Gewoon genieten.

Photobucket

Zo zitten baasje, vrouwtje, tante Keiko en oma Rontu nu regelmatig. Gewoon genieten noemen ze dit. Enhu, ik weet niet of het iemand is opgevallen, maar de puppy’s liggen op volgorde van geboorte en ik hebben ze echt niet zo weg gelegd hoor.

Met mijn puppy’s gaat alles helemaal geweldig en ze zijn dan ondertussen ook allemaal al rond de 30 gram aangekomen. Maar ik zelf….. ik moest vannacht wel 3 keer naar buiten om te p…en en ben dan ook gewoon bij mijn puppy’s weg gelopen, ben bij baasje en vrouwtje op bed gesprongen en heb even duidelijk gemaakt dat ik naar buiten moest. En daarna had ik weer gewoon tijd om voor mijn puppy’s te zorgen tot dat ik weer nodig moest. Maar verder is met mij ook alles goed hoor en ook ik geniet volop van mijn puppy’s.

De koppies.

Na een heerlijke nacht (mama Miyuki en haar puppy’s sliepen lekker door, maar oma Rontu, die wilde heel de tijd naar haar kleinpuppy’s toe) heb ik vandaag lekker van de puppy’s genoten.

Dsc00523_smallDe eerste beschuit met muisjes zijn ook gegeten, want er zijn al een paar mensen op kraambezoek geweest. De puppy’s en mama Miyuki, oma Rontu en tante Keiko zijn dan ook weer erg verwend. Kluiven en speeltjes het kon niet op. Ook zat een flesje Kwispelbier in en die gaan tante Keiko en oma Rontu morgen lekker oplebberen.

Tussen alles door was Miyuki gewoon een super moeder. Ze wast de kleintjes en geeft ze ook drinken. Maar moet je zien hoe ze lagen, mooi om en om.

Photobucket

Maar ook heb ik vandaag even de puppy’s van mama Miyuki mogen lenen om een foto te maken van de koppies van de puppy’s.

Photobucket

Eerst de teefjes van links naar rechts hebben we hier teefje groen, teefje rood en teefje oranje.

Photobucket

En dan nu de reutjes, links is reutje blauw en rechts reutje paars. Wat zijn het toch alle 5 een schatjes.

Dsc00522_small

En snappen jullie als je dit foto’tje ziet dat we er echt van kunnen genieten, want moet je ze nu toch eens zien liggen, heerlijk met z’n alle bij elkaar. Soms moet je gewoon even gaan kijken, want dan liggen ze zo te piepen dat je dat niet kunt laten. Meestal is mama Miyuki ze dan aan het wassen of ze zijn naar haar op zoek, want ze kruipen al heel de werpkist door.

Nu ga ik nog even naar het hele span kijken en ze stuk voor stuk even een kroel geven en dan straks weer lekker dromen over de streken die ze gaan uithalen. Ik kan niet wachten!

5 Puppy’s.

Wat eerder dan we gedacht hadden is Miyuki vanmiddag van 5 puppy’s bevallen. Remko was gewoon aan het werk en kon niet naar huis komen, maar gelukkig waren er wat buren die foto’s wilde maken en die wil ik daar dan ook voor bedanken.

De temperatuur van Miyuki was vanmorgen 36,9 graden en ik dacht dat het nog verder moest zakken, maar voor het geval dat had ik al wel de oude lappen in de werpkist gelegd. Wat me opviel was dat ze gelijk een nestje ging maken.Dsc00396_small

Maar toen ging het allemaal best snel. Ze kwam bij mij in de buurt liggen en zette haar rug krom, een wee, dus hup samen naar de werpkist en daar bleef ze dan ook gelijk in liggen en ging gelijk aan het persen. Na een kleine 20 minuten en wat gegil was dit het resultaat.Dsc00404_small

En om 12.10 uur was daar nummer 1; teefje rood. Een echt meisje met rode haren. Eigenlijk toch wel heel knap dat een hond gewoon weet wat er moet gebeuren zonder eerst een boek te moeten lezen.

Even op de weegschaal ermee en wat die aan gaf was 204 gram.Dsc00423_small 

Om 12.43 uur was daar nummer 2; reutje blauw, een schattig wit Shiba puppy. Zijn gewicht was 193 gram.

Nummer 3 kwam om 10 minuten later al op de wereld; teefje oranje, nog zo’n schattig wit Shiba puppy. Haar gewicht was 205 garm.

Hé gezellig, de buren stonden ineens voor het raam te kijken. Ik zei gelijk dat ze maar moesten blijven staan als ze een puppy geboren wilde zien worden en om 13.27 uur was daar teefje groen; nog zo’n schattig vrouwtje. Haar gewicht 203 gram.

Maar wat ik aan Miyuki zag was dat ze nog niet klaar was al hadden ze er op de echo maar 4 gezien, nummer 5 was onderweg. En die werd door Miyuki om 13.46 uur op de wereld gezet; reutje paars, en zijn haartjes hebben ook de kleur rood. Zijn gewicht 222 gram.

