Ik en mijn schoonmoeder.

Wat en drukte allemaal de afgelopen dagen. Mensen hier mensen daar.

Het begon allemaal vrijdagavond toen de deurbel ging. Wat was dat, dachten wij met z’n drietjes we willen lekker gaan luieren en dan gaat de deurbel, wie durft ons nou te storen. Heeee, wat een bekende stem, jaahooeeee het is Mariska. Jaja voor de mensen die niet weten wie zij is,het is het vrouwtje van Ziggy en hij is mijn (Miyuki) vriendje en zij is dus mijn schoonmoeder. Wat gezellig dat ze op bezoek komt. Lekker even ravotten en kroelen met haar geweldig, maar voor mij (Miyuki) is het toch wel het fijnste dat ik even met haar kan kroelen, want van stoeien wil ik op het moment niet zo veel weten. Dsc00229_small Ik heb aan haar gevraagd of zij me kon vertellen hoe ik zo moe kan zijn en eigenlijk niet helemaal zo mezelf ben en ze had daar wel haar antwoord op. Ze vertelde dat het kwam omdat die puppy’s die nu in mijn buikje groeien er voor zorgen dat ik nu wat anders ben. Het is al twee keer zo erg geweest dat ik mijn plasje niet meer kon ophouden, zodat ik het vrouwtje ’s nachts wakker moet maken zodat ze even met mij ging wandelen.

Zaterdagmiddag ging weer de deurbel, vreemde mensen. Vrouwtje zei dat het puppymensen waren en ze hebben dan ook een hele tijd over ons zitten praten. ‘S avonds mochten we mee, dat is op zich niet raar en ook waar we naar toe gingen was niet raar en we hebben er dan ook een super gezellige avond gehad. We zijn naar onze mensenvriendinnetjes Quinty en Moïse en hun papa en mama geweest  en hebben daar lekker gespeeld en geluierd. We hebben zelfs samen met het vrouwtje in 1 relexstoel gezeten, knus dat dat was.

Vanmorgen hebben we lekker uitgeslapen. Daarna lekker nog even bij het baasje en vrouwtje op bed gestoeid en even later liepen we op straat om een wandeling te maken. De brokjes stonden klaar toen we thuis kwamen en het luieren kon weer beginnen. Maar toen ging weer de deurbel. Weer vreemde mensen, weer puppymensen en weer werd er over ons gesproken. Nadat alles verteld was zijn de mensen weer weg gegaan en nu gaan we verder met luieren. Wij op onze zakken luitserend naar de regen die nu nu valt en vrouwtje op de bank met een boek in haar handen.