Rontu heeft gisteren een mijlpaal berijkt in haar leven, ze probeerde al vanaf dag 1 hier in huis op de bank te springen (Keiko kon dat ook dus zij wilde ook) en het is gelukt.
Maar daarna ging het weer niet en dat was toch wel erg voor haar, want hoe had ze het nu ook alweer gedaan?
Maar voor ons niet, want het eigenlijk helemaal niet goed voor zulke jonge hondjes om zo te springen.

Verder was er vandaag weer zo’n mijlpaal:de trap op lopen.
Ze was boven voor we er erg in hadden, en dit is ook iets wat verboden is vanwege de heupjes van de jonge hondjes.
Dus misschien is het maar goed dat ik vanavond de laatste les van mijn EHBO-cursus heb, dan kan ik in ieder geval ingrijpen als er echt iets fout gaat met een van de hondjes.
Keiko mag mee om als proefhond te spelen, want we gaan namelijk naar een echte dierenkleniek om de hele avond te oefenen op het verbandjes draaien.

Verder hebben we vandaag eigenlijk niet echt iets bijzonders gedaan.
Rontu heeft wel met de kindjes uit de straat gespeeld en verder Keiko weer eens lekker uit geprobeerd.