Photobucket

Hier hebben we het hele gezinnetje, tenminste mama Miyuki met haar 5 puppy’s. Iedereen helemaal gezond en en geweldige bevalling. Super dus!!!

Maar onze buurvrouw zou onze buurvrouw niet zijn als ze niet heel snel de boel zou versieren. Er hang zelf een brief op de deur met daarop de tekst; Hoera 1,2,3,4,5 puppy’s geboren. 2 Boys and 3 girls…. Moeder, zonen en dochters rusten…. dus zachtje a.u.b.

Nou en dat was vanmiddag dus niet het geval, iedereen zilde even voor het raam kijken naar de puppy’s en verder werd er heel veel gespeels op straat. Gezellige drukte.

Meer dan “Dikkie Dik” alleen.

Hier in huis lijkt het erop dat alles om "Dikkie Dik " draait,maar dat is niet waar hoor. Ook ik (Keiko) en Rontu tellen nog mee hoor.

Vrouwtje heeft deze week al vakantie en die doet dus leuke dingen met ons, al zijn die wel een beetje aangepast aan "Dikkie Dik" (Miyuki). De wandelingen zijn best lang, we moeten regelmatig werken voor het vrouwtje en dan krijgen we extra snoepjes, een kluifje erbij is ook niet weg en wat ik het leifste doe is genieten in de achtertuin en dat kan ik nou volop doen.

Photobucket

Maar vrouwtje geniet ook volop, foto’s maken vind ze namelijk ook heel leuk, een boekje lezen en wat winkelen. Iets wat ze minder vind is poetsen, maar dat doet ze toch maar, want als baasje volgende week dan ook vakantie heeft kunnen ze wel leuke dingen doen en dat is weer wel leuk.

En dan nu toch weer even terug naar "Dikkie Dik". Hopelijk voor haar duurt het allemaal niet meer zo lang, ik krijg best een beetje medelijden met haar. Moet je haar buikje maar eens zien.

Photobucket

Twee weken geleden maakte vrouwtje ook al zo’n foto, maar zien jullie het verschil, ik wel. Op straat wordt ze al uitgescholden voor hangbuikzwijntje. Dat komt natuurlijk omdat haar buikje al aardig begint te hangen, maar ja daar kan zij toch niks aan doen. Haar hele buikje staat strak en regelmatig zijn die kleine puppy’s te voelen. Ach, nog een paar dagen en dan is ze er van af, maar wat haar dan te wachten staat heeft ze nog geen benul van, ik hou dus ook mijn bekkie maar en dat doet Rontu gelukkig ook.

Zwaargewicht.

We zijn zo nieuwsgierig hoe zwaar Miyuki ondertussen is dat het vandaag tijd werd om alle hondjes eens mee op de weegschaal te nemen. Ze zijn ondertussen allemaal uit vacht en dus zouden ze niet zoveel moeten wegen, want de kilo’s haar die ik de laatste weken heb geruimd die wegen niet meer mee.

Eerst Remko op de weegschaal en daarna ieder keer een ander hond in zijn armen. Keiko was de eerste; 11,5 kilo. Toen Rontu, 10,7 kilo. En toen….. Miyuki die woog toen ze de laatste keren bij de dierendokter was zo tussen de 7 en 7,2 kilo en nu …… 9,5 kilo. Wat een zwaargewicht en dan moet ze ook nog meer dan een week dat gewicht mee leuren, maar zeer waarschijnlijk gaat ze nog meer aankomen. Ach die arme meid, je ziet ze dan ook met de dag rustiger worden. Bij het traplopen is het net zo’n waggelend eendje en het op schoot springen gaat ook niet soepel meer en dus helpen we die kleine meid maar een handje.

Ik hoef nog maar een ochtendje te werken en kan dan al mijn aandacht op Miyuki en natuurlijk Keiko en Rontu gaan vestigen. Zorgen dat alles helemaal klaar is voor de bevalling en ondertussen leuke dingen doen met Keiko en Rontu, want die twee verdienen ook extra aandacht, want onbewust gaat er toch meer aandacht naar die kleine meid allias "Dikkie Dik".

“Dikkie Dik”.

Bij het eerste nestje van Rontu had ze als als binaam “Papzak”. Voor Miyuki hebben baasje en vrouwtje nu de bijnaam “Dikkie Dik”. Toen stond ik (Keiko) soms raar te kijken hoe de buik van Rontu en uit zag en nu doe ik dat weer, maar nu is het de buik van Miyuki die zo hard groeit. Vrouwtje heeft toen een foto van Rontu gemaakt en nu heeft ze er ook een van Miyuki gemaakt.Dsc00298_small_2

Als je goed kijkt zijn er weinig verschillen, ja oké het is een andere bank waar ze op ligt en ze ligt ook in een andere houding, maar daar heb je het dan ook wel mee gehad. Ze ligt ook net als Rontu toen steeds meer op haar rug, zodat ze de ruimte heeft voor haar buikje.

