Twee weken geleden vertelde vrouwtje over een logeerpartij van Nagai bij ons en dat het dan fijn zou zijn als wij (Rontu en Miyuki) niet loops zouden zijn omdat dat een heel gedoe zou zijn. Wij boven in de bench hij beneden. Hij naar boven in de bench en wij naar beneden. Acht keer per dag een rondje lopen wat voor weer het ook is.

Nou dat hoeft dus niet, want vanaf vandaag zien baasje en vrouwtje weer dubbel. Twee hondjes die soms al niet uit elkaar te houden zijn hebben nu alle twee een zwart broekje aan. Baasje en vrouwtje zijn nog nooit zo gelukkig geweest met die broekjes van ons.

Die Keiko die heeft maar mazzel, want haar hebben we nog nooit met een broekje aan gezien. Ze ligt nog wel gezellig bij ons op de zak, maar wel met haar gezicht de andere kant uit. Zou ze daar wat mee willen zeggen?

Vrouwtje kent ons heeeeeeel goed!

Donderdagavond vertelde ze namelijk tegen het baasje dat ze het vermoede had dat wij (Rontu en Miyuki) snel loops zouden worden. Ze had dit vermoede omdat wij anders waren dan anders. Bij Keiko kon ze de klok er op gelijk zetten; 6 maanden en 1 dag, 1 jaar en 1 dag, 1,5 jaar en 1 dag en toen mocht die naar de dierendokter. Maar bij ons is er niks van te zeggen. Dan duurt het 6 maanden voor we loops zijn, dan weer 8 en soms ook 7. Wij houden van verrassingen.

Maar toen vrouwtje gisteren thuis kwam van het werk en even wat te eten stond te maken zag ze ineens een Shiba met een sportbroekje aan en schoot ze hard in de lach. Wat ken ik mijn hondjes toch goed zei ze tegen het baasje en die vertelde op zijn buurt hoe ik (Rontu) het hem had laten ontdekken dat ik loops was. Ik had baasje ’s morgens namelijk laten zien dat ik loops was geworden door een druppel bloed op de grond te laten vallen. Hij naar onze kamer om een broekje te pakken en daar gingen we weer. Ik kreeg het commando "piep" en hup daar ging mijn rechter achterpootje omhoog en het broekje kon aan gedaan worden.

Nu lig ik soms lekker even op de bank, want ik vind me zelf best wel zielig. En als je hier in huis zielig bent mag je soms dingen die je anders niet mag en daar maak ik dus lekker gebruik van.

Later deze week zullen er wel 2 broekjes aan en uit gedaan moeten worden, want dan zal ik (Miyuki) ook wel weer loops zijn. Het komt eigenlijk wel heel goed uit dat het nu zover is, want over een paar weekjes komt Nagai hier logeren en dan zou het een heel gedoe zijn voor baasje en vrouwtje om ons uit elkaar te houden. Maar dat zou hun ook gelukt zijn, want ze weten precies wat ze hadden moeten doen, want wat kennen ze ons goed.

Wat voor vele en verrassing was werd voor ons maandag al duidelijk. We zijn met oud en nieuw Silvester gaan vieren en we namen een logé mee. Silvester is wat ze in Duitsland vieren terwijl iedereen in Nederland oud en nieuw viert en aan de oliebollen zit en vuurwerk de lucht in laat gaan.

Woensdag avond werd de logé gebracht en het was Osha. Het puppy dat nu geen puppy meer is. Het puppy dat vorig jaar hier rond liep met een gebroken pootje en nu geen gebroken pootje meer heeft. Het puppy dat toen al gek was en nu nog steeds gek is. En zo kunnen we nog wel door gaan. Na een slapeloos uurtje werd ze snel naar boven gehaald en toen Osha eenmaal bij ons op de kamer lag viel ze als een blok in slaap en baasje en vrouwtje dus ook.

Donderdag hebben we vrouwtje van haar werk gehaald en zijn we aan de reis begonnen. Osha vond het prima in de auto net als wij trouwens. ‘S avonds gingen baasje en vrouwtje even gezellig naar het skilifthuisje en vermaakte zich daar twee uurtjes. Maar ze waren op tijd thuis, want voor het vuurwerk waren ze al weer binnen. 3 van ons hebben er weinig last van gehad, maar ik (Keiko) ben altijd wat nerveus. Al moet ik zeggen dat ik het in Duitsland wel mee vind vallen met dat knallen en ik het steeds beter kan hebben.

Vrijdag werd het pas echt leuk. De wandelschoenen en de skibroek werden aan gedaan door baasje en vrouwtje en wij kregen onze losloop riempjes aan. Jooeeeppiiiii!!! Nog geen 15 minuten van ons huisje af mochten we al los en ook Osha mocht los. Roef, roef zoef en weg waren we. Wat een feest in die sneeuw. Vooral voor Osha die thuis bijna nooit los mag lopen. En ze kwam net als ons terug als vrouwtje of baasje ons riep en kreeg dan ook gewoon een snoepje. Na een uurtje of 2 waren we weer thuis en kropen gelijk voor de verwarming om weer warm te worden.

Osha die lekker aan het genieten is en haar eigen pad wel zoekt.

Op zaterdag was het weer feest. Jaja, het zelfde feest als op vrijdag, wandelen in de sneeuw dus. Voor bekende onder de lezers, we gingen de wandeling u3 lopen. Voor andere bekende onder de lezers, de wandeling langs het mooiste plekje op aarde. En wat hebben wij weer genoten en natuurlijk genoten baasje en vrouwtje van ons.

Lekker aan het rennen met z’n alle, maar ik (Rontu) rook iets lekkers en moest even ruiken.

Van links naar rechts; Rontu en Miyuki, maar ja zo kennen jullie ons natuurlijk niet.

En dan de mooiste foto die gemaakt is deze dagen.

Keiko helemaal boven op de berg aan het genieten van het mooie uitzicht. En wij genieten voortaan van dit mooie plaatje.

Op zondag werd het weer tijd op de spulletjes te pakken en aan de terugreis te beginnen. Het baasje en de vrouwtjes van Osha zouden haar weer komen halen als we thuis waren en dat klopte ook, want toen we uit de auto kwamen waren ze er al, ze hadden haar vast gemist. Na nog wat te hebben gekletst en wat lekkers te hebben gegeten werd het weer tijd voor Osha dat ze weer weg ging en voor ons om te gaan luieren.

Vandaag hebben we nog veel aan die kleine meid Osha gedacht en eerlijk gezegt vonden we het wel leuk dat onze logé mee ging naar ons huisje in Duitsland. En nog leuker vonden we dat ze gewoon mee deed met los lopen en gek doen, want dat kan ze beide heel erg goed. Naar school hoefde we niet vandaag, want daar is het nog kerstvakantie. Hopelijk volgende week weer, want we zijn er al een paar weken niet geweest.