze weet dat baasje nog een paar uur in zijn bed blijft liggen, maar als hij er snel uit moet mag ik het nog een keer proberen.

Vanavond zaten het baasje en het vrouwtje te eten en om te zeggen het was volgens mij een echte kerstmaaltijd en ook een echte kerstsfeer.
Overal kaarsjes en alleen de kerstverlichting en op tafel stond iets waar alleen maar botjes van over bleven.
Toen het vlees er nog omheen zat leek het wel op een konijnenpootje, teminste zoiets hoop ik nog wel eens tegen te komen als ik in het bos ag wandelen, hopelijk kan ik dan ook zo lekker smullen.

Nu ga ik naar mij huisje toe om te slapen en aangezien het morgen kerst is (dit zeggen ze teminste) wens ik iedereen woef, woef, waf waf toe.

Rare tijden.

Geplaatst op door
2

Het zijn rare dagen, vrouwtje gaat erg vroeg naar bed en komt er dan midden in de nacht uit om te gaan werken.
Wat is er nu toch weer aan de hand?

Kerst op haar werk is haar motto deze week.
Ze zegt dat het erg druk is op haar werk en dat er niet genoeg meisjes zijn om haar te helpen, daarom is ze vandaag om vijf uur begonnen met werken en morgen is het hetzelfde liedje.
Ze is gisteren al om kwart voor negen gaan slapen en ook dat doet ze vanavond en waarschijnlijk morgenavond ook, ze moet wel uitgeslapen zijn als het kerst is.

Ik (Keiko) en ik (Rontu) zijn op dit moment erg lief voor haar en laten haar ’s middags ook lekker uitrusten en gaan het baasje wel pesten als hij van zijn werk thuis komt.
Hopelijk is ze morgen nog wel ergens in staat om een stukje te schrijven, anders zullen we het baasje vragen.

Toch nog weggeweest.

Geplaatst op door
3

Vanmiddag ging de telefoon, mijn (Remko) moeder aan de lijn en die vroeg of hij even wat voor haar wilde doen.
Ik zei ja ( even later was het niet meer nodig) en als tegenprestatie mochten wij bij hun komen eten.
Ook de hondjes mochten mee en weten jullie wie daar ook was, hun mensenneefje Mauro en daar hebben ze weer op hun gemak naar gekeken, wat een ding zeg.
Hij had ook een leuk kroelbeertje bij maar die heeft Rontu eens van dichtbij bekeken.
Nou ja bekeken, ze heeft er mee gespeeld en toen ze er mee klaar was (wij hadden nog niet eens gezien dat ze het had) was het kapot.
Mauro; uit naam van Rontu; sorry, maar bijna alle kindjes hebben wel een beertje met een afwijking.

Eindelijk was het zover.

Geplaatst op door
5

Gisteren had ik even verteld dat het ’s avonds spannend ging worden.
Ik had namelijk mijn eerste behendigheidswedstrijd, alleen was het niet helemaal een echte maar hij was bij ons op de hondenschool georganiseerd.
Er zijn twee klassen die dat doen, beginners en het wedstrijdteam en in die laatste klas zit ik.

We leerde gisteren dan ook hoe het op een echte wedstrijd er aan toe gaat en welke regels er dan allemaal zijn.
Nou de enigste die foutjes maakte was het baasje, waardoor ik het fout deed.

Bij de eerste race raakte hij de weg kwijt bij een groepje hoogtesprongen, waardoor ik de tijd had om op me gemak de slurf te gaan onderzoeken (derde plaats).
Bij de tweede race nam ik een hoogtesprong niet en baasje haalde mij langst de verkeerde kant terug, zodat ik die hoogte sprong twee keer deed ( derde plaats).
Bij de derde race was het geen vast parcours die je moest afleggen, je moest gewoon veel punten scoren.
Baasje had al een heel plan uitgedacht om te lopen zodat we veel punten bij elkaar sprokkelde, maar dat vond ik niet zo’n leuke route zodat ik maar een eigen route verzonnen had (ik nu was wel tweede hoor).

Na afloop werd er aan mij gevraagd wat ik gegeten had (ze dachten veel pepers), ik was namelijk zo snel en dat hadden ze nog nooit van mij gezien.
Zelfs de paaltje gingen snel!
We zullen maar zeggen dat ik het heel leuk vond om een wedstrijdje er van te maken en ik heb dan ook tegen de leraar gezegd dat hij dit gerust ieder maand mag doen, dus drie keer les en dan een wedstrijd.
Bij de prijs uitreiking kregen we allemaal een cetrificaat en zien jullie wie er op de vijfde foto staat?
Ik zelf met het vrouwtje en dan wel in actie hoor.

Bij opa en oma geweest.

Geplaatst op door
Beantwoorden

Vandaag zijn het baasje en vrouwtje eerst gaan skien en snowborden.
Nou denken jullie er ligt hier toch geen sneeuw, maar er zijn ook van die hallen waar een heel jaar door sneeuw ligt en daar zijn ze dus naar toe gegaan.

Toen ze weer thuis waren (allebei met twee benen en armen, niks gebroken dus) zijn we met z’n viertje naar opa en oma gegaan.
Daar hebben we weer snoepjes gehad en mochten we weer met het vele speelgoed spelen.
Ook opa maakte ons weer helemaal gek met een foldertje dat er was binnen gekomen en dan vind hij het gek dat we allemaal streken uit halen, nou baasje en vrouwtje niet.

Weer thuis gekomen was er voor mij (keiko) een oude bekende in de straat, Tjango, een hondenvriendje dat een paar maanden geleden is vrhuisd en die ik vanaf toen niet meer heb gezien.
We hebben weer met erkaar gekroeld en gestoeid (op onze manier dan) en ik (Rontu ) heb hem nu ook leren kennen (Keiko had er al zo vaak over verteld).
Vrouwtje liet mij (Keiko) ook regelmatig zoeken of hij er weer was als ze ons aan het uit laten was, maar die wist dan verdomd goed dat hij er niet was en ik (Keiko) maar zoeken, gemeen toch.

Daarna ben ik (Keiko) even ontsnapt om te po…n, toen het vrouwtje om de hoek kwam zat ik al in de bosjes en toen ik klaar was kwam ik gelijk terug naar het vrouwtje, knap toch.
Alleen dacht ik dat ik straf kreeg en ging er weer vandoor, maar toen het vrouwtje weg liep en houdoe riep ben ik toch maar weer achter haar aangegaan en ben mooi gaan zitten zodat ze me kon pakken.
Vrouwtje, sorry dat ik (Keiko) je zo liet schrikken maar ik moest nou eenmaal hoog nodig, want je weet toch dat er bij opa en oma niet van die bosjes zijn waar ik altijd mijn boodschap in doe, ik kon het niet meer op houden tot het weer uitlaat tijd was.
Sorry, sorry, sorry ik zal proberen om het nooit meer te doen (nou ja ontsnappen dan).

