Na een leuke week in Lapland te hebben gehad was het vandaag de dag dat we weer naar huis moesten.
Het voordeel daarvan was dat we Keiko weer zouden zien.
Eenmaal na twee vluchten aangekomen op Shiphol (rond de klok van 18.0 uur) stond daar mijn (Remko) vader klaar om ons verder naar huis te brengen.
Inderdaad naar huis om daar zelf onze auto weer te pakken om naar mijn (Patricia) ouders (opa en oma) te gaan om daar Keiko op te halen om zo weer met z’n drie’tjes bij mijn (Remko) ouders te gaan eten.

Bij opa en oma aangekomen stond oma ons al op te wachten om te zeggen dat we heel stil moesten zijn omdat Keiko lekker aan een kluifje lag te kluiven en ons nog helemaal niet gehoord had.
Maar eenmaal in de huiskamer zag ze ons en was zo blij dat haar oortjes helemaal opzijj stonden, haar kontje op de grond hing en haar staart ging zo snel op en neer het leek wel op de propellor van een vlieguig.
Dit blije gedrag van een Shiba blijft een feest om te zien.

Morgen gaan we na een luie morgen (koffer uitpakken, wasje draaien en de post doorlezen) Rontu en Miyuki weer ophalen.
Zouden die ook zo blij als Keiko zijn als ze ons weer zien?

Nu gaan we lekker slapen in ons eigen bedje en nog een keertje de week in Lapland herbeleven.
Voor jullie volgt er morgen en verslag van onze week in dat mooie en geweldige winter wonderland, nog even wachten dus.