Weer in de auto.

Vrouwtje is al heel de week weer druk bezig. Eerst werken en als ze weer thuis komt de was doen, schoonmaken en spulletjes verzamelen. Nou denken jullie spulletjes verzamelen betekent daar altijd naar Ditsland, maar deze keer is het Zwitserland. Na 4 dagen thuis gaan wij weer eens weg en hopelijk ligt er sneeuw zodat het baasje kan snowboarden en wij samen met het vrouwtje wandlingen maken die we niet snel zullen vergeten.

De spulletjes en onze huisjes staan al weer in de auto en nu mogen wij voor 1 nachtje bij baasje en vrouwtje slapen. Als wij weer wakker worden gemaakt door de wkker gaan we snel even plassen en po…n en dan stappen ook wij weer in de auo om te gaan rijden. We hopen morgen na niet al te veel opstoppingen uitgerust aan te komen zodat we gelijk kunnen gaan wandelen, want ik (Keiko) ben er dan al wel eens geweest maar dat is bijna 4 jaar gelden en wil wel eens kijken of ik er de weg nog weet.

Doeg, houdoe en tot snel!

“Kyrill” en onze beschermhondjes.

Sommige mensen zijn gek en tot die groep behoorde wij afgelopen donderdag ook. Er werd afgeraden om weg te gaan als het niet nodig was, maar wij zijn toch in de auto gestapt om naar huis te gaan. Dit was alleen ons huis in Duitsland en dat was achteraf gezien niet zo’n goede keus.

Onderweg hebben we nergens last van gehad, maar toen we vrijdag door de voordeurbel gewekt werden en te horen kregen dat er een dikke en hoge boom uit onze tuin was omgewaaid wisten we genoeg. In Duitsland moetje namelijk zulke dingen zelf opruimen en dat was dan ook wat we gingen doen. Maar dat was nog niet alles, mensen die weten in wat voor tuin ons huisje staat weten ook dat er nog meer dikke en hoge bomen staan. Nou niet meer dus, want heel de vrijdag en zaterdag morgen zijn wij met bomen aan het slepen geweest. Het gevolg een vrij uitzicht op de ski-piste en een ruim uitzicht richting de bergen zodat we eventueel de hertjes kunnen zien lopen. Ook hopen we nu zomer’s zon op het terras te hebben als wij gaan ontbijten, maar dat zullen we komende zomer zien.

Verder hebben we dus rustig aan gedaan, een paar wandelingentjes met de hondjes en toen kwamen we er achter dat de storm "Kyrill" meer schade had aangericht. Bij ons 1 boom in de tuin maar in het bos staat bijna geen 1 boom meer. Je kunt zeg maar Mikado spelen maar dan moet je wel veel kracht hebben, want die bomen wegen niet niks. Naar een paar keer te zijn terug gelopen naar waar we van daan kwamen hebben we de moet opgegeven en zijn weer terug naar huis gegaan.

Vandaag hadden we zo iets van hoe zou het er uit zien op de stukken die we donderdag hadden gezien op de heen weg, nou ook daar was "Kyrill" langs gekomen en we zijn er ons van bewust dat we een paar beschermhondjes bij hadden in de auto. want wij hadden dan nergens last van op de heen weg, maar het was een ware ravage op de terug weg. Niet dat er nog bomen op de weg lagen, maar wat je langs de kant van de weg zag liggen was niet meer normaal en daarvan hadden natuurlijk ook een heleboel bomen op de weg gelegen. Gelukkig hadden wij dus Keiko, Rontu en Miyuki bij en dat waren en zijn dus onze beschermhondjes vanaf nu, teminste zo zien wij ze nu.

Wachten op baasje.

‘S middags zo rond de klok van 16.30 uur gaat er bij de hondjes een lichtje branden. Ik zit dan altijd even lekker naar de televisie te kijken en kan aan de hondjes merken hoe laat het is. Ze kruipen dan met z’n alle op een armleuning van de bank en gaan buiten staan kijken. Wachten op het baasje is wat ze dan doen.