Toch weer autoziek.

Geplaatst op door
4

Vanmorgen mocht ik weer met het baasje naar school toe.
Wij optijd in de auto om een uurtje later in Herpen aan te komen.
Toen ik nog een klein hondje was moest ik altij overgeven als ik mee ging met de auto, maar gelukkig was dat alleen op de heen weg.
Na een tijdje hoefde ik niet meer over te geven en baaje en vrouwtje helemaal blij, en zeiden; die is dus niet meer autoziek.
Maar aangezien dat baasje regelmatig een andere auto heeft, moet ik steeds aan de nieuwe auto wennen en geef dus in iedere nieuwe auto over.
Maar in de auto die het baasje nu heeft doe ik het niet alleen op de heen weg maar ook op de terug weg.

Zit vrouwtje dit verhaaltje te schrijven, zijn er baasjes van andere Shiba’s zo snel met reageren dat hier het antwoord op hun vraag komt.
Dit is trouwens Miko in de auto op een wel hele rare plaats, is zeker nooit autoziek.

Op school ging alles weer naar behoren, streker nog de juf en de andere baasjes denken dat er bij ons thuis erg veel geoefend word, maar degene die deze web-log lezen weten wel beter.
Zijn de Shiba’s dan toch van die leergierige beestjes?
Ja, zegt het vrouwtje dat zijn het.

Vanavond zouden we eerst alleen thuis zijn, maar net krijgen het baasje en vrouwtje een belletje dat de jarige ziek is en ze blijven dus gezellig bij ons thuis.
Baasje van Babs (een konijntje) beterschap en baasje en vrouwtje komen woensdag wel even op je echte verjaardag.

Het is gelukt.

Geplaatst op door
4

Vandaag heb ik even tijd vrij gemaakt om met Rontu wat huiswerk te doen.
We zijn de oefening terug plaats gaan doen en het is gelukt, ze kwam, ging naast me zitten en ging weer weg en zowaar ook bij de riem weer liggen, of het niks is.

Verder staat de kerstboom ook nog steeds zolas ik hem heb neer gezet en ook de rest van de versiering is nog in oorspronkelijke staat, knap van die twee donderstenen.

Voor de rest gaat alles zo z’n gangetje en hebben we weer zin in een paar daagjes vrij, om met de hondjes te wandelen en te spelen.
Gelukkig is het snel Kerst, dan hebben we van die dagen.

Kerstdrukt in huis.

Geplaatst op door
2

Vrouwtje is al zo met de kerst bezig dat ze ons vergeet.
Heel de week is ze al van alles aan het doen om het met de kerstdagen gezellig te hebben en omdat ze volgende week op obnormale tijden moet werken regelt ze nu al het meeste.
Ze heeft wel beloofd dat ze morgen het huiswerk met mij (Rontu) gaat doen.
We zullen zien.

Laatste keer.

Geplaatst op door
3

Gisteren avond ben ik met het vrouwtje voor de laatste keer naar ringtraining geweest.
Nou denken jullie natuurlijk gelijk is dat hondje dan zo knap dat ze niet meer hoeft te oefenen, maar niets is minder waar.

De ringtraining is helemaal gestopt, er waren veel te weinig mensen met hondjes die nog kwamen en waarschijnlijk is de trap de grote boosdoener (erg grote honden kun je beter geen trap laten lopen en ze tillen is ook geen doen).
De laatste tijd waren er eigenlijk alleen nog maar Shiba hondjes en een Barzoi (een windhond), dus toen is er besloten om te stoppen met de ringtraining.

We gaan nu zoeken waar we over een tijdje terecht kunnen en dan het liefst ook met ons eigen klubje van de Shiba hondjes.

Vandaag hebben we een grote buurt gehad en dat wil zeggen we zijn super goed geborsteld en onze nageltje zijn ook weel kort gewiekt.
Je zou dus zeggen die zijn klaar voor de kerst, maar nee hoor, aangezien we al onze haartje weg gaan gooien is het vrouwtje de komende tijd vaker bezig met ons te borstelen dan dat ze normaal doet.

Dit is een foto van toen ik nog heel klein was en waar er goed te zien is hoeveel haartjes ( hier die van Keiko) de Shiba kan verliezen en dit dan niet een keer maar een paar weken achter elkaar.
Dus vrouwtje veel plezier de komende weken als je mij en Keiko aan het borstelen bent.

Verder was onze dag normaal, na de grote buurt lekker slapen en af en toe een potje stoeien.

Helemaal alleen.

Geplaatst op door
2

Gisteren zijn wij bijna heel de dag alleen geweest.
Baasje naar het werk en vrouwtje op tijd vertrokken naar de kerstmarkt in Dortmund, dus dan zijn wij de hele dag alleen thuis en in ons huis.
Alleen ik (Keiko) ben ’s avonds met het baasje naar school geweest maar toen moest ik (rontu) weer alleen thuis blijven, zielig toch!

Baasje kreeg op school te horen dat er volgende week een wedstrijd is tussen de twee groepen die behendigheid doen en die duurt maar liefts twee uur, dat wordt weer laat naar bed toe.

Vrouwtje was net iets eerder thuis dan baasje met mij (Keiko) en ze had zelfs niets voor ons mee gebracht, maar ondanks dat waren we toch blij dat ze er weer was.
Voor hetzelfde geld was ze door gereden naar haar vakantieadres en voorlopig niet naar huis gekomen en dan hadden we nog meer dagen alleen gezeten.

Hier is de boom dan eindelijk.

Geplaatst op door
4

Eindelijk is hier de foto van de kerstboom die bij ons in huis staat.
Hij is zo groot dat hij zelfs niet helemaal op de foto past, maar ja de rest denken jullie er maar bij.

Is het nu voor iedereen duidelijk, dat het knap is dat hij nog rechtop staat?

Nou de uitleg dan maar.
De boom is zo groot en breed dat hij veel plaats in neemt in huis en aangezien Rontu dat nog niet helemaal goed kan inschatten heeft vrouwtje het al meerdere keren bijna aan haar hart gehad (Rontu rent dan op de boom af en schiet op het aller laatste moment onder de salontafel door).

Daarnaast kunnen we er ook niet onderdoor, maar ook dat probeert mijn zusje nogal eens uit.

