Dagelijkse archieven: 15 juni 2004

Hoe zo vermoeiend!

Geplaatst op door
1

Vandaag heb ik weer lekker als politieagente achter Rontu aan kunnen lopen.
Iedere keer roepen; nee, niet doen, afblijven, au enz. was ik zo beu dat ik haar maar even het comando foei heb geleerd.
Aangezien dat we daar gisteren al mee begonnen waren weet ze nu dus ook wat dat inhoud.
Wat weer een teken is hoe snel een Shiba leert.
Na zo’n dagje met dat handenbindertje ben je dood op, maar gelukkig zij ook zodat ze weer lekker zal slapen vannacht. En dan maar af en toe bijtanken op de bank, zodat we er dan weer tegen kunnen.

Al met al is het ook wel erg leuk want Keiko en Rontu spelen ook lekker samen en dan kan ik er alleen maar uren naar kijken.Het zijn 2 scheetjes van meiden waar we nog een hoop lol mee kunnen beleven.

Twee zusjes!

Geplaatst op door
1

Vannacht is met Rontu weer alles goed gegaan, ze heeft rustig liggen slapen naast mij en heeft mij ook lekker laten slapen.
Ze had natuurlijk genoeg te verwerken van gisteren.

Vanmorgen waren we om 6.20 uur uit bed en zijn toen gelijk gaan wandelen en thuis gekomen was er eten.
Daarna lekker met elkaar gespeeld en na een uurtje weer lekker tegen elkaar aan op de bank in laap gevallen.

Het is net of we geen ruzie maken, wat alle zusjes wel doen (doen we ook niet, ik probeer Rontu allen maar dingen te leren), het gaat zo lekker dat we hier tegen elkaar aan liggen.
Dit hadden mijn baasje en vrouwtje alleen maar kunnen dromen maar ook dromen komen wel eens uit.

Drukke dag

Geplaatst op door
2

Sorry dat ik gisteren niks meer van mijn eigen heb laten horen, maar ik heb het ook zo druk gehad.
Eerst moest ik natuurlijk Keiko lekker bezig houden, die weet nu echt hoe ik ben (ik zelf vind me wel aardig).
Zij vind mij soms niet lief en dan gromt ze tegen mij en ook zij kan blaffen. Maar volgens mij bedoeld ze het allemaal niet verkeerd en doet ze dit om mij dingen te leren.

Daarna hebben we lekker in de tuin liggen kluiven aan een hoefje dat we van Ilone (de fokker) hebben gekregen.
Daar zijn we ook een hele tijd mee bezig geweest en keiko wilde niet met mij ruilen om te kijken of die van haar lekkerder was.
’s Middags was het vrouwtje even weg gegaan en dat vond ik niet leuk toen ben ik wel gaan huilen, maar dat was van korte duur want daar was het baasje al.

’s Avonds zijn we met z’n viertjes naar keiko’s school geweest en daar vond ik het zo leuk dat ik daar ook wel naar toe wil gaan.
Zaterdag mag ik dan ook en ik hoop dat ik net zo goed word als Keiko, die kan zo mooi en snel al die hindernissen nemen, maar ze zeiden dat ik dan wel eerst moet leren luisteren en daar beginnen we dan ook maar mee.