Agility Shiba´s.

Vandaag hebben wij (Keiko en Rontu) weer eens iets leuks gedaan met het vrouwtje. Niet dat we niet vaak iets leuks doen, maar nu was het weer eens iets bijzonders. Vanmorgen moesten wij al vroeg onze huisjes uit en gelijk aan de riem en op pad, terwijl Miyuki toen lekker bij het baasje in bed kon kruipen, wat is het leven soms toch oneerlijk.

Maar na een klein uurtje rijden mochten we de auto uit en na een paar tellen was daar ook Mariska met Simba en Ziggy. En wij weten dat overal waar hun zijn wordt het gezellig, dus ook vandaag zouden wij wel een leuke dag hebben, arme Miyuki dachten wij toen, want die ligt vast nog saai bij baasje in bed.

Vrouwtje en Mariska haalde even later de auto´s verder leeg en begonnen allemaal dingen op te bouwen. We zagen paaltjes, tunnels en hoogte sprongen voor onze ogen komen, joeppiieeee, dat wordt leuk. Toen ze klaar waren mochten we nog even lekker naar buiten en een rondje vrij rennen. Vrouwtje zei tegen Mariska dat wij dan onze eerste energie wel kwijt zouden zijn zodat we binnen een beetje zouden luisteren. Luisteren is voor een Shiba nou niet echt makkelijk en dat zagen we even later binnen dan ook echt wel. Niet dat wij niet luisterde, maar al de andere Shiba´s die er waren gingen helemaal fout over de hindernissen terwijl we toch echt hadden laten zien hoe het wel moest.

Jonge_hondendag_2008_012_small Want wat bleek even na dat iedereen aanwezig was, wij waren door het bestuur van de rasvereniging gevraagd om demo´s behendigheid te geven en alle andere hondjes die aanwezig waren ook de beginselen van het vak bij te brengen. Wij vinden dit zelf natuurlijk een hele eer, maar ja we zijn dan ook wel erg goed, al zeggen we het zelf!!!

Bijna heel de dag door is het vrouwtje wel bezig geweest, soms met ons en de rest van de dag met vreemde Shiba´s, Aktia´s en al de andere soorten hondjes die bij de rasvereniging horen en natuurlijk met hun baasjes. Ook hebben vrouwtje en ik (Keiko) nog wat apporteren laten zien, want dat kan een Shiba ook als je maar goed oefend.

Als pauze waren er 2 super leuke verrassingen, eerst was daar het vrouwtje van Tama en Miko en natuurlijk waren die twee schattige Shiba´tjes er ook bij en toen die weer weg waren kwamen het baasje en vrouwtje van Khoda en Banshu, maar helaas die twee maffe Shiba´s waren er niet bij. Ook waren er natuurlijk Ilone, Leni, Ine en Joyce en dat is toch ook altijd weer wel leuk om hun te zien.

Jonge_hondendag_2008_024_small

Maar wat nog leuker was is dat sommige mensen het nog steeds raar vinden dat een Shiba los kan lopen en die vonden het dan ook erg knap dat wij dit deden, maar ja, wij zijn dan ook niet anders gewend dan dat wij regelmatig los mogen lopen en krijgen dan ook altijd een heerlijk snoepje als we terug komen. En denk nu niet dat wij voor niks behendigheid doen, nee er moet altijd wel een beloning voor tegen over staan na een rondje te hebben gedaan wat het baasje of vrouwtje wilt.

Vandaag was de beloning van de rasvereniging een lekker flesje wijn dat erg leuk in een japanse kimono verpakt was (die gaan wij dan ook zo even op drinken, vrouwtje lust dat namelijk niet).

Nadat het vrouwtje en Mariska nog heerlijk wat vlees van de bbq op hebben gegeten zijn we met z´n alle weer tegelijk naar huis gereden. Om daar eerst Miyuki het hele verhaal van vandaag te vertellen en daarna weer eens lekker te gaan slapen op onze zakken. 

Maar wat hebben wij vandaag als Agility (zo noemen ze het in het buitenland behendigheid) Shiba´s Keiko en Rontu een leuke dag gehad en dat zullen we weer niet snel vergeten.