En zien jullie wel wat er in de boom hangt?
Nou een hele lange pindaslinger (gelukkig weten we nog niet hoe dat die pinda’s smaken en er staan ook een heleboel denneappels in de kerstboom.

En mensen die al een tijdje onze web-log lezen weten wat Rontu met denneappels doet
Dus eigenlijk is het vragen om problemen bij ons in huis, maar tot nu toe gaat alles nog voorbeeldig met dat lieve zusje van mij en mij zelf natuurlijk, want ook ik word af en toe aangestoken door Rontu d’r streken.

Verder zitten we vandaag te genieten van de kerstsfeer in huis en doen voor de rest rustig, zondag is toch een rustdag.
En morgen gaat het vrouwtje weer eens naar Dortmund toe, er schijnt een mooie kerstmarkt te zijn en misschien heeft ze als ze thuis komt nog wel meer dingen bij die het hier gezellig maken.
En ik ga dan ’s avonds weer met het baasje naar school toe, want het vrouwtje zal wel niet op tijd thuis zijn.

Naar school en het bos.

Geplaatst op door
1

Vanmorgen ben ik eerst met Rontu naar school geweest en dat was weer erg leuk, volgens mij wordt het een echt behendigheids hondje, zoals die de hindernissen nu al neemt, in een woord geweldig.

Daarna Keiko gehaald thuis en naar het bos gereden.
Daar hebben ze een half uur lopen rennen, dollen en modderbaden genomen.
Weer thuis zijn we gaan eten en toen wij dat allemaal gedaan hadden kwam het vrouwtje eindelijk thuis van het werk.

Bij het avondeten waren opa en oma van de partij, die kwamen naar de kerstboom kijken (hij staat trouwens nog steeds rechtop) en vonden hem erg leuk.
Morgen komt de foto en dan kunnen juliie zien dat het erg knap is dat hij nog steeds rechtop staat.

Was dat nou de kerstman?

Geplaatst op door
4

Vandaag was het baasje heel de dag thuis aan het werk en dat betekende dat wij ons huisje niet in hoefde en dat vinden wij echt niet erg.

Michael (een vriend van het baasje) kwam ook nog langs en toen het vrouwtje ook thuis kwam van het werk zijn we met z’n alle gaan eten.
Ik (Rontu) was bij het baasje in de stoel gesprongen en ik (Keiko) ben bij het vrouwtje onder de stoel gaan liggen, lekker knus bij elkaar zullen we maar zeggen.

Later op de middag ging de bel, baasje naar de deur toe en kwam terug met een heel groot pakje (met Sinterklaas waren de pakjes niet zo groot hoor) en wij waren naturlijk heel benieuwd wat daar in zou zitten.
Baasje maakte het open en er kwamen allemaal lekker dingen uit en een koffertje.
De doos waar het in zat werd op de grond gezet en toen moesten wij die natuurlijk onderzoeken.
Op het einde van het liedje zaten we er alletwee in en zijn een tijdje blijven zitten tot we het beu waren.

Maar van wie kwam dit pakje nou eigenijk weer af?
Het baasje noemde het een kerstpakket, zou dat dan van de kerstman af komen en was die man aan de deur dan misschien de kerstman?
We moeten zeggen die man leek niet op Sinterklaas en ze zeggen dat de kerstman dat wel doet.
Ik (Keiko) weet het maar vertel het weer niet aan Rontu, ze zoekt het maar uit, hoe dit nu weer zit.

Zelfs onze huisjes zijn in kerstsfeer.

Geplaatst op door
4

Zie hier het eerste resultaat van de kerstkolder van het vrouwtje.

Ook onze huisjes hebben er aan moeten geloven.Wij hebben ieder een mooie kerstbeer op ons huisje gekregen.

Die van Rontu is echt super gaaf, er komt muziek uit.
En iedere keer als Rontu haar huisje in moet zet het vrouwtje hem aan en dan gaat die mafkees (Rontu dus) staan swingen en springen als een gek.
Ik denk dat ze zo tijd probeert te rekken, wat een eigenwijs beest is het toch.

En de kerstboom die staat nog steeds overeind hoor, knap van mij en Rontu he.

Aangezien dat het vrouwtje nu bijna klaar is met versieren komt er morgen een echte sfeerimpressie van de kamer en de keuken (kunnen juliie zien hoe gezellig wij het hier in huis hebben).

Van avond gaat het vrouwtje weer naar haar cursus KK2, zitten wij gezellig met baasje rond de kerstboom en kijken wat tv.

De boom is bijna klaar.

Geplaatst op door
3

Vrouwtje heeft gisteren niets kunnen schrijven, want ze is nog steeds bezig met die rare boom aan te kleden.
Nou blijft dat dan ook niet alleen bij die boom, maar de hele huiskamer en keuken moeten er aan geloven.

Ik heb die boom trouwens nog niet onderste boven gelopen hoor, maar dat is wel moeilijk als ik last heb van de dolle vijf minuten die wel eens een uurtje duren.
Het wordt trouwens best mooi, als het klaar is schiet ik wel een foto en laat het dan wel aan jullie zien.

Tot de volgende keer (morgen dus).

Nog moe van gisteren.

Geplaatst op door
2

De hondjes zijn vandaag te moe om wat tae doen.
Heel de dag hebben ze geslapen, zelfs Rontu, knap he!
Het zal allemaal nog wel komen doordat ze het gisteren avond te druk hebben gehad met levende papierversnipperaars te spelen.

Ik had het anders ook te druk gehad om met ze te spelen, aangezien de kerstboom weer op gezet moest worden.
Rontu weet ook nu weer niet wat haar te wachten staan, maar laat het vandaag nog maar over haar heen komen.
Maar ook heeft ze me in mijn oor gefluisterd dat ze morgen gewoon weer haar gang gaat, hopelijk blijft de boom staan (ze heeft er vandaag al twee keer onder gezeten, maar gelukkig zat er toen nog geen bal in).

En nu ga ik Keiko wakker maken, school roept!

Nu weet ik het.

Geplaatst op door
3

Ik weet sinds nu wat Sinterklaas in houd, een leuk em rommelig samen zijn met een boel mensen.Waarbij veel cadeautjes en rijmpjes bij horen en het snoepen niet te vergeten.Ons mensenneefje was er ook weer bij, maar voor hem maakte het helemaal niks uit, hij lag gewoon een beetje te jammeren van de zenuwen.

Eerst hebben de mensen gegeten en daarna Mauro en toen begon het.

