Vanavond moest ik er weer aan geloven, fietsen!
Eerst naar Bavel, om bij Ruud, Nancy en de kids te kijken hoe het was na het verlies van Vlugge Japie.
Op de terug weg ook nog langs Paul en Debby, om met Toet te Kroelen.
Dus al met al heb ik bijna heel die kant van Breda gezien, en ja hoor, ik moest weer lopen naast de fiets (15 kilometer hoor) en Rontu mocht weer lekker zitten in het mandje.
Maar ik ga het steeds leuker vinden en vooral als we bij zulke lieve mensen op bezoek gaan, bij de een krijgen we lekker drinken en bij de ander lekker te snoepen.
Nou, in plaats van een speeltje had het vrouwtje een dummie (speciaal voor puppy’s, gekregen van ome Wim) en die kan ik ook al terug brengen.Ik vind dit erg leuk om te doen, want mijn staartje gaat als maar op en neer, dat is trouwens bij Keiko ook als ze dit aan het doen is.