Honden Kerstavond.

Wat wij hier vanavond gaan doen. Een Honden Kesrtavond vieren, want als het goed is komen Mariska, Simba en Ziggy. De planning is dan om samen wat te eten, de baasjes dan. Daarna worden er films gedraaid waar naar gekeken gaat worden. Wandelen doen we wanneer het kan, tussen de films door dus. De films die gedraaid gaan worden staan allemaal in het teken van honden. Oké ze zijn niet allemaal even leuk en dan bedoelen we dat er vervelende dingen met de honden gebeuren, maar het zijn wel mooie films waar regelmatig een traantje bij weggepinkt gaan worden.

Morgen gaan we eerst uitslapen. Dan ontbijten en als het weer mee wilt werken gaan we ook nog het bos onveilig maken. Als we dan thuis komen wordt er weer een film op gezet en als die af is gelopen gaan Mariska, Simba en Ziggy weer naar huis om daar de rest van de eerste Kerstdag door te brengen. Wij gaan dan naar de papa en mama van het baasje om daar lekker te eten.

Overmorgen gaan baasje en vrouwtje eerst naar het feestje van ons mensenvriendinnetje Moïse. Om 16.00 uur worden ze in een restaurant verwacht en daaarna worden wij opgehaald om samen met baasje en vrouwtje naar opa en oma te gaan waar we met een paar ooms en tantes cadeautje gaan uitpakken.

En dan pppfff uitrusten.

Toch fijne dagen.

Jullie zullen wel denken, wat is daar aan de hand, waar blijven ze nou weer. Nou het zit zo.

Afgelopen maandag kreeg vrouwtje een telefoontje van oma of ze even mee wilde rijden naar het ziekenhuis voor een filmpje. Nou dat deed vrouwtje dus en toen begon het allemaal.

Oma moest in het ziekenhuis blijven, want er was iets echt niet goed met haar hart, wat wisten ze toen nog niet, maar pilletjes en een flesje met water deden wonderen. Maar er moest toch nog even in haar hartje gekeken worden en dat heeft de hartjesdokter dus gisteren gedaan. Vrouwtje zei dat oma een hartinfarct gehad heeft en dat er een ader verstopt zat en dat de hartjesdokter die heeft open gemaakt met een ballonnetje en een buisje. Knap toch, dat dat kan. Ergens anders is er ook nog een ader een beetje dicht, maar dat kon de hartjesdokter nog niet open maken. Oma is vanmiddag weer naar haar eigen huisje gemogen. Wij wilde ook wel bij oma op ziekenbezoek om haar te knuffele, maar wij hondjes mochten niet in het ziekenhuis komen. Dus oma, we komen snel even kroelen, want wat zijn wij geschrokken zeg.

Wij deden dan ook heel deze week lief voor het vrouwtje en baasje. Ook al mochten wij maar kleine rondjes wandelen en ook maar 3 keer op een dag, wij deden niet moeilijk. Vrouwtje was ’s middags namelijk pas laat thuis en rook naar oma. Spelen was er ook niet echt bij, want als wij dat dan wilde was vrouwtje aan het bellen en wisten wij dat we stil moesten zijn. We voelde de spanning aan!

Maar weten we nu dat alles nu weer goed is. Oké oma moet nog verder de oude worden, maar toch, voor nu kan het niet beter. Dus nu kunnen we iedereen fiijne Kerstdagen een een leuk 2009 wensen, want wij gaan het ook gewoon vieren.

Photobucket

Dus dit is dan ook de kerstkaart die vanuit hier gestuurd is. Deze foto is ook een paar weken geleden gemaakt. Voor de mensen die vrouwtje vergeten is een kaartje te sturen is dus deze. Want dat ze er wat vergeten is kan zijn, want toen ze het telefoontje van oma kreeg was ze bezig met die kaarten schrijven. Ook kan het zijn dat de kaart te laat binnen komt, want morgen gaan we de laatste naar de brievenbus brengen.

En nu gaan we hopelijk weer leuke dingen beleven, want dit was geen leuke week.

Vrije dag.