Keiko en ik hadden het reuze druk.Keiko deed het in het begin voor maar na een minuut wist ik ook wat ik moest doen.Wij waren de levende papierversnipperaars.Al het papier werd onder tafel gegooid en als het te lang duurde dan ging keiko het gewoon al halen.Maar na een uur of drie cadeautjes uitpakken en Keiko en ik dus papier fijn maken waren we afgebrand en zijn dan ook maar een dutje gaan doen.We werden wel weer wakker als we onze naam hoorde en er dan een cadeautje open te maken viel.Ik ben erg verwend hoor, een paar hondenletters en een paar speeltjes heb ik gekregen, Keiko heeft dat ook hoor.We zijn dus wel lief geweest afgelopen jaar, anders hadden we vast niets gekregen.

Ook de uitslag van de poll is nu bekend, ik vind het supper leuk om volgend jaar weer Sinterklaas te vieren.

Baasje en vrouwtje en de rest hebben jammer genoeg al het papier al weer op geruimd, dus nu is het over met de pret.

Maar nu hoor ik Keiko weer over een boom in huis.
Ze zegt dat het vrouwtje hem morgen gaat op zetten, wat is dat nu weer?
Wanneer komt hier een einde aan?

Weer terug thuis.

Geplaatst op door
10

Ik ben gelukkig weer terug thuis voor het donker, onderweg was het al erg mistig.

Het examen van rassenkennis was een ramp, maar dat wist ik al, zoveel honden kennen is niet meer normaal (ongeveer tweehonderd rassen op een plaatje herkennen).
Ik heb er zeker een goed en dat is de foto van de Shiba.
Van de vijftig die er gevraagd werden was dat er een van, eigenlijk wel leuk om je eigen ras terug te zien in het examen.

De rest van de theorie waren tweehonderd vragen met als antwoord goed of fout, dat onderdeel fietste ik vrij makkelijk doorheen.
Maar of ik het goed heb gedaan, dat weten we ergens in de eerste week van januari.
We zullen zien

Ze snapt het niet.

Geplaatst op door
8

Net zijn wij met het baasje een plasje en een p….. gaan doen en toen we terug kwamen was Sinterklaas geweest.
Er lagen een heleboel cadeautjes en een brief.
In die brief stond dat we de cadeautjes niet open mochten maken, maar dat we ze tot zondag moeten bewaren.Zondag komen er namelijk mensen Sinterklaas z’n verjaardag vieren en dat gaat een gezellige boel worden.
Nou ja, dat is natuurlijk nog maar de vraag maar de afgelopen jaren was het erg leuk.

Rontu snapt er nog steeds niks van.Ze denkt bij haar eigen; wat is dit nou allemaal voor rotzooi en wat doet dat hier op de vloer.Rontu, zondag avond weet je precies wat Sinterklaas inhoud en volgend jaar ga je er op wachten.

Morgen moeten jullie alemaal duimen, vrouwtje moet dan haar examen doen.
Wij gaan ook heel de dag met onze pootjes draaien en hopen dat het goed gaat.
Vrouwtje veel succes morgen.

Tenshi Yoi

Geplaatst op door
7

Vandaag hebben we post gehad van de Raad van Beheer. We hadden namelijk een kennelnaam aangevraagd (Man van Raad van Beheer).

Eerst wordt dan onze kennelnaam in Onze Hond gepubliceerd, zodat andere mensen er kennis van kunnen nemen en eventueel bezwaar kunnen maken.

Dat is gelukkig niet gebeurd en is onze aanvraag op 15 november naar het FCI gestuurd. Deze organisatie kijkt dan op dezelfde manier wereldwijd of deze naam al voorkomt.

En zoals je ziet hebben we vandaag positief bericht gehad dat onze kennelnaam “Tenshi Yoi” is goedgekeurd. “Tenshi Yoi” is een japanse naam en betekent zoveel als “Engel geboren in de avond”.

We kunnen nu dus de voorbereidingen gaan treffen voor het maken van een logo voor onze kennel.

De cadeautjes van Sinterklaas.

Geplaatst op door
2

Vanmiddag was het zo ver, onze mensenvriendinnetjes kwamen eindelijk het cadeautje van Sinterklaas op halen.

Ook wij waren deze week erg nieuwsgierig geworden, die pakjes lagen al een hele week op tafel en we mochten ze niet open maken.
Nou die twee meiden mochten het wel en daar wilde wij natuurlijk niks van missen.
Dus zijn we in de stoel gesprongen.

Ik (Keiko) ben bij mijn grootste mensenvriendin gaan zitten, misschien ook wel om dat mijn aard ook een beetje in haar terug is te zien.
Zij is ook de rustigste van de twee (in ieder geval als ze binnekomt), ze moet altijd eerst de hond uit de boom kijken.

En ik (Rontu) ben bij mijn grootste mensenvriendin op de stoel gaan zitten.
Daar lagen ook de snoepjes, maar ook ik lijk erg veel op haar , ook zo’n ondeugend ding.
Wij vonden trouwens dat ze wel hele kleine kleertjes kregen, die passen nooit, zielig toch voor hun, krijgen ze wat van Sinterklaas past het niet.
Wat nog vreemder was ze vonden het mooie kleertjes en riepen dan ook heel hard naar Sinterklaas en Zwarte Piet; dank je wel voor het cadeau.
Hoe zit dat nou weer, hier snap ik (Keiko) zelfs niks van.

Ze zijn nog een hele tijd met ons aan het spelen geweest en hebben af en toe een lekker snoepje mogen pakken van de Sinterklaassnoepschaal.
Het was echt weer leuk om ze weer eens te zien, hun moeder komt wel eens vaker maar dan liggen de meiden al op bed, omdat ze de volgende dag weer naar school moeten.
Maar op deze woensdag middag was het weer dikke pret.

Morgen heeft het vrouwtje vast wel weer wat te vertellen dus zeggen wij; tot de volgende keer.

Hoe veel en hoe lang?

Geplaatst op door
4

Heel de dag hoor ik liedjes die gaan over Sinterklaas, Zwarte Piet, stoomboot en dat soort dingen.
Ook gaan ze over suikergoed en marsepein.
Dan schrik ik me eigen rot, wordt er heel hard gebonkt en ga ik bij de deur kijken is er niemand.
Hoe lang gaat dit nog duren?

Wat ook vreemd is normaal begrijp ik de liedjes niet (ze zijn meestal in het engels zegt het vrouwtje), maar deze liedjes begrijp ik allemaal.
Hoe veel van deze liedjes zijn er eigenlijk?
En waneer houdt dit nu eens op?

Wel moet ik zeggen dat die hondenletter erg lekker was.
Het was de letter H van hond.
Maar hoe kan die Sinterklaas of Zwarte Piet die nou bij ons binnen hebben gelegd, ik heb hem niet gezien of gehoord.

