Zo weg.

Nog een half uurtje en wij trekken de voordeur weer achter ons dicht.
De reis gaat weer eens naar Duitsland, even op en neer om een handtekening te zetten bij de notaris.
Zeven uur auto rijden voor een krabbeltje, te gek voor woorden toch eigenlijk!

Misshien mogen we vanacht wel in ons huisje slapen en anders mogen we er misscien nog wel even naar binnen met de makelaar om even te bekijken wat voor spuletjes er nog gekocht moeten worden.
Gisteren heeft iedereen daar goed aan gedacht en ik (het vrouwtje) kan dan van de week heel wat kopen bij de Ikea zonder dat mij het wat kost, dank je wel voor al die cadeaupasjes.
Misschien maken jullie binnekort allemaal wel een keer gebruik van de spulletjes die er voor gekocht gaan worden, maar dan wel in Duitsland, want het gaat allemaal mee hoor.