Vepperren.

Het vrouwtje is vanaf gisteren aan het tijfelen tussen een vrouwenweekendje in Duitsland of gewoon lekker thuis blijven. Gisteren zijn we niet vertrokken en nu zijn wij nog gewoon thuis. Nou gewoon is het ook niet, want heel de bendenverdieping staat op zijn kop en het vrouwtje barst van het werk. Wij mochten vanmiddag niet binnen komen en als we dat wel deden dan kregen we te horen dat wegens spatgevaar de kans groot was dat onze haartjes een andere kleur zouden kunnen krijgen. Pict5239a_2

Even voor de duidelijkheid vrouwtje roept heel de dag dat ze aan het vepperen is, maar baasje noemt het verven. De muren in de keuken en de huiskamer hebben ondertussen een ander kleurtje gekregen en omdat vrouwtje niet zonder te spetteren kan had ze alles afgeplakt met plakband. Ik (Keiko) heb haar op een gegeven moment maar geholpen met dat plakband er weer af te halen en kijke een wat voor rotzooi dat was.

Morgen is het plafond aan de beurt om een ander kleurtje te krijgen, dus moeten wij waarschijnlijk weer buiten blijven in verband met spetter gevaar!

Raar.

Het vrouwtje kwam vandaag wel erg laat thuis van haar werk, maar dat kwam omdat ze al boodschappen had gedaan en ook nog ergens had staan kletsen met twee meisjes die bij haar werken. Pict1949a Maar die meisjes wilde ons ook wel weer eens zien en kwamen dan ook mee naar ons. Ze hebben ons ook nog samen met het vrouwtje uitgelaten en bleven nog wat drinken, gezellig hoor! Pict1944a

Maar wat wel raar is is dat die meisjes helemaal niet gewend zijn om met hondjes om te gaan en er eigenlijk ook wel erg bang van zijn. Maar van ons niet en dat is dan toch wel erg raar, maar ja, wij zijn ook zo lief!!!!! Toch hadden we die meisjes al een keertje gezien, kijk maar, want hier waren ze op kraambezoek bijRontu en haar puppy’s.

Vanavond was het geen ringtraining voor één van ons en dat heeft die gene aan het vrouwtje te danken. Die durfde namelijk nog niet zo lang in de auto te zitten zonder dat ze naar de wc. kon. Maar gelukkig gaat het na een week eindelijk de goede kant op met haar wc. bezoekjes en is ze vanancht er maar één keer uit haar bedje geweest. Of zou ze medelijden met ons hebben gehad?

Wat ben ik geschrokken.

Vanavond was het weer eens vrouwenavond en dat betekend dat bij alle damens (bij baasje ook hoor) in huis hun haartjes gedaan worden. Eerst ging de bel en teon de voordeur open ging stapte Nancy binnen, een super onthaal en een kroelbeurt dat is wat wij haar gegeven hebben. Daarna stapte de kapper binnen, ook daar hebben we mee gekroeld. Maar na een uurtje schrok ik (Rontu) wel heel erg en vond dat ik mijn stem moest laten horen. Er was namelijk ineens wel een hele vreemde dame bij ons in huis, ze had zelfs een hoofddoek op en dat heb ik in huis nog noit gezien. Wij (Keiko en Miyuki) werden wakker van Rontu en vonden het ook wel vreemd dus lieten wij ook van ons horen. Even later bleek het gewoon Nancy te zijn en zijn we allemaal weer lekker gaan slapen. Nu iedereen weg is kruipen we gelijk ons huisje in om echt te gaan slapen, weltrusten.

We hopen trouwens dat het vrouwtje niet weer heel de nacht door naar de badkamer moet, want wij worden dat iedere keer wakker en als we dan weer net slapen gaat ze weer naar de badkamer. Vrouwtje lekker slapen dus en laat ons ook van onze nachtrust genieten.

Wie o wie???

Na een ochtendje te hebben gewerkt ben ik net eerst even lekker met de hondjes het bos in geweest, niet dat dat iets nieuws is voor ons, maar het blijft een feest.

Thuis gekomen vonden Rontu en Miyuki dat ze eens moesten kijken wie de grootste mond had. Er was dan ook een hoop gegil achterbuiten, want bij die twee kan de mond niet zo ver open zonder er een hoop geluid uit te laten komen.

Photobucket - Video and Image Hosting

Nog net op tijd had ik het fototoestel te pakken, want ze waren zo klaar met passen en meten. Met als resultaat Rontu heeft de grootste mond, maar bij Miyuki komt er het meeste geluid uit.Pict5228aKeiko stond heel de tijd vanachter een boske te kijken hoe dit ging aflopen. Maar nadat die twee wisten wie er gewonnen had zijn ze met z’n drie’tjes gaan "spelen".

