Boswandelig.

Wij zijn vanmorgen al een boswandeling weesten maken.
Jullie mogen ook mee genieten hoor.
We warennog geen vijf minuten los van de lijn en er lag al een jogster ondertste boven.
Wij (Keiko en Rontu) waren zo dol dat wij haar helemaal niet aan zagen komen toen we achter elkaar aan aan het rennen waren.
Die jogster zei dan ook dat vrouwtje en baasje ons beter moesten opvoeden, maar een Shiba die los loopt en terug komt wanneer er geroepen wordt is toch opgevoed.
Wij vonden dat die jogsters maar niet in het hondenlosloopgebied moesten gaan joggen en als ze dat wel doen dan kunnen ze zulke dingen verwachten.
Vrouwtje zei tegen ons dat het de schuld van die jogsters zelf was, moesten ze maar niet zo lopen te praten zonder op te letten.

Maar dat voorval mocht onze leuke boswandeling niet bederven en we zijn dus lekker door gegaan met ravotten.

Ik (Keiko) voorop met vlak achter me aan Miyuki en Rontu, ik zou ze de weg wel wijzen door de sloten en bossen heen.

Moet je zien ik (Miyuki) kan al erg hard rennen hoor.
Ik hou tante Keiko en mama Rontu goed bij al zeg ik het zelf.
Hier ben ik trouwens op weg naar het vrouwtje die me terug roept, daar aangekomen kreeg ik een snoepje en mocht weer verder spelen.

Hier sta ik (Keiko) te wachten op de rest van de roedel.
Wat duurt wachten lang zeg en vooral als er ook nog foto’s gemaakt moeten worden.

Hier kreeg ik (Rontu) het bijna aan mijn hart.
Die kleine meid Miyuki ging gewoon op het ijs staan en die had niet in de gaten dat dat erg gevaarlijk is.
Het enigste dat ze merkte was dat haar pootjes niet erg stevig stonden.
Toen ze weer op de vaste grond stond heb ik haar even vast gepakt om te kroelen, blij dat ze het overleefd had en daarna heb ik haar nog even op haar donder gegeven.

Terwijl we de boswandeling deden werden er ook oefeningen gedaan.
Zit en blijf, komen op bevel (een lekker snoepje halen), springen over de hoogtesprongen (er liggen genoeg boomstammen) en de aandachtsoefening.
Hier zitten we met z’n drietjes met heel veel aandacht naar het vrouwtje te kijken (ja, ik (Keiko) zit er ook bij maar sta net niet op de foto).

Verder hebben we heel veel lol gehad met z’n drietjes en we hebben met al de andere hondjes gespeeld die we zijn tegen gekomen.
Baasje en vrouwtje hebben weer vaak gehoord dat we op vosjes lijken en dat we mooi zijn.
Wat we ze ook vaak hoorde was van dat is een leuk hondje, hé daar is er nog een en hé daar loopt er nog een maar dat is nog een kleintje, dan kwamen we daar een voor een voorbij gerend omdat we tikkertje aan het spelen waren.

Nu liggen we in het zonnetje te luieren en hpen dat het van de week nog vaker dit weer is, want dan gaan we hopelijk weer naar het bos.

13 gedachten over “Boswandelig.

  1. Wat een bofkonten zijn jullie toch zeg, maar pas voortaan wel een beetje op voor de andere mensen die in het bos zijn. Het bos is namelijk niet alleen voor de familie van Ginneken.

  2. Ook wij hebben heerlijk de middag buiten doorgebracht. Als we dat eerder hadden geweten, hadden we wel mee willen rennen in het bos. Wanneer gaan jullie weer?
    Fijne zondag nog…

  3. Wat een mooie foto van de kleine zeg. Het weer was heel lekker vandaag soms was het wel wat te koud. volgende keer gaan wij ook naar de bossen maar eerst onze keuken zetten?

  4. Jullie hebben helemaal gelijk de jogster had ook op kunnen letten 😀
    Wat een schitterende foto’s! En miyuki je moet je moeder niet zo laten schrikken hoor!
    Fijne Avond nog
    Woef van Bobbie + veel Liefs van Judith

  5. Ik zou ook graag mee rondrennen in het bos samen met Rontu, Keiko en Miyuki. Misschien mag ik dan ook los lopen van mijn baasjes.
    Nog veel groeten en pootjes

  6. Tjonge jonge.
    Een jogter die niet van honden gedient is en in een losloop gebied gaat joggen!
    Heb je ze dan nog alle zeven?

    Was wel schrikken toen die kleine op het ijs ging staan.Jullie moeten hem met zijn tweeen maar goed opvoeden.

    Leuke foto’s,en bedankt voor de mooie wandeling 😉 😀

  7. Hoi Patricia (en Remco),

    Mooie foto’s. Wij hebben vandaag ook heerlijk gewandeld met onze beagles en … de moeder van Lana en de mogelijke vader van Pebbles’ d’r nieuwe nestje (najaar 2006).

    Groeten,
    Corry

  8. nou dat is echt leuk. ik mocht ook mee naar de loonse en drunense duinen.daar waren ook veel mensen en andere hondjes. ook waren er van die grote beesten met mensen erop,daar ben ik wel een keer van geschroken.verder heb ik best goed geluisterd als ik los mocht lopen.groetjes en tot hoors en een poot van grim 😛

  9. Jammer dat ik nog op bed lag toen jullie belde om te vragen of we mee gingen naar het bos, en we hadden ook al andere plannen gemaakt voor die dag. Maar voor een rondje bos ben ik altijd wel in als ik nu die geweldige foto’s zie dat weet ik wat ik gemist heb. DUs de volgende keer weer gewoon bellen hoor, Loek moet me dan maar wakker komen maken. En die jogster had ik ook graag onderuit zien gaan. Zij moet de blauwe route maar nemen.Dus niks van aantrekken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.