Vandaag was het verlopig de laatste keer dat wij met z’n alle een vrije dag hadden. De komende weken moet baasje of vrouwtje wel werken. We hadden volop keus om dingen te gaan doen, maar hebben besloten om met ons vieren de dag door te brengen. Lekker lui en ter afwisseling een wandeling in het bos. Nee, er zijn geen foto’s voordat jullie het gaan vragen.

Wel is er vandaag gewerkt aan de Kerstkaart en die wordt dan ook binnen een paar dagen op de brievenbus gedaan en dan komt hij natuurlijk ook hier te staan voor als we iemand vergeten zijn.

Nu gaan we weer lekker knus doen en misschien tot snel.

Vogeltjes ook.

Hier zijn we weer eens. Een paar dagen is het geleden, maar er is hier dan ook niet zo veel gebeurd. Oké we zeggen het verkeerd, maar wij hebben niet erg veel gedaan, maar vrpwtje en baasje wel.

Vrijdag hebben we met z’n alle Sinterklaas gevierd. Niks bijzonders, gewoon een gezellig avondje samen. Lekker eten en op de bank een mooie film zitten kijken. Ja, wij lagen ook lekker op de bank.

Zaterdag en zondag was het hier helemaal niks bijzonders. werken, poetsen en ga zo maar door.

Maar maandag werd het leuk. Baasje kwam met alle kerstspulletjes naar beneden en vrouwtje ging aan de gang om het huis weer gezellig te maken. Hoe dat is geworden zien jullie binnenkort vast wel, maar gezellig is het. Maar wat wij wel deden was het vrouwtje niet in de weg lopen, want dan gaat het versieren sneller.

Dsc02460_small

Maar vrouwtje heeft deze keer ook wat gezelligs voor de vogeltjes gemaakt. Op de tuintafel is het een waar paradijs voor hun. Heel de dag door staan er voglebrokjes voor hun klaar en dat terwijl wij maar 2 keer op een dag brokjes krijgen. Maar vrouwtje zegt dat dat komt omdat de vogeltjes in de winter altijd maar in de kou zijn en dat wij lekker binnen mogen zijn, daar waar het warm is. De vogeltjes waren wel erg danbaar, want een paar tellen na dat vrouwtje weer binnen was was er al eenvogeltje van de brokjes aan het snoepen. Kijk maar eens goed, dan zie je het zitten snoepen.

Even later kregen wij een kluifje, want vrouwtje vond dat wij dat wel verdiend hadden. Toen dat op was gingen we voor het raam knus naast de Kerstboom naar buiten zitten kijken en hielden goed in de gaten wat de vogeltjes deden.

Nu vrouwtje ondertussen klaar is met het gezellig maken van het huis voor de Kerst gaan we zo nog even een lekker stuk wandelen. Morgen gaan we dan misschien weer wel even naar het bos, want daar zijn we al even niet geweest, maar ja, nu staat er een boom in de kamer, dat is toch ook leuk.

5×3 jaar.

Feest, ja vandaag is het weer feest. Deze keer zijn we het niet vergeten en dat kan ook niet anders, want nou snapte het vrouwtje wat ik (Rontu) gisteren bedoelde toen ik aan het "vervelen" was. Ik maakte duidelijk dat ik 3 jaar geleden puppy’s gekregen had. Ook ik (Miyuki) maakte duidelijk dat er wat aan de hand was, dus baasje en vrouwtje konden nu niet vergeten dat er 5 "puppy’s" jarig zijn vandaag.

Vanmorgen uit mijn (Miyukí) huisje gekomen waren daar weer de balonnen en de slingers. Bij mijn bakje lag een lekker kluifje, o nee, ook bij dat bakje van mama Rontu en tante Keiko, maar bij mijn bakje lag er ook nog een cadeautje.

Maar hoe zagen ik en mijn broertjes en zusje eigenlijk uit 3 jaar geleden? Nou zo, ongeveer. Oké, hier waren we iets meer als 3 weken oud, maar het blijft zo’n leuk plaatje.

Photobucket

Gelukkig hoeven we nu, nu we 5×3 jaar zijn niet meer met z’n alle in dit mandje, want dat past echt niet meer. Maar wat wel leuk was was dat het vandaag ook sneeuwde.