Dit alles is op het moment de rangorde bepalen tussen hun en zijn daar nu nog druk mee bezig. Dit geeft niks hoor, want vanavond hoeven Keikoen Rontu niet naar school (de leraar is weer eens naar Zwitserland), dus kunnen dan lekker uitrusten. Keiko staat nog steeds boven aan, maar Rontu moet voor haar plaatsje gaan vrezen, want Miyuki ligt aardig op de loer om haar plaats in te nemen.

Weer alleen.

Vandaag was het weer zover, baasje werken, vrouwtje werken en Rontu en Miyuki boven in het huisje. Ik heb toen het vrouwtje thuis kwam even laten zien hoe ik mijn ochtend door kom als ik alleen beneden ben.

Photobucket - Video and Image Hosting

Ik lig dan lekker heel de morgen lui op de bank, maar dan wel op de plaats waar ik alles in de gaten kan houden. Als ik buiten iets hoor dan hoef ik alleen maar te gaan staan en kan gelijk door het keukenraam kijken. Verder doen we het hier in huis nog erg rustig aan, luieren is toch wel het belangrijkste wat we doen. We spelen wel hoor, maar na een kwartiertje met z’n alle te hebben gespeeld vallen we spontaan weer neer en gaan verder met luieren.

Wat mijn oortjes nog hebben opgevangen deze week is dat er twee ontmoetingen gepland worden. Één ontmoeting met al onze vakantievriendjes en vriendinnetjes en hun baasjes, maar ook één om al de puppy’s van Rontu binnenkort een keertje allemaal bij elkaar te zien. Vrouwtje gaat dan kijken of we ze allemaal tegelijk op de foto krijgen, dit zou leuk zijn voor als ze één jaar zijn.

Even spelen.

Jaja eindelijk, de hondjes komen weer een beetje tot leven. Vanmiddag hebben ze nog een keertje lekker in het zonnetje gelegen (ik trouwens ook nog). Aan Miyuki kon ik al merken dat het feest vanavond los zo breken.Pict4834a Ze begon namelijk weer heel de speelgoedbak leeg te halen en ondertussen was ze ook nog aan het proberen of ze op haar eigen achterpootje kon kluiven. Nou dat kon ze dus!!

Maar dan daarnet (ja, het is misschien al twee graadjes afgekoeld), het echte feest brak los. Rennend en vrligend gingen ze met z´n drie´tjes door de achtertuin en even later vlogen ze ook door de huiskamer heen. Lang leve het weer, maar van mij mag het nog wel even zo zomers blijven, want dan zijn de hondjes niet zo fanatiek.

Maar gelukkig zit er weer leven in de hondjes en spelen ze even. Het ziet er dan ook naar uit dat ze weer in hun gewone ritme komen en ook niet maar zo veel aan hun vriendjes en vriendinnetjes denken.

Ach wat hou ik toch van die "racehondjes"!

Heen en terug.

Eindelijk was het vandaag weer zover, er mocht weer een hondje naar ringtraining. Dit was al een aantal weken geleden, omdat het een paar keer niet goed uitkwam om te gaan, de school een paar weken gesloten was vanwege de vakantie stop en toen waren we zelf een aantal weken op vakantie. Maar op de heen reis had ik er al weer de balen van het verkeer in Nederland. Op de weg van ongeveer 54 kilometer heb ik zeker 7 kilometer in de file gestaan. Omdat het allemaal niet opschoot had Miyuki er op een gegeven moment ook genoeg van om in de "hondenbak" te zitten en kwam dus gezellig naast me op de stoel zitten en de mensen die achter me in de file stonden maar lachen, wat een hondje is het toch ook. Een kwartier te laat of kan ik beter zeggen nog een kwartier te gaan (de les duurt namelijk maar een half uurtje) kwamen we de klas in zetten. Nou toen de les was afgelopen mochten we omdat we in de file gestaan hadden ook nog aan de volgende les mee doen, maar daarvoor hebben we bedankt, we hadden er genoeg van en wilde het liefste naar huis. Nog even bijpraten met wat bekende en daarna vlug in de auto. Maar ook op de terug weg hebben we een hele poos in de file gestaan. Bij Dordrecht moesten we van 4 rijbanen terug naar 1 rijbaan en even voor Breda vonden ze het ook erg leuk om pionnen op de weg te gaan zetten. Vandaag hebben Miyuki en ik dus ongelovelijk veel extra tijd in de auto door gebracht, zowel op de heen als op de terug reis.

