Van alles wat.

Dinsdag was her vandaag en wat vertel je daar over? Nou het was prachtig weer en dan genieten de hondjes met volle teugen van het zonnetje en de tuin, ik ook trouwens.

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Miyuki liet op een gegeven moment wel erg goed zien dat ze aan het genieten was, kijk maar.

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Wat is ze toch een schattig Shiba’tje, al zeg ik het zelf.

Verder gebeurd hier van alles wel wat. Rondjes lopen met de hondjes. Trainen met de hondjes op de hondenschool waarbij het met Miyuki als een speer gaat met behendigheid en dat is natuurlijk super, maar ik kan haar dus echt niet bij houden.

Genieten en werken.

Vandaag hadden de hondjes mazzel, terwijl Remko en ik hard aanhet werken waren lagen hun lekker in de tuin te genieten van het zonnetje.

Soms keken ze eens omhoog als we vanaf het dakterras riepen, maar menig keer hoorde ze ons niet of deden of ze ons niet hoorde. Maar als ik dan met een tas vol kiezelstenen voorbij kwam en de poort in liep waren ze er als de honden bij en wilde maar al te graag mee de poort in om te kijken wat ik daar ging doen, nou gewoon de tas leeg gooien en weer terug de achtertuin in, dus vonden ze dat ook snel niet spannend meer. Op het dakterras mochten ze vandaag niet komen, want Remko liep met een levensgevaarlijke zaag rond te zwaaien. Ze vonden het op het dakterras toch maar niks, want de hangmat is tijdelijk opgeruimd en dat is toch eigenlijk wel waarvoor ze op het dakterras te vinden zijn.

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Hier een foto uit de oude doos; Keiko en Rontu hangen lekker in de hangmat te genieten van het zonnetje. Dit is dus eigenlijk wat ze vandaag ook het liefste gedaan hadden, maar ze moeten nog een weekje of wat wachten voordat weer kan.

Post voor Miyuki.

Vandaag was er post voor onze Miyuki. Een paar weken geleden heeft ze namelijk foto’s van haar heupjes laten maken en vandaag kwam de uitslag binnen. HD A is wat er onderaan het papiertje staat en dat is super. Wij hadden er zelf best onze twijfels over, want ze zeggen dat het erg slecht is dat een jonge hond veel trappen loopt en springen is ook niet erg goed. Maar Miyuki is nou eenmaal onze stuitershiba en zo’n stuitershiba is niet vast te binden, dus twijfels groeien vanzelf. Gelukkig is alles goed en nu hoeft ze alleen nog maar haar knietjes na te laten kijken en als dat goed is mag ze ook puppy’s krijgen als wij dat willen.

Een dekking.

Sommige mensen vragen ons hoe dat nou gaat tijdens een dekking en dan vooral als we het hebben over het vast staan. Nou was het gisteren zover dat Rontu werd gedekt door Otsu alleen hadden we niemand die foto’s kon maken. Vanavond wilde we nog een keer proberen of Otsu Rontu wilde dekken, dit is gelukt en Remko heeft nu ook foto’s kunnen schieten, al moest hij wel snel zijn. Pict6055a_1

En met snel bedoelen we ook snel, want Otsu en Rontu waren binnen 5 minuten al lekker met elkaar aan het "spelen". Voor de zekerheid heb ik Rontu vast gehouden, maar dit had achteraf gezien niet nodig geweest, want Otsu "speelde het spelletje" super lief.

Maar als honden klaar zijn met "spelen" zitten de teef en het reutje dus aan elkaar vast (de penis van de reu is zo opgezwollen dat hij vast zit in het teefje) en om dit de tijd dat het duurt uit te kunnen houden stapt de reu met een achterpoot over het teefje heen en staan ze kontje aan kontje en kunnen geen kant op en zo staan ze dus vast.

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Gisteren en vanavond hebben Rontu en Otsu zo 10 minuten gestaan en ik kan je zeggen dat duurt best lang, maar ja dit alles is voor een goed doel.

Over een week of 4 weten we meer, want dan laten we net als de vorige keer een echo maken om te kijken wat de schade van een spelletje spelen met Otsu is.

3 maal is……

Na al het bloedprikken van vorige week gaf het afgelopen donderdag het progesterongehalte (14,7) aan dat "het" bij Rontu moest gebeuren. Wij gelijk Otsu bellen dat hij ’s avonds mocht komen "spelen" met Rontu. Nou zo gezegd zo gedaan zeggen ze wel eens, nou niet dus. Donderdag werd het niks, het was zelfs zo erg dat Rontu en Otsu bijna naast elkaar op een zak lagen te slapen.

Vrijdag kwam Otsu nog een keer "spelen" en je raad het al…….. weer niks. Ze hadden iets meer intresse in elkaar, maar dat was het dan ook. Zouden we te laat zijn (een teefje wil niet al te lang)? Zou Otsu onze loopse Miyuki lekkerder vinden ruiken? Of…..? We besloten om gewoon lekker naar Duitsland te gaan en het de boel de boel te laten, het zal wel zo moeten zijn!