Vrouwtje heeft vanmiddag weer eens het hele verhaal van toen terug zitten lezen en kan zich alles nog zo goed herhinneren dat het lijkt of dat het net pas is geweest, maar dan al de 3 de nestjes puppy’s die hier in huis zijn geboren in die korte tijd, nee hoor, het is al echt 3 jaar geleden dat hier het eerste nestje puppy’s geboren is.

Langs deze weg willen we Maeko, Montaro, Michi en Mitsu feliciteren met hun verjaardag. Hopelijk hebben jullie vandaag net zo’n fijne dag gehad als ik (Miyuki), want zo wil ik wel erg oud worden.

Een dikke knuffel en een poot van Mama Rontu, tante Keiko en jullie zusje Miyuki en een aai over jullie bolletje van baasje en vrouwtje. Ook aan jullie baasjes en vrouwtjes.

Wandelen met bekende.

Vandaag zijn we weer eens lekker met het vrouwtje op pad geweest. Na een hele mooie tocht met de auto kwamen we bij de Drunese Duinen uit. Wij weten dat het daar altijd leuk is en dat we daar ook meestal bekende gaan wandelen. Wij hebben nog even in de auto gewacht tot de bekende er waren, maar deze keer waren het niet de normale bekende, maar nieuwe bekende. Het waren 2 puppy’s van mij (Miyuki) en dan wel Okayra en Okaiya samen met hun vrouwtjes.

Eerst werd er door vrouwtje gekroeld met de kleintjes en daarna mochten wij ook uit de auto. Ik (Keiko) was al gelijk weg (had zelf mijn riem al uit gedaan in de auto) en de rest kwam achter mij aan. De vrouwtjes van Okayra en Okaiya stonden wel even te kijken dat wij zo hard konden lopen. We liepen zelfs zo hard dat we gewoon wazig op de foto staan.

Photobucket

Dsc02347_small

Hier ben ik (Keiko) Okayra nog even de regeltjes aan het duidelijk maken, maar even later rende we achter elkaar aan om tikkertje te spelen. Even later waren die twee kleintjes zelf aan het rollebollen. Eerst lag de een op haar rugje en daarna de ander. Ook de echte Shiba geluidjes (die wij nu een paar weken hebben gemist) kwamen uit hun bekjes.

Dsc02352_small

Na weer een stukje te hebben gewandeld lieten Okayra en Okaiya zien dat het ze spelletje tikkertje al snel in hun koppies hadden op geslaan en gingen het weer spelen. Ze begonnen te rennen op het takje hen, maar al snel werd het rondje kleiner en kleiner.

Photobucket

Met z’n alle even snuffelen en dit dan wel erg ver van de vrouwtjes vandaan.

Photobucket

Dsc02413_small Kiekeboe, waar ben ik? Ik ben toch echt wel goed verstopt vinden jullie niet?

Dsc02433_small_2

Lekker gek doen met mijn puppy Okayra

Dsc02439_small Een heel verhaal krijg ik (Miyuki) te horen van Okaiya, wat beleeft ze veel leuke dingen met Bogy.

Dsc02423_small

Wat zal ik nu weer eens gaan doen, even verzinnen hoor!

En toen,toen waren de kleintjes moe! Wij moesten ook weer netjes terug komen om samen weer naar de auto toe te gaan.

Het blijft een leuk gezicht om ons zo met elkaar te zien lopen, tenminste als we de mensen die we tegen komen moeten geloven.

Photobucket

Na weer een mooie rit naar huis had ik (Rontu) het uitzicht op een douchebeurt, ik kon het namelijk weer eens niet laten om in de paardenp..p te gaan rollen toen ik aan het ravotten was. Ik werd erg verwend en werd zelfs nog droog geblazen door de fohn van het vrouwtje. Vrouwtje vond het namelijk te koud om mij nat door het huis te laten lopen.

En nu, nu gaan we weer na genieten van de leuke middag. Dromen op onze zakken, straks nog even een klein rondje wandelen met baasje en dan naar onze huisjes toe om daar weer te gaan dromen.