Zon.

Hihi, heerlijk dat proberen om een bruine buik te krijgen van de zon. Wat heeft dat lang geduurd zeg dat we dat weer konden proberen, maar de laatste dagen doen we weer heel goed ons best. Ook heb ik (Miyuki) vrouwtje geholpen met de takjes op te ruimen, maar ofze daar blij mee was weet ik nog steeds niet. Ik heb in ieder geval geen tandsteen meer.

Alleen zaterdag hadden we pech, want toen zat de hele tuin vol bezoek, vrouwtje was namelijk jarig. Niet dat wij veel bezoek erg vinden, sterker nog wij vinden dat wel gezellig.

Zondag hebben we gezellig met z\’n alle op het dakterras gelegen. Omdat we daar ook nog eens uit de wind liggen is het daar erg snel erg warm, maar wel lekker, tenminste als het geen 30 graden is.

Vandaag is de eerste verandering in de tuin gebeurd, het nieuwe tuinstel is gekomen. Wauw, wat is het mooi en wauw, wat ligt het ligbed lekker. Jaja, eerste verandering, er gaat binnenkort  nog veel meer gebeuren, maar om deze keer de goede maat te bepalen voor het terras is eerst het tuinstel gekocht. Als het helemaal af is nemen wij lekker plaats op het ligbed en moet vrouwtje maar een foto maken en dan kunnen jullie allemaal kijken.

En morgen gaan we weer lekker zonnen om te poberen onze buikjes bruin te krijgen, maar of dat ooit gaat lukken, we proberen het al jaren.

6 Jaar.

Joeppiieee, vandaag is er hier in huis weer feest. Vrouwtje heeft de slingers en de ballonnen weer opgehangen en vanmorgen lag er in onze kamer een cadeautje klaar voor de jarige. Wie, nou ik (Rontu) ben de gelukkige vandaag. 6 jaar geleden ben ik geboren, pppffff, wat gaat het leven hard zeg.

Minolta DSC

Toen ik 3 dagen hier in huis woonde zag ik er zo uit. Tenminste als ik vrouwtje moet geloven.

In die 6 jaar is er veel gebeurd. Zo heb de nodige cursussen op school gedaan. Hoe veel kilometers ik gelopen heb in mijn leventje wil ik niet weten. Hoe veel kluifjes ik heb geluifd weet ik ook al niet. Wat ik wel weet is dat ik heel graag bij baasje en vrouwtje woon. Wat ik ook weet is dat ik 9 puppy\’s heb groot gebracht. Ik vind Keiko best lief en Miyuki, ach ja, ze heeft wat rare sterken, maar is ook een schatje.

Verder ga ik nu feesten, wwooeeeeffffff!!!

2 maanden lang.

Ppfff, wat is het een tijd geleden zeg dat wij hier wat hebben verteld. Niet dat we niks mee hebben gemaakt, maar gewoon omdat vrouwtje het niet op kon brengen om wat te schrijven. Nu vertellen we dus even in hondenvlucht wat wij allemaal gedaan hebben die 2 maanden.

SONY DSC Nadat de zusjes weg waren kwam een paar dagen later Nagai hier logeren. Ruim een week lang en wat was dat gezellig. Soms was hij even de weg kwijt en begon op vreemde dingen te kluiven. Meestal was het mijn (Miyuki) achterpoot, de mafhond! Verder hebben we gewoon genoten van gezellige gekke Nagai.

 

Gelijk nadat hij weg was zijn we in de auto gestapt. We gingen stambomen weg brengen. Risshū en Sakai waren als eerste aan de beurt. Dat was makkelijk, want die wonen hooguit 10 minuten van elkaar vandaag. Eerst gingen we bij Risshū naar binnen en die wist van blijdschap maar een ding te doen en dat was het hele huis vol plassen. Later gingen we naar Sakai, maar daar gingen wij niet mee naar binnen. Het huisje waar Sakai nu woont is te klein voor 6 hondjes die gek gaan doen. Hihihi, wat kennen onze baasjes en vrouwtje ons toch goed.

De  zondag daarna gingen we naar Suki toe. O nee, we gingen naar Suki en Okayra toe. Die twee zusjes die hier een paar weken eerder gelogeerd hebben, maar ook die kregen de stamboom van Suki thuisgebracht. Baasje en vrouwtje vinden dat dat zo hoort.

Weer een week later gingen we heel lang rijden. Ik (Keiko) herkende het daar. Maar we gingen toch naar Reigan toe om de stamboom te brengen, dat is raar. Maar nee, het klopte, want toen we gingen wandelen gingen we naar het losloopgebied Het Leesten. Toen ik daar aankwam wist ik het weer.

Toen ik nog klein of moet ik zeggen jong was gingen baasje en vrouwtje daar regelmatig met mij naar toe om me los te laten lopen zonder dat ik weg kon, want daar is het hele gebied met een hek afgezet. Na een gezellige dag gingen we weer naar huis en waren al de stambomen op plaats van bestemming.

Een paar dagen later werden er spulletjes gepakt. Voor baasje deze keer, want hij ging voor zijn werk naar Amerika. Vrouwtje had voor ons een verrassing vertelde ze en ging ook spulletjes pakken. Na een probleempje met de auto gingen we wat later weg dan gepland, maar we kwamen gewoon op de goede dag aan. En waar, nou dat hoeven jullie niet te raden, het was het huisje in Duitsland. Een hele week hebben we daar vakantie gehouden, heerlijk. Wandelen, eten, slapen, wandelen, slapen, eten en slapen.

Toen vrouwtje baasje ging halen zijn ze nog even langs Osha gegaan, want die woont niet ver van het vliegveld af. Pppfff, wat hebben die deze weken veel puppy’s gezien.

Nu liggen we al een paar dagen lekker in het zonnetje in de tuin. Vrouwtje is zaterdag weer naar een fokkerscongress geweest en is weer wat wijzer.

Verder gaat hier alles gewoon zijn gangetje hoor, dus maak je niet ongerust als wij eens niks van ons laten horen. Al heeft vrouwtje beloof dat ze weet wat vaker gaat schrijven. Sterker nog ze, zegt dat ze morgen al weer schrijft.