Keiko zegt dat het normaal is maar ik vind het nog steeds erg vreemd.
Ook zegt ze dat als Sinterklaas weer terug naar spanje is er een boom in huis geplaatst wordt.
Wat is dat dan weer en gebeuren er nog meer van die vreemde dingen?
Ik vind het allemaal maar erg raar, de eerste maanden dat ik hier woonde gebeurde er allemaal niet van die rare dingen, waarom nu wel?

Vrouwtje heeft vandaag weer heel de dag met haar neus in een boek gezeten, ze noemde het een hondenencyclopedie.
Ze moet zaterdag al die honden kunnen herkennen en vertellen wat voor werk ze doen en in welke rasgroep ze thuis horen.
Vrouwtje succes, ik kan ze ook nog niet allemaal uit elkaar houden hoor.

We passen nog steeds in de stoel.

Geplaatst op door
5

Na een lange tijd hebben we vandaag weer eens geprobeerd om samen in de stoel van het vrouwtje te liggen.
En wat blijkt, we passen er nog maar net samen in.
Streker nog de volgende keer moeten we waarschijnlijk boven op elkaar gaan liggen.

Het vrouwtje heeft weer heel de dag met haar neus in de boeken gezeten, ze denkt dat de stof al redelijk in haar hoofd is opgeslagen, in ieder geval hoopt ze dat.
Want aanstaande zaterdag moet ze alles weten, ze heeft dan het examen.
Eerst moet ze nog naar Wijk aan Zee rijden en daar mag ze dan vier uur vragen beantwoorden, daarna weer de reis naar huis terug.

Vanavond ga ik (Keiko) weer met het baasje naar school en ik ga weer eens heel goed mijn best doen.
Het moeilijkste vind in nog steeds de paaltjes (slalom), ik kan daar mee nog steeds niet snelheid maken, maar wat ik doe doe ik goed, dan maar wat langzamer.

En ik (Rontu) ga het vrouwtje vannavond nog maar eens pesten, aangezien Keiko er niet is blijft er niets anders over.

Vanacht hebben we echt een bezoekje gehad.

Geplaatst op door
6

Ja hoor, er is bezoek geweest vannacht.
Ik heb er helemaal niets gemerkt, hoe kan dat?
Zwarte Piet is dus langs geweest of misschien toch Sinterklaas zelf met zijn paard.

Maar er lagen vanmorgen bij de lege bakjes water (die waren trouwens ineens leeg zonder dat ik het paard heb horen drinken) 2 hondenletters en 2 cadeautjes en een brief.

In de brief stond dat de twee letters voor Keiko en mij waren, maar de cadeautjes voor onze mensenvriendinnetjes.
Die hebben namelijk vorige week hun schoen niet gezet in de Distelveld en Sinterklaas had toch een cadeautje voor hun.
Hij heeft het dus nu maar hier achtergelaten.
Wanneer je ze op komt halen besluit je zelf maar, we zien jullie wel verschijnen.

De Winner.

Geplaatst op door
6

Vandaag was de grote hondenshow in Nederland, de Winner
Vroeg uit bed (6.30 bijna een normale opstaan tijd) en de auto in.
Vrouwtje, baasje en Rontu waren ook van de partij en in Amsterdam aangekomen kwamen we gelijk Ilone met aanhang tegen (al op het parkeerterrein).

Binnen gekomen bleek dat wij pas laat moesten dus hedden baasje en vrouwtje de tijd om met iedereen bij te praten.
Leuk hoor er waren onder andere Ilone, oma, Leni, Ine, Wilma (zij was de eerste en had waarschijnlijk nat gelegen, anders is ze altijd de laatste), Ursula en Nicolle, o,ja er waren nog meer mensen hoor die we kende maar die namen ben ik vergeten.
Toen ze bij gekletst waren zijn ze gaan winkelen en daarna moesten we bijna de ring in.

Rontu moest als eerste en die kreeg als beoordeling veel belovend.
Ik mocht gelijk daarna en kreeg als beoordeling uitmuntend.
De keurmeesteres was erg lief en nam ook heel veel tijd per hond om te kijken hoe goed of slecht we waren.
En wij waren dus goed want een hogere beoordeling kunnen ze ons niet geven.

Thuis gekomen was de straat helemaal donker (er brande geen enkele lantaarnpaal) dus wij zijn gelijk gaan wandelen, spannend hoor.

We hopen alleen dat vanavond de lantaarnpalen het weer wel gaan doen, anders kan de Zwarte Piet de weg misschien niet vinden, we hebben namelijk al water voor het paard van Sinterklaas bewaard.
We zien morgen wel of hij de weg kon vinden en anders misschien het paard zelf wel.

O ja, zien jullie wat voor moois we om ons nekje hebben, dit hebben we voor Kerstmis gekregen.
We mogen dit dan hele dagen aaan als we willen.

Nog een show dit jaar.

Geplaatst op door
5

Vandaag hebben we het weer gezellig gehad met z’n tweetjes.

Het vrouwtje lag op de bank te rusten en toen hadden we zoites van laten we haar eens pesten.
We zijn dan ook boven op haar een partijtje gaan stoeien en ze liet het ook nog gewoon toe, ze was dus echt moe.
Na een kwartiertje zijn we dan ook maar op gehouden.

We hadden ook nog een oude bekende die bij ons kwam eten, ze moest namelijk met het baasje op stap, wat was het weer leuk om met haar te spelen.

En vanavond moeten we vroeg naar het huisje, want morgen moeten we weer vroeg in de auto naar de laatste hondenshow van dit jaar.
We moeten naar de Winner tentoonstelling, een toepasselijke naam niet?
De hond die daar wint is een echte “winner”.
Hoe zou het gaan?
Morgen weten we meer, maar dat het druk en gezellig is weten we nu al.

En morgenavond gaan we het paard van Sinterklaas verwennen, ach dat lees je morgen ook wel.
Tot morgen!

Weer niks.

Geplaatst op door
2

Sorry, maar gisteren heb ik weer geen tijd gehad om te schrijven (het komt op het moment te vaak naar mijn zin voor), maar ja , soms zijn er andere dingen die je te doen hebt.

Gisteren heb ik gewoon moeten werken en ’s middags moesten er allemaal kleine klusjes gedaan worden.
Hier naar toe en daar naar toe, de hondjes dus achter in de auto en mee ermee.
En ’s avonds kun ik ook even geen leerboek meer zien, in de auto dus en weg.