Het hele weekend spookte het nog door onze kop en we bleven er over praten. Ik zei dat ik maandag (vandaag dus) de mensen die ondertussen voor puppy’s waren komen kijken zou bellen dat de dekking niet gelukt was. Nou had ik vanmiddag zo iets van die telefoontjes doe ik morgen wel, nou dat hoeft dus niet meer. Het baasje van Otsu belde namelijk vanmiddag op en vertelde dat hun ook het hele weekend hadden gepiekerd en we spraken voor vanavond af om nog een keer te proberen om Rontu en Otsu samen te laten "spelen". Nou 3 maal is dus echt Shibarecht, want Otsu was nog geen 10 minuten binnen en het was al raak. Even "spelen" en 10 minuten gekoppeld staan en klaar was het speelkwartiertje. Ze zeggen wel eens dat je op je gevoel moet afgaan, nou dat doen we dan ook de volgende keer, bloedprikken doen we dan gewoon niet meer en zien wel waar het schip strand.

Nog even over het weekend het was heerlijk in Duitsland, luieren, lezen, eten en af en toe een klein stukje wandelen. Wat het weer betreft het was echt flut weer, waardoor ik niks in de voortuin kon doen en dat was nou net de bedoeling. Ook konden we niet ver wandelen omdat er nog erg veel bomen in de weg lagen die door de storm om zijn gegaan, de volgende keer maken we foto’s van de bossen die "helemaal" weg zijn.

Heerlijk weertje.

Wat een heerlijk weertje de afgelopen dagen zeg, niet meer normaal! We hebben daar dan ook volop van genoten. Eerst hebben we samen met het vrouwtje de tuin opgeruimd. Vrouwtje liep met de bezem en een schaar rond en wij hielpen mee en maakte al de stokjes klein. Daarna werd er een stoel buiten gezet en kon het genieten beginnen. Vrouwtje toen met een boek in haar hand en wij met een kluif in de tuin, heerlijk!

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Toen ik (Miyuki) mijn kluifje op had was ik het vrouwtje kwijt, teminste haar stoel was ineens leeg. Ik ben voor die stoel gaan zitten in de hoop dat vrouwtje terug zou komen. Even later kwam ze gewoon uit de huiskamer lopen, ze was even binnen wat gaan drinken en had voor ons ook een bak heerlijk water bij. Moe van het kluiven lagen we even later lekker na te genieten in het zonnetje.

Wat er hier in huis de afgelopen dagen nog meer is gebeurd is niet veel. Maandag mocht alleen Keiko naar school, dit omdat Rontu en ik de reutjes uit de klas wel erg gek zouden maken en wij zelf niet echt te genieten waren. Vrouwtje heeft dan ook al een paar keer "Lang leve de loopse teefjes" geroepen. Veder is er deze week met Rontu ook al twee keer  de dierendokter bezocht en ik mocht voor de gezelligheid mee in de auto. Beide keren werd er bloed geprikt om te kijken hoe het  met haar hormoontjes was. Maandag was de waarde van het progesteron gehalte 3,2 en vandaag was het 5,6. Het gaat dus allemaal anders als de vorige keer toen ik in de maak was en morgen mag er dus gewoon weer bloed geprikt worden. Toch is er hoop dat we dit weekend weer eens lekker weg gaan, want vrouwtje is nu de spulletjes al aan het klaar zetten, want stel je voor dat…..ja dan zijn we weg.

De bank.

Eindelijk hier is hij, de nieuwe bank.

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Voor ons is hij al niet nieuw meer, want hij staat al een paar weken hier in huis, maar hij komt tot nu toe nog niet op een foto voor. Onze hondjes mochten op de oude bank altijd gaan en staan waar ze wilde, maar bij deze bank proberen we het een beetje in de perken te houden(voor zo lang het duurt). Ze mogen er eigenlijk niet op, want ze hebben heerlijke zakken om op te liggen (hadden ze altijd al hoor!).

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Dat ze er niet op mogen hadden ze snel in de gaten en het gebeurd dan ook eigenlijk niet. Een vergissing als een bekende binnenkomt en ze super blij zijn en willen kroelen of als de dolle vijf minuten die zeker een kwartier duren aangebroken zijn dan gaat het soms ook wel eens fout, maar dat is dan ook alles. Maar toch hebben ze een manier gevonden om toch op de bank te liggen of zitten, hup hoepseke hup, bij het baasje of vrouwtje op schoot en lekker genieten. Ze zeggen wel eens dat het moeilijk is om honden iets af te leren wat ze al lang gewend zijn om te doen, maar wij zijn niet anders gewend dan dat het makkelijk gaat om veranderingen door te voeren als je zelf maar consequent bent. Twee keer nee of foei en meer was er niet voor nodig.

Verder hebben we vandaag bij Rontu bloed laten prikken om haar hormoontjes na te laten kijken. Dat ze daar last van heeft weten we wel(wat een chagerijn zeg), maar er moest nagekeken worden hoeveel progesteron er in haar hormonen voor kwam. Het bloedprikken vond Rontu niet erg om te laten doen, alleen het feit dat de dierendokter haar pootje vast hield was genoeg om even tegen te stribbelen. Maar hij kreeg meer als genoeg bloed te pakken en belde een uurtje of drie later met de uitslag; 0,81. We hebben nu weer een afspraak gemaakt voor maandagmiddag, de bofhond, dan mag ze weer mee!!