Photobucket - Video and Image Hosting

Zou het zo zijn dat het baasje misschien wat eerder thuis komt omdat hij niet in de file heeft hoeven te staan. Zou het zo zijn dat hij op de normale tijd thuis komt. Of zou het zijn dat hij in een super file staat en pas erg laat thuis komt waardoor wij door het vrouwtje uit gelaten gaan worden. Nou vandaag was het baasje op de normale tijd thuis en konden de hondjes lekker weer met hem kroelen, want dat is wat ze als eerste doen als ze hem weer zien.

Nu is baasje weer wat spulletjes aan het verzamelen om morgen weer met z’n alle in de auto te stappen om naar……….., wat zullen de hondjes morgen zo rond de klok van 17.00 uur weer blij zijn. Maar deze keer niet omdat het baasje thuis komt, maar omdat ze weer in Duitsland zijn.

Goede keus.

Dat Miyuki een geode keus heeft gemaakt wat haar vervolg opleiding is een ding wat zeker is. Zoals zij het nu op school doet, in 1 woord geweldig! Je zou niet zeggen dat ze als laatste in de klas kwam als je haar vergelijkt met haar klashondjes.

Gisteren nam ze de katteloop op een wel hele bijzondere manier, zo zelfs dat ik de leraar en de juf elkaar aankeken en begonnen te lachen. De katteloop is een plank van ongeveer een meter og 3 met daar voor een oploopplank en er achter een afloopplank waarop ze de raakvlakken moet raken. Nou het eertse raakvlak raakte ze aan, de oploopplank rende ze op, de plank nam ze in 2 sprongen en op de afloopplank schoof ze op haar kontje naar beneden, want ze moet op afloopplank zitten op het raakvlak. En dan moet je dit in het echt zien, super gewoon. Ze loopt de hele les te glimlachen, teminste als je dat kunt zeggen van een hond, maar ze straalt echt en dat ziet zelfs een leek.

Op dinsdag heb ik meestal geen last met de hondjes, ze zijn dan allemaal nog moe van school. Maar morgen kan ik me lol weer op met die 3 hondjes in huis, maar genieten dat is wat we er nog steeds ieder moment van de dag van doen.

Nog een keer!

Een Reunie dat was wat we vandaag weer hadden, want de vorige keer miste we 1 puppy en daar hadden we voor vandaag mee afgesproken. Montaro (thuis wordt hij Grimm genoemd) was erg blij toen jij ons weer zag en onze hondjes waren blij toen ze de baasjes en het vrouwtje van Montaro weer zagen.

Hier staan alle hondjes naast Jur boven op een berg die ergens in het bos ligt bij Ulvenhout. En ja jullie zien het goed ze lopen allemaal los, zelfs Montaro. Voor hem was het de eerste keer dat hij echt een hele poos los liep net als bij de ander puppy’s trouwens bij de eerdere reunie.Pict5545a

Hij kreeg van mama Rontu een heuze les jagen en dat begint met het leren van hoe hij zijn neus moet gebruiken. Maar echt veel tijd had hij niet, want zijn zusje Miyuki rende het hele bos door en dat vond hij natruurlijk ook super.

Even later werd tante Keiko door de rest toegesproken, want die nam regelmatig een weg door de bossen die eigenlijk niet mag en ook niet echt te doen was. Het was zelfs zo erg dat Miyuki op een gegeven moment even in paniek was omdat ze niet meer terug durfde te komen, ze kwam namelijk een hele brede sloot tegen, die ze op de heen weg gewoon over gesprongen was, in haar gekke bui achter tante Keiko aan.

Photobucket - Video and Image Hosting

Na de gezellige wandeling van een uurtje of 2 zijn we lekker het restaurant in gegaan om wat te eten en te drinken en zijn tot de conclusie gekomen dat we dit eigenlijk wel een keer meer kunnen doen, we wonen tenslotte maar een half uurtje van elkaar. Thuis gekomen hadden we geen centje last meer met de hondjes en ze hebben dan ook de rest van de dag geslapen en gedroomt van alles wat ze weer hebben mee gemaakt.

Gute Rutsch!

