Eerste stamboombezoekje.

Wat eigenlijk het tweede stamboombezoekje zou worden werd door de gebeurtenissen rondom opa nu dus het eerste stamboombezoekje. Helaas moesten we de gene die als eerste gepland stond afzeggen.

Het was wel een beetje raar hoor, want we namen niet alleen de stamboom en de vliegende eend mee, maar ook de pup zelf. Hoe dit komt, nou die kleine Tsukai heeft zoals jullie al hebben kunnen lezen namelijk 3 nachtjes bij ons geslapen omdat zijn baasje en vrouwtje iets te vieren hadden.

Zodoende reden we vandaag met Tatsu en Tsukai naar Dordrecht toe. Hier wordt altijd gezegd; hoe dichter bij dort hoe rotter het word, maar daar geloven wij niet meer in. Het was er echt super gezellig. We hebben een stuk langs de haven en door het centrum.

 

Wat bofte we met het heerlijke weer.

We hebben lekker zitten kletsen, eten en drinken met het baasje en de vrouwtjes van Tsukai.

En wat doet die kleine het leuk thuis, dat is toch ook altijd maar weer afwachten. Dat is dan ook de reden dat wij altijd de stamboom gaan brengen, we zijn gewoon super nieuwsgierig.

Aanstaande zondag gaan we naar Heinkenszand toe om daar te gaan kijken hoe het met Teijo gaat. Vrouwtje gaat van de week de andere baasjes ook bellen om een afspraakje te maken om langs te gaan, want wat willen ze die kleintjes weer graag zien.

Een puppylogee.

Wat er vanavond toch gebeurde toen ik (Tatsu) van school kwam was wel een beetje vreemd. Normaal moet ik dan namelijk naar mijn huisje als ik thuis kom en nog wat gedronken heb, maar nu….

Nu kwamen we op de weg naar huis Tsukai met zijn baasje en vrouwtjes tegen. Die gingen ook bij ons mee naar binnen en weet je Tsukai zijn huisje kwam ook mee naar binnen. Joeeepppiieee, een puppylogee. Hij blijft hier slapen tot zondag omdat zijn baasje en vrouwtje wat te vieren hebben.

Wat een feest gaat dat worden!!!

Arme baasje en vrouwtje, ze worden nu al gek van het gestoei van ons en dat moeten ze dan nog 2,5 dagen aan zien. Wel laten we tante Keiko, mama Rontu en zus Miyuki met rust, dus die zullen het niet erg vinden dat Tsukai hier is.

Iets moois voor opa.

Vandaag gaan baasje, vrouwtje, oma en de rest afscheid nemen van opa. Jammer genoeg mogen wij er niet bij zijn.

Maar wij zullen niet Keiko, Rontu, Miyuki en Tatsu zijn als wij niet iets doen voor opa. We hebben centjes uit onze spaarpot gehaald en daar hebben we vrouwtje een mooi bloemetje van laten maken. Dit werd een lief bolletje met veldnarcisjes, blauwe druifjes en wat groene takjes. Ook hebben we aan vrouwtje gevraagd of ze een mooie kaart voor ons wilt maken en dit heeft ze natuurlijk gedaan. Wij hebben zelf gezegd wat er op moest komen en dit was in ieder geval de tekst.

Opa,

Nooit meer die aai over onze bol

Nooit meer een stoeipartij vol lol.

Nooit meer een poot geven.

Nooit meer jij in ons leven.

Opa,

Bedankt voor alles en wij zullen op Oma passen.

Knuffel en pootje

Bogey, Guus, Keiko, Rontu, Miyuki en Tatsu

Nou vragen jullie je af wie die eerste twee hondjes zijn, nou de andere hondjes die hier uit de familie. Wij zijn de beroerdste niet en die mochten gewoon mee doen met het laatste wat wij voor opa konden doen.

Nooit meer naar opa.

Afgelopen nacht was het hier in huis erg raar. Wij lagen allemaal in bed en om 00.08 uur ging de telefoon, wat was dat schrikken voor ons zeg. Voor baasje en vrouwtje was dat anders, want eerlijk gezegt lagen die op de telefoon te wachten.

Aan de andere kant werd gevraagd of dat baasje en vrouwtje nog naar het ziekenhuis wilde komen, maar hun antwoord was nee. Maar vrouwtje zei wel dat als het nog nodig was ze gewoon om 03.00 uur in het ziekehuis zou zijn.

9 minuten later belde vrouwtje terug naar het ziekenhuis en wilde zeggen dat…., maar werd onderbroken. Ome Peter vertelde dat het al gebeurd was. Wat was er gebeurd dachten wij toen, maar we hoorde het vrouwtje het al tegen baasje zeggen. Opa (papa van vrouwtje) is er niet meer. Snik, snif, nou is het echt waar wat vrouwtje ons verteld heeft. Geen leuke stoeipartij meer en geen fijne aai over onze koppies. Oké, die krijgen we nog volop, maar nooit meer van opa, snik, snif.

Opa is nu bij Tentai en zal goed voor haar gaan zorgen, want die kleine meid zal nog best veel moeten leren. Ik (Tatsu) moet dat toch ook nog en zou even oud zijn als haar.Zij krijgt nu de aai over haar koppie als wij die zouden krijgen en opa zal ook vaak met haar stoeien. Wat zijn wij jaloers op Tentai, maar hebben gelukkig baasje, vrouwtje, omaen de papa en mama van baasje nog.

 

Opa; We hebben helaas geen afscheidsknuffel en een poot kunnen geven, maar zullen je beloven dat we goed op oma passen en jaja, ook op het vrouwtje en baasje.

Knuffel; Keiko, Rontu, Miyuki en Tatsu

Wij zijn sipjes.

Wij zijn een sipjes en wel om twee dingen.

Wij hebben namelijk gitseren samen met baasje en vrouwtje met volle verbazing zitten kijken wat voor ergs er in Japan gebeurd is. Nou zijn wij natuurlijk van oorsprong Japanse hondjes en wij zijn dus een beetje sipjes als we denken hoe veel van onze soortgenootjes er nu wel niet in de problemen zitten omdat ze geen hokje, vers water, brokjes meer hebben. Maar wat we eigenlijk nog erger vinden is dat ze misschien ook wel hun baasjes kwijt zijn. Wij moeten er in ieder geval niet aan denken om de onze kwijt te raken.

Maar waar we erg sipjes om zijn is dat opa al 3 weken in het ziekehuis ligt en dat vrouwtje donderdag heeft gehoord dat hij nooit meer thuis gaat komen. Jammer, want hij stoeide zo leuk en aaide zo lekker. Jammer dat wij geen afscheid meer van hem kunnen nemen, want wat zouden wij hem graag nog een lattse lebber en poot hebben gegeven.

Wat wij nou wel doen is heel lief spelen en kroelen met baasje en vrouwtje, want dat hebben ze nodig. Zelfs die Nagai voelt het goed aan en kroelt als de beste met hun van ons vijfjes.