Vandaag ook weer gewoon werken en die weekelijkse rotzooi halen en opruimen.
Daarna nog even leren en vanavond weer naar school om nog wat bij te leren.
Al met al de afgelopen tijd weer niks meegemaakt, ik niet maar ook de hondjes niet.

Voor mij mag dat examen voorbij zijn dan hoef ik niet meer te leren en kan ik weer alle tijd aan de hondjes besteden.
En wat nog fijner is dit boek hoef ik dan ook niet meer in mijn handjes te hebben, voorlopig dan in ieder geval.

Ik ben er klaar voor.

Geplaatst op door
5

Aanstaande zaterdag is er de grote hondenshow die ze de Winner noemen.
Vrouwtje heeft mij en Keiko daar voor ingeschreven en dan moet er nog getraind worden
En vanavond ben ik dan ook met het vrouwtje alleen naar showtraining geweest.
Keiko mog niet mee omdat ze al een paar dagen niet helemaal lekker in haar vel zit.
Ik heb erg mijn best gedaan en als ik het zaterdag ook zo doe dan is het vrouwtje helemaal tevreden, dus ik ben er klaar voor.

Thuis gekomen hadden het vrouwtje en ik het idee dat het met Keiko al weer een stukje beter ging maar dat was eergisteren ook zo het geval.
‘S morgens eet ze dan wel gewoon maar ’s middags laat ze haar eten staan, hopelijk gaat het morgen weer een stuk beter met haar, want zo vind ik het niet leuk meer.

Ik weet het zeker hoor!

Geplaatst op door
3

De Sinterklaaskoorts is bij mij nu echt in volle gang.

Ligt Keiko lekker te slapen, maak ik ze wakker meteen zoektocht naar een pepernoot.
Ik moest er een kuil voor graven van hier tot ginder, maar ik wist het zeker er lag een pepernoot onder Keiko verstopt.
Die is dan ook wakker geworden en keek me aan met een blik van waar ben jij nou mee bezig.
Nou, zei ik;Keiko er ligt een pepernoot onder je en die wil ik wel opeten, dus ga eens opzij.

Keiko die goede sul, stond bijna gelijk voor mij op en liet me in de waan van de pepernoot.
Ik wist het zeker er ligt een pepernoot, dus ik graven tot ik er bij neer viel, maar toch geen pepernoot op de zak.

Na een tijdje zei keiko;;er zijn hier in huis nog geen pepernoten en die komen dit jaar pas rond pakjesavond op tafel.
Dit alles komt door jou, want voorgaande jaren stond hier altijd al een schaal met snoep op tafel vanaf dat Sinterklaas in het land was, maar ja, ze hebben het idee dat jij alles op eet, klopt ook wel denk ik.
Aangezien er op die schaal ook altijd chocolade lettertjes liggen en dat puur vergif is voor ons, ja ook voor jou, komt er nu verlopig nog niks op tafel te staan.

Toen heb ik me er maar bij neer gelegd, met het idee dat ik op pakjesavond mijn schade wel in haal, dus vrouwtje koop maar genoeg pepernoten of vraag ze maar aan Sinterklaas, want ik ga dan veel op eten en als jullie dan ook nog wat willen moet je daar op voorbereid zijn.

Keiko en ik hebben trouwens besloten om zaterdagavond wat water te laten staan voor het paard van Sinterklaas en dat we voor de rest van de week erg lief zullen zijn, misschien krijgen we dan ook wat van Sint of Zwarte Piet, net als onze mensenvriendinnetjes Moise en Quinty.
Zij doen ook altijd nog een liedje zingen maar dat kunnen wij toch niet dus met dat water moeten ze maar tevreden zijn, vinden jullie ook niet.

Vanavond mag keiko weer naar school en blijf ik gezellig thuis bij het vrouwtje.
Ik vind het zo leuk ’s avonds, ze steekt overal kaarsjes aan maar ook net naast de zak waar ik altijd op lig en dan kan ik zo genieten van dat vlammetje. ik kan daar uren naar kijken.
Ja ja, ik ben voorzichtig, het is me al vaak genoeg verteld dat het gevaarlijk is en ik kom er dus maar niet aan.

Zwarte Piet.

Geplaatst op door
2

Vandaag zijn we eerst met z’n alle naar de hondenschool gweest, eigenlijk vond ik het niet zo leuk, Rontu mog wel de klas in maar ik niet.
Wat ze wel oefende onder de les was het knallen van vuurwerk, dat gaat nu ook al gebeuren als we op straat lopen en die jonge hondjes hebben dat nog niet mee gemaakt dus oefening buurt kunst, want het is de bedoeling dat ook jongen hondjes daar niet bang voor zijn.
Toen Rontu klaar was is baasje stout geweest en heeft toch nog een rondje met mij gedaan, dan bedoel ik dat ik de hindernissen heb mogen nemen die nog opgesteld stonden en dat was dan weer wel leuk.

Daarna hebben we eenpaar boodschapjes gedaan.
De bakker en de visboer waren aan de beurt voor een bezoekje en daarna zijn we ook nog even naar een supermarkt in de buurt geweest.

Daar liepen allemaal Zwarte Pieten rond de ingang en toen vrouwtje uit de auto stapte werd ze ook aangesproken door een van hen.
Ze zei dat ze zo terug kwam, en die Piet zei dat hij op haar zou wachten.
Maar ide zarte Piet kwam op de auto afgelopen en zei tegen het baasje dat Rontu en ik mooie hondjes waren (dat weten we toch al lang) en hij vroeg of we een pepernoot mochten, het antwoord van baasje was nee en hij legde ook uit waarom niet en toen was het goed.

Even later kwam er een andere Zwarte piet en die zei ook dat wij mooie hondjes waren en die gaf ons gewoon gelijk een pepernoot (lekker hoor), dus wij waren toch ook lieve hondjes, anders krijg je toch niks van Zwarte Piet en Sinterklaas.
Wat hij wel deed was met z’n lichaamstaal zeggen dat wij het niet aan het baasje of vrouwtje mochten vertellen dat we die pepernoot hadden gekregen, maar zo eerlijk dat wij zijn hebben we het toch verteld (ze roken het anders toch ook wel uit ons mondje als we een kroel gaven).
Voor Rontu was dit de eerste keer dat ze Zwarte Piet in het echt zag, bang was ze gelukkig helemaal niet, die pepernoot maakt bij haar natuurlijk ook een heleboel goed.

Thuis gekomen was er natuurlijk ook voor ons weer een visje en daarna zijn we lekker gaan uitrusten van de belevenissen van vandaag.