Uitrusten.

Het enigste wat de hondjes op het moment doen is uitrusten, eigenlijk niet gek hoor. Maar wat wel gek was was dat ze spontaan met z’n drietjes op dezelfde bank gingen liggen, want dat doen ze normaal nooit.

Photobucket - Video and Image Hosting

Zouden ze nog steeds hun vakantievriendjes en vakantievriendinnetjes missen en daarom maar dicht tegen elkaar aan kruipen of zouden het toch de zonnestraaltjes zijn?

Vakantievriendjes.

Vandaag waren wij (Keiko, Ronu en Miyuki) al weer vroeg op pad. De wekker van het vrouwtje en baasje liep om half zeven al af en even daarna stapte we met z’n alle in de auto om naar Zwolle te rijden daar werd namelijk weer een hondenshow gehouden. Onderweg kreeg het vrouwtje al een berichtje op haar telefoon van het baasje van vakantievriendjes van ons en toen wij te horen kregen dat hun er ook waren hadden we in eens erg veel zin in het weerzien. Toen we binnen waren hebben we dan ook eerst met hun geknuffeld en natuurlijk ook met hun baasje en vrouwtje. Ook Ilone, Leni en Ine hebben we een dikke knuffel gegeven, want dat was ook lang geleden dat we die hadden gezien. Even later zaten het baasje en vrouwtje weer met hun gedachten in Zwitserland, want de verhalen gingen weer over en weer net als het fotoboek van het baasje van onze vakantievriendjes.

Bijna vergaten de baasjes en vrouwtjes waar we voor in Zwolle waren, "de show", maar gelukkig zaten we naast de ring en zagen ze toch nog op tijd dat wij bijna aan de beurt waren. Eerst waren de reuen aan de beurt, konden wij nog even lekker luieren. Daarna mocht van ons drie ik (Miyuki) de spits afbijten en kwam de ring uit met een U-tje (wat waren het baasje en vrouwtje hier blij mee na het keurverslag in Hulten) en was als vierde geplaatst. Het keurverslag luide; Vrouwlijke verschijning, prima bone en substantie. Moet rondom nog uitzwaren en krachtiger worden. Schitterend oog qua vorm, plaatsing en kleur, maar moet nog wel iets meer opvulling krijgen onder de ogen. Prima pigment. Aziatische uitdrukking. Voor en achter voldoende gehoekt. Reeds prima bovenbelijning en staart aanzet. Goede vachtstructuur. Gangwerk moet nog krachtiger en regelmatiger. Prima presentatie. Toen mochten wij (Keiko en Rontu) gelijk de ring in en omdat ons baasje liever geen show loopt heeft Ronald (het baasje van onze vakantievriendjes) met mij (Rontu) gelopen. Deze ronde ging ook prima! ik (Rontu) deed het geweldig met Ronald, maar ging helaas maar met een zeer goed en vierde plaats de ring uit. Ik (Keiko) verliet de ring met een u-tje en een derde plaats ook geweldig dus. Nadat de baasjes uitgekletst waren en de tijd tot drie uur vol gemaakt hadden (dan mogen wij pas de show verlaten) zijn we naar huis gegaan.

Thuis hebben we lekker eerst een rondje met het baasje gewandeld en wat gegeten en toen werden wij alleen gelaten, want het baasje en het vrouwtje hadden nog een feestje. Dat vonden wij niet erg hoor, konden we weer lekker dromen over onze vakantievriendjes en de vakantie in Zwitserland. O ja, we waren ook nog even met onze gedachten in Duitsland.

Rustig aan.

Vandaag was het een dagje rustig aan doen, teminste voor ons hondjes.Maar het Vrouwtje was druk bezig met wassen en de tuin onkruid vrij maken en daar heb ik Miyuki haar maar even bij geholpen, leuk hoor.

Verder hebben we nog een borstelbeurt gekregen en omdat onze nageltjes van de week ook al geknipt werden weten we dat er wat te gebeuren staat. En dat gaat morgen gebeuren, want we gaan al weer vroeg met z’n alle naar Zwolle om daar een show te lopen. Vrouwtje zegt dat het lachen gaat worden, want ze denkt dat wij in de ring lekker gaan slapen. Ook denkt ze dat ik (Miyuki) met de keurmeester ga staan kroelen, want dat is iets wat ik op het moment het lieftste doe, oortjes opzij en genieten maar. Wat hetmorgen gaat worden zien we wel, maar een ding is zeker we zien weer een paar van onze vakantievriendjes.

Terug van weg geweest.

