Schandalig!!!

Oeps, schandalig, een misser van uit onze kant, we zijn twee “puppy’s” te vergeten te feliciteren met hun verjaardag. Nagai en Nyoko zijn namelijk vrijdag/zaterdag 1 jaar geworden en langs deze weg willen we ze natuurlijk wel een kroel geven.

Ik (mama Rontu) was het heel de tijd aan het vrouwtje en baasje duidelijk aan het maken dat er wat aan de hand was, maar ze snapt me niet. Ze waren helemaal in spanning voor het Sinterklaasfeest dat gisteren gevierd ging worden. En ik maar pootjes geven en kroelen met baasje en vrouwtje. Naar de computer lopen en piepen, maar nee ze snapte me echt niet. Ik hoop dat Nagai en Nyoko dit ons wel kunnen vergeven, want wij wilde ze wel feliciteren, maar wij kunnen niks zonder baasje en vrouwtje.

Gelukkig gaat het met beide “puppy’s” goed en dat is toch het belangrijkste en ze zullen die kroel vandaag ook nog wel fijn vinden.

Hij is geweest.

Vanmorgen toen wij uit onze huisjes kwamen waren we een beetje teleur gesteld. Sinterklaas of Zwarte Piet, geen van twee was vannacht langs geweest. Een beetje boos gingen we met het baasje wandelen en overal roken we een spoor van Sinterklaas op z’n paard. Zouden we dan toch niet lief zijn geweest dit jaar?

Maar vanmiddag toen we weer onze huisjes uit kwamen was daar de grootte verrassing. We waren toch lief geweest, want in onze bakjes waar normaal de brokjes zitten lagen nu pakjes, dikke kluifjes en brokjes. Mmhhmmm, lekker. De kluifjes hadden we snel te pakken en daarna wilde we ook de brokjes wel, maar ja, die pakjes lagen in de weg.

Photobucket

We kunnen niet lezen maar hadden wel in de gaten dat ze niet voor ons waren, dus heb ik (Miyuki) vrouwtje maar geroepen. Ze las de namen voor die er op stonden en toen wisten we weer genoeg. Photobucket

Quinty en Moïse (onze mensenvriendinnetjes) zijn weer de gelukkige. Maar wat wij nou echt niet snappen, als jaren brengt die “Domme Piet” die pakjes hier, hij weet toch wel waar ze wonen.

Dus Quinty en Moïse, we hebben jullie pkajes dicht gelaten, maar we zijn wel nieuwsgierig wat jullie nu weer gekregen hebben, dus kom ze maar snel uitpakken.

Wij hadden het dus van morgen wel goed geroken dat Sinterklaas in de buurt was geweest, alleen hij had wat vertraging op gelopen en kwam dus wat later bij ons. We hadden hem waarschijnlijk kunnen zien lopen als we wat later met baasje waren gaan wandelen.

PPfff, nu gaan we uitbuiken van die dikke kluif, wat waren wij lief zeg, want zo’n dikke kluif krijgen wij anders nooit

Een plaatje op verzoek.

Photobucket

Het mooiste plekje op aarde, tenminste voor sommige mensen en als die dan weten dat wij daar zijn geweest vragen ze om een plaatje. En dan zijn baasje en vrouwtje de beroertste niet.

Sinterklaasaanhetwerka1 Verder hebben we vandaag naar de tv gekeken. Wij moesten namelijk nog kijken hoe Sinterklaas in Nederland aan was gekomen. Op dat moment dat dat gebeurde zaten wij namelijk in de auto op weg naar Duitsland, maar gelukkig had het vrouwtje de video aan het werk gezet.

Nou zijn we helemaal in de ban van Sinterklaas en zijn Zwarte Pieten en gaan dan ook vanavond weer wat water voor het paard van Sinterklaas in onze bakjes laten staan. We hebben al een paar jaar een lekkere kluif of een speeltje gehad, dus vandaag proberen we weer. Zouden we lief genoeg zijn geweest dit jaar?

Wintersport.

Zoals vele van jullie weten zijn wij deze zomer niet op vakantie geweest, dit omdat ik (Miyuki) besloot om net op dat moment mijn puppy’s op de wereld te zetten. Afgelopen week zijn wij eindelijk wel op vakantie geweest.