Rontu ligt nu te dromen en ik geloof dat ze over de Zwarte Piet droomt, ze maakt allemaal rare geluidjes alsof ze tegen hem aan het blaffen is.
Als ze dat van de week maar niet doet als we wat voor het paard van Sinterklaas doen, want dan schrikt de Zwate Piet die bij ons langs komt zich vast een hoedje, we liggen ’s nachts namelijk in ons huisje en de waterbak staat daar vlak naast.
Ach, we zullen zien wat ze dan doet, ik laat het gebeuren maar weet dan ook dat ze ons geen kwaad doen.

Wat een spannende tijd zeg!

Geplaatst op door
1

Zit ik vandaag weer tv te kijken, zie ik daar weer die man die jullie Sinterklaas noemen op dat beeldscherm verschijnen.
Hij had het allemmal over het grote boek, maar wat is dat nou eigenlijk, een leesboek, een leerboek of een soort tv gids, wie helpt mij?
Ik zag dat hij er ook allemaal in zat te schrijven, maar vrouwtje of baasje zie ik dat nooit doen, raar hoor.

Keiko en ik gaan volgende week ook eens lief zijn voor het paard van Sinterklaas, vrouwtje zegt dat alle kindjes ook vaak aan het paard denken als ze hun schoen zetten.
Wij gaan nog overleggen wat we gaan doen, maar we hebben nog even de tijd.
Ik denk dat we wat water in onze drinkbak gaan laten staan als we naar bed gaan, misschien komt Sinterklaas of Zwarte Piet dan ook wel bij ons langs, we gaan maar pootjes draaien, in de hoop dat het ook echt gebeurd.

Vandaag was het vrouwtje pas erg laat thuis uit de stad (keiko en ik maar heel de tijd in ons huisje) en wat ze allemaal wel niet gekocht heeft, er kwamen wel zes tassen uit de auto.
Ze zegt dat als we nog even geduld hebben we het allemaal gaan zien, hoe lang moeten we nog geduld hebben?
Ach, ik ga nu maar slapen en we zien het allemaal wel, alleen vind ik wel dat er rare dingen gebeuren sinds die Sinterklaas in het land is en Keiko die zegt ook al niet waar het allemaal op slaat.

Weltrusten!

Weer naar school.

Geplaatst op door
Beantwoorden

Heel de dag zit het vrouwtje al weer met haar neus in de boeken.
O nee, ze is ook nog even de boodschappen gaan doen.
Voordat ze weg kon moest ze eerst even langs de buurman, die loopt namelijk met krukken (raar hoor die dingen) en ze ging dus even kijken of hij ook boodschappen nodig had, ja dus.
Ook moesten we zijn klieko binnen halen, raar hoor in andermans tuin lopen en spelen.

En vanavond zijn we weer alleen met het baasje, vrouwtje gaat weer naar school, vorige week is ze niet geweest, omdat ze dan de hele les zou verstoren met dat hoesten van haar.
Maar nu gaat dat al een stukje beter en ze gaat het dan ook proberen om de les niet te verstoren en anders komt ze maar weer snel naar huis.
Misschien mogen we wel op blijven tot ze thuis is.

Echt geen tijd, maar er gebeurd ook niks.

Geplaatst op door
5

Sorry dat ik gisteren niks van me heb laten horen, maar er was ook eigenlijk niets te melden.
Wel hadden we weer een vrouwenavond en daar gebeurde wel iets.
Nancy weet er alles van, want die was een getuige van het hele voorval.

Rontu had de dolle minuten en op een gegeven moment ging Keiko mee doen, ach twee tellen dan, toen lag de grootste bloempot in huis in meerdere stukjes.
Ik heb geen van de twee als schuldige aangewezen, want wie de dader ook was, ik weet het niet.

Vandaag ben ik dan ook weer op zoek gemoeten naar een nieuwe bloempot, makkelijker gezegd dan gedaan, anderhalf uur zoeken in een winkel, eigenlijk had ik wel wat anders te doen, leren dus.Ik ben tevreden met deze bloempot, maar heb toch tegen de hondjes gezegd, als deze weer door jullie kapot gaat is het voor ieder van jullie twee weken geen school,Van dat schoolgeld moet ik dan weer een nieuwe bloempot kopen, dus je bent gewaarschuwd.

Voor de rest heb ik bijna heel de middag aan de telefoon gehangen, waaronder een hele tijd met onze fokker.
Al met al een gezellige middag, met een mooi uitzicht op een mooie plant in een mooie pot.
Ach en leren, morgen is er weer een dag.

Weer vrij.

Geplaatst op door
4

Vrouwtje kwam vannacht weer bij ons slapen, maar dat vond ze niet zo erg hoor, ze zei dat ze vandaag toch heel de dag thuis zou zijn en trouwens ze blijft heel de week weer thuis.

Deze vakantie had ze begin het jaar al aangevraagd en normaal doet ze dan alle inkopen voor de komende tijd en het huis nog eens goed poetsen, maar nu word het leren, leren en nog eens leren.
O.K. ze maakt vrijdag tijd voor de inkopen en de rest van de week laat ze mij en Rontu ook wel uit en we gaan ook nog wel even naar het bos, maar voor de rest word er weinig gedaan.

Vanavond ga ik ook niet naar school, vrouwtje gaat het niet redden met haar hoestbuien en baasje heeft zich gisteren teveel uitgeslooft met snowboarden, dus ben ik de klos.

Gelukkig zijn wij gisteren nog met het vrouwtje, Paul en Debby naar het bos geweest en heb ik daar nog behendigheid geoefend.
Een grote boomstam heb ik gebruikt als hoogte sprong en katteloop en een buis onder de grond door was de tunnel.
Ik denk trouwens dat Rontu binnekort ook eens met mij naar school moet gaan, volgens mij kan die kleine ook al die toestellen al, gisteren deed ze me ook iedere keer na en het lukte ook nog allemaal, knap toch van haar.

Niet in levende lijve, maar wel op televisie.

Geplaatst op door
2

Vanmorgen kwam er weer wat tussen waardoor ik niet naar de Sinterklaas optocht kon, baasje en vrouwtje moesten iemand helpen en daar moet dan alles voor wijken.
Iedereen weet toch dat als je iemand kan helpen je dat moet doen.

Maar toch weet ik nu wie die man is.
Het is een man met een hele lange witte baard en met roode kleren aan.
En hij zit meestal op een wit paard en dat dient dan als wagen.

En dan die vele zwarte mensen erbij, vrouwtje noemde dit Zwarte Piet en daar heb je er heel veel van, zoals Hoofd Piet, Hulp Piet en Wegwijs Piet.
Nou denken jullie hoe kan dit nou als dat hondje niet naar de optocht is geweest, vrouwtje had de televisie aan gezet en daar was het Sinterklaas journaal op en dat heb ik dan ook helemaal zitten kijken.
Ik hoop nou wel dat ik hem snel echt tegenkom, ik wil hem nu wel eens in het echt zien.

