Vandaag hebben we het weer eens goed gehad. We zijn begonnen met een bakje water en daar naast had het vrouwtje een bakje brokjes met daarin een kluif weg gezet. Een heerlijk ontbijt en daar draaien we onze pootjes niet voor om. Slurp, kkrrkkkk, slurp en kkrrrkkkkk en weg was alles. Een kleine wandeling volgede en daarna een schoonheidsslaapje terwijl het vrouwtje in de voortuin aan het werken was.

Vanmiddag was het lekker weer, tenminste het zonnetje scheen en daar wilde het vrouwtje dan lekker van genieten. Riempjes aan en wandelen gaan was haar kreet en weg waren we. We hebben plekjes gezien waar we niet vaak komen en dat zonder in de auto te stappen. Zeker 1,5 uur zijn we aan het wandelen geweest en dat allemaal in de buurt van ons huisje. Thuis gekomen hebben we weer een bakje brokjes gekregen en daarna zijn we moe maar voldaan van het zonnetje gaan genieten. Nee, niet in de tuin met de deur open maar achter het glas van de deuren en dat is heerlijk warm. Het duurde dan ook niet lang voordat we allemaal moe maar voldaan in slaap vielen. Woeff, wafff, blafff, woef, was dan ook wat het vrouwtje al snel hoorde en wat bleek we lagen met z’n drietjes tegelijk te dromen.

Rond de klok van 17.30 hebben we nog een rondje gewandeld, maar ver zijn we niet gekomen. We hoefde niet zo nodig, want lui waren we ondertussen echt wel geworden.

En als we starks uitgedold zijn, jaja onze dolle minuten komen er aan. Ik (Miyuki) ben al aan het warm lopen terwijl wij (Keiko en Rontu) even zitten te vertellen wat het vrouwtje moet schrijven en dan gaan we zo beginnen met rennen en springen. Nou dus als we klaar zijn met dollen gaan we nog even wandelen om dan daarna onze kussen op te zoeken om te gaan slapen. We staan dan alleen nog op om onze huisjes in te gaan om daar snel verder te slapen.

Dit weekend heeft helemaal in teken gestaan van het bezoeken van kinderen van mij (Rontu). Het begon allemaal vrijdag avond.

De deurbel ging en toen die werd opengedaan door het vrouwtje stond daar Montaro met zijn baasjes en vrouwtje voor de deur. Eerst zijn we lekker wat gaan wandelen en daarna zijn ze mee naar binnen gegaan. Wij hebben met z’n alle gespeeld terwijl de mensen wat dronken en bijkletsten. Na een ruim uur te hebben gespeeld werd er een foto gemaakt van Monatro samen met mij.

Even later keerde de rust weer terug in huis, want het bezoek was weer weg gegaan met in hun armen een grootte zak voer voor Grimm, want zo wordt Montaro genoemd.

Zaterdag begon gewoon, vrouwtje moest werken, maar toen die thuis kwam hadden ze het allemaal over Nagai. Even later zaten we in de auto en na een uurtje kwamen we op plaats van bestemming aan. En ja hoor, wie zagen we daar, Nagai. Eerst hebben we met z’n alle de huiskamer op stelten gezet, daarna hebben we de achtertuin eens goed onderhanden genomen. Samen met mij (Miyuki) en een balletje beleefde die kleine drumes veel plezier.

En weer even later liepen we met z’n alle over een duin heen en toen we aan de waterkant aan kwamen mochten onze riempjes af en joepppiiieeeee rennen.

Nagai deed ook super mee en hij kwam zelfs samen met mij terug van heel ver weg toen vrouwtje ons riep.

Weer thuis gekomen hebben we nog even echt ruzie gemaakt, want wat dat betreft zijn we allebei hetzelfde, waar we om moesten ruziën wisten we niet, maar ruzie maken zouden we. Moe dat waren we wel en waarschijnlijk ging het dus daar door fout, maar we hebben het weer goed gemaakt en vannacht heb ik dus echt wel over hem gedroomd hoor, de knapperd.

En dan vandaag Nyoko, straks volgt de rest want nu gaan we weg….. naar Nyoko.

21.02 uur; Nou daar zijn we dan weer. Vanmiddag zijn we dus met z’n alle in de auto gestapt om naar Nyoko te gaan, zelfs het buurvreindinnetje Lore is mee geweest, want die had toch wel een speciale band met die kleine dondersteen. Toen we er aan kwamen had Nyoko eerst alleen in de gaten dat wij er waren, maar toen ze de stem van het baasje, vrouwtje en Lore hoorde, jaaaaa kroelen dat deed die dondersteen als de beste. Na een poosje te hebben gespeeld en de toen de mensen waren bij gekletst zijn we naar het bos gegaan om daar lekker weer te ravotten.

Op de heen weg naar het bos mocht Lore Nyoko vast houden, lekker vertouwd was dat voor hun.

Die kleine was helemaal zwart van het zand, maar dat deed haar niks, even schudden en wit was ze weer. Ze kon al erg hard rennen, ze hield bijna ons bij en wij kunnen erg hard rennen.

Maar zeg eens eerlijk is die kleine meid van mij (Rontu) geen knapperd!

Weer thuis gekomen zijn we lekker gaan rusten en al de baasjes en vrouwtjes zijn wat gaan eten. Daarna zijn we weer in de auto gestapt om naar huis te rijden. Slapen en dromen dat is wat we willen, dus dat gaan we nu ook doen.

Maar als jullie willen weten waarom deze 2 bezoekjes waren, nou de stambomen van Nagai en Nyoko waren binnen en die wilde baasje en vrouwtje zelf aan de nieuwe baasjes en vrouwtjes geven. En zo stond dus dit hele weekend in teken van bezoekjes van en aan kindjes van mij (Rontu).