Op zaterdagmiddag vertrokken we en gingen lekker naar Duitsland toe. Toen we daar eenmaal waren werden er wat boodschapjes gedaan en toen gingen baasje en vrowutje gezellig bij Udo en Monica eten en kletsen. Wij konden toen lekker van het huisje genieten.

De eerste dagen was het weer nou niet echt lekker en die dagen hebben we dan echt benut om te luieren. Oké een wandeling om het dorp heen, een plasje hier een po..je daar en soms een rondje wat net wat groter was dan normaal, gelukkig kon dat allemaal tussen de meeste buien door. Op dinsdag hoorde we een bekende auto en daar kwamen de papa en mama van het baasje uit stappen. Gezellig! Met hun hebben we dan ook nog wat geluierd, want ook toen was het weer niet erg super te noemen. Op donderdag vertokken die weer richting huis en moesten wij ons weer helemaal met ons eigen gezinnetje” vermaken. Nou kunnen wij dat erg goed, dus……

Op vrijdag werd het vrouwtje wakker en die kwam gelijk naar ons toe. Helemaal vrolijk en blij met het verhaal dat het gesneeuwt had. Sneeuw, sneeuw, waar en hoeveel dachten wij gelijk. Photobucket

Rolluiken open en gluren maar. Oeps, wat een pak. Enhu, wij weten dat het hier normaal gesproken langer blijft liggen dan thuis in Nederland, feest dus. Baasje werd snel door ons uit bed gehaald zodat we snel zouden kunnen gaan wandelen. De bekende ronde U3 werd er gezegt, joeppppiiee. Ppfff, wat veel sneeuw en wat koud, maar om ons even goed warm te lopen mochten we een hele poos los lopen op de voorwaarde dat we soms terug kwamen om een foto te laten maken.

Photobucket

Lekker met het baasje op een plaats waar nog niemand heeft gelopen de eerste sporen maken.

Photobucket

Een sprookje

Photobucket

Geen stapel boomstammen is me te moeilijk om op te klimmen en klouteren.

Photobucket

Ppfff, de top!!!

De hele dag door sneeuwde het en werd het alleen maar mooier buiten.

Op zaterdag was het echt niet meer normaal, in de winter zouden ze er jaloers op zijn. Wat een pak sneeuw dat er lag, niet meer normaal. Weer gingen we lekker wandelen. Photobucket

Lekker elkaar pesten, de een op een bomstronk lekker de ander wat negeren.

Gisteren werden de spullen weer gepakt, want ook aan deze wintersportvakantie kwam helaas een eind. Een mooi eind, want we gingen nog eerst een ronde wandelen voor we wer de auto in moesten.

En weet je toen we bijna thuis kwamen deed het vrouwtje een tas open en daar kwam en souvenier uit die ze had mee genomen uit Duitsland, sneeuw! Jammer genoeg blijft het hier nooit lamger dan een uur of 2 echt liggen.

Weg.

Vandaag hebben we het lekker rustig aan gedaan. Vrouwtje is eerst naar haar werk gegaan en toen die thuis kwam hebben we een lekkere wandeling gemaakt. Zelfs de druppels regen die uit de lucht kwamen vallen deden ons niks, heerlijk was het eigenlijk.

Een kluif voor ons goede gedrag was de beloning van het vrouwtje. Goed gedrag denken jullie, ja, normaal willen we liever niet wandelen in de regen. Terwijl wij lagen te kluiven werd er door vrouwtje naar het vrouwtje van Osha gebeld om te vragen hoe het daar ging. Het antwoord was heel goed en daar is vrouwtje dan ook erg blij om. Osha voelde zich daar gelijk thuis en ze ging zelfs soms helemaal uit zich zelf in haar huisje liggen om te rusten. Knap toch van die kleine meid.

Verder hebben wij geluierd terwijl vrouwtje alle spulletjes weer ging verzamelen. Wij weten dat als die spulletjes verzameld worden we snel weg gaan, maar eerst moeten we op baasje wachten. Vrouwtje zegt dat hij vanavond of morgenvroeg thuis komt en dat wij dan in ons huisje liggen te slapen. Dan moet vrouwtje morgenvroeg nog even werken, maar dan… Dan gaan we weg en waar naar toe, dat hoeven we jullie niet te vertellen. Wat we wel vertellen is dat het deze keer langer gaat duren dan normaal, we zijn wel 8 nachtjes in Duitsland. En weet je misschien gaat het wel sneeuwen! Woeff, blaaffff, waf, wat hebben wij daar zin in.