Ja ja, eindelijk zijn we weer terug van weg geweest. Eerst een week in Zwitserland, daarna verhuizen naar Duitsland en dan ook nog eens twee weken daar vakantie vieren. Het hield deze reis niet op!

Photobucket - Video and Image Hosting

Mariska en haar hondjes Simba en Ziggy zijn ook nog ruim vier dagan bij ons geweest en dat was erg gezellig (vielen we niet gelijk in een leegte nadat we afscheid genomen hadden van de rest van de groep in Zwitserland). De eerste dagen hebben we rustig aan gedaan, want de wandelingen van Zwitserland zaten nog in de benen. Maar toen ging het weer gebeuren, met z’n alle zijn we lekker gaan wandelen en onderweg hadden we ook nog de tijd om van het uitzicht te genieten. We hadden in het huisje alleen een nadeeltje, Ziggy was namelijk helemaal hoteldebotel van Miyuiki en die moesten we dan ook uit elkaar houden. Want als we dat niet hadden gedaan dan was de kans groot geweest dat we over een paar weken weer een stel puppy’s rond zouden hebben lopen en daar is Miyuki toch nog wel veel te klein voor. Zo dacht Rontu er trouwens ook over en ging iedere keer tussen Ziggy en Miyuki inlopen als we aan het wandelen waren. Op donderdag is mariska met haar hondjes weer naar huis gegaan en toen werd het stil in huis. De hondjes miste al hun vriendjes en wij ook de mensen om ons heen, dus wat deden we, wandelen.

Photobucket - Video and Image Hosting

Gelukkig voor Miyuki kwamen we onderweg nog al wat dieren tegen waarmee ze heerlijk kon kroelen!!!

Photobucket - Video and Image Hosting

Maar de mensen onderweg wilde toch echt wel weten wat voor hondjes daar nou eigenlijk liepen aan de overkant van de straat, of waren het echt vosjes. De verrekijker moest er in ieder geval aan te pas komen om ons van dicht bij te kunnen bekijken. Naast het wandelen hebben de hondjes en wij ons prima vermaakt in de achtertuin. Ach ja, wat wil je anders met dat heerlijke weer. Lekker luieren, maar ook de boel in de gaten houden.

Photobucket - Video and Image Hosting

Wooeeefff, waaffff, blaaffffff, woef, dat was wij regelmatig hoorde als we even binnen waren. Meestal kwam er dan iemand voor bij lopen met een hond, maar soms stonden de hondjes dan de andere kant uit te kijken en begroeten een bekende die de tuin in kwam lopen. Dat was dan meestal Monica die weer eens wat lekker aan hun kwam geven.

Vandaag zijn we met veel tegenzin de spullen gaan pakken en ook aan de hondjes merkte we dat ze eigenlijk helemaal niet naar huis wilde. Maar zondag staat er weer wat leuks op de kalender en ach, na drie weken weg te zijn geweest moet je toch onderhand wel van ophouden weten. Maar iedereen weet het Duitsland verveelt ons nooit al moeten we weken blijven, dat is voor ons geen straf.

Verhuizen.

Vrijdag was voor een paar van de mannen een bijzonder dagje, ze stapte samen in vliegtuigje met Remko als piloot om zo de bergen eens vanaf boven te bewonderen.

Photobucket - Video and Image Hosting

Ook het plaatjes waar ons chalet stond konden ze goed zien. Kijk maar naar het super hotel op de berg en net daarnaast stond ons chalet.

Photobucket - Video and Image Hosting

De middag hebben we lui doorgebracht, lekker in de tuin zitten met een boekje erbij en nog even een kleine wandeling met de hondjes. Uitrusten was wat we te doen hadden, want de terugreis kwam eraan.

Photobucket - Video and Image Hosting

Ooit wel eens zo’n groep Shiba’s op vakantie gezien?

Photobucket - Video and Image Hosting

En dan de echte groepsfoto. Boven van links naar rechts; Mariska, Manon, Remko, Colin, Anita en Ronald. Midden; Marcel. Onder van links naar rechts; Simba, Ziggy, Tama, Mariska, Miko, Patricia, Miyuki, Rontu, Keiko, Banshu en Khoda.

Morgen gaan we met z’n alle op tijd rijden (net na het ontbijt dus) om niet al te laat thuis te komen. Voor sommige van ons is dat thuis in Nederland, maar voor ons en Mariksa en haar hondjes is dat thuis in Duitsland. Wij gaan namelijknog voor twee weken naar het huisje en mariska gaat voor een paar dagen mee daar naar toe. Als we daar aan komen hebben we niks meer te doen dan naar Udo en Monica te gaan om daar wat te eten en hun te bedanken voor de boodschapjes die ze voor ons hebben gedaan