Eerst iedereen nog een honds 2007 gewenst!

En dan onze belevenissen van de Gute Rutsch het oude jaar uit en het nieuwe jaar in.

En snel dat ons baasje was die zaterdag voor Weihnachten, we waren al om 17.00 uur in het huisje en hadden ook al boodschappen gedaan. De kerstboom werd door het voruwtje op gezet en het baasje ging koken. Al met al zaten wij om 19.00 uur in onze huisjes en het baasje en vrouwtje lekker voor de open haard bij Udo en Monica, gezellig hoor!! Maar ze waren zo weer thuis en kon voor ons het feest beginnen.

Zondag kwam de fam. Coule bij ons op bezoek en we zijn dan ook lekker gaan wandelen, voor de gene die wel eens bij ons geweest zijn in Duitsland jaja de bekende U3 wandeling die langst het mooiste plekje van de wereld loopt. Gezellig dat was het zeker. Nadat er nog wat gedronken was zijn ze weer naar hun huisje gegaan, want het kon wel eens slecht weer worden onderweg en ze moesten nog best een stukje rijden. Baasje en vrouwtje gingen bij Udo en Monica Heilige Abend vieren en wij kropen uitgeteld in ons huisje. Maar toen die twee weer thuis kwamen kroop vrouwtje gelijk in bed zonder ons gedan te zeggen en dat is niks voor haar, nou liep ze al wel heel de dag wat te hoesten en van het baasje hoorde we dat ze het nu erg koud had en niet wam te krijgen was.

Maandag was het dan Weihnachten, Kerstmis in Nederland. Vrouwtje hield het vandaag voor gezien en bleef lekker binnen in haar pyjama terwijl wij lekker een wandling hebben gemaakt met het baasje. ‘S avonds zijn ze wel even uit eten geweest met Udo en Monica, maar daar heb je het dan ook wel mee gehad. Baasje ging weer met ons wandelen en vrouwtje kroop weer in bed. Ook de tweede Weihnachtsdag was het vrouwtje niet van de partij en weg waren wij weer met het baasje.

Woensdag voelde het vrouwtje zich weer wat beter dus is zij ’s morgens met ons een stukje gaan lopen zodat wij konden plassen en po…n. ‘S middags een wandeling met het baasje en dat was weer dat. Donderdag verliep ook zo.

De vrijdag was weer ouderwets. Lekker wandelen met z’n alle, vrouwtje vond het super om weer een heuze frisse neus te halen, maar ’s avonds lag ze weer in haar bed of onder een deken op de bank en daar heeft ze heel de rest van de vakantie door gebracht, lang leve de Duitse griep!

Silvester is oud jaar en je goed het jaar uit gaat willen ze je zeggen met Gute Rutsch!! Jaja je glijdt in Duitsland letterlijk het nieuwe jaar in. Vuurwerk hebben we niet al te veel gezien, alleen door het keukenraam was er wat te zien. Ik (Keiko) heb wel even lopen fieppen, maar wij (Rontu en Miyuki) hadden nergens last van en stonden zelfs buiten te kijken samen met het vrouwtje terwijl baasje ergens naar toe gelopen was waar hij over het hele dorp heen kon kijken.

Vrouwtje had de Duitse griep aan zichzelf te danken, want ze had gezegd dat zij en het baasje lekker in Duitsland gingen doen wat ze wilde (om de kerststress en dergelijke te vergeten), al was het heel de week in de pyjama lopen en dat heeft ze dan ook gedaan. Baasje zei wel dat ze dit niet bedoelde, maar toch ze heeft haar pyjamaweek gehad en een geheel verzorgde vakantie (dankzij het baasje) voor weinig geld. Wij hebben er niet onder gelden hoor, want iedere dag een lekker wandeling met het baasje is ook super.

Foto’s zin er deze vakantie helemaal geen gemaakt, want baasje had maar twee handen zei hij en dan met drie hondjes wandelen en foto’s maken, nee dat lukte hem niet en ook het weer was niet al te super, motregen en een stevig windje, dus dat werkte ook al niet mee.