Vandaag is vrouwtje ook weer begonnen met temperaturen. Dit is omdat tegen de tijd dat de puppy’s er uit gaan komen de temperatuur gaat dalen en dan is het dus wel fijn om te weten wat de normale temperatuur van Miyuki is, vandaag was het 37,4 graden, ook al hetzelfde als die van Rontu.

Het enige wat op het moment anders is dan wat Rontu deed is de plek waar die kleine zich soms verstopt in de tuin om afkoeling te zoeken.

Photobucket

Lekker onder de Hortensia ligt ze dan een middagdutje te doen en ik maar zoeken waar ze is. Want ik ben en blijf wel er bezorgd om haar hoor en ben dan heel erg benieuwd wat voor puppy’s ze gaat krijgen. Hopelijk mag ik van haar ook naast de werpkist komen zitten om van haar puppy’s te genieten, want dat mocht ik van Rontu ook. Over twee weken weet ik meer, want dan is het de dag dat de puppy’s geboren horen te worden.

Te dik.

Wat er aan de hand is met mij (Miyuki) weet ik niet echt, maar dat ik te dik word is een ding wat zeker is. Baasje en vrouwtje zeggen dat ik te veel brokjes eet, maar dat is echt niet het geval hoor, want regelmatig eet ik mijn bakje zelfs niet leeg. Maar toch, moet je mijn buik eens zien, het ziet er niet uit.

Photobucket

Neeeee, ik weet wat er aan de hand is, want vrouwtje heeft me het verteld. Ik heb puppy’s in mijn buikje en die zorgen er voor dat mijn buikje zo dik wordt. Ik ga zelfs nog dikker worden, tenminste als ik het vrouwtje moet geloven. Ook zijn er al veel haartje van mijn buikje af gevallen. Dit moet ook, want dan kunnen straks die puppy’s mijn tepeltjes vinden om melk te drinken. Wat een veranderingen allemaal zeg. Ik ga maar met mijn pootjes draaien dat straks alles weer goed gaat komen met mijn lijfje. Zelfs mijn bijnaam is veranderd, ik heet niet niet meer Miyukifloepie, maar Dikkie Dik. Wat gaat er de komende drie weken nog meer veranderen?

Vakantiehuisje.

Sinds een paar dagen heb ik (Miyuki) een eigen vakantiehuisje.

Photobucket

Ik moet er nog wel erg aan wennen, maar het is er wel gezellig. Als mama Rontu op bezoek wilt komen mag ze dat niet van mij, want het is mijn vakantiehuisje, tenminste als in baasje en vrouwtje moet geloven.

Ik en mijn schoonmoeder.

Wat en drukte allemaal de afgelopen dagen. Mensen hier mensen daar.

Het begon allemaal vrijdagavond toen de deurbel ging. Wat was dat, dachten wij met z’n drietjes we willen lekker gaan luieren en dan gaat de deurbel, wie durft ons nou te storen. Heeee, wat een bekende stem, jaahooeeee het is Mariska. Jaja voor de mensen die niet weten wie zij is,het is het vrouwtje van Ziggy en hij is mijn (Miyuki) vriendje en zij is dus mijn schoonmoeder. Wat gezellig dat ze op bezoek komt. Lekker even ravotten en kroelen met haar geweldig, maar voor mij (Miyuki) is het toch wel het fijnste dat ik even met haar kan kroelen, want van stoeien wil ik op het moment niet zo veel weten. Dsc00229_small Ik heb aan haar gevraagd of zij me kon vertellen hoe ik zo moe kan zijn en eigenlijk niet helemaal zo mezelf ben en ze had daar wel haar antwoord op. Ze vertelde dat het kwam omdat die puppy’s die nu in mijn buikje groeien er voor zorgen dat ik nu wat anders ben. Het is al twee keer zo erg geweest dat ik mijn plasje niet meer kon ophouden, zodat ik het vrouwtje ’s nachts wakker moet maken zodat ze even met mij ging wandelen.

Zaterdagmiddag ging weer de deurbel, vreemde mensen. Vrouwtje zei dat het puppymensen waren en ze hebben dan ook een hele tijd over ons zitten praten. ‘S avonds mochten we mee, dat is op zich niet raar en ook waar we naar toe gingen was niet raar en we hebben er dan ook een super gezellige avond gehad. We zijn naar onze mensenvriendinnetjes Quinty en Moïse en hun papa en mama geweest  en hebben daar lekker gespeeld en geluierd. We hebben zelfs samen met het vrouwtje in 1 relexstoel gezeten, knus dat dat was.

Vanmorgen hebben we lekker uitgeslapen. Daarna lekker nog even bij het baasje en vrouwtje op bed gestoeid en even later liepen we op straat om een wandeling te maken. De brokjes stonden klaar toen we thuis kwamen en het luieren kon weer beginnen. Maar toen ging weer de deurbel. Weer vreemde mensen, weer puppymensen en weer werd er over ons gesproken. Nadat alles verteld was zijn de mensen weer weg gegaan en nu gaan we verder met luieren. Wij op onze zakken luitserend naar de regen die nu nu valt en vrouwtje op de bank met een boek in haar handen.