Gekkenhuis.

Ppffffff, wij zijn nog steeds moe van gisteren, want toen was het hier in huis echt een gekkenhuis, tenminste ´s middags was het hier een gekkenhuis. Rond de klok van 12.30 uur ging de deurbel en gelijk herkende we de stemmen van de mensen die aan de deur stonden.

Pict8874_aZou het zo zijn, jjaaa de deur ging open en daar kwam Nagai binnen lopen en wij gelijk achter hem aan. Ook waren zijn baasjes en vrouwtjeser, die kwamen hem even hier brengen om zelf even daarna lekker hier in Breda te gaan winkelen. Leuk toch.

Maar na een half uurtje wisten baasje en vrouwtje weer waarom ze blij waren dat hij en zijn zusje ook al weer weg waren, kefen, blaffen, keffen, ja dat was wat die heel erg goed konden en Nagai kan dat nu nog steeds goed. Enhu, niet alleen hijnatuurlijk, want ik (Miyuki) laat me natuurlijk onderblaffen en zetten ook mijn stembanden in werking. Ik sta er om bekend dat ik op een hoge toon blaf en kef, maar vandaag heb ik laten horen dat het nog wel een toontje hoger kan. Zo zijn we dan ook bijna heel de midag bezig geweest.

Pict8883_a

Ook kwam Lore (een van onze mensenvriendinnetjes)even langs, ze was natuurlijk ook erg benieuwd hoe hij er nu uit zou zien. Nou dat hij haar nog herkende was een ding wat zeker was, wat was hij blij, zijn kontje hing op de grond, een kwispelend staartje en zijn oortjes in zijn nek, gewoon een blije Shiba dus.

Verder was het erg leuk om de lichaamstaal van honden weer eens goed te bestuderen. Opgetrokke lipjes, oortjes die alle kante uit stonden, oogen die spraken, en zo kan ik natuurlijk nog wel even door gaan. Wat is het toch fijn dat wij elkaars taal zo goed begrijpen en voor hetvrouwtje is het een goede herhaling voor de cursus die over 3 weken weer van start gaat.

Pict8891_a

Kijk maar eens en zeg maar wat jullie van deze foto vinden, of wat wij aan elkaar te vertellen hebben.

Verder hebben we natuurlijk ook wel gewandeld, maar helaas de boswandeling is niet door gegaan, lang leve de modder. Ook hebben we af en toe geslapen en dat was dan fijn voor de oortjes van het baasje en vrouwtje, dan hadden die ook even rust. Maar spelen dat was wat we toch eigenlijk heel de middag wel gedaan hebben. Zo erg dat ook de hele speelgoedbak leeg was en de vloer helemaal vol lag.

Photobucket

Na al die drukte in het gekkenhuis moest er nog een foto gemaakt worden van ons allemaal, maar dat was niet zo makkelijk, dus heeft vrouwtje maar even geholpen, want ja stil zitten voor Nagai en mij (Miyuki) was nog steeds erg moeilijk, want we wilde nog steeds spelen. Voor de rest hebben we heel de avond geslapen en gedroomd om rond de klok van 22.30 uur ons huisje in te gaan om daar verder te slapen en te dromen. En vandaag, ja dat hebben we al gezegt, lekker niks gedaan en uitgerust van gisteren.

Terug van weg geweest.

Daar zijn we weer, terug van weg geweest. Afgelopen zaterdag ging er ineens een lichtje bij ons branden, baasje bracht vrouwtje weg en even later werden onze huisjes in de auto gezet en ook wat andere spulletjes. Rond de klok van 12.00 uur gingen we samen met het baasje vrouwtje ophalen en daarna mochten we gelukkig lang in de auto zitten. Duitsland was de eindbestmming, joeppie! Na een voorspoedige reis werden er eerst boodschappen gedaan en daarna mochten we een lekker stukje wandelen met het baasje.`

Zondag hebben we broodjes gehaald voor het vrouwtje, het was tenslotte moederdag. Het enigste wat er niet aan klopte was dat vrouwtje gewoon mee is gelopen, de dommerd. Pict8775_small Na een heerlijk ontbijtje in de tuin, waarbij we een toeschouwer hadden (kijk maar eens goed op de foto) zijn we met z´n alle gaan wandelen. Een hele bekende wandeling, maar wel een wandeling die nooit gaat vervelen, de U3 zoals hij genoemt wordt.