Even terug komen op dat gechagerijn van Rontu, ze is niet alleen hoor. Miyuki en zij zijn als ze zich niet aan het poetsen zijn heel de tijd samen bezig en vliegen elkaar regelmatig in de haren. Volgens mij zijn ze aan het knokken om de reu, want dit hebben we nog nooit mee gemaakt. Soms moet ook Keiko het ontgelden, maar dan is het zo afgelopen, want die wint nog steeds en denkt bij haar eigen, doe eens normaal zeg en dat denken wij ook.

Ritjes.

Al de hele week maak ik ritjes naar de dierendokter, maar er is niks aan de hand hoor. Vorige week donderdag, vlooienpipetjes voor alle drie de hondjes halen. Zaterdag voor een uitstrijkje met Rontu op pad. Maandag met Miyuki naar de dierendokter voor haar jaarlijkse inenting. Ook belde deze dag de dierendokter met de uitlag van het uitsrijkje van Rontu, niks aan de hand). Aanstaande vrijdag voor de bloedtest (progesteronwaarde bepaling) weer met Rontu op pad en dan volgende week nog ergens een keer met Rontu op pad en dan hopelijk pas over een week of vier weer voor een echo.

Voor de rest gebeurd hier niet zo veel, o nee, afgelopen zondag zijn we nog bij Mariska, Simba en Ziggy (kijk maar bij de avonturen) geweest. Alleen Keiko mocht mee, want anders zou Ziggy helemaal gek worden met die twee lekker ruikende teefjes in huis. In het bos wandelen zit er op het moment niet in, of je moet in plaats van wandelen willen zwemmen, dan kun je namelijk best gaan. Dus we lopen lekker een ronde dor de wijk en gaan binnen lekker spelen en hondjes luieren als ik wat anders moet doen.

De tijd komen we dus wel door, sterker nog het is op het moment best een drukke bedoeling. De trainingen van de hondjes vallen door omstandigehden in duigen (lang leve de files in Nederland en de inenting bij Miyuki die niet helemaal goed is gevallen), maar dat betekend dat we nog meer met de hondjes bezig zijn om ze niet de kans te geven zich te vervelen. Spelen, apporteren, een beetje gehoorzaamheid en de tijd vliegt om. Borstelen, nagels knippen, vlooien pipetjes geven en onwormpilletjes geven en je ben bijna weer een hele middag bezig. Maar dit alles mag de pret niet drukken en we genieten met volle teugen van die drie Shiba’s hier in huis.

Dubbel op.

Zeg maar nee, dan krijg je er twee! We zien dubbel en hebben toch echt geen drank op. Twee Shiba’s in huis met een broekje aan!

Sinds gisteren 16.30 uur heeft Rontu weer een broekje aan, eindelijk dachten wij, want het werdt weer tijd. Maar om 21.30 uur zag ik weer bloedspettertjes op de grond en dit terwijl Rontu toch echt haar broekje aan had, wat nu weer, dacht ik. Ik riep Miyuki bij me en nee hé, ja hoor, nog een dame die een broekje aan moest, maar dit dan vanaf vanmorgen, want we gingen lekker slapen.

Vanmorgen liep de wekker op tijd af, want we willen Rontu weer laten dekken zodat ze puppy’s kan krijgen en dan moeten er bezoekjes aan de dierendokter gebracht worden. Hup ons bed uit, Keiko vrij laten, Rontu vrij laten en even een strijd om haar een broekje aan te doen (de eerste twee dagen vind ze dit maar niks) en daarna mocht Miyuki haar huisje verlaten en die was dus ook de klos, ja ook zij kreeg een broekje aan. Tijdens het ontbijt zitten genieten van de twee super sportieve hondjes met hun sportbroekjes aan, zelf aankleden, hondjes uitlaten en weg wezen op weg naar Sleeuwijk.

Daar aangekomen was het een drukte van belang, maar ja het was dan ook gewoon spreekuur. Na een half uurtje te hebben gewacht was Rontu aan de beurt en dat hebben ze geweten in de wachtkamer, wat kan die gillen zeg. Toen ik dan ook de wachtkamer uit kwam was mijn opmerking dat ik zelf een uitsrijkje maken ook niet leuk vind en al de vrouwen moesten me gelijk geven en schoten in de lach. We kregen te horen dat ze de uitslag wel door zouden bellen en na afgerekend te hebben konden we weer naar huis.

Onderweg hebben we nog een paar dierenwinkels aangedaan, want er moesten nieuwe sportbroekjes gekocht worden. Verschonen kan namelijk echt geen kwaad. Ook nog even naar de supermarkt voor inlegkruisjes en daarna naar huis. Thuis gekomen had ik voor alle drie de hondjes een verrassing, een nieuw speeltje, dat hadden ze wel verdiend vond ik.

Voor de rest van de dag lekker niksen, want al die hormonen die het leven door de war gooien, bahhh