En vanavond zet ik maar baasje schoen, daar kan veel in, dat doen de kindjes ook hoorde ik.

Wel in Bleiswijk maar geen Sinterklaas gezien.

Geplaatst op door
6

We zijn vanmorgen al vroeg met het vrouwtje de auto in gegaan om naar Bleiswijk te rijden.
We meosten namelijk al om half tien binnen zijn en dan weten we het wel, vrouwtje wilt er dan minstens een half uur van te voren zijn.

Nou de show is gezellig verlopen, alle bekende waren er weer, zowel mensen als hondjes.
Ik (Keiko) heb een uitmuntend gehaald en ben tweede geplaatst en ik (Rontu) kreeg een belovend.
Ook heeft vrouwtje weer wat gekocht, drie mooie zakdoekjes met een Shiba hondje erop en een fles met spul erin waardoor wij er nog mooier eruit gaan zien.
Nou denken jullie hoe kan dat nog, ze gebruikt hem dan ook alleen maar als we naar show moeten, want voor het dagelijks leven zijn we al mooi genoeg.

Maar nu even over die Sinterklaas, die hebben we echt niet gezien daar, maar nou waren we net bij opa en oma en die zeiden dat hij morgen daar door de wijk komt, dus gaan we morgen daar maar kijken.
Ik (Keiko) weet hoe die man eruit ziet en ook zijn zwarte knechtjes herhinner ik me nog, maar ik (Rontu) heb nog geen flauw idee wie die man is, maar daar kom ik morgen wel achter.

Ik weet het

Geplaatst op door
2

Nou weet ik waar Rontu haar streken van heeft, ze leert ze volgens mij toch van Keiko.

Hier ligt Keiko boomschors fijn te malen en hetzelfde doet Rontu met denneappels. Zoals je ziet kijkt die kleine goed hoe die oudste het doet en gaat op een moment dat ze niet in de gaten wordt gehouden dat soort streken zelf uitvoeren.

Voorlopig gaat ze dan ook iedere keer haar huisje in als wij even naar boven gaan, eigen schuld, dikke bult.

Alleen een ding klopt niet, iedereen weet dat Keiko de allerliefste Keiko op de wereld is, en dat die geen steken uit haalt. Dus volgens mij heeft Rontu het toch echt van mama Joshi. Ze lijkt daar uiterlijk steeds meer op, het zou zomaar een gekloond hondje kunnen zijn.

Morgen hebben we weer een show, nu in Bleiswijk, en misschien komen we daar ook wel Sinterklaas tegen, want die komt morgen in ons land aan.

Hopenlijk duimt uidereen zodat de show goed gaat, dan komen wij morgenavond met de uitslag.

Tot morgen!

Ons mensenneefje op bezoek

Geplaatst op door
3

Wilde het vrouwtje vanmiddag de web-log gaan bijwerken, ging de deurbel.
Staat het broertje van baasje voor de deur met de vraag of ze een kopje koffie konden komen drinken.
Nou iedereen weet dat hier altijd de deur open staat, dus nu ook.
Opeens waren Mauro (ons mensenneefje), zijn vader en zijn moeder binnen en dat was toch wel een beetje vreemd, hun kwamen eerder altijd maar met z’n tweetjes en nu waren ze met z’n drietjes.

Nu moet ik zeggen dat dat manneke erg lekker rook (Zwitsal zeggen ze).Ook Rontu vond het leuk maar die weet nog niet goed dat ze haar pootjes niet moet gebruiken om te kroelen, ik ben wat dat betreft veel rustiger in het begroeten van mensen.Omdat Rontu en ik het zo goed deden kregen we een kluif, maar die liet ik liggen toen Mauro begon te huilen (het was etenstijd) en ging ik kijken of ik hem moest helpen of troosten.Rontu had toen ze die kluif had helemaal geen aandacht meer voor Mauro, erger nog, ze wilde ook niet mee op straat.

Mauro; Rontu en ik vonden het erg leuk om je te leren kennen en we hopen dan ook dat je als je wat groter bent veel met ons komt spelen en wandelen.
Tot de volgende keer!

En een gewone Woensdag.

Geplaatst op door
4

Vandaag was er dus echt niets te beleven bij ons.
Vrouwtje moest weer werken en kwam weer thuis met een tas en krat vol rotzooi (de bekende boodschappen voor een week).
Nadat Rontu en ik uitgelaten waren zijn we het vrouwtje mee gaan helpen om de tas en krat leeg te krijgen (vrouwtje hing tegelijkertijd ook nog met oma aan de telefoon), die kon wel een pootje hulp gebruiken.

Ik hoop ook dat het morgen weer wat beter weer is, vandaag was het zo maar flut, dan kunnen we weer naar het bos of in de tuin spelen.
En als het dan wel slecht weer is laat het dan maar sneeuwen, want als ik iets echt leuk vind dan is het dat wel.
Laat de winter dus maarkomen.

Rontu weet nog niet wat sneuw is en hopelijk maakt ze er dit jaar nog wel kennis mee.
Troost je Rontu, anders leer je het vast en zeker kennen als we in Zwitserland zitten, je moet dan nog wel even wachten hoor.

Een ongewone nacht.

Geplaatst op door
3

Vannacht is het vrouwtje bij ons komen slapen, nou ja, bij ons beneden, wij in ons huisje en het vrouwtje op de bank.
Het vrouwtje was namelijk weer zo aan het hoesten dat het zelfs niet hielp om op de logeerkamer te gaan slapen zonder het baasje tot last te zijn, dus kwam ze ons maar wakker houden.

Toen ze eenmaal weer in slaap gevallen was viel het wel mee, maar ja eer ze sliep waren we een tijdje verder.

Op een gegeven moment werd ze weer wakker maar nu door een hondje dat veel lawaai maakte.
Volgens het vrouwtje was ik (Rontu) het.
Het leek er op dat ik een meter in de lucht sprong en daarna weer neer plofte op de bodem van mijn huisje en dat geeft ook een kabaal zegt vrouwtje, dus we hebben elkaar gewoonwakker gehouden.

Voor de rest was het een gewone dag vandaag, vrouwtje werken, baasje werken en wij in ons huisje wachten tot er weer iemand thuis kwam.
Een paar rondje buiten wandelen, eten en ook nog in de achtertuin spelen.
En vanavond is het weer trainen voor de show en wie er van ons mee mag weten we nog niet, misschien wel allebei.