Traantjes.

Gisteren is het vrouwtje druk bezig geweest om voor het vertrek van Osha te regelen. Ja, haar fotoboekje moest nog een voorzien worden van de laatste foto’s. De kist moest nog gevuld worden met alles wat van haar was. Oké. als de snoepjes lagen boven, maar de speeltjes lagen door d hele kamer heen en die moesten dus nog verzameld worden.

Ook werd en door al de mensenvriendjes en mensenvriendinnetjes een afscheidskus gegeven en mocht ze nog even een keertjes in Spips straat hangen. Spips is de hond van Lore en Lout en die doet echt geen kwaad dus is Osha daae van de week wel meer geweest om te spelen.

Toen alles klaar lag voor Osha’s vertrek, toen werd de puppytunnel nog even in de huiskamer gelegd. En wat een plezier had Osha.

Photobucket

Na een heerlijke nacht was het vanmorgen voor ons ook tijd om afscheid te nemen van Osha. We mochten dan ook lekker met haar ravotten en hebben haar toch nog even een lesje rangorde gegeven. Iedere keer moesten we even naar het vrouwtje toe om haar te troosten, want als die er aan dacht dat Osha snel weg zou gaan dan kwamen er traantjes in haar ogen. Wij voelden dat natuurlijk aan en om en om gingen we bij haar zitten.

Na een klein uurtje te hebben gewacht werd er aan de deur gebeld en stond daar Osha’s vrouwtje voor de deur. Na alles te hebben door gesproken en na een laatste wandeling zijn alle spulletjes in de auto gezet en is Osha weg gegaan. Toen vrouwtje binnen kwam moesten we haar weer troosten en toen rolde er zelfs traantjes over haar wangen, net als nu trouwens, iedere keer als ze aan Osha denkt gaat er iets fout.

Maar gelukkig weet het vrouwtje en ook het baasje dat Osha bij haar nieuwe baasje en vrouwtjes het heel goed gaat hebben, maar na de laatste bijzondere weken heeft die kleine meid toch wel een bijzonder plekje in hun hart. Maar dat hebben haar nieuwe baasje en vrouwtje ook en daarom hebben ze haar dus ook gewoon laten gaan zo snel dat kon. En als je naar het blije gezicht van haar vrouwtje kijkt dan weten jullie dat ook.

Photobucket

Osha wees lief daar waar je nu woont en zorg dat je nooit, maar dan ook nooit weer een pootje breekt door een ruzie met een andere hond. Knuffel van vrouwtje patricia, baasje Remko (hij belde vanmorgen speciaal vanuit barcelona om te zeggen dat ik die aan je moest geven), mama Miyuki, tante Keiko en oma Rontu.

Heel hard rennen!!!

Het gaat er deze week hier heel oneerlijk aan toe. Wij moeten al vroeg naar bed en als wij dan op bed ligen horen we dat Osha lekker mag spelen en doen. Vrouwtje zegt dat ze dat bewust doet, omdat wij dan onder het spelen door niet per ongeluk weer een pootje kunnen breken. Oké voor wij naar bed moeten mogen we een minuut of 5 met Osha ravotten, maar op het moment dat we te lomp gaan doen, dan horen we dat we onze huisje in moeten.

Zo ook vanavond, het was zelfs zo erg dat we nog niet eens een afscheidskroel van Mariska, Simba en Ziggy hebben gehad. Ja, die waren weer hier om Osha de laatste kroel te geven voor ze naar haar nieuwe baasje en vrouwtjes gaat.

Vrouwtje maakt wel foto’s voor ons van die kleine zodat we zien wat ze allemaal doet. En dat ze vanavond veel plezier heeft gehad weten we zeker, want we hoorde boven een hoop gelach en geblaf. Dsc02062_small_2

Het begon nog rustig. Osha lekker aan het wanelen door de kamer. Met op de achtergrond een paar speeltjes die ven later op de zak lagen. Ja, die kleine meid verzamelde alles op de zak en ging daarna aan haar dolle minuten beginnen. Roef, roef door de kamer.