Photobucket

Voor vele onder de lezers en voor ons is dit het mooiste plekje op de wereldbol, dus daarom maar weer eens op de foto gezet.

Weer thuis gekomen zijn we lekker in de tuin gaan genieten van de zon, maar onze buikjes willen nog steeds niet bruin worden, wat we ook proberen.

Op maandag waren we weer vroeg wakker. Baasje en vrouwtje hadden het weer over wandelen en wij stonden al weer klaar bij onze riempjes. Maar na een tijdje te hebben gewandeld werd het tijd om even af te koelen. Pict8840_small

Gelukkig was er een beekje in de buurt en konden we daar even wat drinken en pootjebaden, want we kregen door dat het nog wel een aardig stukje wandelen zou worden. Op een gegeven moment kwamen we op een plaats uit waar vrouwtje kaartjes ging kopen om met de gondel naar boven te gaan. Hoefde we lekker dat hele stuk niet berg op te lopen, heerlijk.

Photobucket

En toen we boven kwamen werden we ook nog beloond met een heuze pauze zodat het baasje en vrouwtje ook nog wat konden eten en drinken. Na dat alles weer op was gingen we weer, maar waar naar toe eigenlijk? Baasje en vrouwtje hadden namelijk geen wandelkaart bij en moesten dus heel goed op de bordjes letten.

Pict8860_smallUsseln was waar we naar toe moesten, maar rechtsom was het 8,4 kilometer en linksom 7,2, raar maar waar. En als jullie die afstanden zien en er dan alles bij optellen dat we al gelopen hadden om bij die bordjes te komen dan weten jullie dat we veel gelopen hebben.Om er plezier in te houden heb ik (Keiko) even gedaan wat ik graag doe, boomstammen beklimmen. Hoe hoger hoe liever! Ja, kijk maar eens goed vrouwtje kon er bijna niet meer bij. Pict8799_small Maar we waren nog steeds niet in de buurt van ons huisje, dus werd er weer besloten om even wat te drinken. Bij gebrek aan een bankje, boomstammen genoeg om op uit te rusten. Al met al is het in totaal een wandeling geworden van ongeveer een kilometer of 18, ja jullie lezen het goed. We waren dan ook al om 9.30 uur weg en kwamen om 14.20 terug bij het huisje. We hebben dan ook de rest van de middag en avond in de tuin gelegen en zelfs toen baasje en vrouwtje gingen gourmetten kwamen wij ook niet omhoog.

Gisteren hadden kregen we na het ontbijt al in de gaten dat het over was met het vakantie gevoel. Onze huisjes gingen weer in de auto, het huisje werd gepoetst, maar we gingen daarna nog lekker wandelen. Sterker nog toen we terug kwamen mochten we weer lekker in de tuin gaan spelen en liggen. Wat raar, maar even later wisten we waarom het zo ging. Een bekende wagen stopte en er stapte bekende mensen uit. De moeder van het baasje, 2 zusjes en 1 vriendin van haar kwamen ons aflossen in het huisje. Na nog wat te hebben gekletst zijn we toch maar in de auto gestapt om weer naar ons huis in Nederland te gaan.

En vandaag, nou gewoon, uitrusten van een heerlijk weekend. Vrouwtje heeft alles weer opgeruimd,gewassen en boodschappen gedaan. Maar rond de klok van 16.00 uur weer een bekende auto, maar nu waren het opa en oma uit de auto stopte. Ze kwamen gezellig hier wat eten en net als altijd kregen wij een lekker snoepje toen ze door de deur waren. Zometeen gaan we de achterdeur maar dicht doen, want er hangt een super zwarte wolk boven onze achtertuin en dan gaan we gelijkmaar naar onze huisjes en gaan luisteren naar het gedonder en gekletter van de regen, de bliksem zien we niet, want het rolluik is lekker dicht. Weltrusten voor starks.