Dsc02047_small

Dat deed ze trouwens gisterenavond ook en toen zat ze ineens op baasjes bank. Oeps, hoe kom ik daar nou ineens kon vrouwtje van haar koppie aflezen. Gelukkig is het na die ene keer niet meer gelukt.

Terug naar vandaag, even raar doen met Mariska. Wat is dat toch leuk. Maar toen er allemaal rara geluidjes uit haar hand kwamen toen wist ik het ven niet meer.Dsc02058_small

Maar toen gebeurde het, roef, roef en Osha vloog door de kamer. Zo snel dat er niemand een foto van kon maken.

Maar er was een toevalstreffer en als je goed naar de kwast kijt zie je hoe hard ze gaat. De kwast hangt namelijk dwars in de lucht en dat is niet normaal.Dsc02048_small_2 Zo ging het een hele poos door en nu is het tijd om te gaan slapen. Mariska, Simba en Ziggy zijn naar huis. Osha mag nog even plassen en dan moet ze gaan slapen. Vrouwtje hoopt dat het net zo gaat als de afgelopen nacht, want dan mag ze niet klagen, want ze wordt pas wakker van de wekker en niet van Osha.

Druk…….

Het meidenhuis is vandaag erg druk in de weer geweest. Oké wij niet, maar wel vrouwtje en Osha. Eerts hebben we allemaal  lekker rustig gedaan, maar toen….

Vrouwtje in de auto met Osha in de achterbak naar opa en oma toe. Toen vrouwtje daar een klusje had opgelost gingen ze weer in de auto om naar huis te gaan, maar onderweg werd er bij de school gestopt waar onze mensenvriendjes en mensenvriendinnetjes dingen leren. wat een bekijks had Osha daar en wat een drukte om mee te maken. De bus, brommers, fietsen, kinderwagens en een heleboel kinderen die wilde aaien en ook een paar die haar niet zo leuk vonden.

Thuis gekomen werd er lekker wat gegeten en daarna weer wat geluierd. Wat was die Osha aan het dromen zeg, niet meer normaal zo veel geluid die in haar slaap maakt.

Om een uur of 16.30 werd er gebeld aan de voordeur. Xem ons mensenvriendje kwam om met Osha te spelen, maar toen kreeg vrouwtje al snel het idee om samen met hem naar hun te gaan om naar de poezen te gaan kijken. Pluis en Brutus vonden het niet zo leuk, maar Storm was na even de poes uit de boom te hebben gekeken, helemaal niet onder de indruk. Zijn muisje was binnen de kortste tijd het speelgoedje waar Osha en hij om de buurt mee speelde. Maar samen spelen was er nog niet bij, al kwamen ze wel steeds dichter bij elkaar in de buurt.

Nu gaan we onze riempjes aan doen om te gaan wandelen, zodat Osha zo weer lekker door de kamer kan gaan lopen en doen. Wij liggen dan al weer op 1 oor.

Leuke verrassing.

Nadat we vanmorgen afscheid hebben genomen van Denise en het baasje hebben we vandaag de rest van de dag alleen maar met meiden door gebracht. Dat was wel leuk hoor. Ook begonnen de bezoekjes al snel toen we allemaal weer thuis kwamen. Eerst de papa en mama van het baasje, daarna opa en oma en net …….. een leuke verrassing. Okayra was hier samen met haar baasje en vrouwtje.

Photobucket

Eerst heeft ze heel de tijd samen met ons (mama Miyuki en tante Keiko) gespeeld en gedaan en daarna is ze nog even langs Osha gegaan om haar een kroel te geven.

Photobucket

Ze kunnen niet met en niet zonder elkaar, de twee donderstenen. Na lekker te hebben bijgekletst te hebben over al de puppy’s werd er weer afscheid genomen.

Nu gaan wij naar ons huisje toe, zodat Osha weer lekker kan ravotten. De schat heeft dat verdiend nadat ze een hele poos heeft moeten toe kijken toen wij allemaal aan het spelen waren. Knuffel en tot snel.

Huisje.

Vanaf gisteren slaap ik (Miyuki) weer lekker in mijn eigen huisje. Oké, de eerste minuten was het niet heel leuk, want ik heb natuurlijk heel lang samen met mijn puppy’s geslapen en daarna een week of twee samen met mama Rontu en dan nu helemaal alleen neee, dat wilde ik in het begin niet. Maar toch na een minuut of tien te hebben gezeurd vond ik het prima toen vrouwtje tegen me zei dat ik moest gaan slapen.

Maar voor Osha betekende dat dan ook een verandering, want die heeft al die tijd in mijn huisje mogen slapen en rusten. O nee, dat was niet mogen, maar moeten. Maar nu de fixatie er uit is kon ze in haar eigen huisje slapen en sinds gisteren mag ze ook overdag in haar eigen huisje.

Photobucket

Dat ze in haar eigen huisje heel braaf is heeft ze dan ook vanmiddag aan haar baasje en vrouwtjes laten zien, want die zijn weer geweest om te kroelen met hun Osha. Er is afgesproken dat ze haar donderdag op komen halen en dat ze dan volop van haar gaan genieten. Maar vanavond gaat Denise nog wel van haar genieten, want die blijft weer slapen, gezellig. Morgen gaat vrouwtje haar dan terug naar huis brengen, want vanuit Shiphol (waar ze baasje uit de auto zet) is dat maar een klein stukje omrijden op weg naar huis.

De rest van de avond wordt dus wel lekker knus, want wij gaan natuurlijk lekker met Denise kroelen op de bank. Dus wooeeffff, blaaaafff, want ik heb wel wat anders te doen.

Fixatie er uit.

Vandaag was het dan zover, Osha moest terug komen bij de botjesdierendokter. Op tijd stapte ze met het baasje en vrouwtje de auto in om een paar uur later weer thuis te komen.

Bij die botjesdierendokter in Utrecht moesten ze eerst even wachten, maar even later kwam de dokter Osha halen. Er moest een foto gemaakt worden van het achterpootje dat gebroken was om te kijken hoe ver het weer aan elkaar gegroeid was. Toen de dokter terug kwam met haar wilde hij even goed met het baasje en vrouwtje praten, oeps. De foto werd opgehangen en baasje en vrouwtje moesten vertellen hoe Osha zich gedroeg, eeehhuuu, als een stuiterbal was het antwoord dat hun lippen ontglipte. De dokter vertelde even later dat hij erg twijfelde, maar als baasje en vrouwtje beloofde dat ze Osha nog veel lieten rusten en niet met ons zouden laten spelen, dan dacht hij er over na om de fixatie er uit te halen. Beloofde ze dat niet dan moest de fixatie er nog een week in blijven zitten, dus de keus was snel gemaakt.

Osha ging weer op zijn arm mee naar beneden om daar de pinnetjes uit haar pootje te laten halen, maar niet nadat het vrouwtje tegen de dokter had gezegd dat hij voorzichtig moest doen. Ze wilde dat die kleine meid niet bang voor de dokter werd en zei dan ook dat als het nodig was hij Osha maar even moest laten slapen. Nee, ze is zo lief en dapper dat ik het gewoon zo doe was zijn antwoord. Na een minuut of tien kwam hij weer terug met Osha op zijn arm en vertelde dat alles goed was gegaan. Nog even hebben baasje en vrouwtje samen met de botjesdierendokter naar de foto gekeken en er over gesproken.

Photobucket

Dit is de foto van voor 2 weken geleden. De schroefjes zitten er nu nog in en blijven er in zitten voor de rest van haar leventje. De pinnetjes die je ziet, dat was de fixatie en die zaten door haar botjes heen.

Die zijn er dus nu uit. De komende twee dagen en nachten moet de kap nog wel even om als ze in de bench zit, maar dat alleen omdat Osha dan niet bij de wondjes kan om er aan te gaan likken. Maar die tijd wordt steeds korter, want ze mag ook al in de puppyren een beetje spelen en door de huiskamer lopen, maar dan alleen als wij niet in de buurt zijn, dus wij zullen een paar dagen meer boven zijn dan normaal.

En toen, snel de auto in met Osha en weer naar huis toe. Op de terug weg zijn ze even langs het werk van het vrouwtje gegaan om te kijken wanneer ze volgende week vrij was. Dat kwam goed uit, want donderdag is de eertse dag dat Osha naar haar nieuwe baasjes zou mogen en laat vrouwtje dan ook net vrij zijn. Baasje neemt zondagmorgen al vroeg afscheid van die kleine meid, want die mag naar Barcelona voor zijn werk. Oké, dit vind hij niet de leukste manier om afscheid te nemen, maar helaas het kan niet anders.

Zat.

Wat zullen wij blij zijn als het donderdag is en helemaal als dan gezegd wordt door de bortjesdierendokter dat Osha lekker mag doen wat ze wilt. We zijn haar gejammer en gehuil namelijk helemaal zat. Maar wat het ergste is is dat Osha het ook helemaal zat is om in bench te zitten. En dat laat ze dan ook regelmatig horen en zien en dan wordt het zelfs voor het baasje en vrouwtje erg moeilijk om haar te negeren.

Photobucket

Ze gaat er dan steeds valser uit zien, maar haar achterkantje kwispeld en zegt dat ze er toch echt bij wil zijn om te spelen en te kroelen. Maar als ze er als ze stil is er even uit mag dan is ze zo weer erg druk en moet weer terug in mijn (Miyuki’s) huisje en dan is het weer huilen geblazen.

Nog even Osha en als het dan goed is mag je dan nog even met ons spelen en kroelen.

Boswandeling.

We hadden al verteld dat er vannacht weer slapers hier in huis waren. Nou die zijn natuurlijk gisteren al gebracht door hun papa en mama en hebben gisteren hier lekker heel de avond met de ons door gebracht. We hebben namelijk een hele poos bij hun op de bank mogen liggen, maar natuurlijk niet nadat ze eerst lekker met hun Osha hadden gekroeld. Dit deden ze toen die kleine meid weer eens lekker aan haar kluifje lag te kluiven.

Photobucket

Vanmorgen werden we dan ook gezellig door hun uit ons huisje gehaald en dat vonden ze dan ook een groot feest. Baasje moest er dan ook aan geloven en werd uit zijn bedje gehaald door drie dol dwaze Shiba’s. Na een wandeling van het vrouwtje met Osha werd er eerst lekker een broodje gegeten en daarna werden de wandelschoenen aan gedaan. Joeppieeee, bos we komen je onveilig maken. Maar Osha vergaten we niet. Het was de bedoeling dat ze in de rugzak zou gaan en zo mee zou wandelen, maar die pittege dame wilde dat niet en werd dan ook door het vrouwtje gedragen.

Photobucket

Dat was maar goed ook voor haar veiligheid, want wij gingen helemaal uit onze dak. Voor mij (Miyuki) was het dan ook bijna 18 weken geleden dat ik me heb kunnen uitleven zoals ik dat kan. En mama Rontu heeft dat dan ook geweten.

Photobucket

Ik (Keiko) heb me ook helemaal uitgeleefd, maar op een bepaald punt in het bos moet ik altijd even poseren voor de foto, want ik weet dat het daar hele mooie plaatjes op leverd. Ja, het plekje bij de boomstam.

Photobucket

Ook werder er nog meer leuke en mooie foto’s gemaakt. Hier hebben we er weer eentje, Osha met haar vrouwtjes Denise en Mariëlle.

Photobucket

Ook hebben ze het laatste stukje Osha lekker laten wandelen zodat ook die kleine meid haar plasje en po..je in het bos kon doen.

Thuis gekomen werd Osha ook nog door hun geborsteld en toen werd er al snel weer aangebeld door hun papa. Ze moesten weer naar huis toe en dat vonden wij helemaal niet leuk, maar ja, aan al het leuke kont een eind.

Even later was Osha de klos, nageltjes knippen en de ontwormingspasta moest er weer in. Daarna mocht ze lekker weer gaan slapen en wij ook.

En nu, nu gaan we even wandelen en daarna nog even wat spelen om daarna weer naar ons huisje te gaan om te gaan dromen. Osha mag laat vanavond nog even plassen en daarna moet ze ook echt gaan slapen. De lampen gaan dan uit en er wordt weltrusten gezegd. Terwijl dat gebeurd liggen wij al lang in dromenland en dromen over al de leuke slapers die wij de afgelopen weken hier in huis hebben gehad. Mariska met Simba en Ziggy, Gerbrich en dan nu Denis en Mariëlle, ppphhfff, wat een gezellige bedoeling was dat allemaal zeg. Dus voor al onze slapers; bedankt voor de gezelligheid!